‫آنچه گذشت...
‫پیتر، ایشون آلیسـه
‫ناظر آموزش‌های توئـه، ‫پس به حرف‌هاش گوش کن
‫تو دیگه یه مأمور شبی. ‫وارد رابطه شدن خطرناکـه.
‫آلیس!
‫آلیس مُرده
‫- چی؟ ‫- کُشتنش
‫« فوق محرمانه »
‫پرونده‌ای که فروختم ‫از دستاوردهای مقدماتی بوده
‫بهش میگن فاکس‌گلاو
‫همه چی رو برداشتیم
‫بهم اعتماد کن، پسرعمو. ‫اینطوری بهتره.
‫گویا اطلاعاتِ سری به دست ایرانی‌ها افتاده
‫رئیس‌جمهور می‌خواد ‫آفند شبانه وارد عمل بشه
‫جواد خیلی بهت توجه می‌کنه
‫- من که نمی‌شناسمش ‫- خب که چی؟ بهش نزدیک میشی
‫مراسم سالگرد یه تفنگدار دریایی ‫به اسم سولومون وگاست
‫نوشته خواهرش، سلست، در قید حیاتـه
‫عباس منصوری، سفیر ایران توی سازمان ملل
‫سولومون وگا
‫- یه چیزی با هم رد و بدل کردن ‫- کی عکس گرفته؟
‫نور طاهری. ‫قراره پرونده‌اش بیاد دست ما.
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]
‫« ایران، اصفهان »
‫« یک سال قبل »
‫به نظر من خیلی خوبـه
‫- هیجان‌انگیزه ‫- ولی؟
‫منتشر کردن این چیزها خیلی خطرناکـه
‫معلومـه خطرناکـه. ‫هر چیزی ارزش داره، خطر هم داره.
‫شوکت، ‫اگر هم این اتهام‌ها حقیقت داشته باشن،
‫خودتو داری بدجوری با سپاه درگیر می‌کنی
‫هدفم هم همینـه. می‌خوام ‫مُشت محکمی تو دهن این حکومت بزنم.
‫می‌فهمم، ولی اگه به دست این‌ها برسه، ‫خون جلو چشم‌هاشون رو می‌گیره
‫فکر می‌کنی این‌ها سواد خوندن دارن؟ ‫بعدم، تو چرا جوش میزنی؟
‫همین روزها تو هم ‫بخشی از این سیستم فاسد میشی
‫هر کسی نمی‌تونه مثل تو ‫خبرنگار مستقل باشه
‫می‌دونم طرفدار وزارت امور خارجه نیستی
‫اما اینجا من می‌تونم واقعاً مؤثر باشم
‫خیلی برام مهمـه
‫همون‌طوری که این اعلامیه برای تو اهمیت داره
‫باید فکر برادرت هم بکنی
‫مگه سال دیگه سربازیش شروع نمیشه؟
‫این پفیوزها مزخرفاتشون رو ‫تو مغزش فرو می‌کنن
‫معلومـه همش چرت و پرتـه، ولی تموم ‫دروغ‌هاشون رو میزنن تو عسل و به خوردش میدن
‫می‌خوای عاقبتش مثل پدرت بشه؟
‫درو باز کن! سریع!
‫نمی‌تونی اینجا بمونی، باید بری!
‫- چرا؟ ‫- پلیسـه. بیا
‫- پس تو چی؟ ‫- نگران من نباش. برو!
‫می‌دونیم اون تویی. ‫درو باز کن یا می‌شکونمیش ها.
‫بهت اخطار داده بودیم ‫این دروغ‌ها رو منتشر نکنی
‫برید کنار. راه رو باز کنید!
سینمافریک در شبکه های اجتماعی TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freak
‫ترجمه از: امـیـر و iredprincess
‫چی شد؟ چرا بُردنش؟
‫ازش می‌ترسیدن
‫ادوارد؟
‫کجایی؟
‫سلام
‫شرمنده، نترس
‫شما؟
‫من پیترم، ایشون هم رُزه
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم
‫اگه حرف‌هام به مذاقت خوش نیومد، ‫می‌تونی خیلی راحت بری. خب؟
‫من کارمند سیا نیستم، ولی در جریان پرونده‌ات قرار گرفتم
‫متوجه شدم که می‌خوای ‫خونواده‌ات رو از ایران خارج کنی و
‫بیاری‌شون که توی آمریکا زندگی کنن. ‫درست میگم؟
‫خیلی‌خب
‫ببین، من جایگزین ادوارد شدم. متوجهی؟
‫این یکی از عکس‌هاییـه که از
‫اون یارویی که با سفیرتون ‫ملاقات کرد گرفتی، درستـه؟
‫- آره ‫- چی در موردش می‌دونی؟
‫جلسه محرمانه بود
‫برنامه‌ریزیش با خودش بود
‫نمی‌دونم در چه مورد صحبت کردن،
ولی قبل رفتنِ سفیر، یه کیف بهش دادن
‫- سعی کردم به ادوارد بگم... ‫- ادوارد رو بیخیال، خب؟
‫طرف حسابت منم
‫- چی توی کیف بود؟ ‫- نمی‌دونم. اما هنوز دستشـه
‫توی دفترش مخفیش کرده
‫به درد می‌خوره؟
‫اگه می‌دونستم داخلش چیـه، ‫قطعاً به یه دردی می‌خورد
‫انتظار داری محتویات کیف رو بردارم؟
‫به اندازه‌ای که بتونیم ‫از همه چیش کُپی بگیریم
‫اگه این کار رو بکنی، ‫خونواده‌ات رو از ایران خارج می‌کنیم،
‫میاریمشون اینجا ‫تا بتونید دور هم زندگی کنید
