‫[ نیویورک ]
‫چی می‌گی؟ آریانا گرانده هم زده؟ ‫اون که هنوز ۲۹ سالشـه.
‫- ۳۲ سالشـه. ‫- زبونت رو گاز بگیر.
‫انیستون... نائومی... ‫همه‌ی معروف‌ها پوست‌شون رو کشیدن.
‫(آریانا گرانده، جنیفر انیستون و نائومی واتس از هنرمندان معروف آمریکایی هستن.)
‫- هرچی زودتر اقدام کنی، بهتره. ‫- نه‌خیر، اون‌ها دیوونه‌ان.
‫پس من هم دیوونه‌ام؟
‫گم شو. ‫تو هم کشیدی؟
‫دو هفته پیش. ‫اصلاً معلوم نمی‌شه.
‫فکر کردی آبرسانی کردم، نه؟
‫نه، فکر کردم با اوزمپیک ‫۱۰ کیلو کم کردی و بهتر شدی.
‫(اوزمپیک داروی لاغری مخصوص دیابتی‌هاست که توی سال‌های اخیر ‫بین هنرمندان هالیوودی هم جا افتاده و گفته می‌شه اثرات سریع و وحشتناکی داره.)
‫بالاخره صورتت لاغر شد.
‫- مرسی که توجه می‌کنی. ‫- عشق منـی.
‫ولی حواست باشه ‫دیگه سراغ تیغ جراحی نری.
‫به‌جاش زودبه‌زود پوست می‌کِشی ‫و سوزن می‌زنی و تمام.
‫الان زیبایی یعنی این.
‫آره بابا، همون ژل لب ‫واسه هفت پشتم بسـه.
‫جای برجستگی‌هاش موند. ‫ببین تو رو خدا.
‫بریت، عزیزم. ‫هفته‌ی دیگه ۳۲ سالت می‌شه.
‫دیگه دارم صدای ‫فرسوده‌شدن تخمک‌هات رو می‌شنوم.
‫باید این قیافه‌ی غمگین رو درست کنی
‫و اون وقتـه که ‫دودول‌ها روت سرازیر می‌شن
‫و اون ریچیِ عوضی رو فراموش می‌کنی.
‫- ناراحتـم. ‫- می‌دونم.
‫یعنی اون کلارای هرزه ‫این‌قدر ازم خوشگل‌تر بود؟
‫- آره، واقعاً خوشگل بود. ‫- دختره‌ی عوضی.
‫- این زنیکه رو نگاه. ‫- عع، تویـی.
‫هارپر رُز عزیزم...
‫تا آنا ندیدت، فوراً از محیط خارج شو.
‫می‌دونی که تحمل ‫آدم‌های مریض و بدبخت رو نداره.
‫نمی‌شه. ‫روزهای استعلاجی‌م رو رفتم کوچلا.
‫(کوچلا یکی از بزرگ‌ترین مراسم‌های هنری دنیاست ‫که هنرمندان مختلف توش دور هم جمع می‌شن.)
‫باورم نمی‌شه داره از خماری می‌میره، ‫ولی هنوز ظاهرش مثل مدل‌های درجه‌یکـه.
‫- داره می‌درخشه. ‫- به‌خدا خمار نیستم.
‫امیدوارم نباشی...
‫وگرنه فرصت دبیریِ بخش ‫لوازم جانبی رو از دست می‌دی.
‫عزیزم، خواهش می‌کنم ‫جلوی ملت داروی ضدسرفه نخور.
‫- نخور، دختر. ‫- یه‌چیزی برای گوارشت بخور.
‫- وای، نکنه کرونا گرفته؟ ‫- نه تو رو خدا نگو.
‫- لطفاً توی ظرف سالادم سرفه نکن. ‫- نه، چیزیم نیست.
‫فقط یه‌کم خسته‌ام. ‫یه ویروس الکی گرفتم.
‫ولی خبر خوب اینـه که ‫دو کیلوی دیگه کم کردم.
‫- حسودیم شد. پس روم سرفه کن. ‫- عجب.
‫این‌روزها همه دارن لاغر می‌کنن.
‫- عزیزم، خوبـی؟ ‫- چت شده؟
‫- از این کارهات خوشم نمی‌آدها. ‫- این کارها چیـه؟ بس کن.
‫آره، یه‌کم آب بخور شاید...
‫عع، چیزه...
‫یا خدا.
‫- آب! ‫- نه، عزیزم. این مال منـه...
‫- آب. ‫- چه مرگتـه؟
‫آب! ‫آب!
‫- نه! ولم کن! ‫- بریتنی! بریتنی!
‫نه...
‫ای وای! ‫رفت توی چشمم!
‫کمک!
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]
« ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید » [ TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freak ]
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی
‫[ زیـبـایـی ]
‫(قسمت سوم: «کریستوفر کراس زیبا»)
‫[ ونیز ]
‫پس یه بار دیگه توضیح بده.
‫می‌خوایم دیگه پرونده بسته شه.
‫شهردار بابت ماجرای ‫خفت‌گیری خیابون پالازوس
‫دهن ما رو سرویس کرده.
‫گفتم که خفت‌گیری نبود.
