« « سینمافریک با افتخار تقدیم می کند » » [ CinemaFreak.Net ]
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
‫♪ صبح‌ها پیتزا ♪
‫♪ شب‌ها پیتزا ♪
‫♪ وقتِ‌شام پیتزا ♪
‫♪ وقتی پیتزا روی نون بیگِل باشه ♪
‫♪ می‌تونی هروقت بخوای پیتزا بخوری ♪
‫عجب.
‫از اون چیزهاست که فقط یه روانی واسه خودش می‌خونه.
‫دروغ نمیگی والا.
‫♪ صبح‌ها پیتزا ♪
‫♪ شب‌ها پیتزا ♪
‫♪ وقت‌شام پیتزا ♪
‫از اون چیزهاست که با خون
‫روی دیوار توی یه صحنه‌ی جرم می‌نویسن.
‫در ضمن، مگه پیتزای شب
‫و پیتزای وقتِ شام در اصل یه چیز نیستن؟
‫واسه این بابا که نه. ‫طرف کلاً رد داده.
‫بفرمایید.
‫باشه.
‫ترجیح میدم بمیرم
‫تا این درخواستِ به‌خصوص رو از شما بکنم.
‫مقدمه‌ی جالبی واسه درخواستت نیست.
‫ولی من هفته‌ی آینده امتحانات نهایی دارم ‫و علف تموم کردم،
‫که واسه درس خوندن نیازش دارم.
‫می‌شه لطفاً یکم از شما قرض بگیرم؟
‫خب خب خب.
‫گذرِ پوست به دباغ‌خونه افتاده.
‫کوتاه بیاین. ‫بدون علف نمی‌تونم تمرکز کنم.
‫کلی هم کار باید انجام بدم.
‫ازمون تعریف کن.
‫- چی؟ ‫- ازمون تعریف کن.
‫- هر نفر یه تعریف. ‫- آره.
‫در ضمن تعریفِ خوبی هم باشه.
‫یه چیزی که خودمون هم ازش بی‌خبریم.
‫باشه.
‫جان...
‫تو از معدود افرادی هستی
‫که توی مجتمع تجاری با سرعت مناسبی حرکت می‌کنه.
‫وای، این که... راستش خیلی مسئله‌ی بزرگیه.
‫دقیقاً.
‫و تد، خوشم میاد
‫اگه توی خونه خون ببینم،
‫می‌دونم که خونِ تو نیست.
‫ترکوندی اصلاً، بلیر.
‫جانی، جعبه‌ی علف رو بیار.
‫اطاعت امر.
‫دمـتون گرم.
‫بخشکی شانس.
‫- چیه؟ ‫- خودمون هم تموم کردیم.
‫عالی شد.
‫باشه، یه نظری دارم.
‫من میگم یه مدت مصرف نکنیم.
‫کارِ سالمیه؟
‫جانی، خوب تو چشمـام نگاه کن.
‫به خودت بیا کسخل!
‫می‌خوای بمیریم؟
‫چی‌کار کنم خب؟
‫ساقی ثابت‌مون نیستش.
‫- هی، کریس بلث چطور؟ ‫- اون کیه؟
‫یه بچه‌ی عجیب تو مدرسه‌مون
‫که مارِ خونگی داره و همیشه انگار خیسه.
‫آره، تابلوئه که طرف نئشه‌بازه؟
‫وایسا ببینم، نه، نمی‌تونم از یه بچه‌ی 17 ساله علف بخرم.
‫- نه بابا، مشکلی نیست. 23 سالشه. ‫- یا خدا.
‫آره، هنوز با مامان‌باباش زنگی می‌کنه.
‫همیشه از پشت پنجره‌ی طبقه بالای خونه می‌بینمـشون،
‫ولی انگار اصلاً تکون نمی‌خورن.
‫مامانش یه روزنامه‌ی زرد نگه داشته.
‫سلام گاس.
‫سلام خانم بنت.
‫مرسوله‌تون رو آوردم.
‫خیلی ممنون.
‫چشم مصنوعی جدید همسرت چطوره؟
‫دوران سختی بوده.
‫هر از گاهی می‌چرخه،
‫واسه همین باید 7 دقیقه زنم رو تکون بدم.
‫ولی دکتر میگه فقط تا چند ماه آینده
‫این وضعیت زندگی‌مونه.
‫لطفاً سلام گرمم رو بهش برسون.
‫حتماً. خیلی ممنون.
‫- اینـم روزنامه‌ی تو، متی. ‫- از دستِ تو، سوزان.
‫واسه چی تو زندگی مردم دخالت می‌کنی؟
‫طرف باید زنش رو
‫مثل گویِ جادویی تکون بده.
‫دلش نمی‌خواد ازش صحبت کنه.
‫داشتم بهش نشون می‌دادم که برام مهمه.
‫مردم دوست دارن وقتی به زندگی‌شون علاقه نشون میدی.
‫باعث می‌شه احساس خاص بودن بکنن.
