« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]
‫بابا، شرلوک باهام بازی نمی‌کنه.
‫نگران نباش عشقِ من. فکر کنم...
‫اونجا کنار درخت چند تا تخم اردک دیدم.
‫سلام بئاتریس. فکر کنم یکی از ‫اون جوجه اردک‌ها رو این‌طرفا دیدم.
‫گوش کن عشقِ من. یه حادثه وحشتناک پیش اومده.
‫خونه آتیش گرفته، برای همین ‫قراره یه مدت پیش خانم تیلکوت بمونی.
‫- یه حادثه وحشتناک... ‫- چند تا تخم اردک دیدم...
‫- خونه آتیش گرفته... - تخم اردک... ‫- آتیش... - تخم اردک...
‫بازم کابوس دیدی؟
‫من... یادم نمیاد.
‫آتیش‌سوزی رو.
‫چرا نمی‌تونم به یاد بیارم؟
‫کتت رو بپوش وگرنه سرما می‌خوری.
‫کلاهت رو بکش سرت.
‫نیازی نیست کلاهم رو سرم بکشم.
‫تولدت مبارک، عشقِ من.
‫مادر. پدر.
‫همون چیزی که هر سال می‌گیرم.
‫اینا از کجا میان؟
‫از یه مغازه تخصصی تو هولبورن می‌گیریمشون.
‫پس چرا پستچی آوردش؟
‫کی فرستادتش؟
‫هر سال برای تولدم یه ‫پروانه برام فرستاده می‌شه.
‫و کسی که پولش رو می‌ده تو این دفتره.
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
‫من تو رو می‌شناسم.
‫می‌دونم، من تو رو می‌شناسم.
‫چرا منو از سرت باز کردی؟
‫مادرت حالش خوب نبود و فکر ‫نمی‌کردم بتونم تنهایی ازت مراقبت کنم.
‫هیچ آتیش‌سوزی‌ای در کار نبود،
‫مگه نه؟
‫امشب می‌تونی پیش من بمونی.
‫بعدش چی؟
‫از زندگی پیش خانم تیلکوت راضی نیستی؟
‫من متعلق به اونجا نیستم. من ‫هیچ‌وقت قرار نبود دختر یه کشیش باشم.
‫نگاه کن مادر. قلبش رو پیدا کردم.
‫ترجیح می‌دم یه نقشی تو دنیای تو داشته باشم.
‫بسته‌ها تو کل اروپا جابه‌جا می‌شن.
‫باید جایی رو پیدا کنیم ‫که عقل جن هم بهش نرسه.
‫هیچ‌کدوم از بسته‌ها از این بزرگتر نیستن.
‫الان سرم شلوغه عشقِ من.
‫حتی شیطون هم به فکرش ‫نمی‌رسه اونجا رو بگرده.
‫امروز برادرت، مایکرافت رو دیدم.
‫و عمراً بتونی حدس بزنی ‫داره برای کی کار می‌کنه.
‫سِر بیوسفالوس هاج.
‫ثروتمندترین مردِ امپراتوری.
‫مایکرافت می‌گه هاج مسئولیت ‫یه پروژه دولتی رو به عهده گرفته.
‫خیلی هم محرمانه‌ست.
‫می‌دونی بوی چی به مشامم می‌رسه؟
‫فرصت.
‫هاج یه نقشه‌ای تو سرشه.
‫نظرت چیه برم ببینم می‌تونم یه ‫شغلی تو دفترش دست و پا کنم یا نه؟
‫یکی رو پیدا کنم که به سازمون برقصه؟
‫جاسوسِ کوچولوی من.
‫بیِ فوق‌العاده‌ی من.
‫- آکسفورد چطور بود؟ ‫- پروفسور مالک نقطه ضعفِ ماجراست.
‫آدم طمع‌کار و از خودراضی‌ایه.
‫اگه قرار باشه یکی از پروفسورهای ‫هاج روحش رو بفروشه، قطعا همونه.
‫منم به خودم جسارت دادم و ‫یه قرار ملاقات باهاش گذاشتم.
‫گل کاشتی بی.
‫پروفسور مالک، مشتاقانه ‫منتظر همکاری با شما هستم.
‫منم همین‌طور قربان.
‫تو تله افتاد بی.
‫« شـــرلـــوک جـــوان »
‫بئاتریس؟
‫پیدات کردم. نگران به نظر می‌رسی.
‫باید اولین محموله‌مون ‫رو بذاریم تو قطار پاریس،
‫و الانم یه خونه پر از ‫مهمون‌های ناخونده داریم.
‫اینم بهش اضافه کن که ‫شاهزاده خانم هنوز اون بیرونه
‫و تا جلوش رو نگیریم دست‌بردار نیست.
‫می‌دونم چقدر خطرناکه بی. ‫حرفم رو باور کن، پیداش می‌کنیم.
‫چطوری؟
‫شرلوک.
‫انگار خیلی به شرلوک ایمان داری.
‫می‌فهمم چرا این‌قدر بی‌قراری، بی.
‫واقعاً مجبور نیستی با مادرت روبه‌رو بشی.
‫نه، خودم می‌خوام.
‫دخترِ شجاع من.
‫آتنای من.
‫حالا یادت باشه بهت چی گفتم.
‫مادرت تخیل خیلی قوی‌ای داره.
‫بی! تبدیل به جذاب‌ترین و ‫زیباترین زنِ جوونِ دنیا شدی.
‫همه‌ش همین بود که می‌خواستی بگی؟
‫منظورت چیه؟
‫می‌دونم چی‌کار کردی.