‫شرمنده. ‫منظورم همون «حمله»ست.
‫به قصد کُشت اومده بودن.
‫خب به چه دلیل؟
‫شما با سازمان امنیت تماس بگیرین.
‫وینسنت سرافین ‫همه‌چی رو بهتون توضیح می‌ده.
‫- داریم پیگیری می‌کنیم. ‫- چهار ساعتـه که اینجایـیم.
‫بسـه دیگه.
‫کُمیسر کجاست؟
‫مجبوری همکاری کنی.
‫دوتا جسد روی دست‌مونـه.
‫اگه این بازی مسخره رو تموم نکنین...
‫بَدتر از این‌ها سرتون می‌آد.
‫تهدید می‌کنی؟
‫وقتی توی محیط باز بهم حمله کردن...
‫یعنی همکارهای شما، همکار من...
‫همه در خطرن.
‫از هیچی خبر ندارین.
‫هنوز هویت‌شون مشخص نشده.
‫نمی‌دونیم درگیر چه داستانی شدی...
‫با مافیا درگیر شدی؟ ‫یا قاچاقچی‌های جنسی؟
‫بهتره حرف بزنی...
‫وظیفه‌ی شما همینـه.
‫درک می‌کنم.
‫ولی...
‫دارین مداخله می‌کنین توی...
‫اتفاقاً تو توی پرونده‌ی ‫بین‌المللی مداخله کردی.
‫آره... فکر کرده مأموریت غیرممکنـه.
‫(«مأموریت غیرممکن» عنوان یکی از معروف‌ترین ‫مجموعه‌فیلم‌های آمریکایی در ژانر اکشن هست، با بازی تام کروز.)
‫من رو از اینجا ببرین!
‫آمریکایی‌های لامصب ‫همیشه از همه طلب‌کارن.
‫ادای وطن‌پرست‌ها رو درنیار.
‫کافیـه.
‫بازش کن بریم.
‫این قسمتش همیشه برام سختـه. ‫انگار می‌خوای از بین بچه‌هات انتخاب کنی.
‫هرکدوم زیباییِ خاص خودشون رو دارن.
‫عجیب نیست که آشپزها ‫از چاقوهای ژاپنی خوششون می‌آد.
‫کربن فشرده باعث می‌شه ‫تیغه‌های محکمی داشته باشه...
‫بُرش تمیزتری بزنیم ‫و به‌راحتی عصب‌ها رو قطع کنیم.
‫نظر تو چیـه؟
‫حرف بزن، داداش.
‫اگه زانوی غم بغل بگیری، ‫من هم لذتی نمی‌برم.
‫چی؟
‫دوست داری هیجانی‌تر باشه؟ ‫مثل فیلم «شجاع‌دل»؟
‫(«شجاع‌دل» فیلمی آمریکایی با کارگردانی و بازی ‫مِل گیبسون هست که توی دهه‌ی ۹۰ منتشر شد.)
‫حلـه، داداش. ‫مشکلی نیست.
‫آره.
‫از قوانین پیروی نکردی، درستـه؟
‫نسل شماها رو درک نمی‌کنم.
‫فکر کردین نسل خاصی هستین ‫و از توی خونه با شلوارک کار می‌کنین...
‫بی‌بندوباری جنسی دارین...
‫هیچ رابطه‌ای براتون قداست نداره... ‫حالم به هم می‌خوره.
‫یه قرارداد امضا کردی.
‫بهت یه هدیه‌ی مقدس ‫داده شد و تو در جواب...
‫کیرت رو کردی توی آدم‌های ‫غریبه و آلوده‌شون کردی.
‫فهمیدی چه عواقبی داره؟
‫یه‌لحظه وایستا.
‫[ کرواسی ]
‫همیشه به‌موقع زنگ می‌زنی، عزیزم.
‫چه خبرها؟
‫اگه این‌قدر زنگ نزنی، می‌خوام ‫یکی از رابط‌ها رو عازم اون دنیا کنم.
‫سریع تمومش کن. ‫باید بری دیدنِ یه جراح پلاستیک.
‫ای بابا... تو که می‌گفتی ‫از ظاهرم راضی‌ای.
‫تازگی با رابط ونیزیایی ارتباط داشته.
‫حداقل یه‌نفر دیگه رو ‫آلوده کرده که می‌دونیم کیـه.
‫جالبـه.
‫بله. ‫توی ایندیاناپلیس‌ـه.
‫ای ریدم. ‫مطمئنـی؟
‫ردپای دیجیتالی همیشه معتبره... ‫گوشی دستت...
‫الو؟ مُردی؟
‫نه، زنده و سرحالـم.
‫حداقل فعلاً از اِف‌بی‌آی خلاص شدیم.
‫نه اتفاقاً. دو مورد ‫انقضای دیگه توی ونیز داشتیم.
‫خب بهت گفتم که ‫آدم‌های بهتری لازم دارم.
‫نگران نباش. ‫مشکلات رو یکی‌یکی حل می‌کنیم.
‫داریم وقت می‌خریم ‫تا کار خط تولید تموم بشه.
‫همه‌چی داره طبق نقشه پیش می‌ره.
‫شاید وقتش رسیده ‫گوسفندهات رو آدم کنم.