‫اینجا رو ببین جان من.
‫سه‌تا بچه رو به جرم خراب‌کاری توی کلیسا گرفتن.
‫- خدای من، جدی؟ ‫- آره.
‫نوشته نئشه‌ی مواد بودن و دزدکی وارد شدن
‫و کیرشون رو مالیدن به کلاویه‌های اُرگ.
‫- وای نه. ‫- آره.
‫ماجرا نیم ساعت ادامه داشته
‫تا پدر اودِل بالاخره جلوشون رو می‌گیره.
‫متی، ببین.
‫نوشته همه‌شون دانش‌آموزِ دبیرستان جان هنکاک هستن.
‫مدرسه‌ی جان خودمونه!
‫یه مشت بچه‌ی رذل.
‫حرفِ پدر اودل رو هم نوشته.
‫«این فقط آخرین مثال از عواقب
‫تنزلِ ارزش‌های خانواده‌ست.
‫وقتی والدین تو زندگی بچه‌شون دخیل باشن،
‫اینجور اتفاقات رخ نمیده.»
‫متی، اگه جان بود چی؟
‫نبوده دیگه. آروم باش.
‫شاید لازمه بیشتر تو زندگیش دخالت کنیم.
‫بالاخره.
‫اگه جانی مثل اون بچه‌های کلیسا که مواد زدن بشه
‫هیچوقت خودم رو نمی‌بخشم.
‫اینـم بقیه‌اش.
‫پمپ‌بنزین تخمی بدترین ساندویچ تن‌ماهی عمرم رو
‫داد دستم.
‫اون که دو هفته پیش بود.
‫آره، پشتِ صبحونه‌ی سنگینی که از دِنی گرفتم گیر کرده بود.
‫متی...
‫چطوره امشب یکم صمیمانه وقت بگذرونیم؟
‫لطفاً؟
‫باشه. چرا که نه.
‫ممنون، متی.
‫بیتل بیلیِ کوفتی
‫داره با مالیاتی که من میدم ریخت‌وپاش می‌کنه.
‫سلام. می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫سلام. بله، ما... دوست‌های کریس از مدرسه هستیم.
‫بله البته. می‌تونید برید داخل.
‫پسرها دارن بازی می‌کنن.
‫سرش رو له کن!
‫اول پاهاش رو قطع کن! بکشش!
‫بمیر کسکشِ زشت!
‫سر کیریش رو قطع کن!
‫مشتی با چاقو بزنش!
‫ریدم توش، من دارم می‌میرم!
‫کیه؟
‫یعنی عن توش!
‫جغدخرس ضربه‌ی گُرزِت رو جاخالی میده،
‫که از دماغ تا نافِت رو چاک میده.
‫12 پوینت صدمه می‌بینی
‫در حالی که جغدخرس خونت رو می‌مَکه.
‫جداً می‌خوای دمِ کشفِ معبد من رو بکشی؟
‫کیر تو کونت، کریس! ‫کار درستی نیست!
‫آره کریس. این چه وضعیه؟
‫بدونِ برنت که نمی‌شه بازی کنیم.
‫هی. قانون قانونه
‫اگه از بازی من خوش‌تون نمیاد،
‫می‌تونید هروقت خواستید برید.
‫می‌دونی چیه؟ ‫کیر توش پس!
‫کیسه تاس مخملـم رو پس بده.
‫از وقتی یه دختر رو بوس کردی ‫کلاً لاشی شدی.
‫کون لقِ خودت و دورگه‌ی اسب و اژدهایی که باهاش وارد شدی.
‫پاشید بریم، بچه‌ها.
‫باشه، بدرود. ‫بای‌بای.
‫بزنید به چاک.
‫حالا مجبور نیستم پدرِ غایبت رو
‫زورکی وارد خط داستانی کنم.
‫عجب کسشعری.
‫بیاید بریم.
‫سلام.
‫جان بنت. اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫خب، من و خانواده‌ام امیدوار بودیم
‫یکم ماریجوانا داشته باشی که بخریم.
‫الان وقت خوبی نیست، باشه؟
‫الان یه کمپینِ شاهکار سیاهچال‌ها و اژدهایان رو
‫واسه یه مشت دلقکِ نمک‌نشناس حروم کردم!
‫شرمنده که اینجوری شد.
‫پس زیاد مزاحمت نمی‌شیم.
‫الان زیادی عصبانی‌ام که علف بفروشم، خب؟
‫باید توی تاریکی دراز بکشم ‫و ستاره‌های نوریم رو ببینم.
‫به خاطر شاهکارت ناراحتی.
‫- درسته؟ ‫- دقیقاً!
‫شاید ما بتونیم کمکت کنیم.
‫منظورت چیه؟
‫شاید ما بتونیم بازی کنیم
‫و وسط کار هم یکم علف گیرمون بیاد.
‫نمی‌خوام این ماجراجویی رو
‫با یه گروه کاملاً جدید از اول شروع کنم.
‫- شرمنده. ‫- بیخیال.
