« « سینمافریک با افتخار تقدیم می کند » » [ CinemaFreak.Net ]
‫به هوش اومدی!
‫مانوسوس، صدامون رو می‌شنوی؟ ‫حالت چطوره؟
‫یادت میاد چی سرت اومد؟
‫زهره‌ترکمون کردی
‫خبر خوب اینه که آنتی‌بیوتیک ‫داره رو عفونتت اثر می‌کنه
‫منتها احتمالاً چند روزی مهمونمون هستی
‫باید جون بگیری
‫مانوسوس
‫درک می‌کنیم که هضم این ماجراها سختـه
‫ولی برای خوب‌شدن زمان لازم داری. ‫بدنت استراحت می‌خواد، باید…
‫من میرم
‫بدهیم چقدره؟
‫صورت‌حساب! بدهی من چقدره؟
‫به ما چیزی بدهکار نیستی
‫به شما که نه
‫به کارکن‌های واقعی اینجا
‫بیمارستان. بخیه، دارو. ‫مفتی که نیست!
‫قبل از پیوندمون،
‫خرج مداوات تو همین بیمارستان می‌شد…
‫۸۲۷۷ دلار و ۵۳ سنت، ‫حالا چه بالبوآ بدی، چه دلار آمریکا
‫بالبوآ؟
‫مگه تو پانامام؟
‫رسید با ریز اقلام می‌خوای؟
‫« من، مانوسوس اویدو، به این بیمارستان ‫۸۲۷۷ دلار و ۵۳ سنت بدهکارم. »
‫« به‌اضافۀ یک آمبولانس. »
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت سینمافریک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freak
« زیرنویس از علی اکبر دوست دار و آریـن »
‫لطفاً بلند نشو
‫- شرمنده ‫- خواهش می‌کنم
‫ممنون
‫مرسی
‫به سلامتی
‫زیادی شیرین نیست؟
‫همش خداخدا می‌کنم آبش کم نباشه
‫- حرف نداره ‫- جدی؟
‫اگه بخوای می‌تونم بیشتر بریزم. ‫آب رو میگم.
‫تابلوی اوکیف به اینجا میاد ها
‫می‌خواستم برش گردونم
‫به نظر ما که جاش عالیـه
‫آخه…
‫راستش، می‌خواستم ازش مراقبت کنم
‫آخه این‌ورها پر از حیوونـه
‫گرگ
‫بوفالو. تا دلت بخواد بوفالو هست
‫اگه سرشون رو بندازن پایین برن تو موزه‌ها و
‫خودشون رو بمالونن به تابلوها، ‫اون‌وقت دیگه…
‫آره
‫می‌تونه دردسر درست کنه
‫اگه بخوای می‌تونیم امنیت ‫همۀ اون ساختمون‌ها رو بیشتر کنیم
‫عالیه
‫عالی میشه
‫نمی‌خوایم که یه بوفالو ‫تابلوی مونا لیزا رو بخوره
‫نمی‌دونم چی بگم
‫کی گفته حتماً باید حرف بزنیم؟
‫پایۀ یه بازی فکری هستی؟
‫- جدی؟ ‫- حال میده
‫باشه
‫خب، تو فاز چی هستی؟
‫بناناگرامز؟
‫نه. حال نمیده
‫شما تمام کلمات رو از بَرید
‫شطرنج. نه
‫اصلاً و ابداً
‫تازه، یکی از رُخ‌های سفیدت هم ‫گم شده، یادت که هست؟
‫ولی می‌تونیم یه جدیدش رو برات ردیف کنیم
‫دیگه چی داریم؟
‫بازی ریسک. اوه، سلطه بر جهان. ‫چه بامزه.
‫اصلاً نمی‌دونم چرا اینو گرفتیم
‫اونی که با پسرخاله‌هات بازی می‌کردی چطور؟
‫لاک‌پشت!
