« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]
‫این یعنی چی؟‬
‫- نمی‌فهمم داری چیکار می‌کنی.‬ ‫- منظورم اون ایموجیه. وقتی لبخند می‌زنی و این کار رو می‌کنی.‬
‫قضیه‌ش چیه؟‬
‫- امم... بیخیال.‬ ‫- اذیت نکن مامان، بهم بگو دیگه.‬
‫یه چیزی بود که خیلی صادقانه به نظر می‌رسید.‬
‫- کی برات فرستادش؟‬ ‫- این یه جورایی معنی رو خنثی می‌کنه.‬
‫یعنی معنیِ پیامو زیرِ سوال می‌بره، درسته؟‬
‫ممکنه.‬
‫یا ممکنه هم‌زمان پیامو قوی‌تر کنه.‬
‫- یا... یه جور مبارزه‌طلبیه.‬ ‫- چطور؟‬
‫اگه داری با یکی چت می‌کنی، خب؟‬
‫مثلاً طرف یه بحثی رو باز ‫می‌کنه، ولی بعدش می‌ترسه،‬
‫واسه همین با اون ایموجی زهرشو ‫می‌گیره که اوضاع امن بمونه.‬
‫مثلاً می‌گه: «عاشقتم. ‫خخخ.» انگار که اصلاً حرفی نزده.‬
‫و در نتیجه، توپو می‌ندازه تو زمینِ تو.‬
‫زمینِ من.‬
‫اونوقت نوبتِ توئه که بفهمی ‫واقعاً منظورش همون بوده یا نه.‬
‫آدم‌ها... ترسو شدن.‬
‫اوهوم.‬
‫اوه!‬
‫چرا اینقدر باهام مهربون شدی؟‬
‫داری می‌ری بدوی؟‬
‫تابلوعه دیگه.‬
‫آهان.‬
‫ولادیمیر: ‫به آرومی.
‫خیلی نزدیک...
‫با توجه زیاد به جزئیات...
‫دیوید: ‫توی دفتر من بودی؟
‫اوه لعنتی.‬
‫اون عوضی.‬
‫محضِ احتیاط همه‌چیز رو ضبط کن.‬
‫اوه، سلام. «فلو» بهم گفت که جلسه دارید.‬
‫- دنبالِ من می‌گشتی؟‬ ‫- نه راستش، دنبالِ...‬
‫دنبالِ این بودم که وقتِ کارگروهمون رو هماهنگ ‫کنم، چون دیشب مجبور شدیم لغوش کنیم.‬
‫اوه، ببخشید.‬
‫- نوبتِ مشاوره داشتم.‬ ‫- اوه.‬
‫آره، ظاهراً بلد نیستم ‫تقویمِ مشترک رو نگاه کنم.‬
‫- امم، بیا حرف بزنیم.‬ ‫- ما؟‬
‫- آره.‬ ‫- اوه.‬
‫- می‌تونیم با هم در تماس باشیم، باشه؟‬ ‫- آره.‬
‫- ممنون، دیوید.‬
‫می‌خوای همین الان ‫تاریخ‌ها رو نهایی کنیم یا...‬
‫امم...‬
‫- بعداً. کی می‌تونم ببینمت؟‬ ‫- کلی ایمیل دارم که باید جواب بدم.‬
‫- باشه دیوید.‬ ‫- ببخشید.‬
‫باشه.‬
‫فقط باید باهاش تنها بشم، ‫اونوقت می‌فهمم قضیه چیه.‬
‫به قولِ معروف، در بازه؟‬
‫ولادیمیر ‫فصل اول قسمت پنجم: ‫با جریان پیش برو
‫- آره، ببندش.‬ ‫- می‌خوای حرف بزنی؟‬
‫اوهوم.‬
‫باید پرونده رو برگردونی.‬
‫- نمی‌دونم داری در موردِ چی حرف می‌زنی.‬ ‫- تو توی دفترم بودی.‬
‫یه پرونده از توی جعبه‌ای که ‫قرار بود تحویل بدم غیب شده،‬
‫باید می‌دادمش به هماهنگ‌کننده‌ی ‫عنوان نهم واسه جلسه‌ی دادرسی.‬
‫مربوط به «لیلا گرین» می‌شه.‬
‫اینجا خیلی نامرتبه.‬
‫- تا فردا آخرِ وقت. خواهش می‌کنم.‬ ‫- متأسفم که چیزی رو گم کردی.‬
‫این قضیه همین‌طوری تموم نمی‌شه، باشه؟‬ ‫منو تو این موقعیت قرار نده.‬
‫یه دکمه‌ت رو نبستی.‬
‫می‌دونم.‬
‫ادوینا، سلام.‬
‫توصیه‌نامه‌ت رو تحویل دادم.‬
‫داری شوخی می‌کنی؟‬
‫خانم، مهلت مهلته دیگه.‬
‫من بیماریِ مزمن دارم.‬
‫متأسفم، ولی این نامه جزوِ ‫پرونده‌ی داوطلب قرار نمی‌گیره.‬
‫می‌خوای آینده‌ی یه دانشجو رو فقط ‫به خاطرِ یه روز تاخیر به خطر بندازی؟‬
‫ما آینده‌ی دانشجو رو به خطر ننداختیم، خانم.‬
‫- امیدوارم بهتر بشی.‬ ‫- خب، نمی‌تونم بهتر بشم.‬
‫مگه معنیِ «مزمن» رو نمی‌دونی؟‬
‫ولادیمیر: ‫به آرومی.