‫نمی‌خوای حسادت اون دیوث‌ها رو برانگیخته کنی؟
‫آره، فکر کن قیافه‌شون چه شکلی می‌شه
‫وقتی با افراد جدید مشغولِ این کار باشی.
‫اون چی بود دیگه؟
‫منظورت چیه؟ ‫داشتم تاس می‌انداختم.
‫نخیر. اون نبود.
‫- چرا، بود. ‫- لبِ پایینت رو گاز گرفته بودی.
‫آره، چون بابتِ بازی خیلی هیجان دارم.
‫بعد چرا پرتش کردی روی صورتش؟
‫اصلاً تا حالا سیاهچال‌ها و اژدهایان بازی کردین؟
‫نه، ولی زود یاد می‌گیریم.
‫صبرکنید یه لحظه، بچه‌ها.
‫جدی اصلاً ارزشش رو داره؟
‫من هیچی از این بازی عجیب نمی‌دونم.
‫سیاهچال‌ها و اژدهایان همونه که توش کرگدن‌های گرسنه داره؟
‫- وایسا ببینم، این کدوم بود؟ ‫- بیخیال.
‫هنرش رو زیر سوال می‌برید.
‫یه لحظه وایسا، تند نرو.
‫نظرته جالبش کنیم؟
‫اگه تونستیم بازیت رو ببریم، ‫بهمون علف میدی.
‫بر ماموریت چیره شو، گیاه رو به دست بیار.
‫جوری گفتی انگار فکر می‌کنی قافیه داره.
‫نکنه فکر می‌کنی قافیه بود؟
‫فقط بهش فکر کن.
‫یه بازی سیاهچال‌ها و اژدهایان ‫که شرط‌بندیِ واقعی روش انجام شده.
‫تصور کن چقدر حالت رو جا میاره.
‫خیلی‌خب. انجامش میدیم.
‫ولی باید خونه شما بازی کنیم.
‫پسرم صبح زود واسه مدرسه بیدار می‌شه.
‫به خاطر اینکه اولین بازی‌تونـه
‫خودم از قبل براتون ‫شیت شخصیتی‌تون رو ساختم
‫پس می‌تونیم فوراً وارد بازی بشیم.
‫نوشته من یه ساحرم. ‫یعنی چی؟
‫تو مایه‌های جادوگر.
‫آخرهفته‌هام تعطیلـم؟
‫اولین سوالت اینه؟
‫دارم یه کار جدید رو شروع می‌کنم.
‫به نظرم منطقیه که بدونی ساعات کاریت چیه.
‫آوازخوان؟ چی هست؟
‫یعنی قصیده‌خوان. خواننده‌ی اشعار.
‫عالی شد. چه مفید.
‫«پشمام. اژدها جلومه.»
‫«نگران نباش. الان برات دخترِ پولکی می‌خونم.»
‫بلیر، تو چی هستی؟
‫دزدم. پس چیزمیز می‌دزدم؟
‫آره، مثل هابیت.
‫مثل دیلدو بگینز.
‫- چی؟ ‫- دیلدو بگینز دیگه، هابیت.
‫بیلبو.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫اسمش دیلدو بیلبو بود؟
‫سلام بچه‌ها.
‫چی‌کار می‌کنید؟
‫سلام. سلام مامان.
‫فقط داریم یه بازی می‌کنیم.
‫- این دوست‌مون کریس‌ـه. ‫- سلام کریس.
‫جانی، در موردِ توالتِ اینجا بهش هشدار دادی؟
‫توالت چشه مگه؟
‫کریس، اگه خواستی توالت بری،
‫پنج‌تا چیز رو باید بدونی.
‫راستش وسط بازی هستیم، مامان.
‫می‌دونم. به نظر خیلی باحال میاد.
‫می‌شه من و پدرت هم بازی کنیم؟
‫- آره... راست کارشون نیست. ‫- مناسب نیست...
‫- عالیه. تا بعد. ‫- نه. متی. وایسا، وایسا.
‫جانی، فقط می‌خوایم یکم باهات وقت بگذرونیم.
‫به علایقت علاقه نشون بدیم.
‫راستش این ماجراجویی
‫مناسب پنج قهرمانه.
‫اگه بخوان بازی کنن ‫براشون شیت شخصیت اضافی دارم.
‫اوه!
‫حتماً.
‫- آره، چرا که نه. ‫- عالی شد.
‫لازمه آرایش کنم؟
‫همینجوری خوبه؟
‫خوبه... مشکلی نیست.
‫آقای بنت، تو نقش کشیش ما رو بازی می‌کنی.
‫خانم بنت، شما نقش مبارزمون رو.
‫خوشم اومد. مثل نانسی کرافورد.
‫- چی؟ ‫- همسایه‌مون رو میگم.
‫سرطان داشت.
‫مبارز بود. واسه یه مدتی.
‫ولی کافی نبود.
‫خدا ازش قطع امید کرد، طفلک.
