« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]
آنچه گذشت...
البته قصد نداری زندگیت رو
جوری بگذرونی که فقط بقیه رو راضی نگه داری.
می‌تونم به اسمِ کوچیک صدات کنم؟
آره، حتماً.
السپت هستم.
و منم کلر هستم.
تنها خواهشم اینه که با این کلودل تماس بگیری
و تشویقش کنی که با من ملاقات کنه.
بهش فکر می‌کنم.
به‌نظرت فرانک داره شکنجه‌ت می‌کنه؟
دیگه واقعاً نمی‌دونم چی واقعیه و چی نیست.
راب کمرون.
اون اتفاقی راهنمایِ سفر در زمانِ من رو خوند.
هیچ‌کس توی ریج از وجودِ این طلاها خبر نداره.
نباید بذاریم بفهمن.
کتابِ بابا هشدار داده که یه جنگ توی مناطق دورافتاده در راهه.
ما به چیزی خیلی بیشتر از چندتا تفنگ شکاری نیاز داریم،
و ساوانا همون جاییه که می‌شه گیرشون آورد.
لرد جان گری یه امان‌نامه هم
همراه با دعوت‌نامه‌ش فرستاده.
داری توی زمینِ من یه گروه شبه‌نظامیِ وفادار به سلطنت راه میندازی.
همین‌طوره.
اگه فکر کردی اجازه می‌دم،
سخت در اشتباهی!
درباره‌ی نقشه‌ت برای آوردن اسلحه و مسلح کردنِ ریج تجدید نظر کردم.
هنوزم خطرناکه، ولی کتابِ رندال می‌گه
جنگی که به محاصره‌ی ساوانا پایان می‌ده،
نهم اکتبر اتفاق می‌افته.
ارتش قاره‌ای شکست می‌خوره.
جنگ خونین خواهد بود، اما...
به مرکز شهر نمی‌رسه.
پس اگه اونجا منتظر بمونید تا جنگ تموم بشه،
جاتون امنه؛ همین‌طور برای فرگوس و مارسلی.
و البته بچه‌ها هم می‌تونن پیش ما بمونن.
این رو ببر برای سرهنگ دوم فرانسیس ماریون.
کتاب می‌گه اون همراه با ارتش قاره‌ای
توی ساواناست.
اون تجربه‌ی زیادی تو گروه‌های شبه‌نظامی داره.
شاید مایل باشه مردای مناطق دورافتاده رو مسلح کنه.
پس داریم گروه شبه‌نظامیِ خودمون رو راه می‌ندازیم؟
آره، یا این کار رو می‌کنیم یا به بنجامین کلیولند
و گروه مردانِ کوهستانش ملحق می‌شیم.
عمراً اگه بخوام به اون عوضیِ آدمکش گزارش بدم.
آدم با خودشه حداقل باید یه کم بدرخشه،
مثل توی فیلما.
اوم، پس راهزنا چی؟
می‌خوای مثل سری پیش
- ازشون گلوله‌ی تفنگ بسازی؟ - نه.
وقتی نداریم.
ولی یه ایده‌ای دارم.
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت www.cinemafreak.net
این بوی گندِ وحشتناک چیه؟
یه هدیه‌ی کوچیک از طرف جیمی و کلره.
کلم‌شور.
فوق‌العاده‌ست!
ویسکی رو می‌گی، نه؟ نه اون بوی گند رو.
ایده‌ی بابا بود. یه مخفیگاهِ عالیه.
ممنون.
طلا؟
برای تفنگ‌هاست. جیمی داره یه گروه شبه‌نظامی راه می‌ندازه.
و یه افسر توی اردوگاهِ ارتش قاره‌ای هست،
فرانسیس ماریون
که به مسلح کردنِ وطن‌پرست‌های مناطق دورافتاده معروفه.
گفتیم بهتره این جزئیاتِ کوچیک رو...
از توی نامه‌مون لحاظ نکنیم.
فکر نکنم قصد داشته باشی همین‌طوری بری توی اردوگاه ارتش
اونم با کلی طلا که ارزشش اندازه خون بهای یه سلطنته.
نه.
نمی‌خوام دنبال دردسر بگردم،
انتظار هم ندارم ماریون صندوق‌صندوق
تفنگ همین‌طوری توی اردوگاه ریخته باشه
که بتونه راحت ازشون بگذره.
باید هماهنگی‌های لازم انجام بشه.
- واسه همین امیدوار بودیم بتونی... - آره.
معلومه که می‌تونی طلاها رو پیش ما بذاری.
فرگوس کلی مخفیگاه داره.
اصلا شاید جواهرات سلطنتی رو هم اونجا پیدا کردید.
- زیاد طول نمی‌کشه. - زحمتی نیست.
حالا می‌شه لطفاً درِ این بشکه‌ها رو محکم ببندیم
تا برم چندتا آلمانی پیدا کنم که حاضر باشن اینو بخورن؟
بیاید طلاها رو قایم کنیم و به سلامتیِ دیدارمون بنوشیم.