‫- چی؟ ‫- می‌دونم انداختنت تیمارستان،
‫چون برای من خطرناک بودی.
‫و برای همین پدر مجبور شد منو ازت دور کنه.
‫که این‌طور. پس این اراجیف رو تحویلت داده؟
‫بی، اون مادرمون رو فرستاد تیمارستان
‫چون می‌خواست کنترل اموالش رو به دست بگیره.
‫بهم گفته بود که قراره این حرفا رو بزنی.
‫حقیقت همینه.
‫به هیچ‌کدوم از حرفای ‫اون مرد نمی‌شه اعتماد کرد.
‫اون مرد به جز مهربونی ‫هیچ کار دیگه‌ای در حقم نکرده.
‫عزیزم!
‫بی، باید حرفمون رو باور ‫کنی. خواهش می‌کنم گوش کن.
‫- چرا؟ ‫- چون هیچ دلیلی برای دروغ گفتن نداریم.
‫و چون من برادرتم.
‫شام ساعت هشته.
- ‫تو! - مادر!
‫تو!
‫- تمومش کن. مادر، خواهش می‌کنم. ‫- تو اونو علیه من پر کردی!
‫- کوردلیا، کافیه. ‫- خانم هلمز. لطفاً!
‫نیازی به این کارا نیست.
‫بفرمایید بشینید.
‫همه‌چی مرتبه.
‫خب...
‫حالا که این کولی‌بازی‌ها تموم شد،
‫شاید بتونیم همگی بشینیم.
‫لطفاً، بیاید بشینیم و غذامون رو بخوریم
‫مثل آدمای متمدن.
‫خب، چقدر قشنگه
‫که دوباره
‫دور هم جمع شدیم، نه؟
‫تجدید دیدار.
‫مایکرافت، لطفاً از این خاویار امتحان کن.
‫- نه، ممنون. ‫- اصرار می‌کنم. مالِ دریای مرمره‌ست.
‫طعم بهشت می‌ده.
‫واقعاً، بفرما میل کن.
‫فقط دارم به این فکر می‌کنم که آیا به عنوان ‫دستیار هاج بیشتر ازت خوشم میومد یا نه.
‫خب هر وقت به نتیجه رسیدی بهم خبر بده.
‫بازم اصرار می‌کنم، آشپز برای ‫آماده کردنش خیلی به زحمت افتاده.
‫تا کی قصد داری ما رو اینجا نگه داری؟
‫تا وقتی که بهم بگی شوآن ‫رو کجا می‌تونم پیدا کنم.
‫لازمه یادت بیارم شرلوک،
‫که می‌خواستی بذاری منو بکشه؟
‫اگه کسی تو این اتاق باید یه ‫ذره هم که شده ناراحت باشه،
‫فکر کنم اون شخص منم.
‫و با این حال من اینجام و دارم ‫تمام تلاشم رو می‌کنم که منصف باشم.
‫منصف؟
‫دلت می‌خواست بئاتریس رو ببینی.
‫بفرما اینجاست.
‫به قولی که داده بودم،
‫عمل کردم.
‫به محض اینکه شوآن دستم بیفته...
‫...آزادین که برین.
‫و اون... آیا بئاتریس هم آزاده که بره،
‫البته اگه خودش بخواد؟
‫اون که زندانی نیست.
‫پشت مسجد تو خیابون اُردو.
‫شوآن اونجا مونده.
‫خب، اون‌قدرام سخت نبود، مگه نه؟
‫بی. بی، به من گوش کن.
‫- من هیچ‌وقت بهت آسیبی نزدم... ‫- برو شوآن رو پیدا کن. - ...حتی یه بار.
‫نه می‌تونستم، نه دلم می‌خواست ‫این کار رو بکنم، عشقِ من.
‫نگاش کن بی، داره راستشو می‌گه.
‫شرلوک، تو اون موقع بزور شش سالت می‌شد.
‫چطوری می‌شه ازت انتظار داشت که ‫چیزی رو درست و حسابی به یاد بیاری؟
‫کارش همینه. اون‌قدر دروغ می‌گه و دروغ می‌گه
‫تا به همون چیزی که ‫می‌دونی حقیقته هم شک کنی.
‫می‌بینی، تو بعضی موارد، خاطراتمون همون چیزی ‫رو بهمون می‌گن که دلمون می‌خواد باور کنیم.
‫سایلاس.
‫- پسرم. - خفه شو.
‫قشنگ گفتی.
‫دعواهای خانوادگیه، جیمز؟
‫آقای هلمز، خانواده‌ی من می‌تونستن ‫روی همه رو تو دعوا کم کنن.
‫ولی این یه دعوای ساده نیست.
‫این یه تراژدی یونانیه.
‫بی، بی.
‫خواهش می‌کنم بذار بدون ‫حضور پدرت باهات حرف بزنم.
‫وقتی که تحت‌تأثیر اون نیستی.
‫تا اگه خواستی، بتونی بری.
‫آیا این چیزیه که دلت می‌خواد؟
‫بئاتریس؟
‫نمی‌خوام.
‫بفرما، اینم از این.
‫خب، معلومه که جلو تو ‫همچین چیزی نمی‌گه، مگه نه؟
‫بهت قول می‌دم متوجه می‌شی که ‫خودش ذهنیت کاملاً مستقلی داره.
‫تو این کارو می‌کنی! تو این کارو می‌کنی!