‫یادم نیست چه نوع سرطانی داشت.
‫یادمه که یه تیکه‌ی بزرگ از زبونش رو از دست داد.
‫می‌شه کشیش کَر باشه؟
‫تمام اطلاعات
‫شخصیت‌تون توی بازی
‫توی شیتِ شخصیت‌تون هست.
‫طبقه‌تون رو مشخص کردم،
‫ولی می‌تونید نژادتون رو انتخاب کنید.
‫- سفیدپوست ‫- چی؟
‫- گفتی می‌تونم یه نژاد انتخاب کنم. ‫- نه.
‫می‌شه به جای یکی از نژادها، سفیدپوست رو انتخاب کنم؟
‫نه. منظور از نژاد مثلاً اِلف،
‫نیمه‌اِلف و دورفـه.
‫چطوره دیگه بازی رو شروع کنیم؟
‫سرطان. چیز خوبی نیست.
‫ماجراجوییِ ما از میخونه‌ی قدیمی و رنگ و رو رفته‌ای
‫در حاشیه‌ی یک جنگل مرموز شروع می‌شه.
‫از همین الان باید بگم ریدم توش.
‫شما یک گروه از ماجراجویانِ رهگذرید،
‫که قصه‌هایی از یک معبد مخفی بزرگ
‫پُر از طلا شنیدین.
‫فرقه‌ی ایریدور ازش نگهبانی می‌کرده
‫تا وقتی که همه‌شون ناپدید می‌شن.
‫طبق شایعه یکی از اعضای فرقه‌ایِ مُرتد
‫حالا مشتری ثابت این میخونه‌ست ‫و نقشه‌ی معبد رو داره.
‫باشه. از کجا شروع کنیم؟
‫هرچی زودتر این نقشه رو پیدا کنیم،
‫زودتر می‌رسیم به... گنجینه.
‫شاید بارتندر یه چیزی بدونه.
‫یه سم آدامز به من بده.
‫متأسفم کشیش عزیز،
‫ولی اینجا فقط مِی‌اَنگبین سرو می‌کنیم.
‫مگه پفیوزی؟
‫من یه پاینت مِی‌اَنگبین می‌خورم.
‫به هیچ وجه الکل نمی‌خوره.
‫می‌تونه دکتر پپر بزنه.
‫دکتر پپر؟
‫چه کلمات عجیبی.
‫ای بابا، بازم ماجرای اون رستوران مکزیکیه
‫تکرار شد.
‫بچه‌ها. ببینید.
‫شرط می‌بندم عضو فرقه‌مون اونه.
‫هی استار وارزی، ‫می‌شه یه لحظه باهات صحبت کنیم؟
‫صحبت کنید.
‫طفلک. مطمئنم مشکل بی‌اشتهایی داره.
‫بدنت همینجوری خوشگله.
‫عیسی مسیح برس به دادمون، شروع شد.
‫تو همون یارویی که نقشه دستشـه؟
‫یا استیون تایلر!
‫هیس. بذار صحبت کنه.
‫من یکی از پیروان ایریدور بودم.
‫در تلاش‌مون برای پاکسازی این دنیا،
‫توی معبد گردهم اومدیم
‫و نیرویی بزرگ و ماورائی رو بیدار کردیم.
‫اما خیلی قدرتمند و شیطانی بود.
‫حالا می‌تونه کل قلمروی ما رو نابود کنه.
‫می‌شه یه دهن برام بخونی
‫«پیش خودم میگم، عجب دنیای شگفت‌انگیزی؟»
‫نقشه‌ای از این معبد شیطانی داری؟
‫عهد بستم که هیچوقت برنگردم.
‫پس می‌تونید نقشه‌ی من رو داشته باشید.
‫ممنون.
‫فکر کنم اینجا بار مخصوص گِی‌هاست.
‫برام مهم که نیست، ولی هست.
‫اینجا دستشویی دارن؟
‫« سوکوبوس - اینکوبوس »
‫نگهش دارم بهتره.
‫ظاهراً باید از این مسیر
‫بیشتر به دلِ جنگل وارلاک بریم.
‫به نظرتون سانتور می‌بینیم؟
‫شاید.
‫چیزی به نام برعکسِ سانتور داریم؟
‫مثلاً یه مرد لخت که کله‌ی اسب داره
‫واسه خودش راه میره؟
‫آره.
‫مثل بدن یه مرد لخت
‫که کیرش به چپ و راست تاب می‌خوره و کله‌ی بزرگ اسبی داره.
‫- یعنی بدترین ویژگی‌های هر دو طرف رو داره. ‫- آره
‫یهو پیداش می‌شه و همه رو معذب می‌کنه.
‫آره. باید بگی برو خونه، داداش.
‫برو خونه. کسی نمی‌خواد اینجا باشی.
‫آره. کسی دلش نمی‌خواد کله‌ی اسبی ‫و کیر آدمیِ تو رو ببینه.
