« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]
.این داستان الهام‌گرفته از رویدادهای واقعی است، اما شامل عناصر تخیلی هم می‌شود .هرگونه شباهت به افراد یا نهادهای واقعی صرفاً برای اهداف نمایشی است
‫بعدش این اختلاف بین شاهزاده‌ی آمریکا
‫و شاهدخت عصبی‌مزاجش ظاهراً ‫به درگیری فیزیکی کشیده میشه.
‫کارولین از پشت می‌دوئه و بهش حمله‌ور میشه،
‫یقه‌اش رو می‌گیره و ‫تقریباً میندازتش رو زمین.
‫منابع نزدیک به این زوج میگن که بست
‫مستعد پرخاشگری و نوسانات خلقیه،
‫و حتی حدس می‌زنن که جان جان ‫دیگه آماده‌ست تا همه‌چیز رو تموم کنه.
‫خانم کندی. ایشون اینجان.
‫اوه.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت سینمافریک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freak
‫عصر بخیر، خانم کندی.
‫بفرما بشین.
‫یالا.
‫تو منو یاد اون میندازی، یاد جکی.
‫اولین باری که جکی رو دیدم، سال ۱۹۵۳ بود،
‫چند سال بعد از اینکه ‫من و بابی ازدواج کردیم.
‫هر سال ما این مهمونی‌های روز ‫سنت پاتریک رو داشتیم، کاملاً رسمی.
‫عاشق این بودم که ملت رو هل بدم تو استخر.
‫وای، خدای من.
‫واقعاً؟
‫آره، هر کاری می‌کردم ‫تا یه ذره جلب توجه کنم.
‫من یکی از شش تا بچه بودم.
‫خیلی زود یاد گرفتم که عشق یه بازی خونینه.
‫واسه همین، به همه مهمونا می‌گفتم مشکی ‫بپوشن و بعد خودم با لباس سبز پیدام می‌شد.
‫من هیچ‌وقت قرار نبود خوشگل ‫باشم، اما همیشه می‌تونستم خاص باشم.
‫تا اینکه جکی اومد.
‫من و اون لباس سبزم هیچ شانسی نداشتیم.
‫حتی می‌تونستم مثل حوا لخت مادرزاد بیام
‫و بازم هیچ‌کس چشم از اون برنمی‌داشت.
‫حتی بابی.
‫و تو هم مثل جکی
‫در امان موندی
‫از تحقیر بی‌توجهی دنیا.
‫تو دیده میشی.
‫و حالا کاملاً به خودت ‫بستگی داره که این موهبت رو،
‫هرچقدر هم که می‌تونه طاقت‌فرسا ‫باشه، با وقار بپذیری یا نه.
‫اوه، جکی که قطعاً همین کار رو کرد.
‫بعد از اون اتفاقی که تو دالاس افتاد،
‫بیست و چهار ساعت اون کت ‫صورتی رو از تنش درنیاورد.
‫می‌گفت، «می‌خوام ببینن با جک چیکار کردن.»
‫اون هیچ‌وقت یادش نرفت ‫که مردم قراره بهش نگاه کنن.
‫و بعدش پنج سال بعد، وقتی نوبت بابی شد
‫و من نُه ماهه حامله یه دختر بودم
‫که هیچ‌وقت قرار نبود پدرش رو ببینه.
‫من... من تو چنان دردی بودم،
‫هر نوع دردی که بتونی تصورش رو بکنی.
‫اما اگه جکی می‌تونست غرق ‫در خون تو روی دنیا وایسه،
‫و مرگ رو زره خودش کنه
‫پس منم می‌تونستم، با زرهی از زندگی.
‫می‌خواستم ببینن با خانواده‌ام چیکار کردن.
‫شما خیلی چیزها رو از دست دادین.
‫خب، این موهبت رو داشتم که چیزای ‫زیادی برای از دست دادن داشته باشم.
‫همونطور که تو هم داری.
‫اما دیگه هیچ‌وقت کسی بهت ارفاق نمی‌کنه،
‫هرچقدر هم که این موضوع ‫زشت و ناعادلانه باشه.
‫آخ، کارولین، این مردا، دلت رو می‌شکنن.
‫دیوونبت می‌کنن. کاری ‫می‌کنن که دلت بخواد جیغ بکشی.
‫این کار رو نکن.
‫تمام دنیا داره تو رو تماشا می‌کنه.
‫این انتخاب توئه که می‌خوای اونا چی ببینن.
‫این خانواده برای مردم ‫یه معنی و مفهومی داره.
‫اینو می‌فهمی؟
‫انگار من تنها کسی‌ام که اینو می‌فهمه.
‫من همونی‌ام که دارم سعی می‌کنم ‫آبروی این خانواده رو نجات بدم.
‫اوه، پس داری این کارو می‌کنی؟ نجات میدی؟
‫من یه بار ریدم. پونزده ‫دقیقه گاردم رو آوردم پایین.
‫پس اون سی و شش سال قبلش چی؟
‫پس اون سی و شش سال قبلش ‫چی؟ بابتش هیچ امتیازی بهم نمیدن؟
‫بابتش هیچ امتیازی بهم نمیدن؟
‫قبول کردن انجام همچین کارایی، تو ‫رو تو تمام این قضایا همدست می‌کنه.
‫کجای اینو نمی‌فهمی؟
‫فکر می‌کنی من خوشم میاد که ‫مطبوعات ملی مثل سایه دنبالم باشن؟
‫این تقصیر من نیست، کرولاین.
‫تو همونی هستی که بهم گفتی ‫شروع کنم به پذیرفتن مسئولیت فردی.
‫تو هیچ‌وقت تا حالا پیش یه دوست‌دختر ‫اینقدر، بی‌ثبات و عصبی نبودی.
‫آره، خب، سال پرتنشی بوده.
‫کارولین اولین کسیه که باهاشم،
‫احتمالاً اولین کسیه که تو عمرم دیدم که بهم ‫نگاه می‌کنه،
‫و چیزی غیر از اون پسرکوچولو رو می‌بینه.
‫و اون دوست‌دخترم نیست.
‫من، من نمی‌فهمم. شما، به هم زدین؟
‫اون نامزدمه.
‫- تو اینو می‌دونستی؟ ‫- نه.
‫یا خدا، جان.