‫خیلی نزدیک...
‫با توجه زیاد به جزئیات...
‫ببین، می‌دونم که از پسش برمی‌آی.‬
‫فقط فکر نمی‌کنم کتِ شش‌دکمه بهم بیاد.‬
‫بهت می‌آد. شونه‌های پهنی داری.‬
‫نگرانِ جلوش نیستم.‬
‫اوه، سلام!‬
‫سلام.‬
‫می‌خواستم ببینم می‌تونم واسه هماهنگیِ ‫زیر کارگروهمون با «فلورنس» کمکی بکنم یا نه.‬
‫بله، ببخشید.‬ هر زمانی قبل از ‫ساعتِ پنج که کلاس نداشته باشم.‬
‫وقتمو باز می‌کنم.‬
‫باز.
‫عالیه، منم یه میان‌وعده درست می‌کنم.‬
‫- اوه، میان‌وعده‌های خیلی خوبی درست می‌کنه.‬ ‫- خب، منم عاشقِ میان‌وعده‌م.‬
‫بدونِ گلوتن.‬
‫همه‌چیز یادت می‌مونه.‬
‫خب، دیگه شما دوتا رو تنها می‌ذارم تا...‬
‫با هم گپ بزنید.‬
‫- چهارشنبه ساعتِ ۳:۱۵.‬ ‫- کلاس دارم.‬
‫- پنج‌شنبه ساعتِ ۱۰:۳۰.‬ ‫- کلاس دارم.‬
‫- پنج‌شنبه بعدازظهر؟‬ ‫- اون موقع هم کلاس دارم. جمعه صبح چی؟‬
‫اگه نتونی جلسه‌ی اول بیای ‫مشکلی نیست. ما نُت برمی‌داریم.‬
‫- بیا یه زمانی رو پیدا کنیم که مناسب باشه.‬ ‫- چیزِ مهمی نیست.‬
‫- دارم سعی می‌کنم بیام.‬ ‫- دلم می‌خواد بیای.‬
‫- بعداً دوباره بررسی می‌کنیم.‬ ‫- اوه، حتماً.‬
‫به ولادیمیر: ‫جلسهٔ زیرکارگروه: پنجشنبه ساعت ۱۰:۳۰ خوبه؟
‫ولادیمیر: ‫من قهوه رو میارم اگه تو میان‌وعده رو بیاری
‫باشه.
‫دوست داری چطوری باشه؟
‫قهوه‌م رو میگی؟
‫آره.
‫فرقی نمی‌کنه.
‫داغ(جذاب).
‫یا با یخ؟
‫خخخ.
‫اون خخخ طعنه آمیز بود. ‫می‌دونم که استاد ادبیات هستم.
‫همیشه داغ(جذاب).
