‫درجه‌ سنی: TV-MA (مناسب مخاطبین بزرگسال)
«رسانه « ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » دانلود فیلم و سریال از سایت و اپلیکیشن سینمافریک» .:::CinemaFreak.Net:::.
‫در خط زمانی ما فلین فیشر دیگه وجود نداره.
‫قضیه ساده‌ست، آقایون.
‫ما طبقه به طبقه جلو میریم،
‫و هر چیزی که باهاش مواجه میشیم رو ‫میکشیم یا غیرفعال می‌کنیم.
‫- بزرگترین ترست چیه؟ ‫- گذشته.
‫اگه دوباره سعی کنید منو دور بزنید، ‫تیکه پاره‌تون می‌کنم.
‫این‌جا یه وضعیتی داریم.
‫من اون پیرمرد رو زنده می‌خوام.
‫یه فناوری که از تو ‫دزدیده شده؟
‫توی دست آدمای اشتباهی ‫می‌تونه سلاح خطرناکی باشه.
‫سلام.
[مرکز پزشکی والتر رید] [سال ۲۰۲۸]
‫داشتم فکر می‌کردم.
‫خب؟
‫وقتی این‌جا دراز کشیده بودم.
‫در مورد تو و شبیه‌سازی‌هات.
‫این‌که چطور می‌تونی برگردی، ‫همه چیو از اول شروع کنی.
‫کاش من می‌تونستم این کارو بکنم.
‫من دوباره می‌تونستم ‫برم به اون مرحله‌ی سگه.
‫این بار به اون عوضی شلیک کنم.
‫شطرنج همین‌جوریه.
‫کیش و مات بشی... دیگه کارت تمومه.
‫این چیزیه که زندگی رو سخت می‌کنه.
‫دکمه‌ی بازگشت نداره.
«سینمافریک را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید» .::T.me/Cinemaafreak::. .::Instagram.com/Cinema.freak::.
مترجم: میثم موسویان CinemaFreak.Net t.Me/unicorn025
ارائـــه شــده تــوســط رســانــه بــزرگ ســـیــنـمـافــریــک
‫واحد ۲۰۴،
‫توی جاده‌ی ۲۷ بیتویل به پشتیبانی ‫فوری نیاز دارم.
‫سه نفر کشته شدن،
‫مظنون آزاده و مسلح فرض میشه.
‫تکرار می‌کنم: مظنون آزاده ‫و مسلح در نظر گرفته میشه.
‫دریافت شد، ۲۰۴.
‫کد ۱۰-۵۲. آمبولانس داره اعزام میشه.
‫دیگه نگرانش نیستم.
‫نهایت تلاشت رو بکن، ‫صبح برگرد سراغش.
‫سرکار؟
‫امدادگر میگه یه نفر نبض داره.
‫کی؟
‫توی مرکز اورژانس کلنتون ‫تیراندازی شده، کد ۱۰-۵۲.
‫کد ۱۰-۵۲. نیاز به پشتیبانی داریم.
‫- چی شده؟ ‫- تیراندازی شده.
‫توی مرکز اورژانس کلنتون. ‫باید مظنونمون باشه.
‫ریس مرده.
‫تو راه شنیدم.
‫گفتن اون مرد کلانتر هم کشته.
‫و خانواده‌ی پیکت رو.
‫کوربل هنوز زنده‌ست.
‫اما اون کلانتر جکمن رو کشت؟
‫تامی؟
‫آره،‌ کشت.
‫بهش تیراندازی کرد.
‫اگه دکتر نیولند کارش رو ادامه بده،
‫دوست تو نفر آخری نیست که میمیره.
‫فکر می‌کنم بخوای جلوش رو بگیری.
‫بله، البته.
‫من می‌خوام یه اتحاد رو پیشنهاد کنم.
‫من منابعی دارم که توی دنیای شما...
‫قدرت زیادی داره.
‫و ظاهرا تو قابلیت اینو ‫داری که توی دنیای من...
‫اقداماتی انجام بدی که من نمی‌تونم،
‫با توجه به عواملی که وجود داره،
‫که تازگی در موردش مطلع شدم.
‫منظورت چیه؟
‫با این‌که شریس نیولند دشمن ترسناکیه،
‫شما غیر دکتر مشکلات خیلی بیشتری دارین.
‫دنیای شما در آستانه‌ی جک‌پات خودشه.
‫فکر می‌کنم میشه بگم...
‫من می‌تونم کمکتون کنم که در طوفان پیش‌رو ‫جون سالم بدر ببرین.
‫اگه قرار باشه ما به یه توافق برسیم،
‫الان شاید وقت ایده‌آلی باشه که تو...