‫اون هم زیر سایه‌ی حمایت جانی و مالی ما
‫- پیشنهادمون اینـه ‫- این کار ازش بَر میاد
‫- اگه قبول نکنم چی؟ ‫- اونوقت دیگه هیچوقت جلوی راهت سبز نمیشم
‫تو هم می‌تونی برگردی دفتر و ‫تا آخر عمر با حس گناه این تصمیمت سَر کنی
‫هفته‌ی آینده، برادرم ‫عازم خدمت سربازیش میشه
‫اگه بره، عین پدرمون
‫قربانیِ یه جنگ نیابتی بی‌فایده میشه
‫نمی‌خوام آخر و عاقبتش این بشه
‫ولی تموم هفته درگیر آماده‌سازی ‫برای سازمان مللم،
‫فردا اقامتگاه سفیر مهمونی دعوتم و
‫بعدش یه کنفرانس سه‌روزه در مورد آب دارم
‫اگه بخوام هر سه‌تاشون رو نادیده بگیرم، ‫بهم شک می‌کنن
‫مهمونیِ چیـه؟
‫وایسا ببینم. نمی‌فهمم. ‫داری چی میگی دقیقاً؟
‫گفتم اصلاً هیچی در این مورد نمی‌دونه
یه جاسوس آمریکایی اطلاعات مربوط به
‫یه سلاح آزمایشی سیا، به اسم فاکس‌گلاو رو فروخته،
‫اونوقت داری میری رئیسِ رئیسش توی سیا
‫هیچی در این مورد نمی‌دونه؟
‫به نظرت غیرعادی نیست؟
‫نه، به خاطر اینکه گدنی مأمور مخفی نیست، ‫بلکه مأمور دولتـه
‫به خاطر همینـه که به سمت ریاست منصوب شده
‫هیچی بارش نیست
ولی امضاء زدن رو خوب بلده
‫پس ناراحت نمیشی برم سراغش و ‫یه چندتا سؤال ازش بپرسم؟
‫- حرفم برات سند نیست؟ ‫- به حرف‌های تو مشکوک نیستم
‫همیشه که توطئه‌ای در کار نیست
‫سیاسیون هم ممکنه به اندازه‌ی عوام
‫هالو و بی‌خاصیت باشن
‫مدیر سیا رو هالو خوندی الان؟
‫و بی‌خاصیت. حواست نیست ها
‫ایدن، وارن بهترین سرنخ ما بود
‫سرنخ چه بسیار
‫تو تلاشت رو بکن. ‫من هم از این طرف زورم رو میزنم.
‫دست از سر گدنی هم بردار
‫خانم وگا؟ کسی خونه نیست؟
‫سلست؟
‫ببخشید، خانم؟
‫شما خانمی که اینجا زندگی می‌کنه رو می‌شناسید؟
‫- تو دردسر افتاده؟ ‫- ابداً
‫از مرکز خدماتی سالمندان اومدم
‫یه مرکز حفاظتیـه ‫تحت حمایت دولت فدرال که
‫به افراد ناتوان از لحاظ مالی کمک می‌کنه
‫کارمند دولتید پس. ‫دیگه مشکلی وجود نداره.
‫می‌خواستم با خانم وگا صحبت کنم، ‫اما انگار خونه‌شون کاملاً تخلیه شده
‫خیلی عجیب بود
‫من و فیل اصلاً صدای کامیون‌ها رو نشنیدیم
‫تا اینکه صبح رفتن‌شون رو دیدیم
‫از اینجا کوچ کرد؟ نصفه شبی؟
‫آره
‫هر از گاهی توی خریدهاش کمکش می‌کردیم، آخه...
‫طفلکی اصلاً کس و کاری نداشت
‫جداً؟ فکر می‌کردم یه برادر داره
‫نه، من تا حالا همچین کسی رو ندیدم
‫متأسفم
‫ممنون از شما
‫هم حراست هست و هم دوربین مداربسته
‫ورود موبایل یا هرگونه ‫وسایل الکترونیکی هم اکیداً ممنوعـه
‫مگر اینکه مثل من جزو ‫پرسنل دفتر باشن که قبلاً تأیید شدن
‫طبقه‌ی سوم چی داره؟
‫اینجا دفتر عباسـه که ‫کیف هم همینجاست
‫- شرمنده، نقاشیم خوب نیست ‫- خوب کِشیدی اتفاقاً
‫- همین یه پلکان رو داره؟ ‫- نه
‫یه راه‌پله‌ی اضطراری هم ‫توی مطبخ داره
‫- درِ دفتر قفلـه؟ ‫- آره
‫فقط هم با کلید کارتی باز میشه. ‫همه جا همراهشـه.
‫مشکل‌مون فقط همین نیست
‫جواد، مدیر حراست، ‫قبلاً توی سپاه قدس بوده
‫چی هست؟
‫یه زیرشاخه‌ی تعلیم‌‎دیده و حرفه‌ای ‫از سپاه پاسداران انقلاب اسلامیـه
‫فردا شب همه چی رو زیر نظر داره
‫دوربین‌ها چی؟
‫گمونم سرور اصلی توی شوفاژخونه باشه
‫اما تا جایی‌که من در جریانم، ‫کسی در لحظه پشت دوربین نمی‌شینه
‫خیلی‌خب، پس فقط کافیـه
‫بیام تو، کلید کارتی رو بدزدم، ‫از پله‌های اضطراری تا دفتر برم،
‫کیف رو پیدا کنم، ‫هر چی توشـه رو ثبت کنم و
‫بدون اینکه من رو ببینن، بیام بیرون؟
‫خب، وقتی اینجوری میگی...
‫مطمئنم می‌تونم کلید کارتی رو کِش برم. فقط...
‫فقط چی؟
‫عباس کارت رو توی جیب کُتش نگه می‌داره
‫اگه می‌شد حواسش رو پرت کرد، ‫یا توجه‌اش رو به جای دیگه‌ای جلب کرد...
‫با یه آدم؟
‫من می‌تونم...