خیلی وقت بود که طعمِ
اکسیرِ بهشتیِ سرورم رو نچشیده بودم.
محض احتیاط،
به‌نظرت الان باید راهیِ اردوگاه بشی؟
اوه، نگران نباش.
کلی وقت هست که ماریون رو پیدا کنم
و قبل از شروع جنگ برگردم.
یه جرعه‌ی کوچیک بهم جون می‌ده که راه بیفتم.
سینمافریک در شبکه های اجتماعی TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freak
کانینگهام اغراق نمی‌کرد.
داشتم اجاره‌ها رو جمع می‌کردم،
و سعی می‌کردم بدون اینکه شک کسی رو برانگیزم وفاداریِ ساکنین رو بسنجم.
بیشترِ خانواده‌های اینجا به سلطنت وفادارن،
و اونایی هم که نیستن، تمایلی ندارن
به گروه شبه‌نظامی‌ای ملحق بشن که باهاش مخالفت می‌کنه.
نمی‌تونم برم اونا رو به خدمت بگیرم
مگر اینکه ریسکِ کنم که خبرش به گوشِ کانینگهام برسه.
مطمئنم مردهای آردزمویر وقتی وقتش برسه می‌جنگن.
آره، البته.
و چند نفر دیگه، ولی کافی نیست.
باید از جاهای دورتری نیرو جمع کنم.
امروز با ایان و جوزایا راه می‌افتم.
اونا پایگاه‌هایی رو می‌شناسن
که وقتی ما نبودیم، سر و کله‌شون پیدا شده.
خب، نمی‌تونی کانینگهام رو تا ابد منتظر بذاری.
آخه اونکه بالاخره می‌فهمه
که هیچ قصدی برای ملحق شدن بهش نداری.
ساده‌تر نیست که یه باره بیرونش کنی و قالِ قضیه رو بکنی؟
اگه بیرونش کنم یا حتی بکشمش،
یکی دیگه جاشو می‌گیره یا برای انتقامش میاد.
نه، بهتره نزدیکِ خودم نگهش دارم
تا بتونم زیر نظر داشته باشمش.
بهم گفت که فرمانده‌ش
سرگرد پاتریک فرگوسنه.
فرانک درباره‌ی این مرد نوشته بود.
اون همونیه که گروه شبه‌نظامیِ وفادار به سلطنت رو تشکیل داد...
که توی کینگز مانتین می‌جنگن.
هنوز از انگیزه‌های فرانک مطمئن نیستم
که چرا اون کتاب رو نوشت.
آره، ولی چیزایی که نوشته... داره جلوی چشم‌هامون اتفاق می‌افته.
من کلیولند رو دیدم،
و حالا کانینگهام از سرگرد فرگوسن حرف می‌زنه.
خب، این دلیل نمی‌شه که تو هم بجنگی.
ممکنه دروغ بگه.
توی کتاب نوشته که سرگرد فرگوسن آدمِ شرور و...
بی‌رحمیه، چه توی میدونِ جنگ و چه بیرون از اون،
خونه‌های شورشی‌ها رو بدون هشدار می‌سوزونه،
و مجبورشون می‌کنه که وفادار بمونن.
مطمئن نیستم که بجنگم، کلر،
ولی اگه کانینگهام داره یه گروه شبه‌نظامی تشکیل می‌ده،
باید آماده باشیم، صرف‌نظر از اینکه توی کتاب چی نوشته.
به سلامتیِ تفنگ‌ها، آزادی و کلم‌شور، دوستانِ من.
سلامتی.
عجیبه که یه کشیش و همسرش
تفنگ قاچاق کنن، نه؟
در واقع، این ایده‌ی بریانا بود.
آخرین کسایی که ممکنه کسی بهشون شک کنه.
و وقتی برگردیم به ریج،
خب، خانواده‌ی ما یه دکتر، یه سرباز و یه کشیش داره.
گفتم به یه اسلحه‌ساز هم نیاز داریم.
منو بگو که فکر می‌کردم این همه راه رو اومدی
تا به ما سر بزنی و یه نقاشیِ کوچیک برای لرد جان بکشی.
دستِ بر قضا، اخیراً نامه‌ای از جناب لرد دریافت کردم.
پیشنهاد کرد که با یکی از همکارهاش ملاقات کنم...
پرسیوال بوشام.
شماها این مرد رو می‌شناسین؟
- نه.
ادعا می‌کنه اطلاعاتی داره که خیلی برام جالب خواهد بود.
ولی لرد جان می‌گه که ممکنه آدمِ دغل‌بازی باشه.
خودم باید تصمیم بگیرم.
که حرفاش قابل اعتماده یا نه.
می‌دونی، اسم دوران دوشیزگیِ مادرمون بوشامپ بود؟
البته که انگلیسی‌ها بیچام تلفظش می‌کنن،
ولی واقعاً یه تصادف عجیبیه.
گندش بزنن. لعنتی!
ترسوها!
لعنتی.
