« « سینمافریک با افتخار تقدیم می کند » » [ CinemaFreak.Net ]
‫این سریال بر اساس بازار رمز ارز سال 2018 ‫ساخته شده
‫تمام افراد، اتفاقات و پیش‌زمینه‌ها
‫در این سریال تخیلی هستن ‫و هیچ ارتباطی با واقعیت ندارن
‫تغییر فصل رو خیلی سریع داریم می‌بینیم
‫گرمای طاقت‌فرسا از اول ژوئن شروع شده
‫رفت و آمد امروز صبح چطور بود؟
‫و دما در طول بعد از ظهر هم رو به افزایشه
‫حتی ممکنه شاهد گرمای بی‌سابقه ‫برای اوایل تابستون باشیم
‫انتظار میره این گرما ادامه داشته باشه، ‫پس مراقب خودتون باشین
‫داهه
‫اینم فایل‌های ‫تبلیغ آبنبات فلفلی
‫آقای کو بودجه محصول جدید رو ‫می‌خواد که انجام و ارسال بشه
‫باشه
‫انگار که حسابی سرحالی
‫خب، شکایتی ندارم
‫ولی یه چیز دیگه هم هست که درست ‫مثل این موج گرما داغه
‫اونم رمز ارزه
‫با وجود سود نامشخص رمز ارز،
‫خیلی‌ها از تجهیزات ‫پیشرفته استفاده می‌کنن...
‫و تعداد سرمایه‌گذارهای شخصی ‫که وارد استخراج میشن رو به افزایشه
‫نیوز بریث به مردمی نگاه می‌کنه ‫که امیدوارن یه شبه پولدار بشن
‫این استخراج اصلا شوخی‌بردار نیست
‫هزینه برق، نگهداری،
‫و خیلی چیزای دیگه هست که ‫باید حواست بهشون باشه
‫ولی من مطمئنم ‫که قراره به یه سود کلان برسم
‫منظورم اینه، زندگی یعنی ‫همون یه برد بزرگ، درسته؟
‫چه خبر شده؟
‫چرا یهو تنم مور مور شد؟
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت سینمافریک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freak
‫قسمت 8: ‫مادر و دختر
‫-تولدشه؟ ‫-آره. تولد 60 سالگی مامانمه
‫یه مهمونی شام سورپرایزی رزرو کردم ‫تو یه رستوران با غذای کامل
‫و آخر هفته بعد ‫دارم می‌برمش سفر به ججو
‫مامانت خیلی خوشحال میشه
‫منم خوشحالم. بالاخره حس می‌کنم ‫که دختر خوبی هستم
‫ولی یکم عجیب نیست؟
‫-چی؟ ‫-منظورم اینه، رمز ارزه،
‫ولی پولی که تو حسابمه واقعیه
‫با این روند، فکر کنم بتونم ‫وام دانشجوییمو تسویه کنم
‫منم همین‌طور. می‌تونم ‫همه بدهی کارت‌هامو بدم،
‫-و شاید حتی یه خونه واسه خودم بگیرم ‫-آره
‫یعنی دیگه مجبور نیستم تحمل کنم...
‫که باهام مثل یه ‫مفت‌خور رفتار بشه
‫خوبه
‫اسباب‌کشی کن. توروخدا فقط اسباب‌کشی کن
‫راستی، اونی، ‫تو همش داری به کی پیام میدی؟
‫وای خدا، اون اینجوری شده تازگیا ‫از وقتی که با شوهرخواهرمون آشنا شدیم
‫جونتو دوست نداری؟
‫به کی میگی ‫"شوهرخواهر"؟
‫منظورم سابق بود. شوهرخواهر سابق
‫وای خدا. عجب شانسی
‫بین این همه آدم، ‫چرا باید اونو ببینم؟
‫هی. می‌خوای دوباره بگم؟
‫تو فقط یه ‫هیولای پول‌پرستی
‫تموم کردی؟
‫چی؟ کیه؟
‫اون یارو استردادیه ‫همون مردی که اونی بیرونش کرد
‫شوهر سابقش
‫-چی؟ ‫-پسش بده
‫انقدر پست شدی که ‫وسایل جیسانگ رو می‌فروشی؟
‫-ولم کن ‫-بده من
‫-وای خدا ‫-گفتم بده من!
‫-وایسا، بسه! ‫-آقا!
‫-لعنتی
‫به کی میگی هیولا؟
‫چرا میگی اون یه هیولاست؟
‫درسته ‫اون فقط یه هیولای معمولی نیست
‫-دخترا، خوبم ‫-اون یه زامبی پول‌پرسته!
‫-یه سگ طمع‌کاره! ‫-یه حیوون!
‫-یه شیطانه! ‫-دخترا
‫مطمئن شین که دارین ‫هدف درست رو نشونه می‌گیرین
‫برای اطلاع شما،
‫اون اونقدرام که فکر می‌کنین ‫آدم پستی نیست. فهمیدین؟
‫و این!
‫اینو به عنوان هدیه گرفته!
‫امکان نداره. کی همچین هدیه‌ای ‫به اون میده؟
‫راسته؟
‫در هر صورت، به تو چه؟
‫اگه شما دوتا تموم کردین، ‫ولش کن. انقدر بدبخت نباش. جدی میگم
‫بیا بریم، اونی! بریم!
‫-بریم ‫-ولی...
‫به حرفم گوش کن
‫اگه یه بار دیگه ببینمت...
‫-ما هم همین‌طور ‫-ما هم همین‌طور
‫اگه یه بار دیگه ببینیمت،
‫مرگت حتمیه. فهمیدی؟
‫-فهمیدی؟ ‫-فهمیدی؟
‫باورنکردنیه...
‫این دیگه چی بود؟
‫باید همون روزی که دیدمش ‫تا سر حد مرگ کتکش می‌زدم
‫خیلی باهاش آسون گرفتم، ‫و حالا داره این مزخرفات رو ادامه میده
‫تو دیگه از چی گله داری؟
‫"می‌دونم واسه گفتن این حرف دیره،"
‫"ولی من همیشه از اینکه موقع غذا خوردن ‫لباتو می‌چلوندی متنفر بودم"
‫هی!
‫"می‌دونم واسه گفتن این حرف دیره، ‫ولی خروپف‌هاتم دست کمی نداره"
‫-هی، بسه دیگه ‫-یه لحظه وایسین
‫این خیلی خنده‌داره
‫"می‌دونم واسه گفتن این حرف دیره،"
‫"ولی انقدر می‌شینی که ‫صندلی توالت گرم میشه.."
‫"اونم با فن خاموش.."
‫واقعا سر این چیزا دارین دعوا می‌کنین؟
‫هی، گفتم که نگاه نکن
‫بی‌خیالش شو. ارزشش رو نداره
‫بی‌خیالش بشم یعنی اون برده. چه آدم بی‌شعوریه
‫فکرشو بکن، دو سال از من کوچیکتره
‫شوهر کوچیکتر ‫اون شوهر من نیست!