‫« داســـتـــان عـــاشـــقانــــه » جــان اف کــنــدی جــونــیــور و کــارولــیــن بــســت
‫اگه اون بیست و چهار ‫ساعته زیر ذره‌بین مردم بود،
‫کی می‌دونه مطبوعات چه کصشری درباره ‫اون و اد چاپ می‌کردن، می‌دونی که.
‫مثلاً همینطوری واسه خودش تو زندگی ‫می‌چرخه بدون اینکه اصلاً کسی بهش توجه کنه.
‫نمی‌دونه چقدر خوش‌شانسه.
‫کتاب چطوره؟
‫آره، جامع و کامله.
‫فکر کنم منظور کرولاین این ‫بود که این فقط یه نقطه شروع باشه،
‫اما این نقطه بیشتر شبیه یه پرتگاهه.
‫وای خدای من، اون کت و ‫شلوار رو کلاً فراموش کرده بودم.
‫اوه، خیلی بزرگه. اد، آخه چرا؟
‫شبیه دیوید برن شده.
‫اما شبیه کسی هم هست که تا ‫حالا اسم دیوید برن به گوشش نخورده.
‫خیلی خب.
‫گوش کن، کتاب رو بی‌خیال شو.
‫تو چی می‌خوای؟
‫نمی‌دونم.
‫هیچ‌وقت به عروسیم فکر نکردم.
‫ازدواج کردن هیچ‌وقت به اندازه متأهل ‫بودن برام رمانتیک به نظر نمی‌رسید.
‫پس گور باباش. بیا فقط بریم ‫شهرداری. بیا بریم متأهل شیم.
‫جدیم.
‫نه.
‫نه، نمی‌تونیم. ما نمی‌تونیم.
‫مطبوعات می‌فهمن.
‫تازه، مامانم منو می‌کشه.
‫خواهر تو هم همینطور.
‫و واقعاً دلم می‌خواد آدمایی ‫که دوستشون داریم اونجا باشن.
‫فقط نمی‌دونم چطور ممکنه
‫بدون اینکه دویست نفر آدمی که ‫به‌زور تحملشون می‌کنیم هم اونجا باشن.
‫می‌دونستی بابی بیست ‫و یک دونه ساقدوش داشت؟
‫خب که چی؟ تو بیشتر می‌خوای؟ سی تا؟
‫چهل تا؟ کارولین، منطقی باش.
‫من کلاً یه چیزی تو ‫مایه‌های چهل تا مهمون می‌خوام.
‫پس، کلاً چهل تا مهمون خواهیم داشت.
‫- و از پرت کردن دسته گل هم خبری نیست. ‫- نه.
‫از دوربین‌های یکبار مصرف ‫رو هر میز هم خبری نیست...
‫- از گیفت عروسی هم خبری نیست. ‫- نه.
‫- مهمونی زنونه هم نداریم. ‫- کی به اون نیاز داره؟
‫رقص پدر و دختری هم نیست.
‫در واقع، کلاً دلم نمی‌خواد ‫پدرم اونجا باشه، نقطه ته خط.
‫نقطه ته خط.
‫- از برانچ هم خبری نیست. ‫- کی اصلاً نیاز داره غذا بخوره؟
‫♪ اون بهم گفت که باباش خیلی خرپول بود ♪
‫فکر کنم باید یه جای رمانتیک و ‫دورافتاده باشه، یه جای روستایی.
‫باید حس کنیم که ما ‫تنها دو نفر آدم اونجاییم.
‫و برای اینکه همه اینا رو عملی کنیم،
‫فقط باید از دست تک‌تک ‫روزنامه‌نگارای این مملکت قسر در بریم.
‫آره. باید خیلی آسون باشه.
‫راستش
‫چیزی برام داری، کندی؟
‫- شاید یه جایی رو بشناسم. ‫- بگو.
‫فرودگاه تجاری نداره، یدونه هتل ‫داره، جمعیتشم تو مایه‌های بیست نفره.
‫ادامه بده.
‫جاده آسفالت نداره.
‫شهری هم در کار نیست.
‫فقط بلوط‌های صدساله و اسب‌های وحشی رو ساحل.
‫عزیزم، چرا حس می‌کنم یه ‫کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌ست؟
‫یه بار اونجا بودم. با یکی ‫از دوست‌دخترای قبلیم.
‫♪ اما باید از یه جایی شروعش می‌کردم ♪
‫دریل؟
‫بروک شیلدز؟
‫خب، من هیچ‌وقت با بروک شیلدز قرار نذاشتم.
‫یه بار بوسیدمش و مامانشم همونجا بود.
‫سارا جسیکا؟ مدونا؟
‫کامیل پالیا؟
‫- نه. ‫- والیس سیمپسون؟ اسمورفت؟
‫نه. کریستینا. همون موقع‌ها بعد از دانشگاه.
‫کجاست؟
‫جزیره کامبرلند، جورجیا.
‫♪ دلت می‌خواد همون چیزی رو ‫ببینی که آدمای معمولی می‌بینن ♪
‫♪ دلت می‌خواد با آدمای معمولی بخوابی ♪
‫اصلاً نمی‌تونم خواهرت رو ‫تو یه جاده خاکی تصور کنم.
‫به‌زور می‌تونم پایین‌تر از ‫خیابون پنجاه و نهم تصورش کنم.
‫اوه، اینطوری حتی بیشتر ‫از الان ازم متنفر میشه.
‫نه بابا، اون دوستت داره.
‫♪ و دستم رو گرفت ♪
‫خب، ازت متنفر که نیست.
‫چرا، هست.
‫♪ یه آپارتمان بالای یه مغازه اجاره کن ♪
‫♪ موهاتو کوتاه کن و یه کار پیدا کن ♪
‫♪ یه چند نخ سیگار بکش ‫و یه کم بیلیارد بازی کن ♪
‫♪ وانمود کن هیچ‌وقت مدرسه نرفتی، آره ♪
‫♪ دلت می‌خواد با آدمای معمولی مثل خودت زندگی کنی ♪
‫هنوزم از ظرفیت زدیم بالا.
‫کیر توم.
‫- می‌تونیم ناتالی رو خط بزنیم... ‫- لی؟
‫لی؟
‫منظورت لی، خواهر مادرت، لیه؟
‫اون کلاً از نظر روانی نمی‌تونه ‫هیچ رازی رو تو دلش نگه داره.