‫داری می‌ذاری من ببرم؟ ‫یا کلاً ریدی؟
‫ادامه بده تا بفهمی
‫سالیان سال به این بازی فکر نکرده بودم
‫مامان‌بزرگم یه دستۀ آبی داشت، یه دستۀ قرمز
‫مجبورمون می‌کرد قبل از جمع‌کردن ‫همه‌شون رو بذاریم تو جعبه‌هاشون
‫هر کی باخت باید دسته‌ها رو سوا کنه
‫دلت می‌خواد پسرخاله‌ات، هنری، بیاد دیدنت؟
‫از کریسمس ۲۰۰۵ ندیدیش
‫دقیقاً عین صحبت با توئه دیگه، نه؟
‫پس، نه
‫تو این ۴۱ روز سراغی از من نگرفت. ‫الان هم دیگه لازم نکرده.
‫اصلاً چرا اسمش رو گذاشتن اسپیت؟
‫درست نمی‌دونیم
‫یعنی چی؟ شما که از همه‌چی خبر دارید
‫- حاضری؟ اسپیت ‫- هوم
‫می‌دونیم که دهۀ ۸۰ ‫توی انگلیس ابداع شده
‫نظریه‌های مختلفی هست که کی اسمش رو گذاشته، ‫ولی جواب قطعی وجود نداره
‫آماده؟
‫اسپیت
‫سال ۱۹۸۶، یه آقایی به اسم…
‫عجب
‫انگار دارم با خودِ گوگل ورق بازی می‌کنم
‫همه برگشتن؟
‫تقریباً. یکی دو ساعته همه برمی‌گردن
‫میگم…
‫امکانش هست اونجا رو با واترجت بشورید؟
‫« برگردید »
‫چرا که نه
‫مرسی
‫خب، شب خوش
‫کارول، اگه بخوای می‌تونیم بیشتر بمونیم
‫هر چقدر که بخوای
‫چی؟ نه. نه. ‫مطمئنم کار و زندگی دارید.
‫من هم کلی بشور و بساب دارم
‫الان یهو به ذهنم رسید…
‫…هیچ‌وقت واسم سؤال نشده بود ‫که کجا زندگی می‌کنید
‫دیگه چیزی به اسم مالکیت وجود نداره
‫ملک خصوصی نداریم
‫هر جا رختمون رو پهن کنیم، ‫میشه خونه‌مون
‫درسته، ولی…
‫منظورم اینه که شب‌ها کجا می‌خوابید؟
‫می‌تونیم بهت نشون بدیم
‫همه با هم می‌خوابید؟
‫چرا؟
‫تو مصرف برق صرفه‌جویی میشه
‫گاز طبیعی
‫گرم و سرد کردنِ یه اتاق بزرگ ‫بهینه‌تر از صدتا اتاق کوچیکـه
‫تهش که نمیشه مثل اون صحنۀ سکسِ ‫دسته‌جمعیِ آخرِ فیلم ماتریکس؟
‫نه، مگه اینکه خودت بخوای
‫از فضاهای این‌مدلی ‫تو کل دنیا استفاده می‌کنیم
‫- پاساژها، کلیساها، مراکز همایش ‫- اوه
‫میگم، این سگه که از شما نیست، هست؟
‫معلومـه که نیست
‫ولی سگ نازنینیـه
‫اسمش بِر جردنـه
‫سلام، بِر
‫سلام
‫- نمی‌دونستم اهلِ حیوون خونگی هستید ‫- نیستیم
‫ولی وقتی یه حیوون حاضر نیست ‫از صاحب قبلیش جدا بشه، ازش مراقبت می‌کنیم
‫بِر خیلی به مالکوم وابسته‌ست
‫دوست داری امشب پیش ما بمونی؟
‫اگه بخوای، می‌تونیم ‫یه تخت جدا برات ردیف کنیم
‫- نه، نه ‫- توی یه اتاق
‫نیازی نیست. میرم خونه
‫هر جور که راحتی
‫می‌تونیم برسونیمت. ‫اگر هم می‌خوای ماشین ما رو ببر.