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت www.cinemafreak.net
‫تنها راهی که می‌تونی یه کتاب رو تموم ‫کنی اینه که خودت رو گول بزنی و فکر کنی‬
‫که اون و خودت واقعاً فوق‌العاده‌اید.‬
‫هرچند اینم خیلی خوبه.‬
‫نمی‌تونم ببینمش.‬
‫بیشترشو درآوردم. این فقط یه تیکه‌شه.‬
‫- اینو از کجا آوردی؟‬ ‫- از خدا.‬
‫دیشب کجا بودی؟‬
‫پیشِ یه دوست.‬
‫می‌دونی، اون گوزن‌های کثافت‬ ‫کل باغم رو داغون کردن.‬
‫متأسفم که اینطوری شد.‬
‫ازدواج.‬
‫من... باید از سوزن استفاده کنم.‬
‫نه! نه، نه. خودش بیرون میاد.‬
‫شماها دارید چیکار می‌کنید؟‬
‫اوه، سلام عزیزم. تو داری چیکار می‌کنی؟‬
‫آره، الکسیس یه سری تحقیق برام فرستاد‬ ‫درباره‌ی کسی که از بابا شکایت کرده.‬
‫- داری با الکسیس حرف می‌زنی؟‬ ‫- اوهوم.‬
‫می‌دونستی لیلا گرین یه ساب‌استک داره؟‬ ‫(ساب‌استک: یه سایته که نویسنده‌ها رو روزنامه نگارها ‫مطالبشون رو توش برای مشترکینشون منتشر می‌کنن که می‌تونه رایگان یا پولی باشه)
‫خیلی... مردم واقعاً مشکل دارن.‬
‫آره، آره، همینطوره عزیزم. اممم...‬
‫یه چیزی باید بهت بگم.‬
‫پرونده‌شو سوزوندی؟‬
‫- نمی‌تونم زمان رو به عقب برگردونم، پس چیکار کنم؟‬ ‫- دیوونه شدی؟‬
‫سید، من یه راه‌حل رو به جلو می‌خوام، لطفاً.‬
‫این چیه؟‬
‫خب، حالا که این کار رو کردی،‬ ‫باید بری باهاش حرف بزنی.‬
‫- راه دیگه‌ای نداری.‬ ‫- اون دیگه چه کوفتیه؟‬
‫- یه احتمال دیگه هم دارم.‬ ‫- احتمالت چیه؟‬
‫کره نداریم؟ این یخچال انگار‬ ‫مالِ یه فیلم ترسناکه.‬
‫می‌تونی بری سوپرمارکت.‬ ‫شنیدم به همه اجازه می‌دن اونجا خرید کنن.‬
‫و عزیزم،‬ ‫اگه به هر دلیلی درست پیش نرفت،‬
‫فردا باهاش حرف می‌زنیم.‬
‫قول می‌دی؟ احساس می‌کنم‬ ‫این روزا توی یه دنیای دیگه‌ای.‬
‫- باهام می‌آی؟‬ ‫- آره، قول می‌دم.‬
‫- کدوم یکی می‌ری؟‬ ‫- نمی‌دونم.‬
‫- همونی که توی خیابون نوزدهمه؟‬ ‫- نمی‌دونم. چطور؟‬
‫یه کاری دارم.‬
‫سلام.‬
‫دان. متوجه نشدم تویی.‬ ‫جان، یادت هست؟‬
‫خب، انگار حق‌التدریسی بودن کفاف نمی‌ده،‬ نه؟‬
‫خب، اینطوری بیمه و مزایا می‌گیرم. این...‬
‫دوسش دارم. ۱۰ درصد تخفیف خرید می‌گیرم.‬
‫ولی سؤال اینجاست که منم دوسش دارم یا نه.‬
‫اوه. ببخشید.‬
‫- تس!‬ ‫- اوه، آره.‬ ‫(این رمان در مورد اتفاقاتیه که جامعه به سر یه دختر معصوم میارن)
‫این رمانِ موردعلاقه‌مه.‬
‫اون روز داشتم به یه پادکست‬ ‫گوش می‌دادم.‬
‫می‌دونستی توماس هاردی‬ ‫کتابِ «تس از خانواده‌ی دوربرویل» رو نوشت‬ ‫(توماس هاردی: شاعر و نویسنده قرن ۱۹)
‫چون ظاهراً تحریک شده بود‬
‫وقتی داشت اعدامِ یه زن رو‬ ‫توی ملأعام تماشا می‌کرد؟‬
‫اوه، وای.‬
‫بعضیا می‌گن کل کتاب رو‬ ‫به عنوانِ عذرخواهی نوشت.‬
‫چقدر وحشتناک.‬