‫تازه‌شم، از اینکه مامانم از ارث ‫محرومش کرده حسابی کفریه.
‫خب، من یکی که قرار نیست اینو بهش بگم.
‫اوه، پیداش شد.
‫- صبح بخیر، مایکل. ‫- سلام، مایک.
‫واو، عجب عملیات ‫فوق‌سری‌ای اینجا راه انداختین؟
‫انگار تو اتاق وضعیت کاخ سفیدم.
‫من که سر در نمیارم.
‫میشه حرف بزنیم، لطفاً؟ خصوصی؟
‫- میشه واسه بعد؟ ‫- نه.
‫گوش کن، ویلیام موریس ول‌کنم نیست ‫و گیر داده که یه قرار ناهار فیکس کنیم.
‫نمی‌تونه میز رزرو کنه؟
‫می‌دونی، تو همش داری این ‫قضیه رو می‌پیچونی، جان.
‫تلویزیون. اینطوریه که مارتا استوارت یه مجله ‫رو به یه امپراتوری میلیارد دلاری تبدیل کرد.
‫آره، و این واسه مارتا خیلی عالیه.
‫اگه نتونیم منابع درآمد جدیدی ‫پیدا کنیم، به گا می‌ریم. نقطه ته خط.
‫باشه، جلسه رو هماهنگ کن.
‫تا زمانی که برای همه روشن باشه که دخالت من
‫تو برنامه تلویزیونی جورج، ‫فقط در حد تهیه‌کنندگیه.
‫می‌دونی، هر روزِ کوفتیِ ‫عمرت دارن ازت عکس می‌گیرن.
‫چی شده؟ یهو اینقدر از دوربین فراری شدی؟
‫به اون یکی پیشنهادم فکر کردی؟
‫چی؟ چاپ کردن عکس‌های عروسیم تو مجله؟
‫آره... آره، خیلی زیاد بهش فکر کردم،
‫و با خودم گفتم، چرا به همین جا ختم بشه؟
‫چرا خطبه عقدمون رو چاپ نکنیم؟
‫یا عکس‌های لخت کارولین، ‫وقتی داره حاضر میشه؟
‫قشنگ می‌تونیم حسابی ازش پول به جیب بزنیم.
‫کصکش عوضی.
‫عاشق گوشواره‌هاتم، کرولاین.
‫- خیلی قشنگن. ‫- ممنون.
‫مال مامان بودن، نه؟
‫قبلاً بودن.
‫از زمان پوزیتانو تا حالا بعد ‫از پاستا سالاد نخورده بودم.
‫خیلی، جالبه.
‫"خواهش می‌کنم."
‫من نیمه‌ایتالیایی‌ام. یه ‫مادربزرگ تو بِی ریج و اینا دارم.
‫اوه، خدای من.
‫- عالیه. ممنون. ‫- خیلی خب.
‫راستی سالادش خیلی خوشمزه‌ست.
‫اد خودش این قاصدک‌ها ‫رو تو سنترال پارک چیده.
‫چیدن گیاهان خودرو تو شهر. ‫میشه راجع بهش یه کتاب نوشت.
‫شایدم حتی یه مکتب فکری.
‫اوه، می‌دونین، خونه ما تو ‫ساگاپوناک یه باغ معرکه‌ای داره،
‫پتی تریانون، اما، می‌دونین، بزرگه.
‫- گرند تریانون. ‫- باغ ماری آنتوانت.
‫راستش، می‌دونین الان به چی فکر کردم؟ امم
‫چرا شما دو تا همونجا با هم ازدواج نمی‌کنین؟
‫جدی؟ باز هم؟ همین بساط؟
‫انقدر ما رو تو منگنه نذار.
‫تو منگنه گذاشتن؟ راستش، جان، من اصلاً نمی‌تونم اسم ‫یه پیشنهاد سخاوتمندانه رو بذارم تو منگنه گذاشتن.
‫این الان چهارمین باره که تو ‫سخاوتمندانه پیشنهاد دادی...
‫ببین. اصلاً اگه از دردسرهای بزرگش بگذریم...
‫یه جزیره دورافتاده بدون فرودگاه،
‫دیگه دیوونگیِ یه مراسم تو فضای باز بماند...
‫اونم اواخر تابستون تو اعماق جنوب...
‫ما که نمی‌خوایم ضیافت ‫شام دولتی برگزار کنیم.
‫فکر کنم منظور جان اینه که...
‫می‌دونم منظورش چیه.
‫اون یه عروسیِ کندی‌طور ‫نمی‌خواد. منظورش اینه.
‫نه، می‌خوایم. صددرصد می‌خوایم.
‫فقط یه عروسی کندی‌طورِ ‫خودمونی و جمع‌وجور می‌خوایم.
‫خودمونی. که اینطور.
‫پس، پونصد نفر آدم نباشن
‫و گروه کر مجلسی نیوانگلند هم ‫آهنگ "آمریکای زیبا" رو اجرا نکنن؟
‫همچین چیزایی؟
‫ما فقط نمی‌خوایم یه نمایش راه بندازیم.
‫منظورت یه نمایش دیگه‌ست.
‫بعد از اون نمایشی که تو پارک راه انداختین؟
‫بعد از اون نمایش تو پارک؟ منطقیه.
‫منطقیه.
‫آره، مطبوعات هم بخشی از تصمیم‌گیری مائه.
‫منظورم اینه که، چطور می‌تونه نباشه؟
‫خب، من که در جریان ‫هیچ‌کدوم از تصمیم‌گیری‌ها نبودم،
‫واسه همین واقعاً نمی‌تونم نظری ‫در مورد جزئیات تفکراتتون بدم.
‫کرولاین، آخرین چیزی که ما می‌خوایم ‫اینه که تو حس کنی کنار گذاشته شدی.
‫می‌دونی شانس آوردی مامان اینجا نیست.
‫اوه، من شانس آوردم که مامان ‫مرده و نمی‌تونه بیاد عروسیم؟
‫پس، همون جزیره کامبرلند قطعیه.
‫در مورد عاقد به نتیجه‌ای رسیدین؟
‫بکشش پایین، و بالا.
‫قشنگ حسش کن
‫خب، کلوین چه واکنشی نشون داد وقتی ‫بهش گفتی نارسیسو قراره لباس رو بدوزه؟
‫وای، خدای من، کارولین. ‫جدی میگی؟ باید بهش بگی.