‫یه‌جوری میرم
‫اشکالی نداره دراز بکشیم؟
‫نه… بفرما
‫« مرکز همایش‌های ریو رنچو »
‫کنارت خیلی خوش گذشت
‫خیلی خوشحالیم که برگشتیم
‫متوجهم
‫می‌خوای برات صبحونه درست کنیم؟
‫نه، نه. خودم یه کاریش می‌کنم
‫به من هم خوش گذشت
‫« شن‌های مرگبار - مردان ککی؟! » ‫« سونامی شِن؟ »
‫« رابان (باز هم) می‌میره؟ » ‫« این دفعه واقعنی؟ (از وَل بپرس) »
‫« لوکیژا با لباس مبدل دزد دریایی؟! » ‫« ارجاع به شکسپیر »
‫« له‌له می‌زنن راضیم کنن؛ ‫حاضرن بهم بمب اتم بدن؟! »
‫« آزارشون به مورچه هم نمی‌رسه. »
‫« اهل پارتی‌بازی نیستن. »
‫« دنبال اینن که عوضم کنن! » ‫« دروغ بلد نیستن. »
‫« آدم‌خوارن. »
‫رو دستِ این منظره نیست
‫من عاشق قطارم
‫سوتِ قطار یه سوزِ خاصی داره، می‌دونی؟
‫چیش خاصـه؟
‫بیخیال، لابد یه وقت به یه نفر گفتم ‫که عاشق سوت قطارم
خیال می‌کردم منو عین کف دست می‌شناسید
‫این یکی رو نمی‌دونستیم
‫سوت قطار…
‫غریب‌ترین صدای دنیاست
‫چطوری این کارو می‌کنید؟
‫به میدان الکترومغناطیسی بدن ربط داره
‫یه‌جورایی همون بارِ الکتریکی طبیعی‌مون
‫تو هم داریش، فقط ازش استفاده نشده
‫یعنی… عین رادیو؟
‫میشه گفت
‫ولی مخابرۀ رادیویی مثل حرف‌زدنـه
‫آگاهانه‌ست
‫ارتباط ما ناخودآگاهـه
‫هم‌ایستا هست
‫مثل تنفس
‫پس…
‫نه. نه
‫هنوز از خیلی چیزها درست سردرنمیاریم
‫اصلاً دیگه قطار می‌خواید چیکار؟
‫واسه توزیع غذا
‫کارول، ردیفی؟
‫آره، عالی‌ام
‫ببخشید. ادامه بدید
‫به تو هم حس خوبی میده؟
‫چه‌جورم
‫خب…
‫آخه… چطوری؟
‫یعنی می‌دونم الان دارن ماساژت میدن ها
‫ولی اصولاً خودت داری خودت رو ماساژ میدی
‫آره
‫در عین حال، داری من رو هم ماساژ میدی
‫- پس، یعنی… ‫- درسته
‫چطوری میشه آخه؟
‫یعنی همه حست رو تجربه می‌کنن؟
‫یعنی کل دنیا حس می‌کنن ‫یکی داره ماساژشون میده؟
‫نه. نه چندان
‫بیشتر شبیه اینه که…
‫تو ده دقیقۀ گذشته،
‫۱۶۷۴ مورد مرگ و ۹۶۵ مورد تولد داشتیم
‫و… اوه
‫درست همین‌الان توی بلغارستان، نرده‌های آهنی بدن یه بنده‌خدایی رو سوراخ کرد
‫یا خدا
‫نه، چیزیش نشده
‫بعیده جای حساسیش صدمه دیده باشه
‫تمام احساسات رو که در آنِ واحد ‫نمیشه تحمل کرد
‫ولی در لحظه که اتفاق میفته، ‫خبردار می‌شیم
‫آگاهی داریم
‫همون‌طور که فهمیدیم ‫الان مو به تنت سیخ شد
‫با همۀ این حرف‌ها…
‫…ماساژه… حسابی می‌چسبه
‫پس از اونجا اومده
‫خودشـه
‫ستاره‌اش اونـه
‫کپلر ۲۲
‫اون سیاره‌ای که نمی‌بینیش هم کپلر ۲۲بیـه
‫اسمیه که ما روش گذاشتیم. ‫نمی‌دونیم خودشون چی بهش میگن.