‫واسه خودش تو خیابون می‌چرخه،
‫هر از گاهی اندازه‌ی یه تپه می‌رینه.
‫آره، آخه مشتی، ‫اینجا پارکه مثلاً.
‫در و پیکر کیری عجیبت رو جمع کن از اینجا.
‫آره، اینجا خانواده نشسته، مرد.
‫اون روبرو جشن تولد یه بچه‌ست.
‫برو پی کارت.
‫کیر توش، عصبانی شدم.
‫سانتور معکوس تخمی.
‫گری بیوسی همینجوری نیست؟
‫درود، ماجراجویان.
‫بیاید بارم رو بررسی کنید.
‫ببینید، یه تاجر نومی.
‫معجون شفا دارم، معجون خواب دارم، ‫شمشیر کوتاه دارم،
‫شمشیر دودست دارم.
‫کار رو بگیر.
‫اوجِی اگه بود تو شادی غرق می‌شد.
‫تو چی، دزد؟
‫یه خنجر نو چطوره؟
‫ولی هشدار میدم، ‫من طلسم‌های جادویی کار گذاشتم
‫که دله‌دزدها رو مجازات کنم.
‫عرض کنم وقتی یکی دزدی می‌کنه،
‫در نتیجه‌ی یک ناهماهنگی اجتماعی بزرگتره.
‫محض رضای سگ، بلیر،
‫می‌شه سریعتر جمعش کنیم و به علف‌مون برسیم؟
‫واسه کله‌ی کیریم ضدآفتاب داری؟
‫نوشته تسلیحات، معجون‌ها و بیشتر می‌فروشی.
‫بیشترش چیه؟
‫کیسه‌کیسه جنس دارم.
‫طلسم‌شکن و بدلیجات ‫و یه میله‌ی جابجانشدنی.
‫میله‌ی جابجانشدنی چیه دیگه؟
‫یه میله که جاش ثابته و قابل جابجایی نیست.
‫پس چطوری آوردیش اینجا؟
‫می‌شه بزنیم این بابا رو بکشیم؟
‫راستی من سوزان هستم.
‫سوزانِ نابودگر.
‫شغل فروشندگی برات لذت‌بخشـه؟
‫باز دوباره شروع کرد!
‫بچه‌ها، باید به راه ادامه بدیم.
‫پس سریعتر چیزی که لازمه رو بخرید و بیاید بریم.
‫باشه، من یه سنگ چخماق، ‫یه مشعل،
‫و اندازه‌ی 100 متر طناب می‌خوام.
‫و...
‫یه تامپون.
‫کلمه‌ی عجیبیه.
‫میله‌ی جذب‌کننده‌ست.
‫خودشه.
‫معبد ایریدور.
‫شما نتونی از من کنی عبور.
‫دستور زبان چیه اصلاً.
‫این قلمرو من. ‫برید یا بمیرید!
‫خب مامان، مبارزمون تویی. ‫برو دهنش رو سرویس کن.
‫باشه.
‫قطعاً می‌تونم تلاش کنم.
‫بوپ.
‫درست زدم به دماغت.
‫به نظرت باید چی‌کار کنیم، بابا؟
‫بابا؟
‫- ها؟ ‫- متی، می‌شه خواهشاً
‫حواست رو جمع کنی؟
‫من توی ویتنام رولت روسی بازی می‌کردم.
‫شرمنده که این بازی توجهم رو جلب نمی‌کنه.
‫اوگِر داره عصبانی‌تر می‌شه.
‫وقت داره تموم می‌شه،
‫ولی هنوز ممکنه راهی باشه ‫که بتونید از کنارش رد بشید.
‫تدی، با لوتت یه چیزی بزن.
‫شاید بتونی افسونش کنی.
‫باشه.
‫خب، جناب اوگر،
‫مایلم برات یه قصیده بخونم.
‫این قصه‌ی فیلم فیلادلفیاست.
‫♪ روزی روزگاری یه وکیلی داشتیم ♪
‫♪ اسمش اندرو بکت بود ♪
‫♪ کارش رو با خبرگیِ زیاد انجام می‌داد ♪
‫♪ ولی هیچکدوم از همکارهاش خبر نداشتن ♪
‫♪ که بیماری خودایمنی داره ♪
‫♪ با وجود پرونده‌های حقوقی زیادش ♪
‫♪ که توشون به شهرت و اعتبار رسیده بود ♪
‫♪ یه روز توی شرکت ♪
‫♪ همکارش یه نگاهی به صورتش انداخت ♪
‫♪ و یه زخم دید ♪
‫♪ رئیسش فهمید ایدز گرفته ♪
‫♪ واسه همین اخراجش کردن ♪
‫♪ یه وکیل سیاهپوست پیدا کرد ♪ ‫♪ و درخواست کمک کرد ♪
‫♪ ولی طرف گفت نمی‌خوام ایدز بگیرم ♪
‫♪ بعدش یه کارگر کتابخونه بیرونش کرد ♪
‫♪ به خاطر ایدز بود ♪ ‫♪ خودش می‌دونست ♪
‫♪ وکیل سیاهه گفت پشمام ♪
‫♪ رفتاری که با ما می‌شه هم اینجوریه ♪ ‫♪ حتماً کمکت می‌کنم ♪
‫تد، ردیفه. رد شدیم.