‫اگه لو بره و از تو ستون ‫شایعات روزنامه بفهمه چی؟
‫منظورم اینه که، احتمالاً فقط نفس راحت می‌کشه
‫که باز یه مقاله دیگه درباره طلاقش نیست.
‫فقط باهاش روراست باش.
‫عذاب وجدان داره از تو نمی‌خوردت؟
‫باید یه چیزی ازت بپرسم.
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫آره.
‫من... داشتم به این فکر می‌کردم که ‫از کرولاین بخوام ساقدوش اصلیم بشه.
‫کرولاین کندی؟
‫خیلی دلش شکسته بود.
‫منظورم اینه که مسلماً اینو به زبون نیاورد،
‫اما هیچ‌وقت ندیده بودم اون و ‫جان اونطوری با هم دعوا کنن.
‫فکر کنم واقعاً حس می‌کنه که کنار گذاشته ‫شده، و من درکش می‌کنم. واقعاً می‌فهمم.
‫منظورم اینه که، واقعاً سخت بوده که بخوایم
‫خانواده‌ها رو با هم یکی کنیم بدون اینکه ‫خطر لو رفتن چیزی وجود داشته باشه.
‫و من فقط، فکر می‌کنم ساقدوش اصلی شدن می‌تونه ‫خیلی براش ارزشمند باشه و اوضاع رو بهتر کنه،
‫و نمی‌دونم دیگه چیکار کنم ‫تا احساس مهم بودن بهش بدم.
‫نمی‌تونم وارد عروسیم بشم... وارد زندگیم ‫بشم... در حالی که ازم کینه به دل داره.
‫چرا باید ازت کینه به دل داشته باشه؟
‫چون تنها کسی که از خانواده‌اش ‫براش مونده رو ازش گرفتم.
‫لورن، خانواده کندی عین گروه بیتلزن.
‫من حس یوکو رو دارم.
‫تو خودتم خواهر داری.
‫- برات مهمه اگه من یا لیزا ازت کینه به دل داشته باشیم؟ ‫- لورن، معلومه که مهمه.
‫هنوزم ریچارد قراره ‫دستت رو بگیره و ببرتت سمت محراب؟
‫- یا ارتقاش دادی به تد کندی؟ ‫- توروخدا. منظورم این نبود...
‫"توروخدا" چی؟
‫دلت می‌خواد چی بهت بگم، ‫کارولین؟
‫اینکه درک می‌کنی.
‫اوه، درک می‌کنم.
‫فقط فکر نمی‌کنم این کار تو رو ‫به چیزی که می‌خوای برسونه.
‫- لورن... ‫- این هیچ ارزشی براش نداره.
‫در حالی که برای من ‫یه دنیا ارزش داشت.
‫ببین، من باید برم.
‫متأسفم.
‫برای کسی که ‫تقریباً یه کندی حساب میشه،
‫توی سیاست ریدی.
‫جان در مورد نگرانی‌های اد بابت ‫کت و شلوارش بهت چیزی گفت؟
‫نه.
‫راستش، مطمئنم این گوردون ‫خیلی کاربلده، اما مسئله اینه که،
‫آخرین کسی که برای اد ‫کت و شلوار دوخت، ویلی اسمیت بود.
‫واسه عروسیمون یه کت و شلوار دوخت.
‫آره، معلومه، ‫همون آبیه که خیلی گشاد بود.
‫اصلاً دلم نمی‌خواد جای گوردون باشم ‫که باید با اون رقابت کنه.
‫ویلی فقط ‫یه طراح لباس ساده نبود.
‫اون یه هنرمند بود.
‫آره، ‫گوردون کار سختی پیش رو داره.
‫کرولاین، ‫میتونم یه چیزی ازت بپرسم؟
‫من میرم یه کم پارچه بیارم.
‫الان برمی‌گردم.
‫نظرت چیه که ‫ساقدوش اصلی من بشی؟
‫واقعاً؟
‫واو، امم...
‫این یه عروسی کندی‌طوره ‫و می‌خوام حال و هواشم همینطوری باشه.
‫تازه می‌دونم ‫برای جان هم خیلی باارزشه.
‫و برای منم، قطعاً.
‫فقط می‌دونم ‫وقتی بهت نگاه می‌کنه...
‫اونا رو می‌بینه.
‫و من می‌خوام اونا هم ‫اون بالا پیش ما باشن.
‫باعث افتخارمه. ممنون.
‫باشه.
‫بریم؟
‫بسیار خب.
‫کرولاین، می‌خوای تو جلوتر ‫بری و ما هم پشت سرت بیایم؟
‫تا حالا ‫خیلی با هم عکس انداختیم.
‫آره، فقط دارم فکر می‌کنم ‫نارسیسو یه طراحه.
‫اگه یکی ربطش بده چی...
‫وصلش کنه به یه ‫توطئه بزرگ تو دنیای مد؟
‫آره، احتمالاً حق با توئه. ‫بیا فقط بریم.
‫داره لباس اون رو می‌دوزه.
‫کی؟
‫دقیقاً.
‫نارسیسو «کدوم خریه» رودریگز.
‫شاید ‫فقط رفتن خرید؟
‫نه. من مطمئنم که این ‫زنا با هم دوست نیستن.
‫اینم از قدرنشناسیشون.
‫آره، ببخشید.
‫خیلی ببخشید.
‫الان بدموقعه؟
‫نه... بیا تو.
‫اون مقاله مجله تایم رو دیدم.
‫"۲۵ فرد تأثیرگذار آمریکا." تبریک میگم.
‫و اون یکی لیستی که ‫چاپ کردن رو هم دیدی؟
‫"۱۰ فرد قدرتمند آمریکا."
‫بیل گیتس، روپرت مرداک، ‫مایکل آیزنر...
‫اما خبری از کلوین نیست.
‫تأثیرگذاری زودگذره.
‫بستگی داره به ‫میزان اهمیت و مطرح بودن آدم،
‫که می‌تونه تو یه چشم به هم زدن ‫ناپدید بشه.
‫متفاوت بنظر می‌رسی.
‫اوه، موهامو رنگ کردم.
‫نه، یه چیز دیگه‌ست.