‫تو به حرف من گوش کنی، کافیـه.
‫اجازه بده با بچه‌های ‫بلک‌واتر هماهنگ کنم.
‫دوست داری سریع انجام بشه؟ ‫باید آدم حرفه‌ای استخدام کنی.
‫می‌دونی که من حوصله‌ی ‫آدم‌های جدید رو ندارم.
‫پس وقتی چهارتا اُسگل برام می‌فرستی، ‫انتظار نتیجه‌ی عالی نداشته باش.
‫نظرت چیـه ساشی‌می ‫با گوشت آدم درست کنیم؟
‫(ساشی‌می نوعی غذای ژاپنی هست ‫که از خوراک دریایی خام با بُرش‌های نازک درست می‌شه.)
‫می‌شه پنج دقیقه دست از سرم برداری؟
‫باشه تنهات می‌ذارم، آشغال.
‫می‌رم شام بخورم ‫که گوشت فیله سرد نشه.
‫راستی باید درباره‌ی بَبری حرف بزنیم. ‫خبر بَدی دارم.
‫ببری؟
‫ببری دیگه کدوم خریـه؟
‫پسر بزرگ و دردسرسازمون ‫که خیلی بهش محبت داری.
‫حتی لقب بچگی‌ش رو یادت نیست. ‫دوباره رفته سراغ مواد.
‫به‌به.
‫توی کلینیک ترک اعتیاد ‫شهر کلیولند مونده.
‫فردا بلیت پرواز گرفتم که تنهاش نذاریم.
‫خوش بگذره. من با جِف ‫و لورِن می‌رم جزیره‌ی کاپری.
‫دوست دارن بدونن این مدت چی ساختم.
‫برعکس بعضی‌ها.
‫آخه تو دیگه چه هیولایی هستی؟
‫هر شب دعا می‌کنم که بمیری.
‫برو کونت رو بده، کونده.
‫یه‌کم موسیقی یات راک پخش کنین.
‫(«یات راک» شاخه‌ای از موسیقی «سافت راک» یا «راک ملایم» هست.)
‫چطوری؟ زنگ زدم بگم ‫مبلغ جدید واریز شده.
‫فردا به حساب می‌شینه.
‫ممنون. ‫راستی دوباره سراغ تو رو گرفت.
‫ای بابا، چند بار باید بهت بگم؟
‫هنوز دیر نشده، آنتونیو. ‫می‌تونیم مشکل رو حل کنیم.
‫پسرت به یه پدر احتیاج داره.
‫آره، به پدر نیاز داره، نه به من. ‫خودت می‌دونی دیگه...
‫تا وقتی پول به حسابش واریز می‌شه، ‫من براش مهم نیستم.
‫خبر خوب دارم. ‫براتون یه اتاق توی هتل هیلتون گرفتیم.
‫من که...
‫مرتیکه‌ی لاشی...
‫- سلام. شما با... ‫- ای بابا.
‫هنوز خاموشـه.
‫هتل رو گشتیم. ‫وسایلش سر جاشـه.
‫درگیری‌ای نبوده، ‫حداقل نه توی دوربین‌ها.
‫داریم توی کافه پرس‌وجو می‌کنیم.
‫نباید تنهاش می‌ذاشتم.
‫دولت واشینگتن ترسیده ‫و برات یه هواپیما حاضر کرده.
‫کون لق اون‌ها. مطمئنـم دنبال ‫جُردن هم رفتن، پس باید پیداش کنیم.
‫می‌رم وسایلم رو از هتل بردارم. ‫بعدش می‌بینمت.
‫به افرادم سپردم بردارن. ‫دنبالم بیا.
‫اون دونفری که کُشتی، آلوده بودن ‫و تو هم وا گرفتی.
‫پس تو هم گرفتی.
‫نه، نگرفتم. ‫واسه همین ازت فاصله گرفتم.
‫صحنه‌ی جُرم مثل حموم خون بود.
‫الان تو مثل یه ویروس متحرکـی. ‫باید احتیاط کنیم.
‫اینجا چه خبره؟
‫تا نفهمیدیم داستان چیـه، ‫باید رعایت کنیم.
‫اگه یه‌هو وسط جمعیت رد بدی، ‫برامون دردسر می‌شه.
‫- واسه این کارها وقت نداریم. ‫- پیداش می‌کنیم. نگران نباش.
‫پیداش کنین!
‫[ ایندیاناپلیس ]
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
‫ای وای، دُکی‌جون. ‫چی‌کار می‌کنی، ناقلا؟
‫عع!
‫از این کارها نکن.
‫تو دیگه کی‌ای؟ ‫پلیسـی؟
‫کُس نگو بابا.
‫مشخصـه این بُرش‌ها رو
‫کسی انجام داده که ‫با آناتومی بدن آشنا بوده.
‫پس دولت می‌ره سراغ کسایی که
‫در زمینه‌ی پزشکی تجربه دارن.
‫مثلاً جراح‌ها.
‫نه، سوءتفاهم نشه. ‫من این‌ها رو نکُشتم.
‫به تخمم که کُشتی یا نه.