‫- نخیر ‫- خب، پیشنهاد بود
‫- یه راه دیگه پیدا می‌کنیم ‫- جدی؟ وقتی نداریم
‫یه لحظه صبر کنید
‫پیتر، من از پسش بر میام. نگران نباش
‫خیلی نگرانم. ‫به خاطر این نیست که گذاشتم اینجا بمونی.
‫یه مهمونیـه دیگه بابا
‫مُچم رو بگیرن، ‫فوقش می‌خوان بندازنم بیرون دیگه
‫اگه تو گیر بیفتی، ‫یه بحران بین‌المللی میشه
‫نور که همینجوریش هم ‫تو خطر افتاده
‫- نه ‫- تنهایی از پسش بر میای؟
‫اگه نتونی محتویات کیفه رو پیدا کنی، ‫چی میشه؟
‫اتفاق خیلی بدی میفته، نه؟
‫از پسش بر میام
‫میرم یه چند جا زنگ بزنم
‫« نیویورک، هتل وینفیلد »
‫- نگرانی ‫- باریکلا، آقای شرلوک هولمز
‫- به خاطر تلفاتـه؟ ‫- بیشتر شبیه اعدامـه، نیست؟
‫اما آره. یکمی نگران‌کننده‌ بود
‫نه به اندازه‌ی خودِ سرقت. ‫خیال می‌کردم نقشه مثل روز روشنـه.
‫شرایط تغییر کنه، ‫نقشه هم عوض میشه
‫در ضمن، اتفاقاً اینطوری ‫دست بالا داریم
‫باعث میشه ما رو جدی‌تر بگیرن. ‫مگه همینو نمی‌خوای؟
مارکوس، ازت می‌خوام
ماهیت حساس و حیاتی این کار رو بفهمی،‏
پای سیاست‌های جهانی وسطه و برنامه‌ریزیش ماه‌ها زمان برده
‫پدرت چی؟ ‫به‌زودی حکمش صادر میشه
‫پیگیرشم
‫واقعاً
‫اما به این روز افتاد چون اجازه داد ‫امثال توی جنگ‌طلب تحریکش کنن
‫اگه به من گوش می‌داد که ‫الان توی لاهه نمیفتاد پشت میله‌های زندون و
‫یه مُشت مزاحم میراث خونوادگی‌مون رو ‫به تاراج نمی‌بُردن
‫- مزاحم که نشدم؟ ‫- نه
‫نه، نه، بفرما
‫اینکه دعوتم کردید رو
‫به منزله‌ی تمایلتون برای ‫ادامه‌ی توافق‌مون تلقی می‌کنم
‫- درست میگم؟ ‫- بله
‫بله، اما یه چیزی هست که ‫خیلی ذهنم رو درگیر کرده
‫ببینید، من می‌دونم هدفم از این کار چیـه
‫به خاطر کشورم، خونواده و میراثم
‫اما نمی‌فهمم که ‫شما از این توافق چی عایدتون میشه
یه نصیحت بهت بکنم؟
‫هیچوقت سؤالی نپرس که ‫جوابش رو نمی‌دونی
‫حکم اقرار به نادونی رو داره
‫منظورت اینـه که من نادونم؟
‫نه
‫مسئله اینـه که سؤالت رو ‫داری از آدم اشتباهی می‌پرسی
‫- شب خوش، آقایون ‫- شب خوش
‫چرا هنوز داری کار می‌کنی؟
‫می‌دونی که عباس یه هفته قبلِ ‫مجمع عمومی چجوری میشه
‫«هاله، خیلی مسئله‌ی جدی‌ایـه ها»
‫«هاله، خیلی کار مهمیـه ها»
‫«هاله، اینو بده. هاله، اونو بده. ‫هاله، هاله، هاله»
‫بعضی‌وقت‌ها همه چیزو خیلی جدی می‌گیره
‫چشمم به اون روزیـه که ‫من و بیژن برگشتیم ایران
‫انقدر با هم وقت داریم که ‫ریلکس کنیم، می‌دونی؟
‫حالا که حرف عشق و عاشقیـه...
‫وای، دوباره شروع شد
‫چیـه؟ من نمی‌تونم راجع‌به ‫رابطه‌ی عاشقانه‌ی دوستم نظری داشته باشم؟
‫نور، تو رو خدا یه نگاهی به دور و برت بکن. ‫هیچی برای سرگرمی نداریم.
‫فقط یه ناهار خوردیم، هاله. ‫معنیش که نیست می‌خوایم با هم فرار کنیم.
‫از جواب خوشت میاد دیگه، نه؟
‫خیلی آدم مهربونیـه
‫می‌دونستم! صدبار بهت گفتم، نگفتم؟ ‫اصلاً من توی این چیزها یه حس شیشم دارم
‫باشه بابا
‫من راجع‌به حس شیشمت خیلی شنیدم. ‫هفتمت... هشتمت...
‫برو
‫من بقیه‌‌اشو برات تموم می‌کنم
‫واقعاً؟
‫آره
‫من «کارهای خیلی مهمی» دارم که ‫باید انجام بدم
‫« امیل گیگر »
‫« اسامی مهمان‌ها »
‫« امیل گیگر همراه دارد »
‫« جستجوی نام امیل گیگر »
‫« معاون وزیر سابق ‫در وزارت امور داخلی فدرال سوئیس »
‫اوضاع بر وفق مُراده؟
‫عالیـه، نه؟
محساباتم جور در نمیاد
‫نذار کمالگرایی سدّ راه پیشرفت بشه
‫نباید مو لای درزش بره، رز
‫شغلم یه جذابیتی داره که میگه
‫اگه بتونی کدگذاریش کنی یعنی شدنیـه
‫البته، گاهی‌اوقات،
‫توانایی‌هام به گردِ پای افکارم نمیرسن
‫اما توی اون شرایط‌های نادر، ‫می‌دونی چی بیشتر از همه کارسازه؟
‫عیب‌یابی
‫نه وقت این کارها رو دارم و ‫نه حال و حوصله‌اش رو. ولی مرسی.