‫داشتم همینطوری ‫این عکسای پولاروید قدیمی رو نگاه می‌کردم.
‫یادته ‫اون موقع‌ها که می‌اومدی سر کار
‫همیشه ازت ‫عکس می‌گرفتم؟
‫حتی اون موقع هم می‌دونستی چطوری ‫خودت رو متمایز کنی، چشما رو خیره کنی.
‫حالا نگات کن، ‫شدی دختر شماره یکِ شهر.
‫نقل هر مجلسی شدی.
‫نمی‌دونم والا.
‫خب، ‫جان که همه اخبار مربوط به خودش رو می‌خونه،
‫پس مطمئنم ‫تو هم یه چیزایی راجع بهش می‌دونی.
‫این تواضعت ‫خیلی به دردت می‌خوره.
‫من، امم...
‫می‌خواستم باهات حرف بزنم چون...
‫خب، اول از همه، امیدوارم بدونی ‫چقدر بهت مدیونم
‫به خاطر راهنمایی‌هات، ‫به خاطر دوستیت.
‫تو زندگیم رو عوض کردی.
‫تو یه چیزی تو من دیدی ‫و پرورشش دادی.
‫و به خاطر همین ‫تا ابد ازت ممنونم، واقعاً.
‫فقط، امم...
‫فکر کنم دیگه کاملاً مشخصه ‫که من بیشتر از این نمی‌تونم به تو
‫یا این شرکت ‫اون‌طوری که هر دومون می‌خوایم خدمت کنم.
‫اوه.
‫اوکی... اصلاً فکر نمی‌کردم
‫این مکالمه ‫به اینجا ختم بشه.
‫فقط فکر می‌کنم حضور من اینجا ‫یه جورایی باعث حواس‌پرتی شده.
‫تمام وظیفه من اینه که پلتفرمی برای ‫کارهای تو باشم و پروموتشون کنم
‫و من نمی‌تونم با تمام ‫توانم این کار رو بکنم و...
‫فکر می‌کنی داری توجه‌ها رو از من می‌دزدی؟
‫نه. نه.
‫می‌دونم همه اینا ‫فقط موقتیه اما...
‫اوه، دست‌کمش نگیر، کارولین.
‫تو به حقیقت پیوستنِ ‫رویای هر زنی هستی.
‫پسرِ آمریکا تو رو انتخاب کرده.
‫این یه موفقیت موقتی نیست، ‫این یه شاهکاره.
‫با این وجود، امم...
‫به عنوان کسی که خودش رو ‫یه آدم آینده‌نگر می‌دونه،
‫یه کم جا خوردم.
‫قبلاً هم پیش اومده که شاگردام ‫از سطح کارشون بالاتر برن،
‫اما حتی یه بار هم ‫تو این ۲۷ سال سابقه کاریم
‫پیش نیومده بود که یکیشون به خاطر ‫اینکه از سطح من بالاتر رفته، ولم کنه بره.
‫پیش نیومده بود که یکیشون به خاطر اینکه از سطح من بالاتر رفته، ولم کنه ‫بره. نه، نه، اصلاً این‌طور نیست. چیزی که تو اینجا ساختی فوق‌العاده‌ست.
‫نه، نه، اصلاً این‌طور نیست. چیزی ‫که تو اینجا ساختی فوق‌العاده‌ست.
‫- من فقط نمی‌تونم... ‫- من... عیبی نداره.
‫عیبی نداره.
‫منظورم اینه که، تا حدودی تقصیر خودمه.
‫من... من مشخصاً در مورد این رابطه ‫اشتباه برداشت کردم.
‫نکردی. به خاطر همینه ‫که حس می‌کنم باید برم،
‫چون نمی‌تونم تحمل کنم که به ‫این رابطه خدشه‌ای وارد بشه.
‫تو آدم خیلی درخشانی هستی، کارولین، ‫واقعاً امیدوارم که این هیچ‌وقت عوض نشه.
‫- متأسفم. ‫- نباش.
‫راستی، انتخاب خیلی خوبیه.
‫جان؟
‫نارسیسو.
‫دست خوب کسی‌ای.
‫ممنون، کلوین.
‫♪ براق، براق، چکمه‌های چرمی براق ♪
‫♪ دخترکِ شلاق به دست تو تاریکی ♪
‫♪ خدمتکارت با زنگوله‌ها میاد، ترکش نکن ♪
‫♪ ضربه بزن، بانوی ‫عزیز و قلبش رو شفا بده ♪
‫♪ گناهان نرمِ خیالاتِ زیر نور چراغ خیابون ♪
‫♪ دنبال لباس‌هایی باش که اون قراره بپوشه ♪
‫♪ خز قاقم تزیین می‌کنه اون زنِ مغرور رو ♪
‫♪ سورین، سورین اونجا منتظرته ♪
‫باشه.
‫درست میشه، عزیزم.
‫باشه.
سینمافریک
‫- سلام، مامانی. ‫- سلام، عزیزم.
‫- جعبه جواهراتت کجاست؟ ‫- چی؟
‫می‌خواستم زنگ بزنم ‫یه کم جوش شیرین بیارن،
‫یه کم آب گرم، ‫و بعدش می‌تونستم همه‌چی رو برق بندازم...
‫مامان، بس کن.
‫می‌دونی که من اصلاً اهل جواهرات نیستم.
‫امم... خب، پس، چیکار می‌تونم بکنم؟
‫میشه پشتم رو بخارونی؟
‫یه کم سمت راست. ‫سمت راست.
‫اوه، عزیزم.
‫چرا اینقدر غمگین به نظر میای؟
‫ناراحت نیستم.
‫پس چته؟
‫مامان، ‫اگه حرفی داری،
‫توروخدا مجبورم نکن واسه شنیدنش التماست کنم.
‫من برات خوشحالم.
‫آره، کاملاً از سر و روت می‌باره.
‫فقط نگرانم.
‫من مادرتم. وظیفمه نگران باشم.
‫از کلوین کلاین اومدی بیرون. ‫آپارتمانت رو ول کردی.
‫حتی خواهرای خودت ‫ساقدوش اصلیت نیستن.
‫فقط می‌بینم که داری ‫خیلی به خاطرش ازخودگذشتگی می‌کنی.
‫من هیچ‌کدوم از این کارا ‫رو به خاطر اون نکردم.