‫حتماً توی گوگل هم زدی ‫«چجوری از شر جسد خلاص بشیم؟»
‫اون‌قدر با اینترنت ور رفتی ‫که شیطون رفته توی جلدت
‫و با دخترهای خاصی رفیق شدی.
‫منظورت «کلِر»ـه؟ ‫تو کی هستی؟
‫چجوری با هم آشنا شدین؟
‫توی دارک وب بود. ‫یکی از همکارهام بهم معرفی کرد.
‫(دارک وب دنیای مخفی اینترنت هست که هرکسی بهش دسترسی نداره ‫و توش همه‌جور خلاف و معامله‌ای انجام می‌شه.)
‫می‌تونی توش تجهیزات پزشکی بخری و بفروشی... ‫حتی اعضای بدن...
‫من هم کنجکاو شدم و بررسی کردم.
‫فکر کردی به معجزه رسیدی، نه؟
‫دختر جذابی بود، ولی فکر کردم ‫حرف‌هاش دروغـه و قبول نکردم.
‫ولی باز هم نتونستی ‫جلوی خودت رو بگیری.
‫[ «د»: شرایط عوض شده. پیشنهادت هنوز برقراره؟ ]
‫[ «ک»: معلومـه. پولش رو لازم دارم ]
‫[ «د»: کِی در دسترس هستی؟ ]
‫[ «ک»: بیت‌کوین رو واریز کن تا راه بیُفتم ]
‫چیزی رو بهت فروخت که مال خودش نبود.
‫آره.
‫- ای وای. من خبر نداشتم. ‫- آره...
‫به خدا فقط به یه مشتری فروختم.
‫جرمی، از این مجردهای بدبخت. ‫می‌خواست من رو بُکشه.
‫- قول مَردونه دیگه؟ ‫- چی؟
‫باشه. ‫اون این‌ها رو کُشت. روانیـه.
‫روانیه منـم! ‫از سال ۱۹۶۱ تأیید شد که روانی‌ام.
‫من چیزی نمی‌دونم... ‫تو رو خدا...
‫آخ خدا...
‫خبر نداری این شهر چه خراب‌آبادیـه؟
‫واقعاً داشتم از مکالمه‌مون لذت می‌بردم
‫ولی اگه به‌زودی به جواب نرسم، ‫کم‌کم رد می‌دم.
‫تو رو خدا کمکم کن!
‫- لیاقت من بیشتر از هتل هیلتون نیست؟ ‫- چی؟
‫جواب بده، دُکی. لیاقت من ‫بیشتر از هتل هیلتون نیست؟
‫چرا هست! ‫آره! هست!
‫من هم موافقـم.
‫همیشه بهم می‌گن ‫مثل دخترها حساس و سخت‌پسندم...
‫ولی من فقط دوست ندارم ‫روی تختی بخوابم
‫که توش ساس داره ‫و پُر از لکه‌های آب منی‌ـه.
‫وقتی دارم براشون جون می‌کَنم...
‫باید بهترین‌ها رو بهم بدن.
‫پیداش کن، دکی.
‫وگرنه جاهای دیگه‌ت هم از کار می‌افته.
‫جـون.
‫کی داره به آقات زنگ می‌زنه؟
‫چطوری، دکترجون؟ ‫حاجی‌ت سراپا گوشـه.
‫سلام، جرمی جان. ‫زنگ زدم حالت رو بپرسم
‫و ببینم از نتیجه‌ی آزمایش راضی هستی؟
‫نتیجه‌ش؟ نتیجه‌ش... ‫نتیجه‌ش پشم‌ریزونـه.
‫حسابی ترکوندی، دکتر. ‫صدا رو می‌شنوی؟
‫هنوز توی شهری؟
‫قرار بود برم بیرون از شهر. ‫یه‌لحظه گوشی دستت، دکتر.
‫بچرخ. لنگ رو بده. ‫همین‌جوری بمون. آفرین.
‫تکون نخوری. ‫همین‌طوری عالیـه.
‫جون، پیشی داره میومیو می‌کنه. ‫قربون این پاها برم.
‫خوبـه پس یه سر بیا مطب ‫که دوباره چکاپ بشی.
‫باید یه تزریق دیگه انجام بدیم ‫که اثراتش موندگار باشه.
‫چی؟ خب چرا قبلاً بهم نگفتی؟
‫لطفاً بگو الان کجایـی؟ ‫خودم می‌آم پیشِت.
‫بیا، دکتر جون. ‫حسابی جات خالیـه...
‫الان توی بهشتـم...
‫♪ من و این‌همه خوش‌بختی محالـه ♪
‫توی هتل هایت‌ـم. اون‌قدر می‌مونم ‫تا پیشی دیگه از حال بره.
‫داره می‌آد... ‫داره می‌آد...
‫کاری که گفتی، انجام دادم.
‫درستـه.
‫ممنون، دکی.
‫جــونم!
‫توی دروازه... ‫آره...
‫درک می‌کنم. ‫ظاهرت خیلی خوب شده.
‫ولی خب حادثه خبر نمی‌کند، مگه نه؟
‫ولم کن.
‫ازت خوشم می‌آد، جرمی. ‫به‌عنوان کسی که صداقت براش اولویت داره...