‫- آدما رو می‌پیچونی و تحت‌تأثیر... ‫- می‌شه لطفاً دعوا رو تموم کنید؟
‫- چیزی ذهنت رو درگیر کرده؟ ‫- می‌تونم چند لحظه... خصوصی صحبت کنم؟
‫خب، هر چیزی که بشه گفت رو ‫می‌شه جلو این خانواده‌ی باشکوه هم گفت.
‫باشه.
‫من با دولت اعلیحضرت تماس داشتم.
‫دارن میان سراغت سایلاس. روزای آخر ‫عمرت رو باید پشت میله‌های زندان بگذرونی.
‫سلاحشون رو پس می‌خوان.
‫- آره، تصور می‌کنم که بخوان. ‫- و حاضرن بابتش پول بدن.
‫با این حال، راهی برای ‫جبران وجود داره، آقای هلمز.
‫ازتون می‌خوایم پدرتون رو متقاعد کنین
‫که سلاح رو منحصراً به دولت بریتانیا بفروشه.
‫پولش رو بدن؟
‫اونم حسابی.
‫- مایکرافت. - حالا چقدر حسابی؟
‫من... فکر کنم بتونی
‫خودت قیمت بدی.
‫فقط یه... شرط داره.
‫اینکه اونا تنها خریدار باشن.
‫و تو قراره مذاکره‌کننده باشی، واسطه‌ی من؟
‫توقع دارین به خانواده‌ی خودم خیانت کنم؟
‫اگه می‌خواین شغلتون رو پس بگیرین قربان، ‫دقیقاً همون چیزیه که ازتون توقع داریم.
‫- آره. - تو یه یهودای به تمام معنایی.
‫مایکرافت، ای حروم‌زاده‌ی زیرک!
‫خدایا، فکر نمی‌کردم همچین جنمی داشته باشی.
‫می‌بینی؟ منم همینو می‌گم.
‫جرأت! جاه‌طلبی!
‫سلاح رو تا یه هفته دیگه ‫می‌خوان، وگرنه معامله بی‌معامله.
‫بی؟ - می‌تونیم انجامش بدیم.
‫خوبه. باید به وزارت خارجه تلگراف بزنم.
‫خب، می‌گم فردا صبح به ‫محض باز شدن تلگراف‌خونه،
‫اسکورتت کنن اونجا.
‫درسته.
‫ممنون، پدر.
‫شنیدی بی؟
‫هنوز یکی از پسرام بهم می‌گه پدر.
‫شاید بالاخره یه راه برگشتی ‫برام وجود داشته باشه.
‫خب، به نظر می‌رسه من ‫و بئاتریس باید یه سر بریم
‫به کارخونه‌ی کوچیکمون...
‫به‌عنوان یه کار خیلی فوری.
‫تا وقتی شوآن پیدا نشه، همین‌جا می‌مونین.
‫بئاتریس، بیا برای سفرمون آماده بشیم.
‫چطور تونستی؟
‫امیدوارم خوشحال باشی، برادرِ عزیز.
‫اصلاً این‌طور نیست.
‫پیداش کنین! بیارینش پیش من.
‫اصلاً فکرش رو نمی‌کردی، نه؟
‫خیانت مایکرافت.
‫شاید بیشتر از اونی که ‫فکر می‌کردم به تو رفته.
‫شاید.
‫ثابت کردی که واقعاً باهوشی، پسرِ من.
‫ذهن‌هایی مثل تو دنیا رو تغییر می‌دن.
‫تو همونی هستی که واقعاً ‫دلم می‌خواد باهام همراه بشی.
‫واقعاً متوهمی.
‫حالا گوش کن. چیزی که تو اون تونلِ ‫پاریس دیدی، ماهیت جنگ رو تغییر می‌ده.
‫دیگه نیازی نیست کسی نیرو بفرسته میدون جنگ.
‫بدون شلیک حتی یه گلوله، ‫دشمن رو از پا درمیاره.
‫حالا لابد می‌خوای بهم بگی ‫که جون آدما رو نجات می‌ده.
‫یه بار نشون دادن، همین کافیه. دیگه ‫هیچ‌کس جرأت نمی‌کنه دست به سلاح ببره.
‫و مردم تو رو به عنوان پادشاه ‫سایلاسِ صلح‌طلب می‌ستایند.
‫چرا که نه؟
‫تو به دنیا نگاه می‌کنی و ‫جز خودت چیزی نمی‌بینی.
‫بزرگ شو، پسر.
‫دنیایی که توش زندگی می‌کنیم، خشت به خشت،
‫رو غم و غصه‌ی انسان‌ها بنا شده.
‫و قانون بقای اصلح حاکمه.
‫ولی می‌دونی رادیکال‌ترین ‫و اصیل‌ترین تفکر چیه؟
‫ما بالاتر از طبیعت نیستیم.
‫بعضیامون زنبورای کارگرِ متواضعیم.
‫بقیه رهبریِ رقص رو به عهده دارن.
‫من و تو ذاتا رهبر به دنیا اومدیم.
‫چه بخوای چه نخوای، شرلوک، تو از خونِ منی.
‫حالا این فرصتِ توئه، قاپش بزن.
‫دستِ راستِ من باش. جانشینِ ‫من باش. وارثِ من باش.
‫مگه برای همین بئاتریس ‫رو پیش خودت نگه نداشتی؟
‫نه، بئاتریس به نوبه‌ی خودش فوق‌العاده‌ست،
‫ولی تو کلاً یه چیز دیگه‌ای.
‫به بئاتریس می‌گی که بهش دروغ گفتی،
‫می‌ذاری با مادرم بره، و ‫منم به پیشنهادت فکر می‌کنم.