‫می‌بینم که داری ‫دنیای خودت رو کوچیک می‌کنی.
‫مگه قرار نیست تو رابطه‌ها ‫دو طرف با هم کنار بیان؟
‫- اون سر چی کوتاه اومده؟ ‫- سر همین عروسی؟
‫دیگه چی؟
‫اون...
‫یعنی، راستش اون خیلی کوتاه نیومده.
‫ما جفتمون یه چیز رو می‌خوایم.
‫عمارت فرماندار؟ ‫کاخ سفید؟
‫نه، ما در مورد همه اینا حرف زدیم.
‫وقتی همون موقع پیشنهاد ازدواجش
‫رو قبول نکردم، با هم حلش کردیم.
‫اون هیچ علاقه‌ای به سیاست نداره.
‫کارولین. معلومه که داره.
‫توروخدا بگو که اینو می‌دونی.
‫اون همچین آدمی نیست.
‫همچین آدمی نیست؟
‫پس کیه؟
‫فکر نکنم خودشم بدونه.
‫تنها چیزی که می‌دونه اینه ‫که ازش انتظار میره کی باشه.
‫وارث کملوت.
‫این تنها چیزیه که ‫دنیا همیشه تو گوشش خونده.
‫اگه کملوتی در کار نباشه، پس این همه ‫فقدان و از دست دادن چه معنی‌ای داشت؟
‫اون می‌تونه همین فردا ‫راحت قید همه اینا رو بزنه.
‫که بره سمت چی؟
‫سمت من، مامان.
‫واقعاً الان از من می‌خوای ‫چیکار کنم؟
‫نمی‌دونم.
‫خب باشه، ‫من فردا دارم باهاش ازدواج می‌کنم،
‫پس حداقل کاری که می‌تونی بکنی ‫اینه که وانمود کنی برام خوشحالی.
‫تو در موردش اشتباه می‌کنی.
‫شاید.
‫ولی در مورد تو اشتباه نمی‌کنم.
‫من و کارولین ‫یه تشکر حسابی به همه‌تون بدهکاریم.
‫می‌دونم که ما یه سری شرایط خاص رو ‫برای این مراسم در نظر گرفتیم
‫که شاید بعضی وقتا ‫زیاده‌روی به نظر می‌رسید.
‫اما چیزی که واقعاً می‌خواستیم حضور ‫آدمایی بود که از ته دل دوستشون داریم،
‫کسایی که زندگیامون رو جذاب
‫و پرمعنی می‌کنن ‫و به هردوی ما حس ارتباط عمیق‌تری
‫با آدمای توی زندگیمون میدن.
‫واقعاً باورم نمیشه که قراره یکشنبه ‫به عنوان همسر من صدا زده بشی.
‫- شنبه. ‫- شنبه.
‫- شنبه. شنبه، شنبه، شنبه.
‫شنبه، شنبه، شنبه.
‫کارولین جوری زندگیم رو عوض کرده ‫که هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم ممکن باشه.
‫و واقعاً منو به خوشبخت‌ترین مرد ‫روی زمین تبدیل کرده.
‫به افتخارش! به افتخارش!
‫- ایول! ایول! ‫- به افتخارش! به افتخارش! - آفرین!
‫- به افتخارش! ‫- ایول!
‫به افتخارش!
‫من اد هستم.
‫- سلام، اد. ‫- اشلوسبرگ.
‫کسی که کارای مختلفی از دستش برمیاد، ‫از جمله شاعری...
‫یا همون‌طور که خودم دوست دارم بگم، ‫جسورانه‌ترین شغل دنیا.
‫اسم این شعر ‫"مکانیک کوانتومیِ عشقه."
‫میل به علاوه احساس، ‫مساوی است با وفاداری.
‫حقیقت به علاوه شهوت، مساوی است با اعتماد.
‫سیاست به علاوه مد،
‫مساوی است با شور و اشتیاق.
‫جان و کارولین، براتون آرزو ‫می‌کنیم که یه عمر مکمل هم باشین.
‫شما دو تا در کنار هم ‫یه زوج بی‌نقص رو می‌سازین.
‫به سلامتی مرغ‌های عشق.
‫- به سلامتی مرغ‌های عشق. ‫- به سلامتی مرغ‌های عشق.
‫- به سلامتی. ‫- به سلامتی.
‫من... سلام.
‫سلام.
‫من آن هستم، مادر کارولین.
‫از خانواده کندی، هرجا که هستین، ‫خیلی ممنونم
‫که خانواده بست-فریمن رو ‫تو جمع خودتون پذیرفتین.
‫امیدوارم ما هم کاری کرده باشیم ‫که شما توی خانواده ما احساس راحتی کنین.
‫اولین باری که کارولین ‫بهم گفت داره با جان قرار میذاره،
‫مجبور شدم وانمود کنم ‫که غافلگیر شدم.
‫کارولین اینو نمی‌دونه، ‫ولی لورن قبلاً بهم گفته بود.
‫- مامان، اشکم رو درآوردی. ‫- ببخشید، لورن.
‫ببخشید.
‫من، من اولش ‫خیلی جدیش نگرفتم،
‫فقط با خودم گفتم ‫یه خوش‌گذرونی موقتیه،
‫و بعدش، می‌دونین که، ‫برمی‌گرده به دنیای واقعی.
‫برای همین وقتی ‫قضیه بینشون جدی شد،
‫فقط یادمه با خودم فکر می‌کردم،
‫"چطوری می‌خواد ‫از پس این همه ماجرا بربیاد؟"
‫زندگی جان خیلی بزرگ و پر سر و صدا بود، ‫و من نگران بودم که کارولین چطور می‌تونه...
‫اصلاً چطور هر آدمی می‌تونه ‫تعادل خودش رو
‫در کنار یه چیز به این عظمت حفظ کنه؟
‫به این پر زرق و برقی؟
‫که البته این چیزی نبود که فکر کنم ‫هیچ‌وقت باید
‫در مورد کارولین نگرانش باشم،
‫کسی که خودش همیشه به تنهایی ‫مثل یه طوفان پرقدرت بوده.
‫یادمه وقتی ۱۶ سالش بود ‫و رفتم ایستگاه اتوبوس دنبالش،
‫یادمه وقتی ۱۶ سالش بود و رفتم ایستگاه اتوبوس ‫دنبالش، متوجه شدم که همه دوستاش ته اتوبوس نشسته بودن
‫متوجه شدم که همه دوستاش ‫ته اتوبوس نشسته بودن
‫و کارولین جلو نشسته بود.