‫مطمئن نیستم واقعاً تحریک شده یا نه،‬ ‫ولی دوست دارم فکر کنم شده.‬
‫روانِ انسان. خیلی عجیبه، نه؟‬
‫- آره.‬ ‫- خب، باید یه کلاسِ دیگه برات جور کنیم.‬
‫آره.‬
‫خداحافظ!‬
‫- این چه حسی داره؟‬ ‫- جان، لطفاً.‬
‫چی؟‬
‫اون رو دیدی؟‬
‫- سوارِ ماشین شو.‬ ‫- هی.‬
‫- گوشیت رو جا گذاشتی.‬ ‫- اوه. ممنون، دان.‬
‫سلام، دان.‬
‫ببخشید. من... دارم کار می‌کنم.‬
‫اوه، بهتون گفته بودم‬ ‫که من...استفاده نکردم‬
‫از توافقی که بینِ من و جان بود،‬ ‫برای سال‌های سال؟‬
‫خب، نکردم.‬
‫نه از وقتی که...‬
‫دیوید.‬
‫این ر‌و برات آوردم.‬
‫چرا؟‬
‫می‌شه قبل از اینکه بمیریم‬ ‫یه مکالمه‌ی صادقانه داشته باشیم؟‬
‫- من تلاشم رو می‌کنم که زیاد داشته باشیم.‬ ‫- خوبه. خب...‬
‫من عاشقت بودم و تو قلبم رو شکستی.‬
‫درسته.‬
‫اوه خدای من. چی؟‬
‫نه.‬
‫باشه. باشه.‬
‫من حاضر بودم‬ ‫به خاطرِ تو از شوهرم جدا شم، دیوید.‬
‫توی اون ایستگاهِ قطارِ لعنتی‬ ‫منتظرت موندم.‬
‫سه ساعت منتظر موندم‬ ‫و تو هیچ‌وقت نیومدی.‬
‫نمی‌تونستم این کار رو با دخترم بکنم.‬
‫چرت نگو. فقط می‌ترسیدی‬ ‫که با زنت درگیر بشی.‬
‫بهترین برخورد رو نداشتم.‬
‫بعدش سعی کردم باهات یه قهوه‌ی لعنتی‬ ‫یا دمنوش بخورم،‬
‫و تو ده سال ازم فرار کردی.‬
‫نه خیر.
‫- باشه.‬ ‫- من دیگه بزرگ شدم.‬
‫می‌دونم که فراموش کردن و کنار اومدن فقط یه ‫افسانه‌ست‬ که زیرِ ۳۰ ساله‌ها باورش دارن،‬
‫ولی من خیلی باهات راه اومدم.‬
‫چی می‌خوای؟‬
‫دیگه اون پرونده رو ندارم.‬
‫این بحث خیلی مزخرفه.‬
‫از این بحث متنفرم.‬
‫دیوید، می‌شه لطفاً هوامو داشته باشی؟‬
‫من...‬
‫ما سه سال با هم سکس داشتیم.‬
‫منظورم اینه که، فکر می‌کردم عاشقِ همیم.‬
‫بودیم.‬
‫می‌دونی، داشتم ایمیل‌های ‫قدیمی‌مون رو دوباره می‌خوندم.‬
‫بازم؟‬
‫فکر کردم پاکشون کردی.‬
‫هنوز اون کلبه رو داری؟‬
‫اجاره‌ش می‌دم، بیشتر تابستون‌ها،‬ ‫قبل از اینکه خیلی سرد بشه.‬
‫دارم سعی می‌کنم وام‌های سید رو تسویه کنم.‬ ‫منظورت چیه؟‬
‫هیچی.‬
‫فقط یادت می‌افتم.‬
‫دمِ اون درب.‬
‫این تصویریه که هرچی سنم بالاتر می‌ره،‬
‫خوش‌حالم که دارمش.‬
‫و اون پرونده؟‬
‫تو اون مورد نمی‌تونم کمکت کنم.‬
سینمافریک
‫باشه.‬
‫خیلی ممنون که اومدی.‬
‫خواهش می‌کنم.‬
‫خب... مامانم می‌خواست باهات حرف بزنه.‬
‫- این دخترمه.‬ ‫- می‌دونم.‬
‫مامان، بگو.‬
‫سلام، لیلا.‬
‫خب...‬
‫- می‌خواستم عذرخواهی کنم.‬ ‫- بابتِ چی؟‬
‫خیلی متأسفم که حس کردی‬ ‫باید دانشگاه رو ترک کنی‬
‫اونم بر اساسِ چیزی که فکر می‌کردی‬ ‫کارهای منه.‬
‫واقعاً؟‬
‫- مامان.‬ ‫- چیه؟‬
‫این که عذرخواهی نیست.‬
‫خب، این تمامِ چیزیه که از دستم برمی‌آد.‬
‫تو تلافی کردی.‬
‫نه، نکردم.‬