‫- خودت شنیدی، اون دلش نمی‌خواد. ‫- نه، معلومه که دلش نمی‌خواد.
‫ولی اگه کسی بتونه متقاعدش ‫کنه... باهاش حرف بزن، سایلاس.
‫اگه بتونی راضیش کنی که بره،
‫من می‌مونم.
‫باهاش حرف می‌زنم.
‫ببخشید.
‫شوآن آدرسی که داده بود، نبود.
‫بله؟
‫مزاحم شدم؟
‫اصلاً.
‫این کتاب سرگرم‌کننده ‫رو تو قفسه‌ها پیدا کردم.
‫ماکیاولی.
‫از اونجایی که عشق و ترس به سختی ‫می‌تونن کنار هم وجود داشته باشن،
‫اگه مجبور بشیم بینشون یکی رو انتخاب کنیم...
‫خیلی امن‌تره که ازت بترسن ‫تا اینکه دوستت داشته باشن.
‫تحسینش می‌کنی، نه؟
‫پدرم رو.
‫تو وجودت می‌بینمش.
‫آدمای شبیه به هم، همدیگه رو می‌شناسن.
‫فقط دارم به سبک زندگیش نگاه می‌کنم.
‫منظورم اینه که واقعاً.
‫باید گستردگی جاه‌طلبیِ این مرد رو تحسین کنی.
‫و اگه بیوسفالوس هاجِ پیر ‫و بیچاره تا الان نمرده بود،
‫خب، فکر کنم از حسادت دق می‌کرد.
‫اخلاقیات اذیتت نمی‌کنه.
‫مثل شرلوک نیستی.
‫اخلاقیات فقط سرعتت رو کم می‌کنه.
‫ولی اینو خودت از قبل می‌دونی.
‫تو آکسفورد،
‫جلو برادرات وایسادی و ‫حتی یه ذره هم خودتو لو ندادی.
‫حتی یه نشونه‌ی کوچیک از اینکه ‫می‌شناسیشون هم بروز ندادی.
‫این فقط یه محاسبه‌ی بر اساسِ منافعِ شخصیه.
‫رو اعصابت نمی‌ره؟
‫چی؟
‫اینکه زیر سایه‌ی شرلوک باشی.
‫مگه اون آدمِ خاصه نیست؟
‫و تو، موریارتی، نوچه‌ش؟
‫من نوچه‌ش نیستم.
‫وقتی از کارخونه برگشتیم... هی، هی، هی.
‫...می‌خوام شرلوک گورشو گم کنه.
‫معلومه که می‌خوای. دلت ‫می‌خواد همه‌کاره‌ی اینجا باشی.
‫هر چیزی یه وقتی داره.
‫خانواده، امیدوارم خوب خوابیده باشین.
‫شوآن اونجایی که گفتی ‫پیداش می‌کنم نبود، شرلی.
‫حیف شد. - ...ناامیدکننده بود.
‫زیر تخت رو گشتی؟
‫نه، پس مجبوری همین‌جا بمونی ‫تا بریم زیر تخت رو بگردیم.
‫مایکرافت،
‫به دولت اعلیحضرت اطمینان ‫بده که سلاح‌هاشون رو تا...
‫تا آخر هفته تحویل می‌گیرن.
‫حتماً.
‫متأسفم، شرلوک.
‫مادر.
‫پس عجله کن.
‫تا تلگراف‌خونه اسکورش کن و سریع برش گردون.
‫پادوی کوچولوی من.
‫با بئاتریس حرف زدی؟
‫تا وقتی شوآن رو پیدا نکنن، نه.
‫باشه. ما باید بریم.
‫دلیلی نداره بی‌ادب باشی.
‫دقیقاً، بچه‌جون. دقیقاً.
‫عزیزم، دیدی؟
‫بی هنوز همون‌جاست. فقط ‫باید از سایلاس دورش کنیم.
‫فکر کنم سر عقل بیاد، خانم هلمز.
‫بازی طولانیه.
‫ممنون.
‫باید یه تلگراف برای لندن بفرستم. فوریه.
‫تو.
‫ممنون.
‫لعنتی. میشه اینو برام تیز کنی؟
‫ممنون.
‫برگرد. درو باز کن.
‫بپر تو.
‫آفرین پسر خوب.
‫ببخشید بابت مداد.
‫بیا.
‫پرنسس.
‫خودت که می‌دونی من پرنسس نیستم.
‫متاسفانه از روی عادته.
‫به کمکت نیاز دارم.
‫دارم به برنامه‌شون نگاه می‌کنم، ‫ولی نمی‌تونم یه نقطه ضعف پیدا کنم.
‫می‌تونیم بهشون غلبه کنیم.
‫خب، اونا مسلحن و تعدادشونم بیشتره.
‫خب، اینو به اسپارتان‌ها بگو، ‫شرلوک. فقط باید یه نقشه بکشیم.
‫صبر کن.
‫- اون... ‫- مایکرافته.
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫خب، انگار داره برات دست تکون میده.
‫و اگه فکر می‌کنه می‌تونه دوباره ‫خودش رو تو دل من جا کنه،
‫کور خونده.
‫نه مادر، نگاه کن.
‫اون به ما خیانت نکرد.
‫بله، سلام؟ ببخشید.
‫من از طرف پدرم یه ماموریت فوری داشتم.
‫اگه همین الان این دروازه‌ها رو باز نکنید،
‫تا آخر امروز سر همه‌تونو می‌ذاره تو سینی.