‫آها.
‫ای خدا، هیچی معلوم نیست.
‫کسی چراغ‌قوه داره؟
‫سوزان، مشعلت.
‫باشه.
‫کون لقت!
‫کیرم دهنت! کیرم تو کونت!
‫زودباشید. این طرف.
‫اَی، فکر کنم عنِ اورک بود.
‫وای!
‫اینجا رو باش!
‫انگار اومدم موزه‌ی هنری.
‫برای عبور، چهار عنصر از یک نوع می‌خوایم.
‫کیر توش.
‫باید به این‌ها انعام بدیم؟
‫آسونه و راحت پیدا می‌شه.
‫قراره بفهمید کیف پول جابجانشدنی چیه.
‫چیزی که لب نداره اما زوزه می‌کشه.
‫چیزی که پا نداره اما می‌دوئه.
‫چیزی که همیشه پایینه.
‫و چیزی که همیشه باید بخوره.
‫همین الان گفتن ولی هیچیش یادم نموند.
‫گمونم باید معما رو حل کنیم که بخوایم ادامه بدیم.
‫پشمام.
‫تِر زدی، بلیر!
‫باشه، باشه کسی نترسه.
‫فقط باید معما رو حل کنیم.
‫چیزی که لب نداره اما زوزه می‌کشه.
‫چیزی که پا نداره اما می‌دوئه.
‫بدون پا می‌دوئه.
‫یه مرد توی المپیک ویژه؟
‫یه دیابتی که دنبال کامیون بستنی می‌دوئه.
‫چیزی که همیشه باید بخوره.
‫خانم‌های تامین اجتماعی!
‫خفه شو بذار فکر کنم.
‫باشه، می‌دونیم باید یه گروه چهارتایی باشه، درسته؟
‫- بویز 2 مِن. ‫- دمت گرم.
‫- درسته؟ ‫- صبرکن ببینم.
‫اگه چهار نفرن،
‫اسمـشون نباید بویز 4 مِن باشه؟
‫فکر نکنم این جواب بده.
‫چهار نفرن. بویز 4 مِن.
‫بهترم می‌شه.
‫آره، فقط شاید مخاطبش فرق کنه.
‫صبرکنید! ‫عناصرن.
‫آب، باد، خاک، آتش.
‫پشمام. بلیر، راست میگی.
‫گوی آتش.
‫باشه، خاک با من.
‫کسی آب داره؟
‫توی برگه‌ی من نوشته
‫یه کیسه آب مقدس دارم.
‫صبرکنید.
‫همین لامصبه.
‫ای خدا. شاشم رو ریختم توش.
‫صبرکن بابا. ‫شاش اکثرش آبه.
‫شاش من نه. یه عالمه تکه توش داره.
‫محض رضای سگ، فقط امتحانش کن!
‫بهم لبخند نزن کثافت.
‫باشه، حالا فقط باد رو می‌خوایم.
‫تدی، می‌تونی توی دستش فوت کنی.
‫تو آوازخوانی. ‫نفست قویه.
‫دمت گرم خدا، سرِ علف دارم واسه مردم فوت می‌زنم.
‫آها!
‫اوه!
‫می‌دونید چیش غم‌انگیزه؟
‫این تنها مسافرت خانوادگی‌ایه که رفتیم.
‫بچه‌ها، این کارها واقعاً ارزشش رو داره؟
‫یعنی جداً اینقدر لنگ علف هستیم؟
‫گیرمون آوردی؟
‫می‌خوای بدون مصرف علف
‫صدای اِدی ودر رو بشنوی؟
‫خدای من، فکرش رو نکرده بودم.
‫یه بار «رود هاوس» رو بدون علف دیدم، جانی.
‫واقعاً افتضاح بود.
‫پاتریک سوویزی توی همون برکه‌ای سکس می‌کنه
‫که همین یه هفته پیش یه نفر رو توش کشته بود.
‫بس کن مشتی.
‫جان، هیچکدوم از چیزهایی که بهش علاقه داریم خوب نیست.
‫ببینید، یکی از اون فرقه‌ای‌ها.
‫ببخشید؟
‫سلام.
‫شما...
‫اومدین نجات‌مون بدین؟
‫آدم‌های...
‫سیاهپوست زیادی توی دنیای کریس حضور ندارن، ها؟
‫درست به موقع اومدین.
‫درالهولِ قادر و بدنام
‫به زودی هستی‌ای که ما می‌شناسیم رو نابود می‌کنه.
‫درالهول بیرون از اینجا
‫اونقدری که تو فکر می‌کنی مهم نیست.
‫یعنی ما همین الان ازش مطلع شدیم.
‫اون موجودی ترسناک از قلمروی پایینه.