‫بعد از حدود یه هفته که این اتفاق افتاد، ‫ازش پرسیدم:
‫"چرا پیش بقیه ‫دوستات نمی‌شینی؟"
‫و اون بهم گفت که یه دختر جدید ‫اومده که تو ماشین حالش بد میشه.
‫و نمی‌خواست ‫که اون دختر تنها بشینه.
‫انگار که این کاریه ‫که هر کسی انجام میده.
‫از یه دختر مگه آدم ‫چی بیشتر از این می‌خواد؟
‫یا از یه همسر؟
‫یا از هر کسی؟
‫کارولین همیشه کاری کرده ‫بقیه احساس کنن که دیده و شنیده میشن.
‫این یه جورایی ‫قدرت ماوراییِ اونه.
‫جان...
‫می‌دونم که ‫انتظارات خیلی بزرگی رو دوشت گذاشته شده
‫و می‌دونم که آدمای زیادی تو این اتوبوس هستن ‫که برای جلب توجهت سر و دست می‌شکنن.
‫فقط امیدوارم ‫وقتی با همه اینا روبرو میشی
‫انتخاب نکنی جایی بشینی که ‫ازت انتظار میره یا ازت می‌خوان،
‫بلکه جایی بشینی که بهت نیاز دارن.
‫این چیزیه که دعا می‌کنم ‫کارولین بتونه روش حساب کنه.
‫ببخشید.
‫عجب سخنرانی‌ای بود.
‫معذرت می‌خوام اگه حرفام ناراحتت کرد.
‫منظورم اد بود.
‫می‌دونی، ‫لازم نیست نگران باشی.
‫من مراقبش خواهم بود، آن.
‫اون به خاطر تو ‫قید همه‌چیز رو میزنه.
‫تو هم می‌تونی همین حرف رو بزنی؟
‫می‌دونی، یه جوری در موردش حرف می‌زنی ‫انگار یه کشتیِ به گِل نشسته‌ست.
‫واقعیت اینه که، اون محکم‌ترین و ‫شکست‌ناپذیرترین آدمیِ که تو عمرم دیدم.
‫زندگی من بدون دختر تو ‫اصلاً هیچ عظمتی نداره.
‫هیچی نیست.
‫و اون الان خانواده منه.
‫و شما هم همینطور.
‫و چه عصبانی باشی چه نباشی، ‫امشب اینجا پیش منی.
‫و پدر و مادرم، خب...
‫و فقط می‌خوام بدونی ‫که حضور تو رو چه اینجا،
‫چه تو زندگیم، دست‌کم نمی‌گیرم.
‫اینو به تو و کارولین ‫ثابت می‌کنم.
‫تا آخر عمرمون.
‫می‌دونم که به این حرفت باور داری.
‫حدس می‌زدم اینجا پیدات کنم.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خوبی؟
‫می‌خوای در موردش حرف بزنیم؟
‫راستش نه.
‫باورت میشه؟ این همون اقیانوسِ هیانیسه.
‫همون اقیانوسی که نزدیک خونه ‫مادربزرگ جنی تو کویینز بود.
‫یه جورایی ترسناکه.
‫یه چیز به این بزرگی و وسعت.
‫ولی به من آرامش میده.
‫می‌دونی، همه‌ش یه چیزِ بزرگ و ‫یکپارچه‌ست، و همیشه هم همین‌طوری می‌مونه.
‫توش یه... ثباتی هست.
‫تو فردا میشی زنِ من.
‫من برای همیشه میشم زنِ تو.
‫♪ سوزان تو رو می‌بره پایین ♪
‫♪ به خونه‌اش کنار رودخونه ♪
‫♪ می‌تونی صدای رد شدن قایق‌ها رو بشنوی ♪
‫♪ می‌تونی شب رو برای همیشه اونجا بمونی ♪
‫باید بریم.
‫♪ و برای همینه که دلت می‌خواد اونجا باشی ♪
‫♪ و دلت می‌خواد باهاش هم‌سفر بشی ♪
‫♪ و دلت می‌خواد چشم‌بسته سفر کنی ♪
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫♪ چون تو بدن بی‌نقصش رو لمس کردی ♪
‫♪ با ذهنت ♪
‫♪ آره ♪
‫♪ عیسی هم یه ملوان بود ♪
‫♪ وقتی روی آب راه می‌رفت ♪
‫♪ و مدت زیادی رو به تماشا گذروند ♪
‫♪ از برج چوبی و تنهای خودش ♪
‫♪ و وقتی کاملاً مطمئن شد ♪
‫♪ که فقط آدمای در حال ‫غرق شدن می‌تونن ببیننش ♪
‫♪ گفت: پس همه آدما ملوان میشن ♪
‫♪ تا وقتی که دریا آزادشون کنه ♪
‫♪ آره، آره، آره، آره ♪
‫♪ اما خودش هم شکسته بود ♪
‫♪ اون بدن بی‌نقص تو رو لمس کرده ♪
‫♪ با ذهنش ♪
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت www.cinemafreak.net
‫مرسی.
‫چقدر ساکته.
‫خوش اومدین. از دیدنتون خوشحالم.
‫- خیلی ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- خیلی قشنگه. ‫- ممنون.
‫- میشه روی کیف‌ها رو بپوشونی؟ ‫- آره، آره.
‫از دست اونا خلاص شو.
‫ولی به طرز قشنگی.
‫حتماً.
‫کجا بودی تو؟
‫با اتو بخار فیوز رو پروندم.
‫تادااا!
‫- وای مُردم براش... ‫- اوه، محشره.
‫باشه. زیپم رو بکش بالا.
‫زیپ نداره که. باید از سرت بکشیمش تنت.
‫تازه آرایشش رو تموم کردم و بی‌نقصه.
‫دوباره از اول انجامش نمی‌دم.
‫نمی‌تونم از پایین پام کنم؟
‫نه.
‫همین الانشم نیم ساعت تأخیر داریم.
‫آره، تازه موهاتم هنوز درست نکردیم.
‫یعنی نباید یکی به اینجاش فکر می‌کرد؟
‫چرا، احتمالاً.