‫ضرب‌العجل و خواسته‌هات رو بگی.
‫مامانم.
‫اون دوباره کور شده و مریضه.
‫می‌خوام درمانش کنی،
‫همون‌طور که تو در شروع این قضایا ‫قول دادی.
‫خانم؟
‫اون داره با خاله‌خانوم‌ها مشورت میکنه.
‫خیلی متاسفم.
‫به نظر میاد که متخصصین آقای زوبف...
‫هر کار ممکنی رو انجام دادن.
‫پس شما نمی‌تونین کمکش کنین؟
‫متاسفانه نه.
‫خاله‌خانوم‌ها تخمین زدن ‫که در بهترین حالت مادرت...
‫فقط ۵۵۴ ساعت دیگه زنده‌ست.
‫تقریبا ۲۳ روز.
‫من میرم باهاش حرف بزنم.
‫بفرما.
‫فلین.
‫اونا به ما قول دادن، برتون.
‫اونا به ما قول دادن.
‫میدونم ناراحتی، فلین، اما...
‫وقتی در مورد تومور مغزی فهمیدم،
‫یه حس عجیبی...
‫در مورد تو داشتم.
‫من توی اون اتاق آزمایشات دراز کشیده بودم،
‫و اجازه دادم که کامل درکش کنم.
‫من با خودم فکر کردم ‫"خب، شاید خیلی بد نباشه.
‫شاید فلین دیگه بتونه زندگیش رو بکنه."
‫من دارم همون‌جوری که میخوام زندگیمو ‫می‌کنم، مامان، فهمیدی؟
‫من چیز دیگه‌ای رو انتخاب نمی‌کردم.
‫میدونم، و برای همین عاشقتم.
‫تو خیلی وقته که همه‌ی ما رو ‫سرپا نگه داشتی،
‫اما لیاقتت بیشتر از اینه.
‫من فکر کردم...
‫"شاید اگه بخوان بتونن خونه رو بفروشن.
‫از این یه پولی بهشون می‌رسه."
‫"برتون میره و به برتون بودنش ادامه میده، ‫چه این خوب باشه یا بد، اما...
‫کسی چه میدونه فلین ممکنه چه کاری بکنه؟"
‫و فکر کردن به این منو یه جورایی ‫هیجان زده کرد.
‫تو فرصت اینو داری که به هر چیزی که میخوای ‫تبدیل بشی.
‫کجا داری میری؟
‫فکر کنم قرص‌هات داره اثر می‌کنه، مامان.
‫من میذارم استراحت کنی.
‫بابات تو رو بلوط کوچولو صدا میزد...
‫وقتی بچه بودی.
‫چرا؟
‫چون با این‌که یه چیز خیلی کوچولو بودی،
‫اون می‌تونست قدرت رو درونت حس کنه...
‫که منتظر یه فرصت برای رشده.
‫مثل یه درخت بزرگ و قدیمی بلوط.
‫من دلم براش تنگ شده، مامان.
‫منم همین‌طور.
‫یه قولی بهم بده،‌ فلین.
‫اجازه بده اون قدرت رشد کنه.
‫ماری آناتما اش.
‫رزومه‌ی جالبی داری.
‫چی شد که به خدمت لو زوبف در اومدی؟
‫‌قضیه‌اش پیچیده‌ست،
‫و ربط خاصی به...
‫- چیزی که باعث شد بیام سراغت ندارم. ‫- برای چی اومدی؟
‫اطلاعاتی که آلیتا وست دزدید،
‫من میدونم کجاست و چطور میشه ‫اونو بدست آورد.
‫اون توی مغز فلین فیشره.
‫لو زوبف اینو میدونه،
‫برای همین کلپت‌ها به زودی دستشون ‫به هر چیزی که آلیتا دزدیده میرسه.
‫من نمی‌خوام توی اون دنیا زندگی کنم، دکتر.
‫کاراگاه لوبیر...
‫معلومه که برنامه‌ی خودش رو داره.
‫من نمیدونم چیه،
‫اما نمی‌تونی برای درست کردن این قضیه ‫روی اون تکیه کنی.
‫تو باید جلوشو بگیری.
‫می‌تونی؟
‫می‌تونم.
‫اما این نیازمند یه اقدام اساسیه.
‫اساسی‌تر از چیزی که امیدوار بودم ‫نیاز باشه...
‫و هزینه‌‌ی توصیف‌ناپذیری هم داره.
‫چه‌قدر زمان دارم؟
‫خیلی کم.
‫فکر کنم انتظار یه جایزه داری...
‫برای این اخبار ناگواری که برام آوردی.
‫می‌خوام بکشیش.
‫کی؟
‫زوبف.