‫داهه، نگفتی مامانت از بابات بزرگتره؟
‫تولد بابات کِیه؟
‫چرا اسم اونو آوردی؟ شگون نداره
‫باباته دیگه ‫پدر که هست،
‫ولی واسه من یه غریبه‌س
‫مامانم هم همین حس رو داره
‫تا زنده‌ام دیگه نمی‌خوام ببینمش
‫اوه
‫5759 دیگه کیه؟
‫الو؟
‫ببخشید؟
‫کلانتری؟
‫چرا به من زنگ زدین؟
‫جانگ یونگ جیک؟
‫بابای منه؟
‫اون پدرتونه، درسته؟
‫بعد از اینکه مست و پاتیل پیداش کردیم، آوردیمش اینجا
‫چی؟
‫اون محکم یه چیزی رو چسبیده،
‫و یه چیزایی درباره‌ی "برد" زیر لب میگه
‫هیچی از حرفاش سر در نمیاریم
‫فقط اینجا رو به عنوان قیم‌اش امضا کنین، می‌تونین ببرینش
‫من این آدم رو نمی‌شناسم
‫ببخشید؟
‫داهه؟
‫داهه؟ خودتی؟
‫ولی انگار اون تو رو می‌شناسه
‫ببین، من قبلا هم گفتم که من اونو نمی‌شناسم
‫متولد 23 دسامبر 1987
‫جانگ دا هه از خاندان جانگ چانگ وون
‫متولد ساعت 12:05 صبح در زایشگاه پارک دا اون
‫دخترم...
‫دخترم
‫داری چیکار می‌کنی؟ ولم کن! ‫دختر...
‫ولم کن! ‫خانم جانگ دا هه،
‫لطفا اینجا رو امضا کنین و ببرینش
‫خوب بودی؟
‫اوه، دختر کوچولوم چقدر بزرگ شده
‫هی، اصلا کنجکاو نیستی ببینی بابات چطوری بوده؟
‫بیا دیگه، حداقل وقتی دارم باهات حرف می‌زنم نگام کن
‫خیلی خب. اینم از این
‫بیا سر اصل مطلب
‫بابات یه ایده‌ی بیزینسی پیدا کرده که آخرین شانسمه... ‫واسه پولدار شدن
‫واسه پولدار شدن
‫کریپتوئه
‫یه عملیات استخراج کریپتوئه
‫شاید نفهمی، ولی این خیلی خفنه
‫اصلا می‌دونی استخراج کریپتو چقدر ریسک داره؟
‫چی؟ ‫اگه یه مغازه باز کنی،
‫و بعد دولت ممنوعش کنه، چیکار می‌کنی؟
‫اگه هک بشی چی؟
‫برنامه‌ی جایگزینت چیه؟ نداری، مگه نه؟
‫خب، در این مورد...
‫صبر کن
‫تو از کجا اینقدر درباره‌ی این چیزا می‌دونی؟
‫نکنه تو هم تو کار کریپتو هستی؟
‫مشکلیه؟
‫خب، ببین کیو داریم. حتما راسته
‫اگه من تو کار کریپتو باشم، به تو چه؟
‫هی، یه آماتور مثل تو نمی‌تونه همینجوری سرخود وارد این کار بشه
‫باید تحت نظارت یه متخصص مثل من این کار رو بکنی
‫خب، چقدر سود کردی؟
‫سرمایه‌ی اولیه‌ات چقدر بود؟
‫مثل همیشه پررویی، می‌بینم
‫اگه می‌خوای نقش یه پدر نگران رو بازی کنی،
‫یکم دیر نیست؟
‫داهه...
‫بیا کشش ندیم. بهتره راهمون رو از هم جدا کنیم
‫برات تو کارت آرزوی موفقیت می‌کنم
‫و امیدوارم دیگه هیچ‌وقت همدیگه رو نبینیم. خداحافظ
‫بیا دیگه داهه
‫هی، صبر کن! داهه!
‫-مامان ‫-بله؟
‫-مامان ‫-چیه؟
‫کسی هست که...
‫دلِت بخواد ببینیش؟
‫چی؟
‫کسی که دلتنگشی ‫و یه مدته ندیدیش،
‫یا کنجکاوی ببینی حالش چطوره
‫دارم می‌پرسم کسی هست که دلتنگش باشی؟
‫داری درباره‌ی چی حرف می‌زنی؟
‫منظورم اینه که...
‫مثلا خاله یونگ نام چی؟
‫دلت براش تنگ نشده؟ یه عالمه‌س ندیدیمش
‫معلومه که دلم برای یونگ نام تنگ شده
‫اون تنها کس نیست دلم برای ته سوپ هم تنگ شده
‫و اوک هی و نوه‌اش...
‫اسمش چی بود؟
‫چشمای تیره و لبای قرمز خوشرنگی داشت
‫مامان، چشمای همه تیره و لباشون قرمزه
‫-سو یونگ؟ ‫-آره، سو یونگ
‫دلم برای اون بچه، سو یونگ، از همه بیشتر تنگ شده
‫مامان، غذا چی؟
‫اون چیزی که خیلی دوست داری. اسمش چی بود؟
‫چه کوفتی؟
‫بیا دیگه، خودت می‌دونی کدومو
‫یه جورایی بو میده، ‫یه جورایی حال به هم زنه،
‫قایم میشه، واسه همین گرفتنش سخته
‫منظورت باباته؟
‫بچه اختاپوس
‫مامان، تو که عاشق بچه اختاپوس خامی
‫فکر کردم یه چیز دیگه است
‫بابات پیداش شد؟
‫همونی که گفتی ‫"تبِ بُرد" گرفته؟
‫-صبر کن، هنوز بی‌خیال نشده؟ ‫-الان تو کار استخراج کریپتوئه، پس...
‫به مامانت نمیگی؟
‫معلومه که نه
‫-ولی بازم... ‫-ولی نداره
‫اینکه اینجاست یه رازه، اوکی؟
‫بالاخره دارم براش خرج می‌کنم، ‫نمی‌خوام حالمونو خراب کنه
‫بی‌خیال بابا. حالا یه چیز مهم‌تر
‫چه آهنگی بذاریم؟
‫تو یه خیابون پر نور نئون
‫زیر نور یه چراغ خیابون تنها
‫من و تو، یه روزی با هم آشنا شدیم
‫مامان، ممنونم. عاشقتم
‫نمی‌دونم الان داری چیکار می‌کنی
‫وقتی غرق فکر میشم
‫خودمو در حال دلتنگی ‫بی‌پایان برای تو پیدا می‌کنم، جونگ‌ایم
‫چشمای آتیشیت
‫اون لبای تشنه
‫حتی ستاره‌ها هم خوابیدن
‫و درست مثل الان، تا ابد
‫عاشقت خواهم بود، جونگ‌ایم
‫اون یه کلمه بهشتی
‫هنوزم دیر نشده
‫اگه به آغوشم برگردی
‫تا ابد عاشقت خواهم بود
‫هی، کیک مامانو بیار
‫اوکی
‫خب، مامان، تولدت مبارک!
‫خوش به حالت جونگ‌ایم
‫دردسرهایی که شوهرت برات درست کرد ‫مال گذشته‌ست
‫داهه چه دختر خوبیه
‫تو این سن و سال طلایی ‫خیلی خوش شانسی
‫اوه، خواهش می‌کنم
‫ولی بازم،
‫تو روزایی مثل امروز، ‫انگار یه یادآوری میشم
‫یه یادآوری که دخترم ‫داره خوب پیش میره
‫که دنیا ‫خیلی نامردی نکرده
‫این منو خیلی خوشحال می‌کنه
‫حسی که الان دارم،
‫حتی اگه برگرده هم ‫می‌بخشمش
‫-عجب آدم خوبی شدی ‫-عزیزم
‫چی بود؟ ‫واقعا پیداش شد؟
‫شماها نشنیدین؟
‫-یا خدا، ترسیدم! ‫-هی، چه خبره؟
‫وای خدای من
‫عزیزم؟
‫چه خبره؟
‫فقط منم که صدا می‌شنوم؟
‫عزیزم، جونگ‌ایم. منم
‫یا حضرت عباس!
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫برای مادری به زیبایی گل، ‫بهترین سال‌هات از حالا شروع میشه!
‫جونگ‌ایم
‫من...
‫برگشتم
‫تو!
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫لعنتی
‫ترسناکی ‫هی، نیا جلو
‫همونجا وایسا حرف بزن!