‫خیلی‌خب، صرفاً به مسخره‌ترین حالتِ ‫این نقشه فکر کن و با همون شروع کن
‫حتماً نیازی نیست دنبال جواب باشی،
‫همه چی رو جوری بچین که ‫از نظر خودت منطقی به نظر بیاد
‫یه امتحان کن
‫با یه شروع مسخره
‫از پسش بر میای، نمیای؟
‫برو... برو بگیر بخواب
‫هی
‫نمی‌دونم فردا چطوری پیش میره
‫اما ازت می‌خوام ‫یه قولی بهم بدی، خب؟
‫اگه توی این مهمونی ‫کوچیک‌ترین چیزی به مشکل بر خورد،
‫راهتو بکِش و برو
‫بی‌معطلی، هیچ خطری نکن
‫خب؟ نه... نه حتی به خاطر من
‫متوجه شدم
‫کافی نیست برام
‫باید بهم قول بدی ‫وگرنه میزنم زیر همه چی
‫قول میدم
‫شب بخیر
‫« باز است »
‫ساعت نُه می‌بندیم. شرمنده
‫فقط دو دقیقه، زود میرم
‫تابلو رو بخونید
‫هی، هی، چطوری...
‫خب، روی تابلو زده بازید
‫مشکلی که نداره، نه؟
‫« بسته »
‫اومدم دنبال بسته‌ام
‫خیلی‌خب، اسم‌تون؟
‫خیلی‌خب، یه لحظه
‫« پاتریک ناکس، رئیس‌جمهور آینده »
‫بفرمایید
‫مشکلی هست؟
‫چاقو دارید؟
‫بهتره یه چند قدم برید عقب
‫جدی میگم
‫حتماً یه اشتباهی پیش اومده
‫فکر نکنم این مال من باشه
‫
‫بله...
‫خب، اسم شما روش نوشته
‫سلام، بیداری که
‫سلام، دیشب که گفتی ‫مسخره شروع کنم؟
‫فکر کنم جواب داد
‫قریب به یقین سرور امنیتی‌شون ‫روی یه رله کار می‌کنه،
‫بنابراین اگه بتونم مختلش کنم، حدوداً یه ربع ‫فرصت داریم تا دوربین‌ها دوباره راه‌اندازی بشن
‫اینجوری اگه کلید کارتی رو داشته باشیم، ‫هم می‌تونیم بدون جلب توجه بریم
‫توی دفتر سفیر و برگردیم. ‫تازه وقت اضافه هم میاریم.
‫نور موفق میشه. ‫کمکش می‌کنم کلید کارتی رو گیر بیاره.
‫راستش یه چندتا کمک هم داری
‫پارتنرتـه. رایزن سوئیسی توی امور ویژه‌ست
‫با خودش راحت می‌بردت داخل و ‫میاردت بیرون
‫توی سوئیس آشنا داری؟
‫آدم کاترینـه. اما هواتو داره
‫باشه، حلـه
‫راستی خودت چطوری وارد مهمونی میشی؟ ‫گمون نکنم اسمت توی فهرست مهمان‌ها باشه
‫مهمونی بدون گارسون هم مگه میشه؟
‫- چیـه؟ ‫- نه، به نظرم... خیلی هم جذابـه
‫شک ندارم این جلیقه‌ی بی‌ریخت ‫خیلی بهت میاد
‫دوست داری می‌تونی پیراهنت رو پس بدی و ‫با من همراه بشی
‫خیلی ممنون. توی کالج ‫به اندازه‌ی کافی گارسونی کردم.
‫همین یارو سوئیسیـه رو می‌چسبم
‫« آدمم میگه با کینکر تراست ‫به جایی نمیرسیم »
‫« کل حسابش یه شبه خالی شد. شرمنده، سی »
‫افتادیم دنبال یه مُشت شبح
‫شما به دل نگیر
‫« پاتریک ناکس »
‫جناب؟ ببخشید؟
‫آیزاک لیدز شمایید؟
‫دخترها، شما برید خونه. ‫من هم الان میام.
‫بله، من آیزاک هستم
‫آیزاک، سلام
‫من کاترین هستم
‫دخترعموی مرحوم‌تون، آلیس، ‫همکار بنده بودن
‫می‌خواستم شخصاً بهتون تسلیت بگم
‫به همراه یه عذرخواهی
‫عذرخواهی چرا؟
‫خب، ظاهراً مشکلی توی ارسال بوجود اومده،
‫اما زودتر از این‌ها باید ‫این بسته به دست عزیزان آلیس می‌رسیده
‫راستش من خیلی با آلیس رفت و آمد نداشتم
‫عموم، پدر آلیس، ‫همیشه‌ی خدا در موردش صحبت می‌کرد
‫مایه‌ی سربلندی پدرش بود
‫علی‌الخصوص وقتی‌که عضو پلیس فدرال شد
‫اما بعدش گمونم وقتی‌که ترفیع می‌گیره،
‫دیگه زیاد بهش سر نمیزنه،
‫تا اینکه یه روز ‫اصلاً خبری ازش نمیشه
‫نمی‌دونم به خاطر موقعیت شغلیش بوده ‫یا از سمت ما چیزی بوده،
‫اما... می‌دونم که بدجور ‫قلب پدرش رو شکست
‫شما پس فرستادیدش
‫یه همچین چیزی
‫بهتره دستِ کسی باشه که ‫واقعاً شناختی ازش داشته
‫براش عزیز بوده
‫- نور ‫- بیا تو
‫بدو بریم. خیلی کار داریم ‫تا قبل از اینکه مهمون‌ها برسن.