‫و ما داریم برمی‌گردیم طبقه بالا.
‫نه؟
‫اینو باش.
‫کلیدها رو بده، لطفا.
‫فکر کنم بهتره من اینو بردارم.
‫ببخشید.
‫کارت عالی بود، برادر عزیزم.
‫ممنون، برادر عزیزم.
‫خب، همه چی خیلی راحت پیش رفت.
‫آره، همینطوره.
‫بشین.
‫مادر.
‫خدا حفظت کنه.
‫ممنون که اومدی.
‫می‌خواستم دوباره ببینمت.
‫هم اون و هم اینکه باباتو بکشم.
‫آتش‌بس!
‫- بیا. ‫- مادر، حالت خوبه؟
‫یه کم ترسیدم ولی خوبم!
‫یا مسیح، احساس زنده بودن می‌کنم.
‫متاسفم که بهت شک کردم.
‫نگران نباش مادر. با توجه به ‫شرایط، منم به خودم شک می‌کردم.
‫خیلی خوب بازی کردی.
‫تو هم همینطور.
‫پدرت کجاست؟
‫تو کارخونه‌شه.
‫کجا؟
‫هنوز نمی‌دونیم.
‫هنوز.
‫هیچ نشانه‌ای پیدا نکردیم که ‫این کارخونه کجا می‌تونه باشه؟
‫نه، حتی یه ذره.
‫باید یه چیزی باشه، یه سرنخی.
‫نظرت راجع به... این چیه؟ ‫به نظر من شبیه یه نقشه ساحلیه.
‫به درد نمی‌خوره. حتی شمال ‫رو هم روش مشخص نکرده.
‫درسته.
‫کف اتاق.
‫چشه مگه؟
‫کاشی‌ها ساییده شدن.
‫به خاطر رفت و آمد زیاد.
‫زیر دیوار.
‫و چرا باید کاشی‌های کف ‫کنار دیوار ساییده شده باشن؟
‫نباید بشن.
‫مگه اینکه...
‫فقط یه حدس بود.
‫من عاشق یه راهرو مخفیم.
‫بسیار خب.
‫شبیه یه انبار پارچه قدیمیه.
‫چرا باید بخواد اینو مخفی نگه داره؟
‫خدای من.
‫عزیزم، این همون عروسکیه ‫که بئاتریس وقتی بچه بود داشت.
‫یادت میاد؟
‫تریاکه.
‫اون یه شبکه تجاری با پارچه راه انداخته...
‫- و بعد ازشون برای قاچاق استفاده می‌کنه. ‫- و الان از همون مسیره
‫برای قاچاق عامل عصبی استفاده می‌کنه.
‫- اینو ببین. پروفسور تامپسون... ‫- اینجا توی ایکس... -...مالک،
‫رابرتز،
‫و انرایت.
‫به نظر می‌رسه از کارش روی ‫امواج صوتی برای پیش‌بینی اینکه
‫عامل عصبی در برابر تغییرات شرایط آب ‫و هوایی چه واکنشی نشون میده استفاده شده.
‫مسیرها. اینا معادلات مسیرن.
‫موشک.
‫دارن موشک می‌سازن. ‫موشک‌هایی برای حمل عامل عصبی.
‫موشک‌هایی که از آسمون مرگ ببارن.
‫پروفسور مالک.
‫"ثاناتایت."
‫ماده معدنی زیر زمین‌های مردم من.
‫درسته.
‫و این؟
‫این معادله‌اش برای تبدیل ‫اون به مرگ خزنده‌اس.
‫جیمز، یادته وقتی همدیگه رو دیدیم؟
‫آره.
‫ما اعداد جدیدی می‌سازیم، ‫ولی اعداد، اونا واقعی نیستن.
‫اونا موهومین.
‫اعداد موهومی ساخته شدن تا ‫معادلات غیرقابل حل رو حل کنن.
‫دو تا جواب، متضاد یا مکمل.
‫همیشه یه جواب دیگه برای هر معادله‌ای هست.
‫- مثبت که منعکس‌کننده‌ی... ‫- ...منفی باشه.
‫- اگه معادله‌ی مثبت رو داشته باشیم... ‫- ...اونوقت می‌تونیم معادله‌ی منفی رو به دست بیاریم.
‫و به این ترتیب یه ترکیبی بسازیم ‫تا تهدید مرگ خزنده رو خنثی کنیم.
‫از نظر تئوری، می‌تونیم سایلاس رو شکست بدیم.
‫از نظر تئوری، آره.
‫چی شده؟ مشکلی داریم؟
‫این معادله تموم نشده.
‫شرلوک، بیا یه نگاهی به این بنداز.
‫ببین.
‫همه‌ی این خطوط به مرکز یه دایره ختم میشن.
‫می‌تونه شعاع انفجار باشه؟
‫پخش عامل عصبی.
‫همه‌شون از یه مکان واحد نشأت می‌گیرن.
‫"افشین."
‫شاید کارخونه‌اش اونجاست؟
‫می‌تونی ما رو برسونی اونجا؟
‫آره. حدود یه روز راهه.
‫خب پس. بریم بئاتریس رو پیدا کنیم.
‫من یه مسیری رو می‌شناسم. ‫ما رو از تو کوه‌ها می‌بره.
‫باید یه چیزی بهم بگی.
‫چی؟
‫اون می‌دونست، مگه نه؟ خانم تیلکوت.
‫دقیقا می‌دونست من از کجا اومدم.
‫چرا الان اینو می‌پرسی؟
‫چون دلم می‌خواد الان بدونم.