‫یا خدا!
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫تو تولدش این چه مسخره بازیه؟
‫چه گندی شد
‫شوخی می‌کنی؟
‫چه حیف
‫خب؟ چیه؟
‫تو چه شغلی هستی؟
‫بهت گفتم که، تو کار استخراجم
‫دقیقا کجا رو استخراج می‌کنی؟
‫به اصطلاح تو دریا
‫-دریای اطلاعات؟ ‫-چی از دریا استخراج می‌کنی؟
‫یه چیزی که می‌تونه به پیشرفت ‫بشریت کمک کنه...
‫داری دنبال صدف گوش‌ماهی ‫یا مروارید می‌گردی؟
‫کریپتوئه
‫هی، این واسه چی بود؟ ‫اصلا می‌دونی کریپتو چیه؟
‫این که کار حسابی نیست، درسته؟ ‫کار درست و حسابی نمی‌کنی، نه؟
‫دقیقا نه
‫ولی اگه دنبال ‫یه پول گنده باشی...
‫مامان، بیا بریم. چرا سرتو با این ‫یکی درد میاری؟
‫خجالت نمی‌کشی ‫تو روی داهه هم نگاه کنی؟
‫دخترمون،
‫همونی که بدون فکر کردن ‫ولش کردی و رفتی
‫بعد از اینکه دیدی ‫چه آدم خوبی شده،
‫چطوری روت میشه ‫اصلا اینجا پیدات بشه؟
‫هی، بیا اینجوری نباشیم
‫اگه انقدر بدبخته ‫و آینده نداره،
‫پس چرا اونم داره همین کارو می‌کنه؟
‫مامان، بیا بریم دیگه
‫داری چی میگی؟
‫داهه اینجا عاقل‌ترینه
‫فهمیده دیگه فقط با سخت کار کردن ‫نمیشه پولدار شد
‫هی تو، چقدر سرمایه‌گذاری کردی؟
‫خب... مامان...
‫مامان...
‫-فقط... ‫-بسه
‫یه لحظه صبر کن. بسه دیگه
‫مامان
‫مامان، کجا میری؟
‫-هی دا هه ‫-چیه؟
‫-تو برو دنبالش ‫-نگران ما نباش. برو
‫باشه. ببخشید
‫برو دیگه
‫مامان
‫توی سفر برات خرچنگ بگیریم؟ ‫که خیلی دوست داری
‫من از این خرچنگ‌هایی که ‫با پول کریپتو خریده باشن نمی‌خوام
‫مامان، دیگه
‫ولی با این حال، ‫همین پول کریپتویی که درآوردم...
‫باعث میشه بفرستمت این سفر،
‫و بالاخره می‌تونیم ‫دست از اجاره‌نشینی برداریم
‫اگه بخوای حساب کنی، ‫انگار نه انگار که الکی بوده
‫تو هم عین اون شدی
‫چی؟
‫من هیچی نداشتم که بهت بدم،
‫واسه همین سخت کار کردم، ‫به امید اینکه تو ازم یاد بگیری
‫من دندون رو جیگر گذاشتم و تحمل کردم ‫که تو هیچ‌وقت از من خجالت نکشی
‫پس چرا باید عین بابات بشی ‫که هیچ‌وقت پیشت نبود؟
‫-چرا؟ چرا؟ ‫-مامان...
‫مامان، اینطوری نیست!
‫من مثل بابا نیستم که ‫امید داشته باشم یهویی پولدار شم
‫من فقط...
‫می‌خوام اوضاع یکم بهتر از ‫چیزی که الان هست بشه
‫فقط یکم...
‫می‌خوام راحت‌تر باشم ‫همین
‫از دیدنت حالم بهم می‌خوره ‫برو بیرون
‫انگار مجلس ختمه اینجا
‫همش صدای ناله میاد
‫اگه بابام نبود، ‫همه چی خیلی خوب پیش می‌رفت
‫چطور تونست درست همون موقع ‫سروکله‌اش پیدا شه و یه همچین چیزی بگه؟
‫جدی میگم، هیچ کمکی نمی‌کنه ‫هیچ
‫حتما نگران دا هه بودی
‫-درسته؟ ‫-آره
‫هنوزم بهش تکست میدی؟
‫حتی دست‌هاتم نشستی؟
‫اگه یه کوچولو دیر جواب بدم، ‫فکر می‌کنه برنده شده
‫اون سادیسمی
‫این دیوونه
‫راستش رو بخوای، ‫دستپختت عذاب بود
‫هرکی ندونه فکر می‌کنه داری لاس می‌زنی
‫عشق بچه‌گونه نیست، یه جنگ سگیه
‫مثل وقتی بود که با هم زندگی می‌کردیم
‫اگه چشم تو چشم می‌شدیم، جنگ شروع میشد
‫توی خواب و وسط غذا هم ‫با هم دعوا می‌کردیم
‫چرا شما دوتا اینقدر دعوا می‌کنید؟
‫زن و شوهر سر پول دعوا می‌کنن ‫سر چی دیگه دعوا کنن؟
‫پس الان سر چی ‫دارین دعوا می‌کنین؟
‫دیگه که زن و شوهر نیستین، ‫هردوتاتونم پول درمیارین
‫سوال خوبیه. شاید چون...
‫بچه نداریم؟
‫الان باید گریه کنم؟ ‫الان باید اشکام سرازیر شه؟
‫برو گمشو ‫اینجا باید گمشی
‫-هی، چه بی‌انصاف! بسه دیگه! ‫-گمشو!
‫عجب آدمی
‫جیسونگ
‫اینم صورت‌حساب کارت شرکت
‫ممنون
‫انگار خیلی سرحالی
‫بقیه همه ‫اینقدر سرشون شلوغه و استرس دارن
‫دوست پسرم داره ‫چند روز دیگه میاد کره
‫پدر و مادرش برای کار میان، ‫اونم باهاشون میاد
‫خیلی وقته همدیگه رو ندیدیم،
‫واسه همین خیلی هیجان دارم
‫جیسونگ، تو رابطه‌ی ‫از راه دور داری، درسته؟
‫-آره ‫-ولی اگه پدر و مادرش دارن میان،
‫معنیش این نیست که ‫قضیه جدیه و به ازدواج می‌رسه؟
‫چیه؟ نکنه می‌خوای بگی ‫برای دیدن پدر و مادره؟
‫-نه، معلومه که نه ‫-چی؟
‫ولی خب،
‫من قیافه‌م به ‫"مورد تایید پدر و مادرا" می‌خوره
‫"از دیدنتون خوشبختم"
‫"ممنون که ‫این همه راه رو اومدین"
‫"من یه جا رزرو کردم. بریم؟" ‫"پدر. مادر"
‫ببخشید؟
‫میشه همه‌ی اینا رو به چینی بگی؟
‫اگه قراره ازدواج کنی، ‫نباید بتونی اینا رو بگی؟
‫ملاقات با پدر و مادری ‫که نمی‌تونی باهاشون حرف بزنی...
‫جیسونگ،
‫تو خیلی وقتا ‫بدون فکر حرف می‌زنی
‫ولی باحاله
‫دستیار مدیر اوه، ‫اون فایلی که خواستم رو داری؟
‫چی؟
‫اوه
‫-ای وای ‫-چرا اینقدر مچاله شده؟
‫اوه، ببخشید...
‫بفرمایید
‫تقصیر دهن من نبود، ‫تقصیر پای تو بود
‫صبر کن، چی؟ این چیه؟
‫"می‌دونم دیره که اینو بگم،"
‫"ولی صدات وقتی تو حموم می‌خونی ‫انگار داری خوک می‌کشی"
‫هی، فقط من بودم؟
‫فقط من بودم؟ تو هم این کارو می‌کردی!