‫می‌خوام این رو بدونی...
‫من به‌صورت حرفه‌ای ‫مشکلات رو برطرف می‌کنم
‫و رئیسم بهم گفته تو هم یه مشکلـی.
‫کیر توی خودت و رئیست. ‫من کاری نکردم.
سینمافریک
‫دیگه بازی بسـه، جرمی.
‫کلِر تیکه‌ی خوبی بود، نه؟
‫ولی خب هر چیزی زیادش خوب نیست.
‫این اطراف کاندومی ندیدم
‫و این یعنی با این ‫دختره هم خشک‌خشک زدی.
‫می‌خواستی چی‌کار کنم؟ ‫خودش خواست بهم بده.
‫درباره‌ی بیماری مقاربتی‌ت بهش نگفتی؟
‫چی؟
‫یعنی اصلاً کنجکاو نیستی که چرا، چطور...
‫و چی باعث شد این‌ریختی بشی؟
‫نه، هُل شده بودم. ‫آخه دختره ازم خوشش اومده بود.
‫بهش زنگ بزن. ‫مطمئنـم شماره‌ش رو بهت داده.
‫زنگ بزن.
‫- سلام، عشقم. ‫- شما؟
‫- شما؟ یعنی شماره‌م ذخیره نیست؟ ‫- نه.
‫یعنی چی؟ منـم دیگه. ‫باباشکلاتی.
‫(منظور از «شکلات» یه‌جور شوخی با رنگ پوستش هست)
‫الان چی تنتـه؟
‫چقدر تو شیطونـی.
‫پس اگه این‌طوره، بیا بالا ببینمت.
‫اگه الان توی بستر نبودم، ‫رسیده بودم دم اتاقت.
‫می‌گه رفته خونه.
‫گفتی ساعت ۷ تعطیل می‌شی که.
‫زودتر رفتم چون حالم خرابـه.
‫فکر کنم یه کاریم شده.
‫یه‌هو نمی‌دونم چرا تب کردم.
‫خب من هم الان تب کردم ‫و باید پرستارم تو باشی، عشقم.
‫- اصلاً خودم می‌آم پیشِت. ‫- واقعاً؟
‫بله که می‌آم.
‫برات شربت می‌آرم، قرص می‌آرم، ‫چندتا موز می‌آرم...
‫سوپ هم می‌گیرم. ‫برات بیسکوییت تُرد هم می‌گیرم.
‫- بابایی هوات رو داره. ‫- خیلی لطف می‌کنی.
‫آدرس رو برات می‌فرستم.
‫باباشکلاتی داره می آد سراغت، عزیزم. ‫توی راهـم.
‫عجب کُسکشی هستی.
‫لباس بپوش که بریم. سریع.
‫بدون اون، جایی نمی‌رم.
‫اگه نتیجه بیاد و آلوده نباشی، ‫سریع برمی‌گردی آمریکا.
‫اوضاع نیویورک به گا رفته.
‫ما پیداش می‌کنیم. ‫دارم تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫خب بذار بمونم ‫و بالاسر گروه تجسس باشم.
‫ببین، پای آبرو و حیثیت من هم در میونـه.
‫هنوز چندتا آشنا توی اطلاعات دارم.
‫می‌گن یه گروه واکنش سریع ‫در حالت آماده‌باشـه. اوضاع خیلی خیتـه.
‫یادتـه وقتی داداشم ‫توی بوستون گیر افتاده بود
‫و می‌خواستم با پلیس‌های محلی ‫هماهنگ کنم، بهم چی گفتی؟
‫گیر افتاده بود؟ طرف مست و پاتیل ‫با ماشین رفته بود توی فروشگاه.
‫بهم چی گفتی؟
‫منظورت رو فهمیدم. ‫نباید نزدیک‌شون باشم.
‫من به حرفت گوش دادم ‫و حالا نوبت توئـه.
‫کارِت رو انجام دادی ‫و حالا اینجا لازمت داریم.
‫همه باید کمک کنن تا این معما حل بشه.
‫مشکلی نیست، قربان.
‫پنج دقیقه تا مقصد فاصله دارید.
‫خب وقتشـه آماده بشیم.
‫بعله.
‫می‌دونم بهم نمی‌خوره...
‫ولی هیچی مثل موسیقی ‫یات راک تمرکزم رو بالا نمی‌بره.
‫با من بخون، جرمی.
‫بخون، جرمی.
‫تیکه‌ی آخرش با تو.
‫بخون. ‫بخون دیگه، جرمی.
‫من شعرش رو نشنیدم... ‫فکر کنم بهتره...
‫هوی! هوی!
‫وسط معروف‌ترین آهنگ کریستوفر کراس
‫می‌خوای فرار کنی ‫و بهش بی‌احترامی کنی؟
‫- بنده‌خدا کم زجر نکشیده. ‫- چرا کُس می‌گی، حاجی؟
‫کریستوفر کراس دیگه کدوم خریـه؟
‫کریستوفر کراس توی ‫سال ۱۹۸۰ اصل جنس بود.
‫پنج‌میلیون نسخه فروخت.
‫پنج‌تا جایزه‌ی گِرمی برد.