‫دارم میام
‫خیلی‌خب
‫- حاضری؟ ‫- آره
‫زیاده‌روی کردم؟
‫نه. نه، خیلی... قشنگ شدی
‫یه دستی میدی؟ ‫نمی‌تونم قَزَن رو ببندم
‫آره
‫- بفرما ‫- ممنونم
‫خیلی‌خب، پس یادت نره، ‫اگه مشکلی پیش اومد، حتماً...
‫از ورودی میام بیرون و ‫به‌کُل فراموشت می‌کنم
‫فهمیدم، دیگه پیتر میتر نمی‌شناسم
‫- رز، دارم جدی میگم ها ‫- متوجه شدم
‫خیلی‌خب، پس مهمونی می‌بینمت
‫باشه، مراقب باش
‫- موفق باشی ‫- تو هم همینطور
‫اسمت چیـه، عزیزم؟
‫رز
‫رز؟
‫بله
‫خب، به خاطر شرایط امشب، ‫می‌خوام به یه اسم دیگه معرفیت کنم
‫بتینا
‫- بتینا؟ ‫- خوشت میاد؟
‫هر چی شما بگید
‫عالیـه
‫چند وقتـه که با کاترین همکارید؟
‫باهاش نه، براش
‫بیشتر آدم رو به اسارت می‌گیره تا به همکاری
‫اسارت؟
‫چند سال پیش، یه خطایی ازم سر زد که ‫دوست ندارم جزئیاتش رو به یاد بیارم
‫خانم‌خانم‌ها هم
‫سر بزنگاه مُچم رو گرفت
‫الان دارم کفاره پس میدم
‫حکم حق‌السکوتش رو داره
‫تا کِی قراره دستت زیر سنگش باشه؟
‫بیا فقط تمرکزمون روی امشب باشه، خب؟
‫اوهوم
‫خیلی‌خب
سینمافریک
‫ایران به دوستانِ سوئیسی‌مون خوش‌آمد میگه
‫- شب خوبی داشته باشید ‫- ممنون
‫خانم
‫- موبایل‌تون ‫- نیاوردمش
‫اوه
‫ممنون، عزیزم
‫نگران نباش. اونا قرار نیست...
‫ناسلامتی توی مهمونی هستیم، عزیزم. ‫زشتـه با بقیه خوش و بِش نکنیم.
‫آخه نمی‌خوام از دستم بپره
‫هر وقت موقعش شد، پیداش می‌کنیم. ‫تا اون موقع، صبر داشته باش.
‫- میرم بازم لیوان خالی بیارم، خب؟ ‫- باشه
‫جناب سفیر. پذیرایی‌تون از وزیر امور خارجه ‫بی‌نظیر بود
‫امیل!
‫توقع نداشتم دوستای سوئیسی‌مون ‫امشب بهمون سر بزنن
‫دیگه چه کنیم؟ ‫حاضر و ناظر اینجام
‫همیشه قدمت روی چشم‌مونـه
‫خواهش می‌کنم. بذارید ‫همراهم رو معرفی کنم.
‫اسمش بتینا ئـه
‫خوش اومدید. آشنایی‌تون باعث افتخاره
‫قبلی چی شد؟
‫میان و میرن دیگه
‫چند سالشـه؟
‫بتینا، بگو ببینم، آمریکایی هستی؟
‫امیدوارم مشکلی نباشه
‫نه، واسه من که مشکلی نیست، ‫ولی واسه تو هست
‫- ماه نوامبر تصمیم بزرگی در پیش دارید... ‫- اوه
‫ناکس یا هیگن برای ریاست‌جمهوری. ‫انتخاب تو کدومـه؟
‫گمونم واسم تصمیم آسونیـه
‫عه!
‫امیل، همراهت یه پا سیاستمداره
‫مراقب باش!
‫آره
‫دایره‌ی مراقبتم فقط به این چیزها محدود نمیشه
‫اونا چی هستن؟
‫کرستینی انار، خوشمزه‌ست
‫- خواهش می‌کنم بفرمایید ‫- اگه مشکلی نیست، دو تا برمی‌دارم
‫بتینا
‫فکر کنم توی گلوش گیر کرده
‫- توی گلوت گیر کرده؟ ‫- عزیزم
‫- راه گلوش بسته شده ‫- یه کاری بکنید
‫- توی گلوت گیر کرده؟ ‫- یه کاری بکنید!
‫یه کاری بکن، جناب سفیر
‫خواهش می‌کنم
‫من خوبم. چیزیم نیست. خوبم
‫چیزیم نیست
‫بدجور ما رو ترسوندی
‫تو. بیا کمکِ من. زود باش
‫من فقط... باید یکم آب بخورم
‫- چی شد؟ ‫- جواد الان بردش یه جایی با خودش
‫کی رو؟ پیتر رو؟ کجا؟
‫نمی‌دونم ولی زمان زیادی برامون نمونده. ‫چیکار کنیم؟
‫من...
‫فقط یکم هوای تازه می‌خوام
‫چی؟ نه، کجا داری میری؟
‫- هنوز اون کارت کلید پیشتـه؟ ‫- آره
‫هم اون و هم موبایلت رو بده من. ‫باید عکس بگیرم.