‫می‌خواستم یه آشنایی باشه که ‫بتونه خوب ازت مراقبت کنه.
‫اینطوری منو پیدا کردی.
‫چرا همون موقع منو نفرستادی اونجا؟
‫به خاطر مادرته، نه؟ برای ‫همینه که این همه سوال می‌پرسی.
‫رفته تو جلدت.
‫اون با آدما همین کارو ‫می‌کنه. من باید بدونم.
‫دروغ میگه. بازی میده.
‫من بهت در موردش هشدار دادم.
‫بعیده به خودت مطمئن نباشی.
‫من به خودم نامطمئن نیستم.
‫به تو نامطمئنم.
‫آخه منظورت چیه؟
‫آیا واقعاً برام یه تهدید بود؟ مادرم؟
‫واقعاً برای همین منو بردی؟
‫می‌خوای به شرلوک بگی که دیشب ‫بهترین دوستش رو سرگرم کردی؟
‫معلومه که نمی‌گی. چرا؟
‫چون ما بر اساس خواسته‌هامون عمل می‌کنیم، ‫بئاتریس. ما از روی منافع شخصیمون عمل می‌کنیم.
‫مطمئنا تو بیشتر از هرکسی اینو می‌فهمی.
‫می‌شنوم چطوری با شرلوک حرف می‌زنی.
‫بهش چیزی رو می‌گم که نیاز ‫داره بشنوه تا طرف من بمونه.
‫مگه همین کارو با من نمی‌کنی؟
‫حسادت در شأن تو نیست، بئاتریس.
‫گذشته از این، ما سه تا با هم...
‫واقعا اونقدرام بد می‌شد؟
‫امشب همینجا چادر می‌زنیم.
‫حالا فرض کنیم خواهرتو پس بگیریم،
‫باهات بیاد خونه، همه چی گل و بلبل بشه،
‫کسی هم سعی نکنه اون یکی رو بکشه...
‫برنامه بعدیت چیه، شرلوک؟
‫هنوز اونقدرام به آینده فکر نکردم.
‫راستش نمی‌دونم.
‫تو چی؟
‫من فرض رو بر این ‫می‌ذارم که با تو بیام خونه.
‫داشتم فکر می‌کردم که ‫دولت بریتانیا پول قلمبه‌ای میده
‫بابت این سلاح پدرت.
‫من تو هیچ کاری که حتی یه پنی هم ‫تو جیب پدرم بکنه شریک نمیشم، جیمز.
‫نه اون، شرلوک. ما.
‫ما؟
‫آره.
‫چی میشه اگه نابودش نکنیم،
‫ولی اونو به دولت اعلیحضرت بفروشیم.
‫فکر کن.
‫این یعنی آزادی برای ما، شرلوک. ‫می‌تونیم هر کاری دلمون خواست بکنیم.
‫مجسمه‌های خیلی بزرگی ازمون ‫می‌سازن. هیچکس نمی‌تونه جلومون بایسته.
‫بی‌خیال. بی‌خیال. فقط دارم شوخی می‌کنم.
‫اسعد، ممکنه به این رسیدگی کنی، لطفا؟
‫بله.
‫بسیار خب، بیاین اینو ‫بسته‌بندی کنیم. بفرستیمش بره.
‫ما که قرار نیست فقط ‫به بریتانیا بفروشیم، نه؟
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫به محض اینکه معامله با ‫دولت بریتانیا جوش بخوره،
‫اونوقت به فرانسوی‌ها،
‫پروسی‌ها، روس‌ها، چینی‌ها، و هر ‫کس دیگه‌ای که بخواد می‌فروشیمش.
‫چرا فقط به دولت‌ها؟
‫ادامه بده.
‫چرا به افراد شخصی، به شرکت‌ها نفروشیم؟
‫بازار ته نداره.
‫جاه‌طلبی تو همیشه از من بیشتر بوده.
‫بئاتریسِ فوق‌العاده‌ی من.
‫کاملا فوق‌العاده.
‫- موضوع چیه؟ ‫- رفتنِ تو به آکسفورد.
‫خب، احتمال زیادی هست که ‫مایکرافت، یا شاید حتی شرلوک رو ببینی.
‫تصور می‌کنم این برات سخت باشه.
‫البته اگه بخوای بهشون بگی، ‫به خودت بستگی داره، اما...
‫اگه فاش کنی که خواهرشونی، اون‌وقت...
‫...هر چی که با هم براش تلاش کردیم...
‫همه‌ی اونا به خطر میفتن.
‫من هرگز به شما خیانت نمی‌کنم، پدر.
‫هرگز.
‫- پروفسور مالک. ‫- آقای هلمز.
‫افشین.
‫و اینم از این.
‫بریم یه نگاهی بندازیم؟
‫همه اینا خیلی هم خوب، ‫جیمز، ولی چطوری بریم تو؟
‫پیشنهادات تو کلاه، لطفا.
‫صبر کن.
‫نقشه‌ی تو دفتر کار سایلاس.
‫خطوط این کوه‌ها. با هم جور در میان.
‫فکر کردم گفتی اون نقشه به درد نمی‌خوره. ‫حتی شمال هم روش مشخص نشده بود.
‫- این یه نقشه نیست. ‫- این یه طرح مقطعیه.
‫اونا جاده نبودن، تونل بودن.
‫و اون تونل‌ها زیر پای ما هستن.
‫یه ورودی دومی هم هست.
‫- تاثیرگذاره. ‫- ممنون.