‫ولی تهش چی شد؟
‫- با توام! می‌گم تهش چی شد؟ ‫- به خدا نمی‌دونم.
‫سیاه‌پوست‌ها ‫به کریستوفر کراس گوش نمی‌دن.
‫- چی می‌گی تو؟ ‫- می‌گم نمی‌دونم، داداش.
‫زندگی شغلی‌ش نابود شد.
‫مطمئنـم برات سؤال شده ‫که چطور همچین چیزی ممکنـه.
‫آخه به‌سرعت معروف شد.
‫و اون زمان کسشعری مثل ‫فضای مجازی وجود نداشت.
‫وقتی به مراسم اهدای جایزه اومد...
‫و مردم تازه چشم‌شون ‫به جمالش افتاد، گفتن:
‫«این که یه آدم معمولیـه.»
‫کچل بود و شکم داشت.
‫ولی من دوستش داشتم. ‫صدای یه نسل بود.
‫شبکه‌ی اِم‌تی‌وی هم وارد دنیای ‫سرگرمی شد و ریده شد به همه‌چی.
‫دیگه کسی نمی‌خواست ‫موزیک‌ویدئوی یه آدم معمولی رو نگاه کنه.
‫همه پیگیر موزیک‌ویدئوی ‫مَدونای نیمه‌لخت بودن.
‫(مَدونا از خواننده‌های مشهور و قدیمی آمریکایی هست ‫که جراحی‌های زیبایی مختلف و بحث‌برانگیزی داشته.)
‫دفعه‌ی بعدی که داری ‫با کیر سوزنی‌ت ور می‌ری...
‫- دست به بساطم نزن. ‫- این رو یادت باشه.
‫فهمیدی؟
‫دنیا به آدم‌های معمولی ‫که زیبا نیستن، وفا نمی‌کنه.
‫بَدجور بی‌وفاست.
‫سعی کن این شعر رو حفظ کنی.
‫به‌به.
‫چه محله‌ی باصفایی.
‫بیا بیرون.
‫راه برو، جرمی.
‫خب.
‫زنگ رو بزن.
‫- فکر کنم خونه نیست. ‫- دوباره زنگ رو بزن.
‫- خیلی خوب. کنار وایستا. ‫- چی؟
‫کنار وایستا. ‫برو اونجا.
‫باشه.
‫خیلی خوب. ‫بازش کن.
‫آهای!
‫صاحب‌خونه؟
‫برو بالا.
‫کسی نیست؟
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
‫چی شد؟
‫چی‌کار...
‫بسـه. ‫بسـه!
‫بیا اینجا.
‫- مغز یا قلب؟ ‫- چی؟
‫فکر کردی اومدیم پیک‌نیک؟
‫من جونت رو نجات دادم.
‫و در ازاش من هم کل روز وقت نمی‌ذارم
‫که تو رو به یه اثر هنری تبدیل کنم.
‫حالا دوست داری بزنم ‫یا به هنر علاقه‌مندی؟
‫اصلاً پا شو. ‫بچرخ.
‫آروم باش.
‫بابت هدیه‌ای که لایقش بودم، ‫ازتون ممنونـم.
‫حرف نزن.
‫توی زندگی‌م هیچ گُهی نبودم. ‫من یه بدبختـم
‫که واسه یه حس خوب، ‫دستی‌دستی آدم کُشتم.
‫هیچ گُهی نیستم.
‫احتمالاً واسه همین بابام طلاق گرفت. ‫پس بزن و خلاصم کن.
‫شلیک کن. ‫شلیک کن، لامصب.
‫معمولاً این‌جور موقع‌ها ‫طرف به التماس می‌افته
‫و سعی می‌کنه چونه بزنه.
‫پس تو هم التماس کن، جرمی.
‫- زود باش. ‫- واسه چی التماس کنم؟
‫می‌خوای چی بگم، داداش؟
‫می‌خوای چی بگم؟
‫من هیچی ندارم.
‫هیچی.
‫یه‌عمر منتظر بودم عشق‌وحال کنم.
‫و حالا کردم. ‫پس بزن و تموش کن.
‫بزن، داداش. ‫خلاصم کن.
‫معطل نکن. ‫بزن.
‫گشنه‌ت نیست؟
‫چی؟
‫اون‌قدر کُس گفتی که حوصله‌م سر رفت
‫و قند خونم اومد پایین.
‫بریم یه چیزی بخوریم.
‫ای وایِ من. ‫اسم‌هاشون دهنم رو آب انداخت.
‫دِیل، این اولین باره ‫که اومدم رستوران شما.
‫می‌شه خودت راهنمایی کنی؟ ‫حقیقتش موندم چی انتخاب کنم.
‫بین تاکوی مرغ
‫و این... این دنده‌های آبدار گیر کردم.
‫خودم هر دوشون رو دوست دارم. ‫خیالت راحت.
‫فکر کنم یه موهبت دارم.
‫فقط با نگاه به منوی غذا، ‫تشخیص می‌دم کدوم‌ها خوبـه.
‫پس دو دقیقه به ما ‫وقت بده که تصمیم بگیریم.
‫وقتی میزمون آماده شد، خبر بده.