‫زود باش، قبل اینکه نظرم عوض بشه
‫خیلی‌خب، پیتر رو پیدا کن و ‫مطمئن شو حالش خوبه، خب؟
‫واقعاً حیفـه. نمی‌شد اینا رو ‫دوباره کادو داد به یکی دیگه؟
‫اینا هدایای ارزشمندِ متحدانِ مورد اعتمادمون هستن
‫محاله اونا رو به کسی بدیم
‫ولی صد البته که برای ما الکل قدغنـه
‫پس چرا باید بهتون شراب هدیه بدن؟
‫سفیر قبلی‌مون به قوانین کاملاً پایبند نبود
‫ولی براش درس عبرت شد
‫بگو ببینم مت، چند وقتـه که توی ‫این شرکت خدماتی کار می‌کنی؟
‫چند ماهی میشه. چطور؟
‫نوع راه رفتنت با بقیه فرق داره
‫چطوری راه میرم؟
‫با هدف
‫- فقط سعی می‌کنم کارم رو خوب انجام بدم ‫- که اینطور
‫اون‌وقت قبلِ این شغلت چی بوده؟
‫بیشتر تو کار خرده‌فروشی بودم، ولی این ‫واسه موقعی بود که شمال ایالت زندگی می‌کردم
‫الان فقط به فکر پرداخت قبض‌ها و ‫غذا دادن به سگم هستم
‫از این غذاهای کنسروی نمی‌خوره. ‫فقط مرغ آب‌پز باکیفیت می‌خوره.
‫نژادش چیه؟
‫یه لابرادور زرد
‫- کلاً عشق سگ داری؟ ‫- نه
‫برام عجیبـه چون لابرادورها ‫به‌طور طبیعی به مرغ حساسیت دارن
‫اسکات نه. اون عاشقشـه. ‫هر چی می‌خوره سیر نمیشه.
‫خب، گمونم کارم تمومه
‫میشه برگردم سر کار؟
‫وگرنه نمی‌ذارن از ماشین بیام بیرون
‫نه
‫هنوز نه
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
‫یه عمر توی سازمان ضدجاسوسی کار کردم
‫به نظرم خیلی به درد بخور بوده
‫ولی مثل اکثر شغل‌ها، ‫عادت‌هاش رو با خودت میاری خونه
‫عادت‌هایی که طی اون مدت یاد گرفتی
‫مثلاً، هر موقع وارد اتاقی میشم،
‫چشمام به‌طور ناخودآگاه ‫مسیرهای فرار رو ترسیم می‌کنه
‫هر در و پنجره‌ای که بشه ازش فرار کرد
‫هر کاری هم بکنم نمی‌تونم جلوش رو بگیرم
‫عالیه، رفیق
‫نمی‌دونم چه ربطی به من داره، پس...
‫وقتی دیدم تو هم مثل من
‫همین وسواس رو داری، ‫برام سؤال شد
‫شمردن پنجره‌ها و درها با چشمات
‫واسه یه پیش‌خدمت عادت عجیبیـه، مگه نه...
‫مت؟
‫از حرف زدن با شما خوشحال شدم، ‫ولی باید برگردم سر کار
‫نه، فکر نکنم
‫گوه توش
‫جواد اون توئـه؟
‫عباس باهاشون کار داره
‫دستش بنده. برو پی کارت
‫نمی‌دونم به خیال خودت من کی‌ام. من...
‫یادِ هر کی که افتادی، ‫باور کن من اونقدر باحال نیستم
‫نه. خودت رو دست‌کم نگیر. ‫تازه داریم آشنا می‌شیم.
‫فقط یه کوچولو
‫وای خدا!
‫این یه کت‌شلوار دست‌دوز ویژه‌ست!
‫خرابش کردی!
‫متأسفم
‫سوابق‌تون رو نگاه بنداز. خب؟ ‫به من اجازه دادن اینجا کار کنم، عین بقیه
‫پس میگی اگه از بقیه‌ی پیش‌خدمت‌ها بپرسم، ‫ضمانتت می‌کنن؟
‫- آره، همین رو میگم ‫- اون‌وقت چه اسمی رو ازشون بپرسم؟
‫مت. اسم من متـه
‫ببین، این مسخره‌ست. ‫مجبور نیستم تحملت کنم.
‫من یه شهروند آمریکایی‌ام و ‫اینجا هم شهر خراب‌شده‌ی نیویورکـه
‫- نمی‌تونی منو زندانی کنی ‫- جدی؟
‫این یه اقامتگاه دیپلماتیکـه، یعنی همین اتاق
‫بخشی از قلمروی حاکمیتی جمهوری‌اسلامیـه
‫- عالیه. یعنی تو شهردارشی؟ ‫- نه
‫من خداشم
‫چیه؟
‫با یکی از دستیارها یه مشکلی داریم
‫- کی؟ ‫- نور
‫ببریدش زیرزمین
‫یکم بترسونیدش
‫اینطوری می‌فهمیم واقعاً کیه
‫ای احمق بی‌ملاحظه!
‫توقع داری چطوری امشب با این ‫لباس خیس توی مهمونی باشم...
‫مشکل چیه؟
‫- سر تا پام نوشیدنی ریخته به لطف خانم! ‫- جناب. صداتون رو بیارید پایین
‫حق با شماست، البته
‫گمونم یکم جوگیر شدم
‫عذر می‌خوام
‫میرم نوشابه پیدا کنم
‫خوبی؟ چیزیت که نشد؟
‫معذرت می‌خوام. تقصیر من بود
‫یعنی چی؟ اصلاً مهم نیست
‫برو لباست رو عوض کن
‫ببخشید؟
‫این بالا چیکار می‌کنید؟ ‫چطوری اون رو آوردید داخل؟
‫همه می‌بایست موبایل‌شون رو ‫درِ ورودی تحویل می‌دادن
‫صف دستشویی خیلی طولانی بود و ‫فکر کردم این بالا هم دستشویی باشه
‫اینو هم توی راهرو پیدا کردم
‫می‌دونید مال کیه؟
‫آره. همکارمـه. ‫بهش میدم.
‫حالا لطفاً بفرمایید
ارائـــه شــده تــوســط رســانــه بــزرگ ســـیــنـمـافــریــک
‫باید برگردم داخل ون خدماتی. ‫ظروف نقره تموم کردیم.
‫آهای
‫میشه از اون نون کوچولوها واسم بیاری؟
‫حتماً
‫رُز
‫آهای
‫گوه توش
‫چه بلایی سرت اومد؟
‫سپر بلای تیم شدم
‫بریم؟
‫فقط باید...