‫لیلا، لیلا، نگرانم که داری ‫کورکورانه واردِ این قضیه می‌شی.‬
‫این جلسه‌ی دادرسی اصلاً ‫تجربه‌ی راحتی نخواهد بود.‬
‫واقعاً می‌خوای خودت رو ‫توی این شرایط قرار بدی؟‬
‫واسه همین منو دعوت کردی اینجا؟‬
‫نگرانم که درست بهش فکر نکرده باشی.‬
‫منم نگرانم که روی لباست ماست ریخته.‬
‫- و اینکه مامانت یه جنده‌ی کینه‌توزه.‬ ‫- ببخشید، چی؟‬
‫نه، نه، بذار بگه. اشکالی ‫نداره. می‌تونی بگی.‬
‫«دوست داشت آلتش رو توی دستش بگیره،‬
‫و چین‌وچروک‌های بیضه‌ش رو نوازش کنه‬
‫تا وقتی که سفت بشه‬ ‫و نشه نادیده‌ش گرفت.»‬
‫- سید!‬ ‫- چی؟‬
‫این همون دفترچه‌ی خاطراتِ پورنِ اینترنتیته؟‬
‫داری... داری... چیکار می‌کنی؟‬
‫و حتی اگه پاکش کنی،‬
‫من از تمامِ اون نوشته‌های منحرفانه‌ای‬ ‫که نوشتی کپی گرفتم.‬
‫اون‌ها داستانه.‬
‫خواهش می‌کنم. «آرزو داشت ‫کیرش رو توی خودش حس کنه.»‬
‫- گوشیت رو بذار کنار.‬ ‫- «یا هر کیرِ دیگه‌ای. فرقی نمی‌کرد.»‬
‫من تمامِ این خط‌ها رو توی جلسه‌ی دادرسی‬ ‫با صدای بلند می‌خونم.‬
‫نه، این کار رو نمی‌کنیم.‬
‫نه سیدنی، ما کسی رو به‌خاطرِ‬ ‫داستان‌هایی که می‌نویسه محاکمه نمی‌کنیم.‬
‫مامان، انقدر توی خیال زندگی نکن.‬ ‫این زن می‌خواد نابودت کنه.‬
‫فکر می‌کنی پدر و مادرت نباید با‬ ‫عواقبِ آزار و اذیت‌هاشون روبرو بشن؟‬
‫آزار و اذیت؟‬
‫اجازه نمی‌دم زندگی‌شون رو خراب کنی‬
‫اونم سرِ یه چیزِ احمقانه‌ای که خودت‬ ‫ده سال پیش شروعش کردی.‬
‫- من دارم می‌رم.‬ ‫- نه، لیلا‬
‫می‌خوای بدونی جنده‌ی کینه‌توز کیه؟‬ ‫می‌خوای؟‬
‫- کی؟‬ ‫- من. من. من یه جنده‌م! من یه جنده‌م!‬
‫- برو درت رو بذار!‬ ‫- چرا این کار رو کردی؟‬
‫چرا عذرخواهی نکردی؟‬
‫سیدنی.‬
‫چیه؟‬
‫تو جنده نیستی.‬
‫اوه نه! قهوه‌ها رو یادم ‫رفت. می‌تونم برم بگیرمشون.‬
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه. خواهش می‌کنم.‬
‫- مطمئنی؟‬ ‫- اوهوم.‬
‫باشه.‬
‫این‌ها‬
‫توپک‌های خرماییِ جودوسر،‬ ‫بذرِ کتان و کره بادوم‌زمینی‌ان.‬
‫بدونِ گلوتن، بدونِ شکرِ افزوده.‬
‫به‌به.‬
‫خوشمزه‌ست؟‬
‫ولاد، من... من... می‌خوام ‫درباره‌ی یه چیزی باهات حرف بزنم.‬
‫- خودش هم درستشون کرده.‬ ‫- فکر کردم داری تدریس می‌کنی.‬
‫بهشون یه پروژه‌ی گروهی ‫دادم. اوه، توپک‌ها! امممم.‬
‫اممم!‬
‫«ما تلاش می‌کنیم تا ‫سلسله‌مراتب رو از بین ببریم‬
‫تا دانشجوها بتونن آزادانه‬ ‫ساختارهای قدرت رو به چالش بکشن.»‬
‫در موردِ از بین بردنِ سلسله‌مراتب ‫نمی‌دونم. آموزش خودش سلسله‌مراتبه.‬
‫ولی می‌تونی سعی کنی‬ ‫در جایگاه شنونده باشی.‬
‫خب، من قصدم اینه که یه معلم فعال‬ ‫و توی رشته‌ی خودم متخصص باشم.‬
‫این چه کمکی به دانشجوها می‌کنه؟‬
‫چون اونا چیزی یاد می‌گیرن‬
‫که باعث می‌شه‬ ‫انسان‌های بزرگ‌تر و بهتری بشن.‬