‫اووم جونگ هوا، بک جی یانگ بودن
‫کی مسابقه خوانندگی کشوری برگزار کرد؟ ‫حالا چیه؟
‫آها، درسته ‫می‌دونم گفتنش دیره،
‫ولی هر شب...
‫چرا زندگی زناشویی‌مون رو وسط می‌کشی؟ ‫تو!
‫واقعا می‌خوای این‌جوری کنی؟ ‫می‌خوای امروز غرورم رو له کنی؟
‫ازت بدم میاد
‫می‌خوای از اتاق خواب حرف بزنیم؟
‫مامان
‫یه لحظه صبر کن
‫اه، یکی هی داره بهم ‫پیامک‌های عجیب غریب میده
‫بیا
‫مطمئن شو خوب می‌جویی
‫-خوبه؟ ‫-آره، خوشمزه‌ست
‫-ولی... ‫-بله؟
‫چرا جیسانگ و مامانش اینجا نیستن؟
‫دلم براشون تنگ شده
‫چی؟
‫سه
‫-اونی، داری پیامک می‌گیری ‫-چهار
‫فقط نادیده بگیرش
‫پنج
‫ولی هی دارن میان
‫کیه؟ ‫نکنه اون عوضیه؟
‫-بده من ‫-فقط جمعش کن و بیا بیرون
‫اه، چی نوشته؟
‫اگه جواب ندم، ‫شروع می‌کنه به فحش دادن
‫-فقط تو به جاش جواب بده ‫-اه
‫ده
‫کانگ اون سانگ
‫-چی؟ ‫-فقط همینو نوشته
‫با یه علامت تعجب تهش ‫کانگ اون سانگ...
‫چه مرگشه؟
‫چرا یهو داره شاخه زیتون دراز می‌کنه؟
‫یکی دیگه اومد
‫خوش به حالت که پی‌پی‌هات سفته
‫داره دعوا راه میندازه
‫اه، چشه؟
‫نه، چرا یهو داره ‫خاکساری می‌کنه؟
‫این کجاش معذرت‌خواهیه؟
‫نوشته ‫"خوش به حالت که پی‌پی‌هات سفته"
‫"زندگی با غذاهای خوب، ‫دفع راحت"
‫از این بهتر چی میشه؟
‫من می‌شناسمش
‫از اون آدم‌ها نیست که ‫الکی حرف خوب بزنه
‫اصلا نمی‌فهمم
‫من هیچ‌وقت ‫زوج‌های متاهل رو نمی‌فهمم
‫ما متاهل نیستیم!
‫اه، از کجا شروع کنم؟
‫چیه؟
‫ادا در نیار ‫چی می‌خوای؟
‫چیه؟
‫چی؟ کجا با تو بیام؟
‫مغزت تکون خورده؟
‫یه خواهشی ازت دارم
‫مامانم خیلی ازت خوشش میاد، ‫می‌دونی که
‫نمی‌تونی فقط بخاطر من این کار رو بکنی؟
‫-پاشو ‫-باشه
‫جونگ‌ایم
‫چی شده؟
‫قیچی رو اونجوری گرفتن خطرناکه
‫بذارش زمین
‫بیا اینجا. بشین
‫چت شده؟
‫فکر کنم باید قطعشون کنیم
‫-گردنم رو؟ ‫-اون دست‌های لعنتی رو
‫فقط باید قطع بشن ‫بیا اینجا
‫هی، صبر کن
‫عزیزم، من فقط بخاطر ‫خودم این کار رو نمی‌کنم
‫اگه این کار بگیره،
‫می‌تونم همه‌ی اون رنج‌هایی که کشیدی رو ‫جبران کنم...
‫یه جا
‫از کارایی که دا هه می‌کنه نمی‌تونی بفهمی؟
‫مشکل همینه!
‫اون پاره تنته، البته که...
‫حالا دا هه هم تو این مزخرفات شریکه!
‫بیا راستش رو بگو
‫تو همیشه میگی دا هه ‫به من رفته،
‫ولی از جایی که من وایسادم، ‫اون عین خودته
‫خون‌سرد و بی‌رحم ‫خیلی زود از کوره در میره
‫بعد از اینکه رفتم، ‫سه سال پشت سر هم،
‫برام پیغام صوتی می‌ذاشت ‫قبل از اینکه بتونم شماره‌م رو عوض کنم
‫و من پدرشم
‫بارون یا آفتاب، ‫هیچ روزی رو از دست نمی‌داد
‫خیلی پشتکار داشت ‫تو فحش دادن بهم
‫اگه کشتن آدما با حرف جرم بود،
‫حداقل اعدام میشد
‫باید اینو بفهمی
‫-باید بهش درس بدم ‫-درسته؟
‫باید یادش می‌دادم ‫چندتا فحش خیلی رکیک بهت بده
‫اون چی بود درباره دخترت گفتی؟ ‫اعدام؟
‫چطور جرات می‌کنی اینو بگی؟ ‫درباره دختر خودت؟
‫صبر کن. هی، جونگ‌ایم ‫صبر کن، جونگ‌ایم
‫ببین، بیا درباره این بعدا حرف بزنیم
‫دارو
‫اینا چیه؟ بازم هدیه؟
‫پدرم از سفرش آورده
‫می‌خواست همه امتحان کنن
‫اه، نمی‌تونیم هی اینا رو قبول کنیم
‫لطفا از طرف ما ازش تشکر کن
‫باشه، انجامش میدم
‫جدی میگم، داهی، ممنون از تو که ‫من دسرای همه جارو امتحان می‌کنم
‫خواهش می‌کنم، کاری نکردم
‫بابات هر دفعه که میره سفر ‫از این سوغاتی‌ها میاره؟
‫آره. خیلی با فکره
‫خارج که میره، میره قنادی‌ها...
‫و کلی چیز میز می‌خره که فکر می‌کنه ‫من و مامانم خوشمون میاد
‫ای جونم، بابات خیلی مهربونه
‫بفرمایید خانم گردالی، شما هم بردارید
‫نه، ممنون. من بعدا می‌خورم
‫چه اداهایی در میاری وقتی دارم ‫بهت تعارف می‌کنم؟
‫بابای داهی آورده. از بلژیک
‫نباید همشو خودمون بخوریم که
‫دکتر هام چی...؟
‫-درسته. من می‌برم ‫-من بردم
‫من دادم به ‫منشی‌اش از قبل
‫عجب چیزیه، نه؟
‫-همیشه یه قدم جلوتره ‫-داهی، میشه یکی من بردارم؟
‫راستی! دا هه!
‫یکی از فامیلات اومده تو لابی ‫که ببینتت
‫-چی؟ فامیلام؟ ‫-آره
‫مامانمه؟
‫نه، گفت باباته. بهتره زودتر بری پایین
‫بله، فهمیدم. ولی دخترم اینجا کار می‌کنه
‫بله آقا، متوجه‌ام. لطفا یه لحظه صبر کنید
‫فهمیدی؟ پس چرا معطلم می‌کنی؟ ‫خودم میرم تو پیداش می‌کنم
‫لطفا وقتی دخترتون اومد پایین باهاش صحبت کنید
‫فهمیدی، پس مشکل چیه؟ ‫من همین الان میرم تو
‫-داری چیکار می‌کنی؟ ‫-دا هه
‫این یارو اصلا حالیش نیست
‫-بیا بیرون! ‫-چی؟
‫نتونستم زودتر بهت بگم ‫چون تو جلسه بودی
‫بله؟ چی شده؟
‫تیم مارکتینگ یه سری شکلات فرستاده
‫گذاشتمشون رو میزت
‫مارکتینگ...