‫میشه بپرسم چرا؟
‫رفتار نامناسب.
‫خب، چیزی که می‌خوای آسون نیست...
‫با توجه به این‌که اون یه کلپته.
‫مگر این‌که...
‫حاضر باشی از حضور خودت...
‫در خونه‌ی آقای زوبف ‫برای کمک در این کار استفاده کنی؟
‫این کارو می‌کنم، با کمال میل.
‫عالیه. باهات تماس می‌گیرم.
‫اقدام اساسیت...
‫چیه؟
‫متاسفانه مجبور میشم وضعیت...
‫خط زمانی رو جوری تغییر بدم که...
‫دهه‌ها تحقیق مهم و حیاتی رو...
‫نابود یا بی‌اعتبار کنه.
‫اما من برای نجات کل بدن ‫یک عضو رو قطع می‌کنم.
‫درک نمی‌کنم.
‫جک‌پات.
‫من تقویتش می‌کنم،
‫این‌جوری اون دختر به کلی از ‫معادلات حذف میشه.
‫به همراه خونه‌، شهر، خانواده...
‫و کل اون منطقه‌ی عقب‌افتاده‌اش.
‫خوش برگشتی.
‫مادرت چطوره؟
‫داره میمیره.
‫که فکر کنم تمام این مدت ‫فکرش رو می‌کردی، مگه نه؟
‫من متاسفم، فلین.
‫من یه احتمال رو به عنوان ‫یه قطعیت جلوه دادم...
‫تا مجبورت کنم کاری که می‌خوایم ‫رو انجام بدی.
‫این اشتباه بود.
‫فکر می‌کنی بتونیم خواهرت رو پیدا کنیم؟
‫اون مرده.
‫امکان نداره جور دیگه‌ای باشه.
‫ویلف.
‫من متاسفم، ویلف.
‫همه‌اش حس می‌کنم ‫یه چیز بدیهی رو نادیده گرفتم،
‫و برای درکش خیلی بهش نزدیکم.
‫وقتی بچه بودم آلیتا به من گفت ‫که من یه خونه داشتم.
‫اون گفت که من در موردش حرف میزدم.
‫یه علفزار که کنار یه برکه هست.
‫اما اولین خاطراتم از اردوگاه موقت بود.
‫صف‌های غذا.
‫بارونی که از سقف برزنتی آبی میریخت پایین.
‫چهره‌ی یه زن...
‫که همیشه خواستم باور داشته باشم مادرمه.
‫اما به احتمال زیاد یه خیال بوده.
‫پدرت چی؟
‫اونا اول با همه‌ی مردا جنگیدن.
‫من خاطره‌ای از حملات به اردوگاه‌ها نداشتم.
‫اما آلیتا بهم گفت ‫که اونا ما رو سوزوندن.
‫اون مسئولیت منو به عهده گرفت.
‫من بدون اون می‌مردم.
‫بعدش کجا رفتی؟
‫خیابونا، خرابه‌ها.
‫تا حدود ۳ سال.
‫بعدش؟
‫یه کار احمقانه‌ای کردم.
‫ولف! ولف!
‫ما دستگیر شدیم.
‫تر و تمیز شدیم.
‫آلیتا برای موندنمون با هم جنگید.
‫البته اون از این زندگی خوشش نمیومد.
‫اون می‌گفت "یه روزی آزاد میشیم"
‫چند سال بعد از این‌که به فرزندخوندگی ‫گرفته شدیم فرار کردیم.
‫نقشه‌اش رو آلیتا کشید.
‫منابع لازم رو جاساز کرد، ‫برای راه برگشت‌مون نقشه کشید.
‫ما توی قلمروی کوچیک خودمون ‫حدود ۸ ماه دووم آوردیم.
‫حتی یه پرچم براش ساختیم.
‫یه دست بدون انگشت شست.
‫چرا؟
‫آلیتا می‌گفت همه‌ی ما یه زمانی ‫توی یه بهشت زندگی می‌کردیم.
‫قبل این‌که به چیزی که هستیم ‫تکامل پیدا کنیم.
‫اون ادعا می‌کرد...
‫که هر گناه ما از شست نشات می‌گیره.
‫قابلیت گرفتن...
‫ابزار، اسلحه‌ها، گلوها.
‫بعد ۸ ماه چی شد؟
‫من مریض شدم.
‫نزدیک بود بمیرم.
‫آلیتا منو برگردوند.
‫اون باز هم همه چیو بیخیال شد ‫تا منو نجات بده.
‫اون واقعا عاشقت بود، ویلف.
‫کاراگاه لوبیر از من ‫خواست که باهات...