‫منظورم اینه که اگه تسلیم این ایده بشی، فلو،‬ ‫این دانش لعنتی...‬
‫نیازی به فحش دادن نیست.‬
‫...این دانش لعنتی، یادگیری، فرهنگ،‬
‫و تحصیلات عالیه اون‌طوری که ما می‌شناسیم‬ ‫بی‌فایده می‌شه.‬
‫اون‌وقت تسلیم این ایده می‌شی‬
‫که تمام چیزی که قراره باشیم‬ ‫زنبورهای کارگرِ معامله‌گریم‬
‫که تنها هدفشون روی این زمین‬ ‫جمع کردن ثروت یا خوش‌گذرونیه.‬
‫-منظورم اینه که، این خیلی سطحیه‌.‬ ‫-بـ...‬
‫خیلی لعنتی سطحیه‌. ببخشید.‬
‫به نظر من،‬ ‫دانشگاه بیشتر یه محیطه‌.‬
‫اینه که در معرض چه چیزایی قرار می‌گیری.‬
‫نه، من... من... فکر می‌کنم فراتر از این ‫حرفاست‬ چون ما... راهنمای اونا هستیم.‬
‫ما مسئولِ روحِ اونا هستیم.‬
‫واقعاً؟ ! ببخشید.‬ ‫باید اینو به شوهرت بگی.‬
‫یا ابلفضل، فلورنس.‬ ‫واقعاً می‌تونی سلیطه باشی.‬
‫- اوه، این حرفت نامناسبه.‬ ‫- می‌دونم.‬
‫نه، جفتتون دارید خیلی ‫نامناسب رفتار می‌کنید.‬
‫من همه‌چیزم رو وقفِ دانشجووهام می‌کنم.‬
‫خب، نمی‌دونم،‬ ‫شاید باید روی مرزهای اخلاقیت کار کنی.‬
‫شور و اشتیاقِ بینِ خواهرا،‬ ‫خیلی عالیه،‬
‫اما فکر می‌کنم فقط باید بیشتر بهش بپردازی.‬ ‫علاوه بر اون...‬
‫داشتم فکر می‌کردم که...‬ ‫شاید یه پاراگرافِ دیگه.‬
‫می‌تونم باهات حرف بزنم؟‬
‫هی، ما الان وسطِ‬ ‫یه کاری هستیم.‬
‫خب، می‌خواستم...‬
‫اوه، واقعاً احساسِ خیلی بدی دارم.‬
‫انگار نامه‌م برگشت خورده.‬
‫یعنی، می‌دونی اصلاً به دستشون رسیده یا نه؟‬
‫من... واقعاً معذرت می‌خوام.‬ ‫حس می‌کنم آینده‌ت رو به خطر انداختم.‬
‫مشکلی نیست.‬
‫خب، نه... اصلاً هم اوکی نیست.‬ ‫این... این... افتضاحه.‬
‫هر کاری از دستم بربیاد انجام می‌دم‬ ‫تا برات جبران کنم.‬
‫نه، مشکلی نیست.‬ ‫استاد تانگ توصیه نامه‌ش رو تحویل داد.‬
‫اوه، من... من استاد نیستم.‬
‫اوه، کی؟‬
‫همون شبی که مهلتِ آخرش بود. ساعت ۱۱ بود.‬
‫دیدم که هنوز تحویل داده نشده،‬ ‫واسه همین به سینتیا پیام دادم.‬
‫چی، تو... تو... همون شب نوشتیش؟‬
‫یه پیش‌نویس براش فرستادم.‬
‫ببخشید، ما الان قرار بود‬ ‫درباره‌ی مقاله‌ش با هم صحبت کنیم.‬
‫اوه خدای من، ممنونم، واقعاً.‬ ‫خیلی خیالم راحت شد. من...‬
‫اوه خدای من، فکر کردم‬ ‫بدبختت کردم، ادوینا. من...‬
‫شما کاری نکردید.‬
‫منظورم اینه که، خودت می‌دونی اخیراً‬ ‫چقدر تحتِ فشار و استرس بودم، واسه همین...‬
‫- اممم...‬ ‫- تو یه دانشجویی.‬
‫لازم نیست‬ ‫استرسِ ما رو به دوش بکشی، باشه؟‬
‫ما وسطِ‬ ‫انجامِ یه کاری هستیم.‬
‫من... متأسفم که ناامیدت کردم.‬
‫تا حالا توی زندگیم نشده بود که‬ ‫یه مهلت رو از دست بدم،‬
‫اونم واسه یه توصیه‌نامه.‬
‫ولادیمیر: ‫به آرومی.
‫خیلی نزدیک...
‫با توجه زیاد به جزئیات...
‫حذف پیام‌ها.