‫فقط من موندم که اون رو پس بزنم.
‫خب چطوری بکشیمش؟
‫هیولا تقریباً شکست‌ناپذیره.
‫گرچه، یک راه هست
‫که اون رو به قلمروش برگردونی.
‫باید...
‫این چه کاری بود، بابا؟
‫چیه؟ سرعت کار رو بیشتر کردم.
‫داشت اطلاعاتی که نیاز داشتیم رو بهمون می‌داد.
‫اطلاعاتی که می‌شه باهاش بازی رو بُرد.
‫خیلی نزدیک شده بودیم ‫و همه‌چیز رو خراب کردی!
‫اصلاً شما چرا اینجایید؟
‫- می‌خواستیم ازت محافظت کنیم. ‫- چی؟
‫می‌خواستیم بیشتر تو زندگیت دخالت کنیم
‫که مطمئن بشیم دردسر درست نمی‌کنی.
‫مامان، کدوم دردسر؟
‫فقط نمی‌دونم باید چی‌کار کنم
‫اگه مثل یکی از اون پسرهای کلیسایی بار بیای.
‫کدوم پسرها؟
‫تو روزنامه نوشته بود سه‌تا پسر بودن
‫که مواد زدن
‫و دستگیرشون کردن.
‫پدر اودل هم میگه
‫به خاطر نداشتن ارزش‌های خانوادگیه.
‫نمی‌خوایم که تو
‫از راه به در بشی، جانی.
‫فقط می‌خوایم بخش بزرگتری از زندگیت باشیم.
‫صبرکنید، پس اومدین اینجا کمک‌مون کنید ‫این بازی رو ببریم
‫که جانی لب به مواد نزنه؟
‫آره.
‫کسی می‌خواد جواب بده؟
‫مامان، ممنون
‫که نمی‌خوای سمت مواد برم.
‫دوستت دارم.
‫حالا نظرتون چیه که این بازی رو ببریم؟
‫درالهول با فورانی از شعله‌ها
‫وارد دالان می‌شه!
‫عالی شد. همون شیطانی که نمی‌دونیم چطوری بکشیمش...
‫چون متی حاضر نیست کلاس‌های کنترل خشم بره.
‫- مادرت رو میگام. ‫- صبرکنید ببینم.
‫شاید هنوز بتونیم انجامش بدیم.
‫من موشک جادویی می‌زنم.
‫- سه پوینت صدمه. ‫- باشه.
‫سه پوینت صدمه از انفجار عجیب و غریب تو.
‫درالهول می‌چرخه و مخروطی از شعله‌ی سیاه می‌دَمه،
‫که 38 پوینت صدمه وارد می‌کنه.
‫تو مُردی.
‫جانی! نه!
‫متی، یه کاری بکن!
‫یا خدا، سوزان!
‫درست توی گوش کیریم داد زدی.
‫باشه، می‌تونم شفاش بدم؟
‫کل توانایی من همینه، درسته؟
‫چیزی واسه شفا نمونده.
‫پس
‫به سمت شیطان حمله می‌کنم
‫و سرش رو مثل نفر قبلی له می‌کنم.
‫باشه، قبل از اینکه بهش برسی...
‫با دُمِ خاردارش می‌چرخه،
‫که سینه‌ات رو سوراخ می‌کنه.
‫بهت 32 پوینت صدمه وارد می‌کنه.
‫- مُردی. ‫- چه عجب.
‫صبرکن. منی که دزدم، ‫توی شیت شخصیتـم نوشته
‫می‌تونم معجون تاریکی حمل کنم.
‫درسته.
‫باشه، بازش می‌کنم...
‫و وقتی مشعل‌ها خاموش می‌شن ‫یواشکی از پشتِ درالهول در میام.
‫آها. خنجر زدن از پشت.
‫یه حرکت حرفه‌ای.
‫کاملاً هوشمندانه.
‫متاسفانه، درالهول دید در تاریکی داره،
‫پس راحت می‌تونه ببینتت.
‫فکش رو باز می‌کنه. سرت رو گاز می‌گیره.
‫- مُردی. ‫- لعنتی.
‫وقتی مُرد، رید به خودش؟
‫یعنی چی؟
‫- بله. ‫- باید براش تاس می‌انداختی؟
‫- آره. ‫- چه عجیب.
‫من هر بار میرم دستشویی دارم تاس می‌اندازم.
‫درالهول پیوسته جلو میاد. ‫چی‌کار می‌کنی؟
‫- به تو حمله می‌کنم. ‫- چی؟
‫شنیدی چی گفتم، به تو حمله می‌کنم.
‫نمی‌شه. ‫راوی خداست.
‫باشه، خدا رو می‌زنم.
‫مثل حمله کردن به هزارتا درالهولـه.
‫فقط یه دیوانه انجامش میده.
‫♪ صبح‌ها پیتزا ♪
‫♪ شب‌ها پیتزا ♪
‫♪ وقت‌شام پیتزا ♪
‫ضربه‌ی بحرانی بود.