‫اتفاقا، از طرف جونگ دا هه بود؟
‫-منظورت دا هیه ‫-نه، دا هه
‫-هی... ‫-هه...
‫تو فقط چیزی رو که می‌خوای بشنوی، می‌شنوی، ‫نه؟
‫پس منظورت اینه که ‫من باید برم ازش تشکر کنم؟
‫من از طرف تو ازش تشکر کردم
‫خودم باید ازش تشکر کنم ‫این از ادبمه
‫منو همینجا پیاده کن و برو ‫من تشکر می‌کنم و بعد میام بالا
‫شاید بهتره استعفا بدم
‫این چیه؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫می‌خواستی چیکار کنم؟ ‫تلفنتو برنمی‌داشتی
‫اگه تلفنمو برنمی‌دارم، ‫یعنی دارم ازت فرار می‌کنم، نمی‌فهمی؟
‫-چرا اینجا داری جنجال به پا می‌کنی؟ ‫-اینجوری نباش دیگه
‫پول داری؟
‫چی؟
‫تو هم تو کار کریپتو هستی، ‫پس باید بفهمی چی میگم، درسته؟
‫می‌دونی این بیزینس استخراج ‫چه فرصت خوبیه
‫وقتی پول اولیه رو داشته باشی، ‫زودتر از اونی که فکرشو بکنی منفجر میشه
‫تنهایی دست و پا نزن
‫به بابات اعتماد کن، ‫من دو برابرش می‌کنم برات
‫دارم اینو به تو پیشنهاد میدم، دخترم
‫تو واقعا...
‫همین الان داری ازم پول می‌خوای؟
‫من که گدایی نمی‌کنم
‫این یه فرصت سرمایه‌گذاریه
‫باشه
‫ببین...
‫من هیچ‌وقت انتظار نداشتم بابام ‫برام شکلات بخره
‫ولی...
‫حتی اگه اینطوری هم باشه...
‫این دلیل نمیشه که...
‫تو باید بابایی باشی که هر دفعه ‫زندگیمو تلخ می‌کنه
‫داری راجع به چی حرف می‌زنی؟
‫می‌دونی اصلا چرا ‫من کریپتو رو شروع کردم؟
‫واسه اینکه...
‫-می‌خواستی پول دربیاری ‫-درسته
‫این یه بخششه،
‫ولی دلیل اصلیش اینه که ‫من این کارو کردم که زنده بمونم
‫بقیه زندگیشونو با پدر مادرهای خوب شروع می‌کنن، ‫ولی من نه
‫چون زندگی من همش داره ‫منو هل میده به لبه پرتگاه
‫من فقط واسه زنده موندن ‫وارد کریپتو شدم
‫ولی وقتی دقیق‌تر بهش نگاه کنی،
‫دلیل اینکه زندگیم اینجوریه ‫تقصیر توئه
‫اگه تو کل زندگیتو صرف گند زدن ‫به همه چی نکرده بودی...
‫و زندگی منو با خودت نکشونده بودی ‫ته چاه،
‫فکر می‌کنی من اصلا ‫وارد یه همچین چیزی مثل کریپتو می‌شدم؟
‫فکر می‌کنی من و مامان ‫یه همچین زندگی فلاکت‌باری داشتیم؟
‫پس،
‫اگه ذره‌ای وجدان داری،
‫لطفا، فقط برو
‫فقط از زندگی ما برو بیرون ‫و دیگه برنگرد!
‫آقا، حالتون خوبه؟ آقا؟
‫هی، با من بمون
‫دا هه!
‫جونگ دا هه، داری چیکار می‌کنی!
‫دا هه!
‫مرکز اورژانس
‫سرطان؟
‫بله. شش ماه پیش،
‫تشخیص دادن سرطان ریه سلول غیر کوچک ‫مرحله دو داره
‫یه لحظه صبر کنید. یعنی منظورتون اینه که...
‫سرطانه؟
‫باید سریع وقت جراحی‌ـش رو ‫هماهنگ کنیم
‫بعد از عمل،
‫به شیمی‌درمانی و پرتودرمانی ‫جداگونه نیاز داره،
‫و باید هرچه زودتر ‫دست به کار شیم
‫خوبی؟ باید شوکه شده باشی
‫دکتر چی گفت؟
‫همیشه یه چیزی از یه جا در میاد
‫چی؟
‫همش بدبختی پشت بدبختی
‫فکرشو بکن من چقدر بی‌خبر بودم،
‫فقط داشتم خودمو قوی نشون می‌دادم
‫یادته چی گفتم؟
‫اون همه حرف درباره‌ی ‫غلبه کردن به سختی‌ها...
‫و تحمل هر چیزی
‫چقدر رقت‌انگیز
‫هرچیزی رو که باید پشت سر بذاری،
‫و هرچیزی رو که باید تحمل کنی...
‫قول دادیم با هم انجامش بدیم
‫ولی واقعا ضروریه؟
‫منظورت چیه؟
‫فکر می‌کنم یه دری رو باز کردم، ‫ولی می‌بینم یه در دیگه بسته شد
‫چیزی که فکر می‌کنم دره رو می‌زنم، ‫ولی معلوم میشه دیواره
‫زندگی من همش ‫بن‌بست پشت بن‌بسته
‫با یه همچین زندگی‌ای،
‫نمی‌دونم باید یه نفر دیگه رو ‫هم توش غرق کنم یا نه
سینمافریک
‫مامان... شما...
‫خیلی خوشگلین
‫چه غذایی دوست دارین؟
‫حواست باشه! مراقب باش
‫ممنون
‫اوه، موقع راه رفتن ‫به چی زل زده بودی؟
‫داشتم چینی تمرین می‌کردم
‫درباره‌ی...
‫این قضیه‌ی ازدواج...
‫خیلی جدی هستی،
‫نه؟
‫واقعا نیاز داری ‫به این سوال جواب بدم؟
‫مگه دنبال دردسری؟
‫نه، این‌طور نیست
‫فقط کنجکاوم، همین
‫واقعا می‌خوای ازدواج کنی، ‫یا اینکه...
‫خب...
‫این‌جوری نیست که خیلی ‫دلم بخواد ازدواج کنم
‫درسته؟
‫پس خیلی هم ‫تصمیم به ازدواج نداری...
‫یا همچین چیزی، درسته؟
‫آره. فقط می‌خوام برای یه بارم که شده ‫یه برنامه برای زندگیم داشته باشم
‫چی گفتی؟
‫تا الان شعارم این بود ‫"در لحظه زندگی کن"
‫"فردایی وجود نداره"
‫اساسا این‌جوری زندگی کردم، ‫می‌دونی؟
‫ولی بعدش کریپتو...
‫نه. به هرحال، یه مدتیه که،
‫دارم فکر می‌کنم که دلم می‌خواد ‫برای یه فردای بهتر زندگی کنم
‫اینکه باید پول‌هامو جمع کنم...
‫که وقتی واقعا بهشون نیاز داشتم، ‫داشته باشمشون
‫داشتم به این فکر می‌کردم
‫پس فکر کنم ازدواج یه چیزیه که...
‫باید کم‌کم جدی در نظر بگیرمش ‫وقتش نیست؟
‫پس دارم سعی می‌کنم ‫مسئولیت‌پذیرتر باشم
‫و تو اون برنامه، آیا...
‫دوست‌پسر فعلیت باید...
‫بخشی ازش باشه؟
‫با یه مرد خوش‌تیپ ازدواج کن، پولدار شو، ‫و تا ابد با خوشی زندگی کن
‫این برنامه‌ی منه
‫یه خوش‌تیپ...
‫بابا، آخه نمیشه که فقط ‫با قیافه زندگی کرد
‫کی گفته نمیشه؟
‫ولی...