‫آیا از حذف پیام‌های این مخاطب اطمینان دارید؟ ‫حذف ......-لغو
‫لیلی، سلدن، «خانه‌ی شادی». ‫(خانه‌ی شادی: یه رمان قرن ۲۰ام ‫به نویسندگی ادیث وارتون در مورد یه مثلث عشقی)‬
‫اونا عاشقِ همدیگن،‬ ‫اما نمی‌تونن با هم باشن‬
‫چون جامعه اجازه نمی‌ده.‬
‫بیاید بخونیم.‬
‫«تنها راهی که می‌تونم بهت کمک کنم‬ ‫اینه که عاشقت باشم، »‬
‫«سلدن با صدای آرومی گفت.»‬
‫«اون جوابی نداد،‬ ‫اما صورتش رو به سمتِ اون برگردوند»‬
‫«با حرکتِ نرمِ یه گل.»‬
‫«نگاهِ خودش هم به آرومی با اون تلاقی کرد،‬ ‫و لب‌هاشون به هم خورد.»‬
‫«اون خودش رو عقب کشید و از جاش بلند شد.»‬
‫«سلدن هم بلند شد،‬ ‫و اونا روبروی هم ایستادن.»‬
‫«ناگهان، اون دستِ سلدن رو گرفت‬ ‫و به گونه‌ش چسبوند.»‬
‫«آه، عاشقم باش، عاشقم باش،‬ ‫اما بهم نگو.»‬
‫وارتون توی این صحنه داره چیکار می‌کنه؟‬
‫اون همجنس‌گراس.‬
‫نه.‬
‫اونا می‌خوان عاشقِ هم باشن،‬ ‫اما نمی‌تونن.‬
‫بله، منم همینو گفتم،‬ ‫اما وارتون توی این صحنه داره چیکار می‌کنه؟‬
‫این چه جور صحنه‌ایه؟‬
‫راهنمایی: این رمان در اوایل‬ ‫قرن بیستم نوشته شده.‬
‫ممکنه به خاطرِ نوشتنِ مطالبِ پورنوگرافی‬ ‫دستگیر بشی.‬
‫پس این چه جور صحنه‌ایه؟‬
‫ببخشید، این مثلاً یه صحنه‌ی جنسیه؟‬
‫بله، همین‌طوره. ممنون، رز.‬
‫آره، وارتون اینجا داره یه چیزِ‬ ‫داغ و محرک بهمون می‌ده، بچه‌ها.‬
‫خب، جنبه‌های جنسی و شهوانی این متن چیه؟‬
‫- اونا همدیگه رو می‌بوسن.‬ ‫- داستان رو برام تعریف نکن.‬
‫به کلمات و ساختارِ جملات دقت کن.‬
‫صداش آرومه.‬
‫- این چی می‌تونه باشه؟‬ ‫- اون ملایم حرف می‌زنه.‬
‫اون یه آدمِ درون‌گراست.‬
‫اوهوم.‬
‫اون تحریک شده.‬
‫درسته. درسته.‬
‫«صورتش رو به سمتِ اون برگردوند»‬
‫با حرکتِ نرمِ یه گل.»‬
‫خب، حرکتِ نرم.‬
‫مثلِ یه تکونِ ملایم.‬
‫«یه گل.»‬
‫اون داره...‬
‫داره باز می‌شه.‬
‫مثلِ چی باز می‌شه؟‬
‫گل‌ها.‬
‫و گل شبیه چیه؟‬
‫آناتومیِ زنانه.‬
‫«سلدن بلند شد...»‬
‫کدوم بخشِ بدنِ یه مرد‬ ‫ممکنه بلند بشه؟‬
‫نمی‌خوام حرفای زشت بزنم.‬
‫دارم می‌گم که،‬ ‫توی یه دنیای سرکوب‌شده مثل این،‬
‫تک‌تکِ کلمات‬ ‫بیشتر از چیزی که فکر می‌کنی معنی دارن.‬
‫این نزدیک‌ترین حالتیه که‬ ‫می‌تونیم به رابطه‌ی جنسی برسیم.‬
‫اوه! عاشقِ ادیث وارتونم.‬
‫ولی در واقعیت این اتفاق نمی‌افته.‬
‫منظورت چیه، آرون؟‬
‫همه‌ش رو از خودت درآوردی.‬ ‫لازم نیست این‌طوری بخونیش.‬
‫خب، آره. معلومه که از خودم درآوردم،‬
‫ولی می‌فهمی منظورم چیه‬ ‫وقتی می‌گم همه‌ی ما، آرون، حتی تو،‬