‫شعاعش تقریباً دو برابرِ زمینـه
‫از ‌نظرمون سیاره‌شون کلاً ‫یه اقیانوس خیلی بزرگـه
‫گاهی چشم‌هامونو می‌بندیم ‫تا تصورش کنیم
‫احتمالاً دارم جای اشتباهی رو نگاه می‌کنم
‫آخه، چیزه…
‫…گمونم صورت فلکی قو رو می‌بینم
‫یه ستاره می‌بینی که از بقیه پرنورتره؟
‫آره
‫اون دِنِبـه
‫حالا اگه از بخش اول بال ‫یه خط صاف بکِشی بالا،
‫باید یه نقطۀ نورانی ریز ببینی
‫من که همۀ نقطه‌ها رو عین هم می‌بینم
‫آلودگی نوریِ شهر زیاده
‫بذار حلش کنیم
سینمافریک
‫اوه
‫حالا امتحان کن
‫می‌تونیم بندازیمش وسطِ چشمیِ تلسکوپت
‫که راحت‌تر پیداش کنی
‫بذار، وایسا، صبر کن
‫آره، فکر کنم دیدمش
‫- دیدمش ‫- واقعاً؟
‫می‌بینمش
‫آره
خب، اهالی کپلر ۲۲بی چطورین؟
احتمالاً هیچ‌وقت چیزی دربارشون نمی‌فهمیم
خیلی ازمون فاصله دارن
ولی می‌دونیم که دوستشون داریم
ازشون هم ممنونیم
،هر چقدر هم که طول بکشه این محبت رو شامل حال بقیه هم می‌کنیم
منظورت چیـه؟
باید موهبت‌شون رو به بقیه هم بدیم
با هر کس دیگه‌ای که اون بیرون هست
محض شفاف‌سازی، منظورت بیرون سیاره‌مونـه؟
دقیقاً چطوری می‌خواید این کار رو بکنید؟
« سیگنال از کپلر ۲۲بی »
«!آنتن بزرگ می‌سازن »
از تمام انرژی دنیا برای ارسال سیگنال » « به فضا استفاده می‌کنن
میشه یه لطفی بهم بکنید؟
سلام
مرسی. مرسی
خوشحال شدیم
این واسه همون چیزیـه که فکر می‌کنیم؟
چی؟ - دوباره داری می‌نویسی؟ -
…یعنی
وایکارو می‌نویسم. آره
آره
یه فکری توی ذهنم جرقه خورد و شروع کردم به پُر کردن وایت‌بورد و
یهویی ماژیکم خشک شد
پس آره. دوباره دارم می‌نویسم
خب، نمی‌خوایم…وقتت رو تلف کنیم
خیلی مشتاقیم یه چیز جدید بخونیم
اونم یه وایکاروی دیگه
البته اگه بخوای بدی ما هم بخونیم
به هیچ وجه مجبور نیستی
…آم
باشه
نوشتن خوش بگذره، کارول
خوب بود ها
نزدیک بود دیگه
هورا
عین بچه‌ها باهام رفتار نکن
باور کن
،به خدا وقتی بچه بودم توی این بازی حرف نداشتم
می‌دونیم
شوخیت گرفته؟
خدای بزرگ
گفتی قبلاً بازی نکردی
زوژا هیچ‌وقت بازی نکرده
ولی ما تمام دانش همۀ قهرمان‌های ،در قید حیاتِ کروکت رو داریم
پس می‌دونی…یه مقدار احتمال بُردمون بیشتره
،آره. توی شطرنج و اینا منطقیـه
ولی زدن توپ به حافظۀ عضلانیـه
حافظۀ عضلانی همتون هم یکیـه؟
شاید. شاید هم تو ریدی
«!کارول، ریدی »
آها، پس این‌طوریـه
باشه. باشه
،خب، سر همین کارت حال هر هفت میلیاردتون رو می‌گیرم
…آره. پس
قراره هفت میلیارد نفر رو لوله کنم
میشه یه سؤال بپرسیم؟
باشه
بهترین دوران نویسندگیت کِی بود؟
همچین چیزی نداریم
جدی؟
بیخیال. نویسنده‌های دیگه هم توی ذهن‌تون هست
،حتماً می‌دونید. عین این می‌مونه بپرسید