‫اوناهاش مالک.
‫من میرم دنبالش.
‫- صبر کن، صبر کن. ‫- منم باهاشون میرم.
‫مراقب خودت باش.
‫خواهش می‌کنم.
‫تو روستای من، وقتی یکی به قتل می‌رسه،
‫ما معتقدیم روحشون تو برزخ گیر می‌کنه.
‫- یه ورطه. ‫- من یه دانشمند متواضعم.
‫من دنبال حقیقتم.
‫تا وقتی که انتقام مرگشون ‫گرفته بشه، اونوقت آزاد میشن.
‫نه.
‫و اینطوری من پدر و مادرم رو آزاد می‌کنم.
‫اینجا رو دفن می‌کنیم.
‫سلام، بئاتریس.
‫معلومه که پیدام کردی.
‫به هر حال تو یه هلمزی.
‫همیشه برام سوال بود که ‫آیا تو هم به من می‌کشی یا نه.
‫با توجه به اینکه من ازت بزرگترم، ‫فکر کنم این تویی که به من کشیدی.
‫بئاتریس.
‫فقط گوش کن. به حرفم گوش کن، عزیزم.
‫من... من-من نمی‌دونم از کجا شروع کنم.
‫تموم اون مدتی که تو تیمارستان حبس بودم،
‫تو همه‌ی اون سال‌ها، تنها چیزی که باعث می‌شد ‫دووم بیارم، خاطراتی بود که با تو داشتم.
‫ی-یادت میاد اون زاغی رو؟
‫همون زاغی ب-با بال شکسته؟
‫همونی که تو جنگل پیداش کردیم.
‫تو می‌خواستی نجاتش بدی.
‫و ما هم گذاشتیمش تو یه ‫جعبه تو سوله گل‌کاری،
‫و هر روز می‌رفتیم پیشش و بهش غذا می‌دادیم.
‫تا اینکه یه روز رفتیم، ‫و...پرواز کرده بود و رفته بود.
‫زنده مونده بود.
‫و الان تو اینجایی...
‫تو زنده موندی.
‫یادم میاد.
‫واقعا؟
‫من اون زاغی رو یادمه. من...
‫خوشگل میشی.
‫حرفت رو باور می‌کنم.
‫عشقِ من.
‫ممنون.
‫با ما میای؟ خواهش می‌کنم عزیزم، با ما میری؟
‫آره، اما اول یه کاری ‫هست که باید انجامش بدم.
‫- راه بیفت. ‫- ما دنبالت میایم.
‫همین کافیه.
‫همین برای پایین آوردن کوه کافیه.
‫جیمز، داری چیکار می‌کنی؟
‫الان میام پیشتون.
‫- پدر. ‫- بله، بئاتریس؟
‫- ببین چی پیدا کردم. ‫- بئاتریس.
‫به نظر می‌رسه یه سری ولگرد پیدا کردی.
‫شرلوک.
‫پیدا کردنِ اینجا.
‫بزرگترین شاهکارت.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫حرفاشو شنیدم، شرلوک. تو باغ.
‫دست راستم باش. جانشینم باش. وارثم باش.
‫به منم همون قول رو داد.
‫بئاتریس، نه.
‫من همه چیزمو بهت دادم.
‫من اینو نمی‌خوام، بئاتریس، باشه؟
‫من نمی‌خوام وارثش باشم.
‫بئاتریس.
‫من هیچ‌وقت بهت خیانت نمی‌کنم.
‫روشنش کن.
‫جیمز، همین الان، حرکت کن!
‫حالتون خوبه؟
‫کجا رفت؟
‫کجاست؟
‫- کجاست؟ ‫- ما باید بریم. همین الان.
‫از این طرف.
‫شرلوک!
‫هیا!
‫واقعا باید بیام و پیدات کنم؟
‫مشکلی نیست. اونم به همون ‫دلیلی اینجاست که تو اینجایی.
‫حرفی هست که بخوای بزنی؟
‫نه.
‫شرلوک، می‌خوای همونجا وایسی و نگاه ‫کنی که یه آدم بی‌دفاع رو با تیر می‌زنن؟
‫تو همچین آدمی هستی؟
‫شرلوک.
‫نه با خونسردی تمام.
‫تو یه قولی دادی.
‫باید جوابگوی جنایاتش باشه، ‫و با عدالت روبه‌رو بشه.
‫این تو نیستی که تصمیم ‫می‌گیری، شرلوک. برو کنار.
‫من تکون نمی‌خورم، بئاتریس.
‫اگه من هیچ عذاب وجدانی ‫بابت شلیک به پدر خودم ندارم،
‫فکر می‌کنی به تو هم شلیک نمی‌کنم؟
‫من تکون نمی‌خورم.
‫داری چیکار می‌کنی؟ نه، ‫نه، نه، تمومش کن! ولم کن!
‫تمومش کن! ولم کن! ولم کن!
‫همیشه می‌دونستم دوسم داری، پسر من.
‫نه، نکن. نکن.
‫همه‌ی اون چیزی که باقی مونده.
‫به نظرت کِی مسیر رو اشتباه رفت؟
‫کِی وارد راه اشتباه شد؟
‫خب، تا جایی که خودش می‌دید، اینکارو نکرد.
‫همه چیز عمدی بود. همه چیز از روی نقشه.
‫اون...پشیمون نبود.
‫با یه قانون دیگه‌ای زندگی می‌کرد.
‫- داری ازش دفاع می‌کنی؟ ‫- من ازش دفاع نمی‌کنم، مایکرافت.