‫بدش من. واسه امشب اضافه‌کاری هم کردی
‫فقط جلوی کاترین ازم تعریف کن، خب؟
‫خیلی‌خب
‫دوستِ من
‫عجب شب بی‌نظیریه
‫البته. فقط به همین دلیل بهم زنگ می‌زنه
‫خب، می‌دونم دلش می‌خواد پیامک بزنه. ‫آسون‌تر میشه که...
‫کاترین
‫چهار سال توی بخش عملیات‌‌های برون‌مرزی،
‫پنج سال قبلش هم توی اداره‌کل
‫اون زن هیچوقت مسئولیتی که ‫از پسش بر نیاد رو قبول نکرد،
‫اگه هم قبول می‌کرد، صدش رو براش می‌ذاشت،
‫خودش رو وقف کار می‌کرد چون ‫شغلش همین رو می‌طلبید
‫خیلی‌خب، نمی‌دونم قضیه چیه،
‫ولی امشب اصلاً موقع مناسبی براش نیست
‫آره، حق با توئـه
‫ولی فداکاری نکته‌اش همینـه، مدیر گدنی
‫لامصب اصلاً راحت نیست!
‫این خاکسر کسیـه؟
‫خدا وکیلی، کاترین؟ سر شام؟
‫اسمش آلیس لیدز بود
‫بهترین مأمورم بود، چم و خم کار رو بلد بود
‫تنها توقعش هم این بود که ‫سازمان هواش رو داشته باشه
‫پس بهتره به دیدنِ من عادت کنی، بایرون
‫چون تا وقتی بهم نگی واسه چی مُرده، نمیرم
‫من یه سر میرم دستشویی
‫ببخشید
‫«فاکس‌گلاو»
‫چیه؟
‫کجا بودی؟
‫ببخشید. برگشتنم بیشتر از حد انتظار طول کشید
‫تو رفتی، درسته؟ وقتی منو ‫بردن اون پشت، تو رفتی؟
‫خب، من... قرار بود برم، ولی...
‫رز، قرار شد اگه اتفاقی در شُرف افتادن بود...
‫می‌دونم. ولی پیتر، من موفق شدم
‫کارت کلید رو برداشتم، کیف رو پیدا کردم،
‫عکس گرفتم و به موقع زدم بیرون
‫موفق شدم
‫منظورت چیه؟ عکس‌ها کجان؟
‫توی گوشی نور هستن. ‫فردا درشون میاریم.
‫- لطفاً عصبانی نباش ‫- من نـ...
‫عصبانی نیستم
‫نباید اونجا می‌بودی
‫خب؟ باید می‌رفتی. ‫بهم قول داده بودی.
‫رز، اگه اتفاقی برات میفتاد، من...
‫من خوبم
‫تو هم چیزیت نشده
‫موفق شدیم
‫تو موفق شدی
‫سلام
‫- مهمونی چطور بود؟ ‫- بازار شام
‫- ولی دوستت امیل خیلی کمکمون کرد ‫- آره، شنیدم
‫- کی فکرش رو می‌کرد رُز این‌کاره باشه؟ ‫- من
‫ارتباط دیگه‌ای بین سالومون وگا و ‫فاکس‌گلاو پیدا کردی؟
‫دیشب سر شام مکالمه‌ی پرباری داشتم،
‫جزئیاتش هنوز ناقصـه،
‫ولی لحنش ذهنم رو مغشوش کرد
‫این قسمت از سختی‌های این شغل رو ‫موقع معرفی نمیگن
‫آره
‫قبلاً هم اینطوری کسی رو از دست داده بودی؟
‫یه بار. چند وقت پیش
‫متأسفم
‫قبلاً هر دو هفته یه بار اینجا با آلیس ‫واسه گزارش‌گیری ملاقات می‌کردم
‫اِسکله محل محبوبش بود
‫همیشه خیال می‌کردم انتخابش جنبه‌ی راهبردی داره
‫عمومیـه، مُسطحـه، فقط یه راه به داخل داره
‫ولی بعدش فهمیدم...
‫فقط آب رو دوست داشته
‫توی بانکوک که بودیم،
‫یه مأموریت نظارتی واسه کل شب بهم داد
‫معلوم شد فقط داشتیم کامیون غذایی سیار ‫موردعلاقه‌اش رو دنبال می‌کردیم
‫رازش هم همینـه
‫چیزی که از هر مأمور خوبی، ‫یه مأمور فوق‌العاده می‌سازه
‫لذت بردن از مسائل جزئی؟
‫آره
‫آلیس بهتر از همه‌مون این کار رو می‌کرد
‫نگو که دوباره با اون مارماهی قرار داری
‫دفعه‌ی پیش، بعد ملاقات ‫سِگرمه‌هات رفته بود توی هم
‫- اون پسرخاله‌مـه، اسلون ‫- پسرخاله هم شد فامیل؟
‫ناسلامتی ازدواج فامیلی رو مجاز می‌دونن
‫بعلاوه، خیلی حال به‌هم زنـه
‫مثل سگ ولگرده
‫بهتره بگی راسو
‫اون داره بدون اطلاع من، ‫دست به یه کارهایی می‌زنه
‫وقتشـه یادش بیاد ‫کی دستِ بالاتر رو داره
‫بیا
‫اینو بپوش. برازنده‌تره
‫زیادی جیغ نیست؟
‫رنگ‌های جیغ نمایانگر قدرت هستن
‫بپوش
‫آخی
‫ساگرادوس
‫از هاوانا اومده
‫- میشه یه حالی به خودم بدم؟ ‫- چرا که نه
‫آخه فقط همین رو بلدی
‫نمی‌فهمم
‫نقشه‌مون جلو افتاده. ‫نباید جشن بگیریم؟
‫نقشه‌مون؟
‫نه. نقشه‌ی من
‫که اگه یاد نیست، خیلی ساده بود