کِی موقع ترمیم دندون‌هات» «خیلی بهت خوش گذشته؟
ای هنرمند بدبخت فلک‌زده
ضمناً، هنوز نوبت منـه
چطور مگه؟
اینجا چندین سال پیش تعطیل شده بود
فکرشو نمی‌کردم یه روزی برگردم اینجا
میشه کنارت بشینیم؟
خواهش می‌کنم. بفرمایید
مرسی
بهمون میگی چه احساسی داری؟
باعث افتخارمونـه این لحظه رو باهامون در میون بذاری
…خب
.همه چی از اینجا شروع شد .طبیعتاً خودتون می‌دونید
قدیما با خودکار روی اون برگه‌های دفترچه‌های زرد می‌نوشتم
که موقع کارآموزیم می‌دزدیدم
یه بیست‌تایی ازشون می‌نوشتم، بعد همین‌طوری بین‌شون می‌گشتم و اصلاح می‌کردم و
تمام اون دوران، رویای این رو داشتم که واسه یه لپ‌تاپ پول پس‌انداز کنم
،بعدش صفحه‌ها رو جدا می‌کردم
با یه گیرۀ کاغذ بزرگ …همه رو می‌چسبوندم به هم که
اون رو هم دزدیده بودم
…دودستی باید به زور بازش می‌کردم تا
بتونم یه صفحۀ دیگه بهش اضافه کنم
کف دست‌هام قشنگ سوراخ می‌شد
واقعاً وضعیت وحشتناکی بود
یه پیشخدمتی هم بود به اسم…بری
.عاشقش بودم .همش قهوه‌ام رو پُر می‌کرد
هیچ‌وقت بهم گیر نمی‌داد که کل روز نشستم اینجا
خدای من
اصلاً عجله نکن، عزیزم
اینجا
…اینجا
از همه چی دور می‌شدم
…خیلی ناراحت شدم وقتی
صبر کن، اینجا توی آتیش سوخت
شما از نو ساختیدش؟
از…صبر کن. از صفر؟
از یه زمین خالی؟
همین‌طوره
خدایا. دلم برای اون دوران تنگ شده
تمام شب رو کار می‌کردم تا …تمام صبح رو بنویسم و بعدش
خب، بهترین دوران نویسندگیم بود
همه چی روبراهـه؟
کارول؟
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
یه مقدار سریع از پیش‌مون رفتی
همه چی روبراهـه؟
آره، معرکه‌ست
داری تیکه میندازی
دقیقاً
نوشیدنی می‌خوای؟ معلومـه می‌خوای
اگه خوشحال میشی، ما یدونه می‌خوریم
«ما»
«ما فکر می‌کنیم. ما می‌خوایم»
می‌میری بگی «من»؟
می‌میری؟ - معلومـه که نه -
…ما
،من…از نظر معنایی باهاش مشکل دارم
…ولی مشخصاً اون
…یعنی ما
…آم - عجب -
،ذهن همۀ دنیا دست‌تونـه ولی یه ضمیر نمی‌تونید عوض کنید
واسه همین ناراحتی؟
خونۀ اون پیشخدمت کجا بود؟
بری
،توی روز پیوند اون زمان که جزوی از شما نبود
کجا بود؟
میامی
اونجا کار می‌کرد؟ رفته بود تعطیلات؟
کار می‌کرد. آرایشگر بود
تازه ازدواج کرده بود
ولی دیگه متأهل نیست
پس اون رفته بود سر خونه و زندگیش، بعدش چی؟
کشوندیدش اینجا تا واسه من نقش پیشخدمت رو بازی کنه؟
کارول، متوجه نیستیم برای چی ناراحتی
میشه دقیق‌تر توضیح بدی؟
می‌خواید حواس من رو پرت کنید
از مسیر منحرفم کنید
،شما غذاخوری موردعلاقم رو بازسازی کردید
وقتی گفتم دوباره می‌نویسم ،بالا و پایین می‌پرید
ولی همش نمایشـه
،می‌خواید من رو بازی بدید چون می‌دونید هنوز بیخیال نشدم