‫در مورد پیشنهادش حرف بزنم.
‫اما متاسفانه من مطمئن ‫نیستم که چی بگم،
‫چون همیشه باید فرض کنیم که اگه بخواد...
‫می‌تونه به حرفامون گوش کنه.
‫چیزی هست که بخوای به من بگی؟
‫و حس کنی که نمی‌تونی بگی؟
‫کاملا این‌طور توصیفش نمی‌کنم.
‫این یه حس مبهمه نه یک چیز خاص.
‫چطوره که دوباره به هم متصل شیم؟
‫چرا؟
‫من می‌تونم ازت سوالاتی بپرسم.
‫تو لازم نیست چیزی بگی.
‫من فقط می‌تونم...
‫در مورد حسی که داری ‫نتایج خودم رو بگیرم.
‫در مورد لوبیر چه حسی داری؟
‫من میخوام یه اتحاد رو پیشنهاد کنم.
‫لو؟
‫تو هیچ وقت کاملا خودت نمیشی...
‫تا وقتی که اون قسمت از روحت رو ‫در آغوش بگیری.
‫آلیتا؟
‫اون شخصی که می‌شناسی، مقدمه‌چینیش...
‫یا هر چیزی که می‌خوای اسمشو بذاری...
‫قراره منو خوشحال کنه، مگه نه؟
‫فلین فیشر؟
‫ویلف ندرسون؟
‫تو خیلی خوش و خرمی، خانم فیشر.
‫صبر کن.
‫اون‌کجا بود؟
‫چی؟
‫دست بدون شست، جای مخفی‌تون.
‫وای خدا.
‫من چه احمقیم.
‫با زوبف تماس بگیریم؟
‫نه.
‫ما الان به یه ارباب جدید خدمت می‌کنیم.
‫- مطمئنی این‌‌جاست؟ ‫- اما این‌جوری نبود.
‫این‌جا جنگل بود، تا چشم کار می‌کرد ‫درخت بود.
‫ویلف.
‫چرا این‌قدر طولش دادی، ولف؟
‫دیگه بازی بسه، آلیتا. ‫تو کجایی؟
‫بیا دنبالم. اما اون نباید بیاد.
‫نه، اون وسط این قضیه‌ست. ‫اون میاد.
‫چشم و گوش، ولف.
‫اون چشم و گوشش با بقیه مشترکه.
‫مگه نه، اش؟
‫اون می‌تونه با میل خودش بره، ‫یا من می‌تونم خودم بفرستمش.
‫انتخاب با خودته.
‫- اما... ‫- برو خونه.
‫بهت همه چیو میگم. قول میدم.
‫آشنا به نظر میاد؟
‫اردوگاه این‌جا بود،
‫جایی که برای اولین بار همو دیدیم.
‫تو یادت نمیاد، مگه نه؟
‫من خیلی بچه بودم.
‫تو هفت سالت بود، ولف.
‫برای خیلی چیزا بچه بودی،
‫اما به یادآوردن جز اونا نیست.
‫دلیل این‌که یادت نمیاد اینه که ‫قرار نیست یادت بیاد.
‫آلیتا.
‫فهمیدم که ایمپلنت‌هامون ‫دستگاه‌های پیچید‌ه‌ای هستن.
‫و کاری که بیشترین مهارت رو توش دارن ‫سرکوب کردن خاطراته.
‫همه اینو میدونن. اونا آسیب‌های روحی ‫رو محو می‌کنن.
‫می‌خوای بدونی وقتی من ایمپلنت ‫خودم رو کندم چی شد؟
‫تو سیستم ایمنیت رو به همراه ‫چیزای دیگه از دست دادی...
‫که فکر می‌کنم به زودی پشیمون میشی.
‫نه، من کم کم یه چیزایی یادم اومد.
‫همه چیز.
‫این‌جا جسدهایی هست،
‫زیر این زمین زیبای سبز...
‫هزاران هزار جسد هست.
‫یه چاله بکن، عشقم.
‫مادرت این‌جاست،
‫و خواهرا و برادر کوچیکت.
‫و اگه خودت رو آزاد کنی ‫می‌تونی اونا رو به یاد بیاری.
‫خانواده‌ی من هم این‌جان.
‫همه‌شون سلاخی شدن.
‫بدش به اون.
‫می‌خوای دست به جیب اون‌جا وایسی؟
‫بگیرش.
‫می‌خوای بدونی کی ‫خانواده‌هامون رو کشت، ولف؟
‫کلپت.
‫پدر دوستت لو و امثال اون.
‫چون اون موقع دیگه اونا ‫رئیس همه چیز شده بودن.