‫وجودِ آزمایشگاه سیار رو مستند کنی واسه اخاذی،
‫نه که کلش رو بدزدی و پشت سرت یه عالمه ‫جنازه‌ی وامونده‌ی آمریکایی به جا بذاری
‫- چقدر خرج برداشت؟ ‫- چی؟
‫دست‌هات. ناخن‌هات
‫- مانیکور کردی دیگه؟ ‫- که چی؟
‫دست‌های زُمخت، یعنی سخت‌کوشی
‫دست‌های نرم یعنی... بازیگوشی
‫تقصیر تو نیست
‫از تو توقع داشتن ظریف‌تر و باکلاس‌تر باشی
‫فکر می‌کنم یادت رفته کجای کاری
‫من هم فکر می‌کنم پات رو از ‫گلیمت درازتر کردی، اُردک کوچولو
‫شاید وقتشـه یکم وفاداری نشون بدی
‫به کی؟
‫خودت می‌دونی کی
‫من بودم منتظرش نمی‌ذاشتم
‫پدرت این روزها داره کم‌طاقت میشه
‫- هنوز نرسیده؟ ‫- توی راهـه
‫مطمئنی عکس‌‌ها پیششـه؟ ‫اسناد رو دیدی؟
‫آره. همگی به فرانسوی بودن، ‫ولی با موبایل نور اسکن‌شون کردم
‫- فرانسوی؟ ‫- آره
‫باشه
‫خیلی‌خب. چند دقیقه منتظرش می‌شیم
‫چه خبره؟
‫میشه تنهامون بذاری؟
‫خدایی؟
‫خیلی‌خب
‫این اطلاعاتیـه که از فاکس‌گلاو داریم؟
‫چیزی که ازش مونده. ‫باقیش احتمالاً توی آتیش سوخته.
‫نمی‌فهمم. اینا یه مشت اسم پراکنده و ‫عوامل شیمیاییـه
‫زیاد قابل اتکا نیست، ولی ‫همه‌ش با عقل جور در میاد
‫برنامه تحقیق و توسعه مخفی، ‫شیمیدان‌های نظری
‫هدف این بود سلاح‌های ‫مصنوعی جدیدی خلق کنن که
‫آمریکا بتونه از بقیه پیشی بگیره،
‫و بعد پادزهرها و حلال‌هایی بسازن که ‫اثرات اون‌ها رو خنثی کنه
‫تنها مشکل این بود که
‫خب، باید مواد شیمیایی رو تولید می‌کردن تا ‫بفهمن چطور می‌شه جلوی اثراتشون رو گرفت
‫سی‌آی‌ای با همکاری ارتش آمریکا،
‫مخفیانه 9 ماده شیمیایی جدید رو ‫توی یه آزمایشگاه سیار ساختن،
‫که از روز جمعه
‫همگی گم شدن
‫منظورت چیه که گم شدن؟ ‫یعنی دزدیده شدن؟
‫با توپ‌ پر حمله کردن. اون وسط ‫دو تا تفنگدار نیروی دریایی رو هم کُشتن.
‫پشمام
‫میشه بیایم پایین؟
‫آره
‫- سلام. کسی تعقیبت کرد؟ ‫- نه
‫ولی بعد از اتفاقات دیشب، ‫کل دفتر گوش به زنگـه
‫میگن ترقوه‌ی یکی از نگهبان‌ها رو شکوندی
‫اون کیه؟
‫اون با ماست
‫شنیدم نقش مهمی توی بدست آوردن ‫اطلاعاتی که خیلی نیازمون بودن داشتی
‫درسته؟
‫آره
‫این نوع همکاری برای من خیلی ارزش داره
‫عکس‌هایی که رز از اون اسناد گرفت، ‫پیشت هستن؟
‫مشکلی نیست. عکس‌ها رو بده بهش
‫من... نیاوردم‌شون
‫ولی جاشون امنـه
‫نور
‫من بهتون قول دادم و پای قولم می‌مونم
‫ولی اول باید مطمئن بشم که ‫شما هم پای قول‌تون می‌مونید
‫باید بدونیم توی اون اسناد چی هست. همین الان
‫ما خانواده‌ات رو میاریم بیرون، ‫ولی یکم زمان می‌بره
‫چقدر؟
‫جواد داره کل فیلم‌های دوربین‌های ‫مداربسته رو زیر و رو می‌کنه و
‫کم‌کم سؤال پرسیدن‌هاش شروع میشه، ‫کل دفتر رو سین‌جیم می‌کنه
‫من... دیگه نمی‌تونم صبر کنم
‫پیتر، اون بی‌راه نمیگه
‫طراحی عملیات نجات زمان می‌بره، ‫مخصوصاً توی کشور دشمن
‫خانم طاهری، آدمایی که ‫اون اطلاعات رو به عباس دادن،
‫یه چیز به شدت خطرناک رو دزدیدن
‫اون اسناد ممکنه بهمون بگن که ‫اونا کی هستن و نقشه‌شون چیه...
‫نه!
‫شماها خواسته‌هاتون بیشتر و بیشتر میشه
‫خانواده‌ام رو هم مثل هویج بالای سرم نگه داشتید
‫من هم به قولم عمل کردم
‫خودم رو به خطر انداختم
‫به کشورم خیانت کردم
‫حالا نوبت شماست که برام کاری بکنید
‫نور، خواهش می‌کنم
‫گوشیت کجاست؟
‫بهت که گفتم
‫پیتر
‫عکس‌ها رو به یه درایو انتقال دادم
‫کجا؟
‫اگه اون اسناد اینقدری که میگی مهمـن،
‫همین الان خانواده‌ام رو از ایران خارج کنید
‫اون‌وقت عکس‌هاتون رو می‌گیرید، قبلش نه
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]