‫اه...
‫شش پوینت صدمه می‌خورم.
‫- دوباره حمله می‌کنم. ‫- آخه...
‫فکر نکنم بشه...
‫خدای من، یه 20 دیگه.
‫اه...
‫ده پوینت دیگه صدمه می‌بینم.
‫- یالا رفیق. بگاش بده. ‫- از پسش برمیای!
‫تمام قدرتم رو جمع می‌کنم، ‫برای یه ضربه‌ی مهلک آماده می‌شم.
‫عدد 1 خوبه؟
‫نه، نه، نه.
‫اینم از این. ‫همه مُردیم.
‫من که زنده‌ام.
‫سلام.
‫من سوزان بنت هستم، اهل فریمینگهام، ماساچوست.
‫اسم شما چیه؟
‫من درالهول از جهنم هستم.
‫باربارا رو می‌شناسی؟
‫مامان، چی‌کار می‌کنی؟ ‫تو مبارزی.
‫- فقط باهاش بجنگ. ‫- همیشه کارش همینه.
‫شما هم اهل منطقه‌ی بوستون هستی؟
‫شعله‌ها من رو به زاییدن
‫و ناله‌ی ارواح شکنجه‌شده.
‫واسه همین اپیدورال کردم.
‫از شیطان بودن لذت می‌بری؟
‫بدی نیست.
‫حتماً سخته که مردم
‫همیشه ازت بترسن.
‫می‌دونی، راستش آره.
‫ممنون که تایید کردی.
‫گفتی اسمت چی بود؟ سوزان؟
‫- سوزان. سوزان. ‫- سوزان.
‫سوزان، تو واقعاً آدم خوش‌مشربی هستی.
‫دست بردار.
‫گاهی فکر می‌کنم که مردم
‫فقط واسه قدرت یا گنجینه‌ام میان سراغم.
‫هیچکس نمیاد فقط سلام علیک کنه.
‫حالم رو بپرسه.
‫حتماً خیلی ناراحتت می‌کنه.
‫آره والا.
‫واسه همین می‌خوای دنیا رو نابود کنی؟
‫ظاهراً شیطان واقعی، تنهاییـه.
‫شاید بهتره با آدم‌های جدید آشنا بشی
‫یا یه سرگرمی واسه خودت پیدا کنی.
‫یه جای خالی توی گروه نقاشی آبرنگِ من داریم.
‫- جدی؟ ‫- وایسا. نه، نداریم.
‫یادم رفته بود.
‫کارول از جنین عذرخواهی کرد، ‫واسه همین به کلاس برگشته.
‫کارول چی‌کار کرده بود مگه؟
‫پرتره‌ی جنین رو کشیده بود،
‫سیبیلش رو هم کشیده بود.
‫نه بابا!
‫سیبیل رو اضافه کرده بود.
‫اونوقت به من میگن شیطان.
‫همین رو بگو.
‫می‌دونم!
‫اوه، اوه.
‫لازمش داشتم. ‫به این خنده نیاز داشتم.
‫واسه همین من عاشق ملاقات با آدم‌های جدیدم.
‫درالهول که از دلسوزیِ مبارز تحت‌تاثیر قرار گرفته بود،
‫به قلمروی دوزخیِ خودش محو می‌شه،
‫که معبد پُر از گنجینه رو به جا می‌ذاره.
‫دنیا نجات پیدا کرده.
‫ماموریت انجام شد.
‫- هورا! ‫- خدای من، مامان.
‫نمی‌دونی الان چقدر دوستت داریم.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم، زن‌عمو سوز.
‫واقعاً نابغه‌ای.
‫حالا فهمیدم که تو و دوست‌هات
‫دارید بدون مواد ماجراجویی می‌کنید.
‫متی، این بچه‌ها خوبـن.
‫آره. لاتاری رو بُردیم، سوزان.
‫نگران هم نباش، مامان، ‫هیچوقت قرار نیست مواد مصرف کنیم.
‫زودباش، بیا بریم.
‫برگردیم سر بحث مواد...
‫عجب ماجراجویی بود.
‫به نظرتون این همه زحمتی که کشیدیم
‫تا یکم علف جور کنیم،
‫نشونه‌ی یه مشکل جدیه؟
‫نه. نشونه‌ی تعهد درست و حسابیه.
‫به نظرتون شاید یه جایی، یه جوری، ‫تو یه بُعد دیگه،
‫دنیای سیاهچال‌ها و اژدهایان واقعیه ‫و ماییـم که توی بازی هستیم؟
‫وای.
‫سوزان عشق می‌کنه اگه این رو ببینه.
‫- درالهول! ‫- چیه؟
‫دوست‌های شیطانت اومدن
‫که نئشه‌بازان و خرس‌های تدی بازی کنن.
‫خب بگو خبر مرگـشون...
‫بگو بیان پایین پس. ای خدا!
‫فحش نده.
‫متنفرم ازت.
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]