‫- حتماً. ‫- ما همین‌جایـیم.
‫ممنون، دیل.
‫غذاهای اینجا مثل خوراک مامان‌پزه.
‫اگه الان سر کار نبودم...
‫همه‌ی غذاهای تند این منو رو می‌گرفتم.
‫لامصب حرف نداره.
‫تا کِی می‌خوای من رو اُسگل کنی؟ ‫با اون تفنگ تابلوت.
‫لبخند بزن، جرمی. ‫اومدیم خوش بگذرونیم.
‫اگه دست از پا خطا کنی ‫و بخوای بزنی به چاک...
‫کیرت رو ذوب می‌کنم.
‫- اون پشت‌سری‌ها دارن نگاه می‌کنن. ‫- چی؟
‫بهشون لبخند بزن.
‫- لبخند بزنم؟ ‫- پشت‌سرتـن.
‫زنه چرا... ‫چرا اون‌جوری نگاهمون می‌کنن؟
‫چون دیگه جذابـی. ‫بهش عادت کن.
‫آها، فهمیدم چجور زنیـه.
‫بی‌بیِ پیک‌ـه.
‫چی‌چی؟
‫بی‌بی پیک. ‫تو...
‫مرتیکه‌ی عقب‌مونده، ‫یعنی این رو تا حالا نشنیدی؟
‫زن‌های سفیدپوستی که فقط ‫دوست دارن به سیاه‌پوست‌ها بدن.
‫در اصل سیاه‌پوست‌های ‫کیرکلفت یا همون بی‌بی‌سی.
‫(عبارت «بی‌بی‌سی» یا BBC مخفف «Big Black Cock» هست که ‫یه ژانر از فیلم‌های پورن رو شامل می‌شه؛ همچنین «بی‌بیِ پیک» یا «Queen of Spades».)
‫مخفف چیـه...
‫«کیر کلفت سیاه». ‫مخفف اینـه.
‫کیر کلفت سیاه.
‫- عجب. ‫- آره، بی‌بی‌سی دوست داره.
‫شوهرش هم از اون‌هاست ‫که دوست داره قاطی شه.
‫از اون‌ها که دوست داره ‫با گوشی‌ش فیلم بگیره.
‫(داره به یه ژانر دیگه از پورن اشاره می‌کنه: ژانر «بی‌غیرتی» یا «Cuckold»)
‫ولی زنه لامصب... ‫من رو برد توی خاطرات.
‫یادم نمی‌ره... یه دختره بود ‫با اسم «کون پروانه‌ای گوشتالو ۹۲».
‫یادم نمی‌ره. ۲۰ کیلومتر ‫با ماشین مادرم به‌خاطرش رفتم.
‫وقتی جلوش کیر شق‌کرده‌م رو درآوردم، ‫لبخندش محو شد.
‫کیرم آماده بود...
‫ولی بهم خیره شد و گفت ‫«فکر می‌کردم بزرگ‌تره».
‫- آخ آخ. ‫- لاشی قبلش عکس‌ها رو دیده بود.
‫پس چه مرگش بود؟ ‫اُسگلم کرده بود؟
‫آره، تقصیر اون بوده.
‫آقایون، میزتون آماده‌ست.
‫- هیچ‌وقت این فانتزی‌م کامل نشد. ‫- راه برو.
‫اگه کیر درست‌حسابی ‫نداشته باشم، بی‌فایده‌ست.
‫لبخند بزن.
‫- ولی حالا فرق کردم. ‫- خیلی به هم می‌آین.
‫آره، عوض شدی.
‫ولش کن.
‫نه، همین‌طور از زندگی‌ت بگو. ‫می‌خوام بدونم.
‫این‌جور که متوجه شدم، ‫قبل‌از تغییر...
‫ظاهراً تو...
‫- جذاب نبودم. ‫- از خودت متنفر بودی؟
‫از احساسی که نگاه مردم ‫بهم می‌داد، متنفر بودم.
‫تعارف که نداریم.
‫سفیدپوست‌ها و کلاً مَردهای ‫پوست‌روشن، بیشتر گیرشون می‌آد.
‫زیدهای بیشتری دارن، توجه بیشتری ‫بهشون می‌شه، همه‌چی براشون بیشتره...
‫اگه ۲۴ساعت ازت فیلم بگیرم، ‫آخرش بهم اُسکار می‌دن.
‫سیب‌زمینی سرخ‌کرده تقدیم به شما.
‫- ممنونـم، دیل. ‫- نوش جان. تصمیم‌تون رو گرفتین؟
‫آره اتفاقاً. ‫همون گوشت دنده بی‌زحمت.
‫- انتخاب خوبیـه. ‫- قربونت برم.
‫چرا همه‌ش با اون ور می‌ری؟ ‫تو واسه امرار معاش آدم می‌کُشی.
‫اتفاقاً زخم صورت ‫باعث می‌شه خفن‌تر بشی.
‫سعی کن به این طرفِ صورتم دقت کنی.
‫من و تو بیشتر از چیزی که ‫فکر کنی، با هم تفاهم داریم.
‫پشمام.
‫اوه اوه. ‫تو هم آره؟
‫جزو اولین نفرها بودم. نسخه‌ی ‫خالص‌ترش رو مستقیم از آزمایشگاه زدم.