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
‫اول از همه، ‫باید نجات‌ـش بدیم
‫من پس‌اندازمو نقد می‌کنم
‫-اگه تو هم یه کمکی کنی ‫-چی؟
‫مامان
‫داری جدی حرف می‌زنی؟
‫می‌دونم حق ندارم ‫از تو همچین چیزی بخوام
‫ولی نمی‌تونیم همین‌جوری ‫ول‌ـِش کنیم
‫چرا نتونیم؟
‫فکر می‌کنی من...
‫این همه پول رو درآوردم ‫که بدم به اون مرد؟
‫نه
‫یه قرون هم بهش نمیدم
‫داهه...
‫مامان...
‫ای بابا، بیخیال
‫-اگه همین‌جوری بی‌خیالش شیم و بریم... ‫-بعد از اینکه بابات رفت،
‫تو هر روز بهش زنگ می‌زدی ‫به مدت سه سال، درسته؟
‫بابا، کجایی؟ ‫اعلامیه زدن در خونه‌مون
‫پاشو بیا درستش کن
‫تا آخر عمر نفرینت می‌کنم
‫تیم بیسبالی که طرفدارشی ‫هیچ‌وقت قهرمان نمیشه،
‫و برند سوجوی مورد علاقه‌ـت ‫دیگه تولید نمیشه
‫حتی فکر راه‌اندازی کسب و کار ‫هم نکن! صد در صد شکست می‌خوری!
‫حتی خوابشم نبین که دست خالی ‫برگردی اینجا، فهمیدی؟
‫بابا...
‫داشتم نفرین‌ـش می‌کردم
‫شاید بگی از روی لج‌بازی این کارو کردی،
‫ولی مگه میشه کسی سه سال ‫فقط با نفرت این کارو بکنه،
‫ها؟
‫سعی نکن ماست‌مالی کنی
‫فقط به خاطر این بود که ازش متنفر بودم ‫همین
‫تو همون آدمی هستی که،
‫هربار که می‌رفتی یه کلاس بالاتر،
‫از اینکه تو یه کلاس دیگه با دوستات نبودی، ‫اونقدر بدت میومد که...
‫سه روز گریه می‌کردی و لب به غذا نمی‌زدی
‫آدم‌برفی‌ای که یه زمستون درست کردی رو،
‫تا بهار سال بعدش تو فریزر نگهش داشتی
‫هر وقت یه خوراکی خوب تو ناهار مدرسه گیرت میومد،
‫-واسه من و بابات نگهش می‌داشتی ‫-منظورت چیه؟
‫یه بچه به این احساساتی ‫و مهربونی...
‫چطور تونستی پیوند خونوادگیت رو پاره کنی؟
‫چطور تونستی پدرت رو از زندگیت حذف کنی؟
‫بی‌خیال
‫فقط دیگه حرف نزن
‫مامان، اگه نمی‌خوای بری،
‫پس من میرم
‫-دا هه ‫-ولم کن!
‫دا هه
‫مامان...
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫-مامان، چت شده؟ ‫-دا هه، خیلی متاسفم
‫متاسفم که نتونستیم ‫بیشتر از این برات کاری کنیم
‫پاشو. داری چیکار می‌کنی؟
‫پاشو
‫تو این دنیای بی‌رحم،
‫متاسفم که گیر پدر مادرایی ‫مثل ما افتادی
‫اگه بذاری بابات اینجوری بمیره،
‫تا آخر عمرت عذاب وجدان می‌گیری
‫دا هه...
‫دیگه بیشتر از این آسیب نبین...
‫و زجر نکش
‫فقط واسه آخرین بار،
‫نمیشه تو دلت یه جایی واسه ‫بخشیدن پدرت پیدا کنی؟
‫تا آخر عمرت زخمش باهات میمونه،
‫پس چطوری می‌تونم ازت بخوام ‫که نادیده‌اش بگیری؟
‫چرا مجبور شد زانو بزنه؟
‫به چی فکر می‌کرد؟ ‫می‌گفت پدر مادرم هیچی بهم ندادن
‫این دیگه چه معنی‌ای میده؟
‫مخصوصا وقتی کلیه‌اش رو بهم داد...
‫-چی داد؟ ‫-کلیه؟
‫کی؟ وایسا، چرا؟
‫درست بعد از ‫امتحانای ورودی دانشگاهم بود
‫اتفاقا تو امتحان خیلی خوب دادم
‫یه دانشگاه تاپ انتخاب کرده بودم، ‫ولی شهریه‌اش خیلی زیاد بود
‫با این حال، فکر می‌کردم ‫یه جوری از پسش برمیایم
‫مامان...
‫پول شهریه...
‫این برگ‌های پریلا یکم شور نیستن؟
‫امروز صبح خیلی عجله داشتم...
‫که حتما خیلی زیاد نمک ریختم
‫شور نیستن
‫-ولی... ‫-هوس گوشت شکم نکردی؟
‫باید بعدا یه سر ‫به قصابی بزنم
‫فکر می‌کنی من فقط واسه خوردن به دنیا اومدم؟
‫غذاست که بهمون نیرو میده
‫با شکم خالی که نمیشه کاری کرد
‫بدون پول هم نمیشه کاری کرد
‫ولی با این حال،
‫به اندازه شهریه ‫یه ترم رو که داریم، درسته؟
‫بقیه‌اش رو هم وقتی ثبت‌نام کردم ‫یه جوری حلش می‌کنم
‫حداقل اونقدر رو که داریم، نه؟
‫خب، راستش...
‫واقعا لازمه امسال بری؟
‫نمی‌خوای برم؟
‫نه، فقط دارم می‌پرسم
‫چه سوالیه می‌پرسی
‫داری میگی نمی‌خوای برم
‫فقط اینکه...
‫می‌دونی امسال چقدر ‫اوضاع سخت بوده
‫بابات...
‫همش پای بابات وسطه ‫چرا باید اینقدر به خاطرش فداکاری کنم؟
‫مامان، چرا از یه مردی مثل اون بچه‌دار شدی؟
‫چطور می‌تونی یه همچین حرفی بزنی؟
‫تو...
‫وام‌های سون‌کوانگ
‫وام فوری، هر مبلغی، ‫بازدید در منزل
‫باز 365 روز سال
‫خب، اسمت رو بالا بنویس
‫و آدرست رو پایین بنویس
‫درسته، شماره تماست
‫خیلی خب، حله
‫درخواست وام داری؟
‫آره
‫-واسه شهریه دانشگام... ‫-وثیقه چی داری؟
‫-پشتکارم؟ ‫-چی؟
‫هیچی، بی‌خیال
‫ببخشید
‫فکر کنم جای اشتباهی اومدم
‫هی
‫واقعا اینقدر پشتکار داری؟
‫آره، واقعا دارم
‫بدون پشتکارم هیچی نیستم
‫آدم مرده که نمی‌تونه کار پاره‌وقت کنه
‫-چی؟ ‫-کار پاره‌وقت می‌خوای؟
‫هی، کار راحتیه
‫فقط تمیزکاری و درست کردن قهوه
‫وقتی ما نیستیم، ‫فقط تلفن رو جواب بده
‫راحته، نه؟
‫خب، مایلی؟
‫این یارو رو ببین. جواب نمیده؟
‫ما یه کم میریم بیرون
‫اگه پول قرض کنی، باید پسش بدی
‫چرا همیشه ما باید دنبالشون بگردیم؟ لعنتی
‫اگه کسی زنگ زد چی؟
‫دیالوگ رو حفظ کردی، نه؟
‫30 روز بدون بهره‌ست،
‫نرخ ماهیانه دو درصد یا کمتر. درسته؟
‫ولی خیلی یهویی شد
‫دا هه
‫-تو می‌تونی ‫-روت حساب کردیم
‫بزن بریم!