اعتراف کنید
بگید می‌دونید که بیخیال‌بشو نیستم
می‌دونیم
ولی کاش می‌شدی
ولی علاقۀ ما به وایکارو هم واقعیـه
باشه، صداقت
بیاید صادق باشیم. همه چی رو بگیم
من ازتون خوشم میاد
از شماها. مجموعه‌تون. هر چی
…شما
از جوانب زیادی ازتون خوشم میاد
ولی این وضع؟
واقعاً بدبختیـه
این‌طوری نمیشه ادامه داد
یه بیماری روانیـه. دیوونگیـه
،شما دارید از گشنگی می‌میرید ولی حاضر نیستید یه سیب از درخت بچینید؟
…من…چطوری
،یکی باید دنیا رو اصلاح کنه حتی اگه سر همین همتون دوباره ولم کنید
…حتی اگه به‌خاطرش
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
صبح به‌خیر - سلام -
چند وقتـه بیداری؟
به قدر کافی
می‌خوای فصل اول رو بخونی؟
حرفت رو بزن دیگه
…رابان
الان زن شده
باید خیلی وقت پیش این کارو می‌کردم
ولی گفتم دیگه…چرا که نه؟
منطقیـه
پس می‌خوای گذشته‌اش رو عوض کنی؟
نیازی نیست
توی بستر داستان هم امکان‌پذیره - چطوری؟ -
با حوض حقیقت توی کتاب دوم؟
نه
نه، اون‌طوری نمیشه
نه، آره، حق با توئـه - دگرپیکران گالینبری؟ -
…راه‌حل مد نظرم غارهای
غارهای ایولور - آره -
ولی اونها زیر آوار زمان دفن نشدن؟ - چرا -
ولی زمان برای کسی مثل رابان چه معنایی داره؟
…تنها چیزی که لازم داره قطب‌نمای
…زمانیِ ناخدا ویرجیلـه و - !زمانیِ ناخدا ویرجیلـه -
عجب - …می‌خواستم لوکیژا با قطب‌نما -
،یادم نیست چیکار می‌خواستم بکنه
ولی منطقی‌تره بیفته دست رابان
آره
خب…تا اینجاش رو دوست داشتی؟
کارول
…ما
من عاشقشم
« ‏۶۰ روز و ۸ ساعت و ۵۹ دقیقه و ۲۶ ثانیه »
امیدوارم برای جفتمون درست بکنی
خودت هم باید بخوری
املت دوست داری دیگه؟
دوست داریم
همۀ غذاهای صبحونه رو دوست داریم
باشه. باشه
…ولی…منظورم
خود توئـه
زوژا املت دوست داره؟
…زوژا خیلی
من املت دوست دارم
خیلی قسمت نشده بخورم
غذای موردعلاقت چیـه؟
بستنی انبه
عاشق بستنی انبه‌ام
یه پیرمردی توی محله‌مون بود که توی گاری بستنی انبه می‌فروخت
من راه افتادن کشتی‌ها از گدانسک رو تماشا می‌کردم
کشتی‌های تازه‌ای که اولین سفرشون بود
فکر کنم…ده سالم بود؟
مات و مبهوت این کشتی‌های غول‌پیکر می‌شدم
کی اونها رو ساخته؟
واسه چی؟
کجا می‌رفتن؟
ولی الان می‌دونم
گاهی اون پیرمرد پشت گاری
،وقتی بستنی اضافه میاورد می‌دادشون به ما
می‌دونست ما آه در بساط نداریم
درست بعد باز شدن مرزهای کشور بود و
طعم‌های جدید برای فروش آورده بود
نعنایی، قهوه، هلو
…ولی…انبه
طعم موردعلاقم بود
ممنون که برام تعریف کردی
زوژا؟
قراره برات مهمون بیاد
خیلی‌خب
باشه، باشه، باشه
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]