‫می‌دونی چیه؟ خودم یه کاریش می‌کنم.
‫اون صدای چیه؟
‫فک کنم صدای هلیکوپتره.
‫♪ هیچ‌کس جز تو نیست، خدایا، آره ♪
‫♪ هیچ‌کس جز تو ♪
‫کیر توش، من رفتم.
‫آستا لا کصشر!
‫حرف دهنت رو بفهم جوون، تو کلیسایی.
‫اینجا که شبیه کلبه‌ی ‫اونابامبره (بمب‌گذار معروف).
‫جای تعجب نیست که جان فلنگ رو بست.
‫- گرفتیشون ؟ ‫- آره. آره.
‫- آره، آره، آره. ‫- کجا؟
‫برو جلو.
‫- تو اون‌ور رو بپا. ‫- حواسم هست.
‫اوه، گوه توش!
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫همونجا.
‫گوه توش!
‫آره!
‫بچه‌ها ببخشید دیر کردیم. مجبور شدیم ‫از دست چارلی (پاپاراتزی) در بریم.
‫ببخشید، پاپاراتزی‌ها بودن.
‫حتماً یکی بهشون آمار داده.
‫- از دیدن‌تون خوشحالم. ‫- مرسی که اومدین.
‫- چه خبر؟ چطوری؟ ‫- سلام. خوبی؟ خوبم.
‫شرابِ خنک پیدا میشه؟
‫آره، هست.
‫فقط همون تو رو بگرد تا پیداش کنی.
‫تا ۲۰ دقیقه دیگه هوا تاریک میشه.
‫برق هم که نداریم.
‫- شمع. ‫- شمع داریم؟
‫مثلاً کلیساست ها.
‫داری سیگار می‌کشی؟
‫- خاموشش کن. ‫- چی؟
‫کمکم کن شمع پیدا کنیم.
‫بیا تو.
‫- چه خبره؟ ‫- نارسیسو داره جادو می‌کنه.
‫- خطر از بیخ گوشمون گذشت. ‫- هلیکوپتر چی شد؟
‫رفت.
‫مرسی.
‫هنوزم از دستم عصبانی هستی؟
‫آره.
‫- میشه یه کم از شامپاینت بخورم؟ ‫- نه.
‫ببخشید.
‫می‌دونم.
‫کارولین، حاضره.
‫اگه همین الان راه بیفتیم، ‫فقط دو ساعت تأخیر داریم.
‫باشه. بیاین. بریم.
‫- زود باشین! ‫- بجنبین.
‫بالاخره رسیدیم!
‫خیلی خب، همگی.
‫♪ فیض شگفت‌انگیز ♪
‫♪ چقدر شیرینه این صدا ♪
‫♪ که یه آدم بیچاره مثل من رو نجات داد ♪
‫♪ زمانی گمگشته بودم ♪
‫♪ اما حالا پیدا شدم ♪
‫♪ کور بودم ♪
‫♪ اما حالا می‌بینم ♪
‫♪ چقدر ارزشمند جلوه کرد ♪
‫♪ اون فیض و رحمت ♪
‫♪ همون لحظه‌ای که برای ‫اولین بار ایمان آوردم ♪
‫ما اینجا دور هم جمع شدیم تا ‫عشق، تقدس و تعهد رو جشن بگیریم.
‫از اونجایی که قصد دارین ‫با هم پیمان زناشویی ببندین،
‫از اونجایی که قصد دارین با هم پیمان زناشویی ببندین، لطفاً دست راستتون ‫رو به هم بدین تا رضایت خودتون رو در پیشگاه خدا و کلیسا اعلام کنین.
‫لطفاً دست راستتون رو به هم بدین تا رضایت ‫خودتون رو در پیشگاه خدا و کلیسا اعلام کنین.
‫"من، جان، تو رو، کارولین، به ‫عنوان همسر قانونی خودم می‌پذیرم."
‫من، جان، تو رو، کارولین، به ‫عنوان همسر قانونی خودم می‌پذیرم.
‫"برای داشتن و در کنار هم بودن."
‫برای داشتن و در کنار هم بودن.
‫"از امروز به بعد."
‫از امروز به بعد.
‫"در خوشی و ناخوشی."
‫در خوشی و ناخوشی.
‫"در دارایی و نداری."
‫در دارایی و نداری.
‫"در بیماری و سلامتی."
‫در بیماری و سلامتی.
‫"تا زمانی که مرگ ما رو از هم جدا کنه."
‫تا زمانی که مرگ ما رو از هم جدا کنه.
‫جان، آیا کارولین رو به ‫عنوان همسرت می‌پذیری؟
‫بله.
‫کارولین، آیا جان رو به ‫عنوان شوهرت می‌پذیری؟
‫بله.
‫حالا شما رو زن و شوهر اعلام می‌کنم.
‫می‌تونی عروس رو ببوسی.
‫و حالا برای اولین رقصشون،
‫بهترین دوستِ من و بهترین دوستِ خودش،
‫آقا و خانم جان اف کندی جونیور.
‫♪ اونا منو مثل برادر خودشون دوست دارن ♪
‫همه دارن نگامون می‌کنن.
‫می‌دونم. خیلی عجیبه.
‫♪ اونا ازم محافظت می‌کنن ♪
‫خیلی خب بچه‌ها، بیاین شما هم ‫تو پیست رقص به ما ملحق شین.
‫♪ اونا برام باغچه اختصاصی خودم رو کندن ♪
‫همه‌چی بی‌نقصه.
‫دلم نمی‌خواد هیچ‌وقت تموم شه.
‫نمیشه.
‫همه‌چیز بالاخره تموم میشه.
‫ما نه.
‫♪ رویای شیرین ♪
‫♪ به دوستم زنگ می‌زنم، فرشته مهربون ♪
‫♪ اما اون رفته بیرون و پیغام‌گیرش روشنه ♪
‫♪ رویای شیرین ♪
‫چقدر خوشگله!
‫صبح بخیر!
‫- صبح بخیر. ‫- پایه‌ای یه چند ساعتی پرواز بزنیم؟
‫روز خیلی قشنگیه واسه پرواز.
‫نظرت چیه؟
‫بریم تو کارش.
« سینمافریک - مرجع دانلود فیلم و سریال » [ CinemaFreak.Net ]
‫♪ دیوانه عشق ♪