‫صبر کن!
‫چیکار کنم؟
وام‌های سئون‌کوانگ بفرمایید ما 30 روز بدون بهره می‌دیم
‫وام‌های سون‌کوانگ. سی روز بدون بهره...
‫یک، دو، سه
‫بله، وام‌های سئون‌کوانگ
‫الو...
‫-الو؟ ‫-می‌خواستم بدونم...
‫میشه یکم پول قرض کنم؟
‫-الو؟ ‫-الو...
‫بله
‫اینجا در وام‌های سئون‌کوانگ،
‫ما یه دوره ‫30 روزه بدون بهره می‌دیم
‫خب...
‫یه کم برای شهریه دخترم کم دارم
‫دخترم تو امتحان ورودی دانشگاه ‫خیلی خوب عمل کرد،
‫ولی با این وضعیت مالی ما، ‫هیچ راهی نداره...
‫گفتنش یکم معذبه،
‫ولی من پنج ساله اتوبوس ‫شهری رو می‌رونم...
‫با یه سابقه ایمنی عالی
‫و من همیشه یه شغلی داشتم، ‫حتی قبل از اون
‫اتفاقا،
‫شما همین دور و برا زندگی می‌کنید؟
‫من راننده اتوبوس 17 هستم
‫من حتی بخاطر خدمات دوستانه‌ام ‫تقدیر هم شدم
‫اگه فقط پول رو بهم قرض بدید، ‫قسم می‌خورم پسش میدم
‫حتما پس میدم،
‫ولی شنیدم این چیزا یه جورایی
‫فرایند غربالگری هم دارن
‫من فقط محض احتیاط میگم،
‫کبد و کلیه‌هام...
‫هردو کاملا سالم‌ان
‫از فردا یکم دیرتر میام خونه
‫در موردِ...
‫شهریه...
‫اگه فقط یکم دیگه بهم وقت بدی، ‫من...
‫یه ردیف اشتباه رفتم
‫-چی؟ ‫-تو قسمت ریاضی
‫یه ردیف تو برگه جواب ‫اشتباه رفتم
‫پس انگار انتخاب اولم ‫منتفیه
‫پس میرم سراغ انتخاب دومم
‫به علاوه، اگه اونجا برم ‫می‌تونم بورسیه بگیرم
‫مطمئنی؟ دوباره چک کردی؟
‫آره
‫خیلی متاسفم
‫من امتحان رو خراب کردم ‫چرا تو معذرت می‌خوای مامان؟
‫گوشت رو زیاد پختم
‫آره
‫یکم سفته
‫من...
‫یه چیزی با ارزش‌تر از کلیه ‫دریافت کردم
‫مامانم همیشه بیشتر از ‫کافی بهم داده
‫ولی چرا همیشه جلوی من ‫اینقدر احساس گناه می‌کنه؟
‫همه مامانا همین‌طورین
‫می‌دونی، برای مامانا،
‫فقط نگاه کردن به صورت بچه‌اش ‫باعث میشه احساس گناه کنه، می‌دونی؟
‫فکر می‌کنه، "اگه بچه‌ام یاد بگیره ‫برای اولین بار از کسی متنفر بشه،"
‫"احتمالا اون منم"
‫"وقتی تو زندگی غرق ‫ناامیدی بشن،"
‫"اون هم تقصیر منه"
‫"و بعد یه روزی،"
‫"وقتی دنیا بهشون آسیب زده ‫و به یه نفر نیاز دارن تکیه کنن،"
‫"شاید من اونجا نباشم براشون"
‫"وقتی نتونم اونجا باشم ‫چیکار کنم؟"
‫برای گناهانی که مرتکب شدن ‫و اونایی که نشدن،
‫فقط برای همه چی متاسفن
‫فکر کنم مادرا تو کل زندگیشون،
‫مجبورن با اون احساس گناه زندگی کنن
‫خیلی...
‫خیلی غم‌انگیزه
‫و چه بار تنهایی برای یه مادر ‫که باید حملش کنه
‫گریه کردنت داره منو...
‫شما دوتا ناامید کننده‌اید
‫بخاطر همینه که...
‫والدین همیشه محکوم به ‫احساس گناه هستن
‫لطفا، فقط این یه بار ‫بهم کمک کن
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود ‫چرا اینقدر طول کشید؟
‫فقط خیلی سرم شلوغ بود ‫که بتونم از پسش بر بیام
‫متاسفم مادر
‫می‌دونم. تقصیر تو نیست ‫اگه سرت شلوغه
‫هنوزم خوب از مادر جیسانگ ‫مراقبت می‌کنی؟
‫-مامان... ‫-براش غذا و میوه می‌بردی...
‫و خودت بهش غذا می‌دادی، مگه نه؟
‫هنوزم این کارو می‌کنم
‫درسته؟
‫چی؟
‫خدا رو شکر
‫بیا
‫عزیزم، باز کن
‫-دیدی؟ ‫-چه صحنه قشنگی
‫ولی...
‫چرا اینقدر از هم ‫فاصله گرفتین؟
‫قبلاً که مثل کنه به هم ‫چسبیده بودین
‫مامان، توروخدا
‫آره، می‌دونم
‫عزیزم، بیا جلوتر ‫یه کم جمع شو، چته؟
‫-توروخدا ‫-نه، فقط نگران بودم...
‫معذب باشی
‫حالا راضی شدی؟
‫خوبه
‫اوه، خدای من. جی‌سانگ کجاست؟
‫باید بهش می‌گفتی ‫که مامان‌بزرگ دلش براش تنگ شده
‫مامان، راستش...
‫مامان، جی‌سانگ با ‫مهدکودکش رفته اردو
‫خیلی ذوق داشت که بره،
‫می‌گفت خوب غذا می‌خوره ‫و سیرک رو می‌بینه
‫می‌خواین عکسشو ببینین؟
‫خیلی نازه. وای خدای من
‫همیشه خیلی بدغذا بود، ‫همش نگران بودم
‫الان خوب غذا می‌خوره؟
‫معلومه
‫حتی هویج و اسفناجش ‫رو هم می‌خوره
‫چه دختر خوبی
‫ولی حس می‌کنم این عکس ‫رو قبلاً دیدم
‫چرا جی‌سانگ ما همیشه ‫تو یه جای سرد بازی می‌کنه؟
‫اون تو جاییه که ‫منتظر بهاره
‫و جایی که جی‌سانگ هست،
‫بهار زود از راه می‌رسه
‫مطمئنم که میاد
‫آره، چه خوب
‫با این پول یه چیز خوشمزه ‫برای جی‌سانگ بخر
‫به باباش نده. فقط برای ‫تو و جی‌سانگ، باشه؟
‫باشه
‫مامانم خیلی عوض شده، ‫نه؟
‫خوشم میاد
‫از اینکه مادرت اصرار داره...
‫منو "مامان جی‌سانگ" صدا کنه،
‫و اینکه جی‌سانگ رو به همون ‫وضوحی که ما یادمونه، یادشه
‫اینکه وانمود کردیم دخترمونو ‫فرستادیم اردو هم...
‫خیلی بد نبود
‫چی باعث شد نظرت عوض شه؟
‫فکر کردم دیگه نمیای
‫می‌دونم دیره که اینو میگم، ولی...
‫باز داری یه چیزی رو شروع می‌کنی؟
‫می‌دونی بعد از خوندن این ‫چقدر دهنم باز مونده بود؟
‫تو دیگه کی هستی ‫"می‌دونم دیره که اینو میگم، ولی.."