‫یه بیماری واگیردار توی اردوگاه پخش شد،
‫و اونا از ترس همه‌مون رو نابود کردن.
‫و نه فقط این‌جا، توی سراسر انگلیس.
‫این یه اقدام هماهنگ شده بود.
‫۵ میلیون نفر در کمتر از دو هفته.
‫این دستاورد بزرگیه، مگه نه؟
‫این‌طور فکر نمی‌کنی؟
‫پس آره، اونا خاطراتمون رو ‫سرکوب می‌کنن...
‫چون اونا هنوز از ما می‌ترسن.
‫ما؟
‫من دارم اونا رو جمع می‌کنم.
‫یه ارتش کوچیک از مستضعفین.
‫برای اجرای عدالت.
‫بعد با این یه مشت آدم می‌خوای به چی برسی؟
‫چند تا پنجره بشکنی؟
‫مطمئنم کلپت و موسسه وحشت می‌کنن.
‫- تنها چیزی که نیاز داریم ابزار مناسبه. ‫- که چی هست؟
‫اسرار هر چیزی که موسسه ساخته.
‫ابدیت در کنترل خودت.
‫و کجا می‌تونی چنین چیزی رو بگیری؟
‫درون سر اون دختر.
‫اون دکتر به تو...
‫درصد یا چنین چیزی نگفت، جاسپر؟
‫مثلا ده درصد احتمال زنده موندن، ‫یا چنین چیزی؟
‫اون فقط گفت که باید برای بدترین نتیجه ‫خودمو آماده کنم.
‫خب، من بهت تسلیت میگم.
‫همه‌ی ما تسلیت میگیم.
‫اما اون مثل یه پادشاه جنگجو مرد، مگه نه؟
‫- اون هنوز نمرده. ‫- منظورم رو میدونی.
‫اون در حال مبارزه از بین ما رفت.
‫و ما بهش بدهکاریم تا میراثش رو ‫ادامه بدیم.
‫پس فکر کنم رئیس بعدی منم، درسته؟
‫از کجا به این نتیجه رسیدی؟
‫خب، من همیشه شماره‌ ۲ اون بودم.
‫- گه نخور. ‫- باشه، باشه.
‫بیاید با این مساله مثل...
‫چی بهش میگن؟
‫اون کاری که رومی‌ها کردن...
‫وقتی ۳ تا امپراطور بود؟
‫کیر توش، چی بود؟
‫یه...
‫حکمرانی سه نفره.
‫آره، همینه.
‫اما چهار نفریم.
‫آخی.
‫تو هنوز می‌تونی برای ‫ما رانندگی کنی، جاسپر.
‫ماشین‌هامون رو بشوری.
‫آره، تو کارت با ماشینا عالیه.
‫حالا...
‫برو اینو پر کن.
‫برو.
‫و اینو بزن به حساب عموت،
‫اگه هنوز حسابش رو قبول می‌کنن.
‫پنجره‌ی کوفتی رو باز کن.
‫چی؟
‫پنجره...
‫حالا باید اونو تمیز کنی، جاسپر.
‫کیو اول باید پیاده کنم؟
‫جاسپر؟
‫یادته یه دفعه سر بازی مونوپولی دعوا کردیم؟
‫ساعت چنده؟
‫یکمی از ۲ گذشته.
‫ما توی عید شکرگذاری با فلین و برتون ‫و الا بازی میکردیم.
‫و من خیلی جلوتر بودم...
‫و یکم در این مورد حس بدی داشتم،
‫برای همین گذاشتم بقیه پول قرض بگیرن...
‫وقتی که به نظر می‌رسید قراره ‫ورشکست بشن.
‫و بعد...
‫آخرش برتون از آخر رسید به اول ‫و برنده شد.
‫عزیزم مستی؟
‫بعدش از دستم عصبانی شدی.
‫تو گفتی...
‫اگه من فرق ضعف و لطف رو...
‫نفهمم به هیچ کجا نمی‌رسم.
‫اوه، جاسپر. اینو جدی نگفتم.
‫چرا جدی گفتی.
‫نه. نه. واقعا جدی نبود.
‫کل دلیل این‌که باهات ازدواج کردم ‫این مهربونیت بود.
‫پس چرا اینو گفتی؟
‫فقط می‌خواستم برای یه بارم ‫که شده برنده بشی.
‫حس می‌کردم لیاقتش رو داری.
‫چرا داریم این حرفا رو میزنیم؟
‫من می‌خواستم اشتباه بزرگی بکنم.
‫منظورت چیه؟
‫هیچی. عاشقتم. زود میام خونه.
‫اتیکوس!
‫لعنتی! اتیکوس!
‫اتیکوس، بیدار شو! اتیکوس!