‫دارم سعی می‌کنم درکش کنم.
‫سعی می‌کنم درک کنم اون...
‫ذهنِ مجرمش رو.
‫شرلوک؟
‫مثل یه لونه زنبوره.
‫آپیس ملیفرا.
‫زنبور عسل متواضع.
‫خواهش می‌کنم، بس کن.
‫اون می‌خواست من اینو داشته باشم. چرا؟
‫ما فراتر از طبیعت نیستیم.
‫- اون این کلمات رو به من گفت. ‫- شرلوک؟
‫داشت برام یه ردپا می‌ذاشت.
‫کافیه، شرلوک. م-من واقعاً باید اصرار کنم.
‫همه چیز از روی نقشه.
‫هیچ حرفی بی‌جا نبود.
‫بقاءِ اصلح.
‫رادیکال‌ترین و بکرترین فکر بین ‫همه‌شون. ما از طبیعت بالاتر نیستیم.
‫شرلوک! کافیه. حرفات اصلاً معنی نمیده.
‫بکر.
‫داروین.
‫ما از طبیعت بالاتر نیستیم.
‫همه‌چیز از روی حساب و کتاب.
‫بذارش سر جاش.
‫چرا؟
‫لطفاً.
‫کتاب رو ببند، شرلوک.
‫تموم... تموم شد.
‫ممنون، برادر عزیزم.
‫می‌دونی، من هیچ‌وقت علاقه ‫خاصی به خانواده سلطنتی نداشتم.
‫اما...
‫باید اعتراف کنم،
‫تو شاهزاده خانم موردعلاقه منی.
‫ممنون، شرلوک هولمز.
‫واقعاً امیدوارم راهی پیدا کنی که از ‫اون ذهن زیبات به‌خوبی استفاده کنی.
‫یه جفتِ عالی.
‫سلام.
‫خسته به نظر میای.
‫دیشب زیاد نخوابیدم.
‫تقصیر منه، نه؟
‫شکایتی ندارم.
‫یه چیزی دارم که می‌خوام بهت نشون بدم.
‫کنجکاو شدم.
‫فکر می‌کنم بتونیم با هم خوب کار کنیم.
‫تو و من.
‫کسی تعقیبت می‌کرد؟
‫نه، حواسم جمع بود.
‫باشه. شرلوک اینجاست.
‫برنگرد.
‫از درِ پشتی برو.
‫- امشب می‌بینمت. ‫- آره.
‫فکر می‌کردم اینجا پیدات کنم.
‫درست فکر می‌کردی.
‫باید از دست خانواده فرار می‌کردم.
‫اونا به گات می‌دن.
‫- مخصوصاً خانواده تو. ‫- مخصوصاً خانواده من.
‫- دو تا ویسکی، لطفاً. ‫- چشم، آقا.
‫از اینکه بورسیه‌ات رو تو ‫آکسفورد از دست دادی پشیمونی؟
‫از آشنایی با تو پشیمونم، ‫این دربان با یه سطل آشغال؟
‫پیشخدمت.
‫هیچ‌وقت به اون جایگاه رفیع یه دربان نرسیدم.
‫- می‌دونی، اگه تو منو از راه به در نمی‌کردی... ‫- من تو رو از راه به در کردم؟
‫...بدون شک شاگرد اول کلاسمون می‌شدم.
‫بدون شک.
‫و بعدش تو دولت یه شغل ‫فوق‌العاده پیدا می‌کردم.
‫من می‌گفتم هیچ‌کس نمی‌تونست جلودارت بشه.
‫احتمالاً آخرش می‌شدم وزیر امور خارجه.
‫سقف آرزوهاتو پایین نیار، جیمز.
‫من می‌گفتم حداقلش نخست‌وزیر می‌شدی.
‫آره، می‌تونستم خیمه‌شب‌باز ‫اصلی باشم و نخ‌ها دست من باشه؟
‫خب، اگه خودت اصرار داری.
‫نه.
‫هیچ پشیمونی‌ای ندارم.
‫در واقع...
‫احساس می‌کنم که باید ازت ‫تشکر کنم، شرلوک هولمز،
‫که منو از یه زندگی به‌شدت ‫کسل‌کننده نجات دادی.
‫خب، در جوابش باید بگم که ‫خواهش می‌کنم، قابلی نداشت.
‫چیه؟
‫می‌دونم که پیش توئه، جیمز.
‫حالا دیگه واسه من مرموز بازی درنیار.
‫بقیه معادله مالیک.
‫می‌دونم که پیش توئه.
‫حق با توئه.
‫معلومه که حق با توئه.
‫آره، می‌دونی که من برش ‫داشتم، و می‌دونی چرا برش داشتم.
‫به خاطر خودمون برش داشتم.
‫اگه اون سلاح یه روزی دوباره ‫از زیر خاکستر سر در بیاره،
‫اون‌وقت ما با هم راهِ شکست دادنش رو داریم.
‫تو و من.
‫چیه؟ حرفمو باور نمی‌کنی؟
‫شرلوک. بعد از این‌همه ماجرایی که با هم ‫پشت سر گذاشتیم، مطمئناً تا الان دیگه...
‫منو می‌شناسی.
‫اون چیه؟
‫هیچی.
‫هیچی؟
‫چیزی نیست.
دارای صحنه پس از تیتراژ
‫لیو مِی‌یی.
‫گرفتیشون؟
‫گرفتمشون، همه‌شون رو گرفتم.
‫تونستی.
‫رسیدی خونه.
‫زنده رسیدی خونه.
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]