‫بدن داریم؟‬
‫اصلاً نمی‌فهمم چی می‌گی.‬
‫- خوش گذشت.‬ ‫- اوه!‬
‫- چی شد که...اومدی؟‬ ‫- آه...‬
‫بابتِ اون روز حالم بد بود،‬
‫و خب، می‌دونم که شرایطِ سختی داری.‬
‫هممم، خب، خودم هم همین‌طور فکر می‌کنم.‬
‫- جلسه‌ی دادرسیِ جان نزدیکه، نه؟‬ ‫- اوهوم.‬
‫نظرت چیه؟‬
‫نظری ندارم.‬ ‫فقط می‌خواستم ببینم حالت چطوره.‬
‫راستش ولاد، می‌خواستم یه چیزی ازت بپرسم.‬
‫بگو.‬
‫- خب، نه اون‌قدر محکم.‬ ‫- اوه.‬
‫- اه، می‌دونی چیه؟‬ ‫- شوخی کردم.‬
‫بی‌خیال.‬
‫می‌دونی که شناختنت خیلی سخته.‬
‫آره، خیلیا بهم می‌گن.‬
‫من، اه... کتابت رو تقریباً تموم کردم.‬
‫واقعاً؟‬
‫آره، می‌خواستم ببینم، نمی‌دونم،‬
‫شاید بخوای برای اون ‫ناهارِ متقابل برنامه‌ریزی کنیم.‬
‫اوه، حتماً. حتماً! حتماً. اممم...‬
‫همین آخرِ هفته؟‬
‫ام... آخرِ هفته‌ها... آخرِ هفته‌ها سخته.‬
‫اوه، اوه، باشه، اممم...‬
‫اه... هفته‌ی بعد؟‬
‫دوشنبه‌ی دو هفته‌ی دیگه چطوره؟ روزِ مطالعه.‬
‫دوشنبه، اه، روزِ مطالعه.‬
‫ام... هممم.‬
‫آه، روزِ مطالعه.‬
‫اون، ام...‬
‫- یا بعد از عیدِ شکرگزاری؟‬ ‫- نه. نه، نه، نه، نه.‬ ‫(دوشنبه: جلسه دادرسیِ جان)
‫نه. همون موقع می‌بینمت.‬
‫عالیه.‬
‫- من از این طرف می‌رم.‬ ‫- منم از این طرف.‬
‫- بعداً می‌بینمت.‬ ‫- باشه.‬
‫اگه پشتِ سرش رو نگاه کنه، یعنی عاشقم شده.‬
‫اه، بیا تو.‬
‫یه لحظه وقت داری؟‬
‫بیا تو.‬
‫یه مشکلی داریم.‬
‫همممم. بیا تو.‬
‫امــــــــــــــــــــــــــم...‬
‫سلام.‬
‫چی شده؟‬
‫بچه‌ها؟‬
‫امروز بعدازظهر،‬ ‫اعضای هیئت‌علمیِ رسمی رای‌گیری کردن.‬
‫گفتنش اصلاً راحت نیست.‬
‫فلو، فقط بگو چی شده.‬
‫ازت می‌خوایم که از تدریس کناره‌گیری کنی.‬
‫♪ اوه-اوه، اوه-اوه، اوه، اوه‬ ♪
‫♪ اوه، اوه...‬ ♪
‫- چرا؟ ‫♪ - بیزارم‬ ♪
‫♪ اوه، اوه‬ ♪
‫♪ - بیزارم‬ ♪ ‫♪ - همه‌مون خیلی خسته و بیزاریم‬ ♪
‫♪ از همه‌ی این احمق‌های عوضی‬ ♪
‫♪ همه‌مون خیلی خسته و بیزاریم‬ ♪ ‫♪ از همه‌ی این احمق‌های عوضی‬ ♪
‫♪ چون زندگی خیلی داغونه‬ ♪ ‫♪ و اینجا بهم کلی استرس می‌ده‬ ♪
‫♪ دیگه نمی‌خوام‬ ♪ ‫♪ با این آدما سر و کله بزنم‬ ♪
‫♪ دارم ناخن‌هام رو می‌جوم‬ ♪ ‫♪ بیشتر از همیشه دارم ناخن‌هام رو می‌جوم‬ ♪
‫♪ چون زندگی خیلی داغونه‬ ♪
‫♪ آخه زندگی خیلی به‌هم‌ریخته‌ست‬ ♪
‫♪ و اینجا بدجوری بهم استرس می‌ده‬ ♪
‫♪ دیگه نمی‌خوام با این آدما‬ ♪ ‫♪ سر و کله بزنم‬ ♪
‫♪ - اوه‬ ♪ ‫♪ - اوه-اوه-اوه-اوه‬ ♪
« سینمافریک - مرجع دانلود فیلم و سریال » [ CinemaFreak.Net ]