‫پاشو دیگه لعنتی.
‫اتیکوس! اتیکوس!
‫کش، کش، کش، کش!
‫اتیکوس!
‫هی.
‫اتیکوس! اتیکوس!
‫اتیکوس، بیدار شو!
‫پاشو اتیکوس!
‫این دیگه چیه؟
‫لعنتی.
‫من در مورد اون حادثه‌ی قطار شنیدم، تامی.
‫برای اون این‌جا نیستم.
‫ببین، من میدونم یه چیزایی ‫رو مخفی می‌کنی...
‫- فلین. ‫- تامی.
‫نیازی نیست منو بپیچونی.
‫میفهمم.
‫از سازمان امنیت ملی ‫با من تماس گرفتن.
‫صحبت از نیروهای شبه‌نظامی راست افراطی بود.
‫به قدری جدیه که اونا ‫اقدام کنن.
‫با توجه به همه‌ی چیزهای عجیبی...
‫که اطراف تو و برتون اتفاق میفته،
‫می‌خوام بدونم چیزی در موردش ‫میدونی یا نه.
‫قضیه چیه؟
‫اونا میگن که میخوان یه پرتابگاه ‫موشکی رو منفجر کنن.
‫و یه پرتابگاه موشکی جدید ‫برای نیروی هوایی...
‫توی راه اسپرینگ کریک ساخته شده. ‫بزرگ هم هست.
‫فلین، اگه چیزی در این مورد میدونی...
‫نمیدونم.
‫من باید برم، تامی.
‫میکن... هدست رو آماده کن.
‫من باید برگردم.
‫اش، اش.
‫ویلف کجاست؟
‫چرا برگشتی؟
‫اون انفجار پرتابگاه موشکی...
‫اونی که ما توی موزه‌ی جک‌پات‌ دیدیم.
‫شریس می‌خواد کاری کنه ‫این اتفاق توی خط زمانی من بیفته.
‫مطمئنم.
‫تو از قبل می‌دونستی؟
‫چه غلطی کردی، اش؟
‫اطلاعاتی که تو و آلیتا ‫از موسسه دزدیدین...
‫توی دی‌ان‌ای ذخیره شده.
‫اون چیز توی سرم همینه، مگه نه؟
‫دلیل این‌که این‌جوری تشنج می‌کنم.
‫اون چیه؟
‫فکر می‌کنم کل اطلاعاتشونه.
‫به اندازه‌ای هست که دنیای خودت ‫و من به هرج و مرج کشیده بشه.
‫و حالا لو اینو میدونه.
‫باید درک کنی،
‫اگه دست کلپت‌ها به این برسه...
‫من به شریس نیولند گفتم.
‫مجبور بودم.
‫و حالا اون کل ایالت منو نابود میکنه...
‫تا مطمئن شه که لو...
‫دستش به اون اطلاعات نرسه.
‫زندگیم، خانواده‌ام.
‫هر کسی که عاشقشم.
‫این فقط یه بازیه برات، مگه نه؟
‫همه چی به برنده می‌رسه.
‫کجا میری؟
‫من می‌خوام برنده بشم.
‫این لندن واقعیه.
‫حداقل بخشی که هنوز بازسازیش نکردن.
‫کار سختی رو پیش رو دارن، مگه نه؟
‫چرا ما این‌جاییم؟
‫تا بتونیم بدون این‌که صدامون شنیده بشه ‫حرف بزنیم.
‫شریس نیولند،
‫اون می‌خواد پرتابگاه موشک اسپرینگ‌کریک ‫رو منفجر کنه.
‫همه‌ی ما رو نابود کنه فقط تا مطمئن شه ‫که من می‌میرم.
‫برای همین من این ایده به ذهنم رسید ‫که یه خط زمانی جدید باز کنم.
‫داری همون چیزی رو میگی ‫که من بهش فکر می‌کنم؟
‫تو می‌خوای از اول شروع کنی؟
‫مثل یه شبیه‌سازی؟
‫این می‌تونه ما رو نجات بده، کانر.
‫اما من به کمک تو و لوبیر نیاز دارم.
‫این یه سیاه‌چاله هست.
‫توی یه شبیه‌سازی ‫به یه مرحله‌ای می‌رسی...
‫که هر کاری کنی آخرش می‌میری.
‫هر دفعه همین‌طوره، ‫چون توی مراحل قبل بازی...
‫اشتباهاتی کردی که خودتم متوجه نشدی.
‫تو گیر افتادی.
‫متاسفم، عزیزم.
‫کاش کار به این‌جا نمی‌کشید.
‫وقتی ما اولین بار همو دیدیم، ‫ازت پرسیدم قدرت اینو داری...