‫یه‌جور ژن‌درمانی آزمایشیـه ‫که با دست‌کاری آر‌اِن‌اِی فعال می‌شه.
‫بخوام ساده‌تر بگم...
‫یه بازسازی سلولی ‫تقریباً کامل و فوق‌سریع
‫از هویت فیزیکی توئـه.
‫پس آزمایشیـه.
‫یه تزریق.
‫با یه تزریق می‌رسی به سرچشمه‌ی جوانی.
‫(سرچشمه‌ی جوانی عبارت معروفی هست که ‫توی روایت‌های مختلف بهش اشاره شده؛ ‫از اساطیر ایران باستان توی شاهنامه گرفته ‫تا اساطیر یونان و حتی روایت‌های مذهبی ادیان ابراهیمی.)
‫که البته خرجش هم...
‫داروی اوزمپیک رو ببین. ‫ارزش شرکتش ۵۰۰میلیارد دلاره.
‫به نظرت این میکروب چقدر می‌ارزه؟ ‫یک‌تیلیارد؟ ۵۰۰تیلیارد؟
‫و وقتی یه تکنیسین آزمایشگاهیِ ‫احمق، نمونه رو می‌دزده
‫و شروع می‌کنه به گاییدن ملت ‫و پخش‌کردن ویروس...
‫- برامون مشکل‌ساز می‌شه. ‫- بازار سیاه.
‫ولی این انتقال ازطریق سکس ‫در اصل یه ایراده، نه ویژگی.
‫نتیجه‌ش این می‌شه که وقتی مردم ‫دست‌شون به نسخه‌ی ارزون‌تر می‌افته...
‫دیگه سراغ نسخه‌ی گرون نمی‌رن.
‫و این برای شرکتی که می‌خواد ‫وارد بازار بورس بشه، خطرناکـه.
‫واسه همین یه مشاور ‫مثل من رو استخدام می‌کنن.
‫آها.
‫که مشکلات رو برطرف کنه.
‫حتماً خوب بهشون حال می‌دی که تا الان
‫با قیافه‌ی ضایع تو کنار اومدن.
‫حداقل هر روز صبح یه زن خونه‌دار ‫من رو با لگد از خواب بیدار نمی‌کنه، چاقالو.
‫آره.
‫همین. ‫دقیقاً همین قیافه.
‫مشخصـه از اون‌هاش نیستی ‫که از خونه‌ی ننه‌ت فرار کنی.
‫یه جایی توی اون مغز به‌گا‌رفته‌ت...
‫احساس کردی فرصت خوبیـه که ‫بُکشیش و بزنی به چاک.
‫تاریکیِ عجیبی درونت داری.
‫- پسر من هم یه‌جورهایی مثل توئـه. ‫- پسرت؟
‫تو تهش ۳۰ سالتـه. ‫پسرت چند سالشـه؟
‫من ۶۵ سالمـه.
‫خیلی شبیه پسرمـی، هرچند ‫اون درگیر داستان دیگه‌ای شده.
‫داستان جذابی نیست، ولی خوشبختانه...
‫اون بلده چجوری از پسش بربیاد.
‫ولی تو نه... نه...
‫تو از اون گاگول‌هایی هستی ‫که هر جا دردسر می‌بینه...
‫جفت‌پا می‌پره وسط.
‫از خشمت درست استفاده کن.
‫شاید این وسط یه پولی هم گیرت اومد.
‫منظورت چیـه؟
‫می‌خوای من رو استخدام کنی؟
‫فرض کن یه‌جور توافق دوطرفه‌ست.
‫من هم یه چیزی ازت می‌خوام.
‫مثلاً چی؟
‫یه شاگرد خوب. ‫یه قاتل.
‫این هم گوشت دنده.
‫به‌به. دستت درد نکنه، دیل. ‫بنازم سرعتت رو.
‫انعام ویژه داری، داداش.
‫کارش درستـه.
‫بزن بر بدن.
‫یعنی قشنگ ترکید؟
‫بله.
‫عکس‌های پاریس رو دیدم، ‫ولی از اون هم بَدتر بود.
‫من بیرون بودم. ‫می‌گن شعاع انفجار کم بوده.
‫فضای بسته بوده. ‫تو صحنه رو دیدی؟
‫آره.
‫دمای کبد بعداز دَه ساعت ۱۸۰ درجه‌ست.
‫یا خدا. ‫هنوز این‌قدر داغـه؟
‫بریتنی!
‫مونرو.
‫این‌ها کی‌ان؟
‫کسایی که موقع ‫انفجار کافه، اون اطراف بودن.
‫ترشحات بدن وارد چشم ‫و دهن بعضی‌هاشون شده.
‫نحوه‌ی شیوع ازطریق غشاهای مخاطیـه.
‫سطح بارِ ویروس اصلاً ثبات نداره.
‫- می‌خواین باهاشون چی‌کار کنین؟ ‫- منتظر دستوریـم.
‫کسی که قراره باهاش مصلحه کنی، ‫ترسیده ولی همکاری می‌کنه.
‫آلوده نشده؟
‫فعلاً نه.
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]