‫فهمیدم تنها نیستم
‫چی؟
‫سرنوشت یه مادر اینه که ‫با حس گناه نسبت به بچه‌ش زندگی کنه
‫ولی چون تو کنارم بودی،
‫فکر نکنم هیچ‌وقت کاملاً ‫تنها و ترسونده شده بودم
‫پدر و مادر شریک جرم‌ان، ‫تو حس گناه نسبت به بچه‌شون شریکن
‫پس، می‌دونم دیره که اینو میگم،
‫ولی ممنونم
‫از اینکه شریک جرمم بودی
‫منم همین‌طور
‫منم ممنونم
‫بیمارستان دانشگاه میونگلیم
‫مامان، در حال تماس
‫مامان
‫چرا جواب نمیده؟
‫ای بابا، کجا رفت؟
‫مامان
‫وام‌های سون‌کوانگ ‫وام فوری! هر مبلغی
‫یا خدا!
‫تو... داری چیکار می‌کنی...؟
‫ای وای
‫نمی‌دونستم اینجایی
‫فکر کردم رفتی کلیه‌تو بفروشی!
‫می‌دونی...
‫زندگی من همیشه ‫مثل این اتوبوس بوده
‫همیشه یه مسیر مشخص، ‫یه برنامه مشخص داشته
‫ولی بعضی روزها،
‫یهو حس می‌کردم دلم می‌خواد ‫از مسیرم منحرف شم...
‫از مسیری که برام تعیین شده
‫کنجکاو بودم ببینم ‫بیرون چه خبره
‫ولی چون مادرم،
‫فکر می‌کردم این چیزا ‫یه جور تجملاته که از پسش برنمیام
‫از اینکه اون انتخاب رو کردم پشیمون نیستم،
‫ولی یه جایی،
‫دیدم داری تو خودت جمع میشی
‫حس کردم داری درست ‫مثل من میشی
‫و با اینکه از دیدن این متنفر بودم،
‫یه بخش از وجودم فکر می‌کرد ‫این راه درست زندگی کردنه
‫اینجوری احتمال اینکه ‫آسیب ببینی کمتره
‫زود قضاوت کردم و با زندگیت ‫مثل زندگی خودم رفتار کردم
‫ولی زندگی تو مال خودته
‫تو فقط یه مسافری که وقتی ‫به ایستگاهش رسید پیاده میشه
‫من همش اینو یادم میره
‫مامان
‫پس...
‫چه بری تو کار کریپتو، ‫چه هر چیز دیگه،
‫تا هرجا که دلت می‌خواد برو، ‫هرچقدر که می‌خوای
‫قبلاً درست فکر نمی‌کردم ‫و خیلی بد رفتار کردم
‫من پولشو جور می‌کنم، ‫تو اصلاً نگران هیچی نباش
‫همیشه می‌خوای قوی بازی دربیاری
‫چی گفتی؟
‫می‌دونم ادا درآوردن ‫کار همیشگی ماماناست،
‫ولی اتفاقا یه دختر ‫سرسخت‌تر از خودت داری،
‫پس می‌تونی بی‌خیال این اداها شی
‫تو قرار نیست بری اون سفر
‫چی؟
‫پول سفرت برای ‫عمل باباست،
‫پس نمیری
‫ولی برای تولد 70 سالگیت ‫می‌فرستمت آسیای جنوب شرقی
‫داهه...
‫انقدر صداتو دراماتیک نکن ‫فقط رانندگی کن
‫امروز دیگه زیادی چندش بوده، بسه دیگه
‫خیلی هم بسه
‫متاسفم
‫و ممنونم
‫منم همین‌طور
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
‫اوه
‫فکر کنم برای اینجا بودن یکم دیره، ‫نه؟
‫آره...
‫درسته
‫احتمالا باید یه وقت ‫قبلی بگیرم...
‫و یه وقت دیگه برگردم، ‫درسته؟
‫بابت مزاحمتم معذرت می‌خوام
‫دیگه میرم
‫واقعا می‌خوای اینجوری ‫با من تا کنی؟
‫اگه فقط یه بار دیگه ‫تلاش کرده بودی، کوتاه می‌اومدم،
‫نتونستی همون یه بار رو هم ‫انجام بدی؟
‫پس دیگه قهر نمی‌کنی؟
‫اوه، چه لبخندی هم می‌زنه
‫انگار لبخند زدن روم تاثیر داره ‫دخترک وزه
‫نداره؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫معلومه که داره تاثیر میذاره
‫اوه
‫متخصص زنان پارک دا اون
‫این طرف. رسیدیم!
‫-اوه، خدای من ‫-رسیدیم!
‫جونگ‌ایم، رسیدیم. فقط نفس بکش!
‫اوه، مادر!
‫-نگهش دار! زود باش! ‫-خیلی درد دارم
‫صبر کن دکتر! لطفا کمک کن...
‫-یه لحظه همینجا صبر کن، باشه؟ ‫-درد دارم
‫فقط همینجا بمون
‫-عزیزم... ‫-می‌دونم...
‫-لطفا اول اینو پر کن ‫-لطفا اول اونو ببرین
‫آقا، این فرم رضایته ‫به اسمش نیاز داریم...
‫-باشه ‫-لطفا پرش کن
‫هی، کوچولو
‫صبر کن، نه
‫تو اسم داری، مگه نه؟
‫داهه
‫خیلی زود همدیگه رو می‌بینیم
‫چیزای خیلی باحالی ‫تو دنیا هست،
‫و چیزای خیلی خوشمزه‌ای برای خوردن
‫و من مطمئن میشم که ‫همه‌شون رو تجربه کنی
‫اشکالی نداره اگه دانش‌آموز ‫خیلی خوبی نباشی...
‫البته عالی میشه اگه باشی
‫پس نگران چیزایی مثل ‫شهریه و اینا نباش...
‫و فقط روی درسات تمرکز کن...
‫نه، صبر کن
‫فقط سالم باش
‫تا وقتی که سالم باشی،
‫مامان همه‌چی رو برات ‫جور می‌کنه
‫همه‌چی بهت میدم، باشه؟
‫از اون موقع به بعد، برای یه مدت طولانی، ‫فقط یه چیز تو ذهنم بود
‫قرار بود چی بگم؟
‫الان میرم تو
‫-به تویی که قول دادی... ‫-خوشمزه‌ست؟
‫و قلبت رو خیلی کامل دادی،
‫-داهه ‫-من در عوض چی می‌تونستم بدم؟
‫چجوری می‌تونستم بهت نشون بدم ‫که چقدر دوستت دارم؟
‫و بعدش فهمیدم
‫-این همونه ‫-دالی، داهه کوچولوی من
‫این تنها راه بود
‫از الان به بعد، ‫تا آخر عمرم،
‫اینجوری عشقم رو ‫بهت ابراز می‌کنم
‫مامانی!
‫داهه
‫خدای من!
‫گفتی مامانی؟
‫مامانی!
::::::::: (به سوی ماه) ::::::::
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]
‫باید برم دوست پسرم رو بردارم
‫چرا همیشه من نگران میشم؟
‫چرا همیشه من باید ‫کسی باشم که دفعه بعد می‌بینتش؟
‫‫کراشِ دستیار اوه تموم میشه؟
‫فقط تو این مورد بهم اعتماد کن
‫محصول ارائه اشتباهه
‫چیزی که لازم داریم ‫ذهنیت یه سربازه
‫چرا رابطه‌مون باید ‫یه همچین رازی باشه؟
‫اون چیه؟
‫هیچی نیست
‫سورپرایزهای کوچیک قرار گذاشتن رو باحال می‌کنه
‫اون جانگ دا هیه
‫داهه!
‫تو دیگه چه غلطی کردی؟
‫دیگه چه بلایی سر ‫اون کلوچه‌ها آوردی؟