‫که ارتباط رو با خط زمانی من قطع کنی.
‫این قدرت رو داری؟
‫نه.
‫در مورد باز کردن یه خط زمانی جدید چی؟
‫متاسفانه توازن قدرت ظریفی ‫که بر این دنیا حکومت می‌کنه...
‫باعث میشه چنین اقدامی از طرف من...
‫یه اعلان جنگ مستقیم تلقی بشه.
‫اما میدونم چطور یه نفر می‌تونه ‫چنین کاری بکنه.
‫من می‌خوام یه خط زمانی جدید باز کنی.
‫اگه درست فهمیده باشم،
‫تو داری نقشه‌ی خطرناکی ‫رو پیشنهاد می‌کنی.
‫شریس فکر می‌کنه برنده شده ‫و تو کمکش کردی این کارو بکنه.
‫ما به همه‌ی اطلاعاتی که آلیتا ‫دزدیده دسترسی داریم،
‫که دنیای منو از جک‌پات نجات میده.
‫میدونی که احتمال موفقیتت چه‌قدر کمه؟
‫شاید یه متحد به سودت باشه.
‫مثلا برادرت.
‫برتون نباید بدونه.
‫اگه اون بفهمه...
‫اون هیچ وقت نمیذاره من ‫انجامش بدم، خب؟
‫کانر گفت که کمک می‌کنه.
‫کاملا مطمئنی؟
‫آره.
‫موسسه چندین پایگاه جانبی ‫در مکان‌های مخفی داره.
‫بهش میگن دروازه‌های خط زمانی.
‫حتی نگهبانا نمیدونن که اونا کجا هستن.
‫اونا کالبد هستن، از دور هدایت میشن.
‫کالبدهایی که از اون‌جا ‫محافظت می‌کنن...
‫به همون اندازه‌ی تو قوی هستن.
‫منو بفرست به یکی از اون جاها.
‫من رسیدم.
‫می‌تونم کمک کنم؟
‫شاید.
‫می‌تونم ازت یه سوال بپرسم؟
‫هنوز وقتی ازش برمیگردی حالت تهوع داری؟
‫یا اینو درست کردن؟
‫وقتی توی بدن واقعیت بیدار میشی...
‫بعد این‌که شیفتت توی کالبد تموم میشه.
‫لعنتی.
‫واقعا فکر کردی این‌قدر آسون می‌تونی ‫از دست من فرار کنی؟
‫تو عادت بدی داری که...
‫چیزای در حال مرگ رو کنترل می‌کنی، شریس.
‫تو نمیدونی چیا رو داری به خطر میندازی.
‫همه‌شون این‌جان، مگه نه؟
‫همه‌ی این جون‌های دیگه؟
‫و تنها کاری که باید بکنم ‫اینه که انتخاب کنم از کجا میخوام شروع کنم.
‫صبر کن.
‫من پیدات می‌کنم.
‫بهت قول میدم.
‫اگه جات بودم این‌قدر مطمئن نبودم، شریس.
‫فکر کنم الان من می‌خوام شکارچی باشم.
‫من میدونم دقیقا کجا هستی.
‫و تو قرار نیست بدونی ‫من قراره کجا باشم.
‫بدون مختصات نمی‌تونی بدونی.
‫نه، نه، نه.
‫داری همون چیزی رو میگی ‫که من بهش فکر می‌کنم؟
‫تو می‌خوای از اول شروع کنی.
‫مثل یه شبیه‌سازی؟
‫این می‌تونه ما رو نجات بده، کانر.
‫اما من به کمک تو ‫و لوبیر احتیاج دارم.
‫اگه بتونم این کارو بکنم...
‫یه نسخه‌های جدیدی از خودمون اون‌جا هست.
‫نسخه‌هایی که شریس ‫هیچ کاری بهشون نداره.
‫اون‌جا جامون امنه.
‫اما توی دنیای خودمون می‌میریم.
‫مگر این‌که من قبلش مرده باشم.
‫این‌جوری دلیلی نداره که ‫اون پرتابگاه رو منفجر کنن.
‫لعنتی.
‫برتون گفت که توی تگزاس تو یه بار ‫به یه نفر...
‫از دو کیلومتر دورتر شلیک کردی.
‫برتون چرت زیاد میگه.
‫حداقل ۳ کیلومتر فاصله داشت.
‫چیزی که من دارم در موردش حرف میزنم...
‫باید این‌جور به نظر بیاد که ‫انگار لوبیر یه نفر رو فرستاده...
‫که به عنوان یه لطف مشکل شریس ‫رو براش حل کنه.
‫میدونی ازت چی می‌خوام، کانر؟
‫آره.
‫فهمیدم.
‫این دنیا چی؟
‫باهاش کاری نداریم؟
‫نه،‌ ما بر میگردیم.
‫چرا؟
‫چون می‌خوام اون زنیکه رو بکشم.
‫واقعا؟
‫واقعا.
‫میدونم چیز زیادی ازت می‌خوام، کانر.
‫اما اگه به کسی کمک کنه، من راضیم.
‫من فقط قدم میزنم...
‫کنار هاثورن کریک.
‫و من توی سرم شمارش معکوس ‫از ۱۰ رو انجام میدم.
‫ده.
‫نه.
‫هشت.
‫هفت.
‫شیش.
‫پنج.
‫چهار.
‫سه.
‫دو.
‫خب...
‫بریم سراغ کارمون؟
‫[پایان فصل ۱] ‫[سریال بعد تیتراژ ادامه داره]
« ارائه ای از سینمافریک » .:::CinemaFreak.Net:::. *در تلگرام* .:::TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freak:::.
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
‫آره، تو هر بار قول میدی...
‫اما در کل مدت صرف غذا...
‫با پدرت حرف میزنی...
‫در حالی که من گیر مادرت میفتم.
‫مادرم از همنشینی با تو ‫لذت میبره، دومینیکا.
‫که مطمئنم دوست‌داشتنی و شدیدا دلپذیره.
‫اما همون‌طور که مطلعی...
‫این احساسی که به من داره ‫کاملا متقابل نیست.
‫پس اگه بتونی یه لحظه از وقت...
‫وای لو. چه کار کردی؟
‫هیچی. قسم می‌خورم.
‫من عاشقتم.
‫ببخشید، آقایون، به نظر میاد که...
‫بفرما بشین.
‫من قرار بود پدرم رو ببینم...
‫پدرت ابراز تاسف کرد که ‫نمی‌تونه تو رو ببینه.
‫حالش خوب نبود.
‫یکم ناخوشه.
‫خودت متوجه‌ای.
‫با این‌حال از ما خواست که ‫با تو صحبت کنیم.
‫در مورد چی؟
‫اقدامات قابل قبول در این‌جا یعنی لندن...
‫از زمان آوارگی پوتین.
‫در مورد این‌که چطور کنار بیایم، ‫نجات پیدا کنیم.
‫من کار اشتباهی کردم؟
‫موسسه‌ی تحقیقاتی، ‫تو ما رو در معرض خطر قرار دادی.
‫این کاملا غیرقابل قبوله.
‫یه هزینه‌ای داره، پسر.
‫گوش کنید، آقایون.
‫به اختیار گرفتن یه نفر...
‫درون موسسه‌ی تحقیقاتی توسط من ‫چیز غیرمعمولی نبود.
‫من فقط می‌خواستم از یه فرصت ‫استفاده کنم.
‫اما شدیدا متاسفم اگه کاری کردم...
‫که شما حس می‌کنید جایگاه ما رو ‫به خطر انداخته.
‫بهتون اطمینان میدم که چنین چیزی ‫هیچ وقت قصد و نیت من نبوده.
‫من صمیمانه عذرخواهی می‌کنم...
‫و فقط امیدوارم که منو ببخشید.
‫باید قیافه‌ی خودتو می‌دیدی!
‫ما درک می‌کنیم.
‫همیشه به سود ما بوده که ‫حواسمون به موسسه باشه.
‫نه فقط برای فرصت‌های درآمدزا،
‫بلکه برای محافظت از منافع خودمون.
‫کسب و کار و چیزای دیگه.
‫الان دیگه هیچ کدوم مهم نیست. ‫وقتشه بیخیالش شی.
‫هر کاری لازمه بکن.
‫زخم رو با داغ زدن ببند.
‫نیرویی که اون‌جا داری و هر کسی ‫که ممکنه سرنخش به تو برسه...
‫باید از بین بره.
‫همه‌شون؟
‫وقتی یه شاخه آفت میزنه...
‫درخت‌های دیگه رو هم تهدید می‌کنه.
‫باغبون چه کار می‌کنه؟
‫اون درخت کونده رو قطع می‌کنه و می‌سوزونه.
‫نه فقط اون شاخه رو.
‫کل درخت کوفتی.
‫همسرت خوشگل شده بود، لو.
‫بچه‌ها کجان؟
‫ما این‌جا بهت هشدار دادیم.
‫فهمیدی؟
‫روی زخم داغ بزن، پسر.
‫وگرنه باغبون میاد بهت سر بزنه.
‫با یه تبر.
‫گرسنه‌ای؟
‫اون پیش‌خدمت کوفتی کجاست؟
‫نوش.