شما دوتا حالتون خوبه؟
من... من خوبم. تو چی؟
آره، این دفعه دیگه زحمت نکشیدن روش یه یادداشت بذارن.
این دفعه؟
چی، مگه قبلاً هم این اتفاق افتاده؟
آره، یه سری نامه‌های تهدیدآمیزِ وحشتناک داشتیم.
کثافت‌کاری. یه کیسه پر از موش مرده.
یکی دیگه هم با یه مار.
مرتیکه فرار کرد.
صبر کن. چه خبره؟
این روزا وقتی مردم از اخبار خوششون نمیاد،
تقصیر رو میندازن گردنِ چاپخونه‌دار.
کسی فهمیده که شما وطن‌پرستید؟
جیمی گفت که داشتید برای این جنبش چاپ می‌کردید.
احتمال اینکه مقصر یه وطن‌پرست باشه با بقیه فرقی نداره.
در حالی که تو خلوت، برای شورشی‌ها جزوه چاپ می‌کنیم،
در ظاهر، یه رویکردِ بی‌طرفانه‌تر داریم.
آره، با تلاش برای اینکه یه طرف رو عصبانی نکنید،
آخرش هر دو طرف رو عصبانی می‌کنید.
اینم از زندگیِ یه چاپخونه‌دارِ خبر تو این زمانه‌ی پرآشوب.
اسلحه دارید؟
آره، ولی خب...
بین ما سه نفر فقط یه تفنگ هست.
این به درد نمی‌خوره، نه تو جنگ...
...نه برای شکار،
فکر نکنم کافی باشه، ولی مهم نیست.
به زودی منتظرِ یه محموله هستم.
وقتش که برسه، هر کدومتون برای خودتون
تفنگِ و ساچمه خواهید داشت.
ما همراه شماییم آقای فریزر.
عالیه.
جوزایا اسم‌هاتون رو یادداشت می‌کنه.
- فامیلیت چیه؟ - میلر.
عمو.
چیه پسرم؟
شاید چیزی نباشه.
سه نفرِ دیگه رو هم استخدام کردم.
یه مردِ اسکاتلندی اون طرف‌هاست.
و وقتی شنید من اهلِ فریزر ریج هستم،
گفت... گفت که خودش هم داره می‌ره اونجا،
که راجر و بریانا رو می‌شناسه...
از اسکاتلند.
می‌گه دنبالشون می‌گرده.
- کمرون. - آره.
من جیمز فریزر هستم.
شنیدم که با دخترم،
بریانا مکنزی، آشنایی دارید.
بله. همین‌طوره.
پس شما رابرت کمرون هستید.
نه بابا، این چه حرفیه.
من راب کمرون نیستم.
اسم من ویلیام باکلی مکنزیه.
اومدم به راجر و بریانا بگم
که کمرون دیگه مزاحمشون نمی‌شه
و اینکه کتابِ کوچیکِ راجر رو پس بدم.
نمی‌خوام برای بار دوم بیفته دستِ آدمِ نااهل.
باک مکنزی.
منو یادِ پدرت میندازی.
شاید وقتی نقاشیِ لیدی گری رو تموم کردی،
بتونی یه پرتره از من و مارسالا بکشی.
با کمال میل.
از کلِ خانواده نقاشی می‌کشم.
باید بفرستیم فیلادلفیا...
یه بوم بیارن که به قدر کافی بزرگ باشه.
توی اردوگاهِ قاره‌ای زیاد معطل نکنید.
بینِ تاجرها حرف از اینه که یه جنگ در پیشه.
هر وقت بتونم برمی‌گردم.
- مراقب خودت باش. - تو هم همین‌طور.
به زودی می‌بینمت.
اگه شانس بیارم، هر دوتون رو به زودی می‌بینم.
موفق باشی.
به نظرت خونه‌ها جون دارن؟
اون صدای باد بود.
ولی آره.
به‌نظرم جاهایی
که آدم‌ها یه مدتی توش زندگی می‌کنن،
یه ذره از وجودِ اون‌ها رو به خودشون جذب می‌کنن.
من اغلب فکر می‌کنم خونه‌ها روی آدم‌هایی که توشون زندگی می‌کنن تأثیر می‌ذارن،
پس چرا نباید دوطرفه باشه؟
پس به نظرت ایمی لیندزی هنوز توی کلبه‌شه و
اونجا رو تسخیر کرده؟
کلبه‌ش رو که نمی دونم.
وقتی آدم‌ها می‌میرن...
طبیعیه، آدم‌هایی که پشت سرشون می‌ذارن حسشون می‌کنن،
می‌دونی، حس می‌کنن...
که یه بخشی از اونا هنوز یه جورایی باهاشونه.
البته نمی‌دونم اسمشو بذارم روح‌زدگی یا نه.
بیشتر شبیه...
یه خاطره‌ست.
یه دلتنگی.
کاش روحِ جِین سراغم می‌اومد.
فانی.
فراموشش نمی‌کنی.
اونم تورو فراموش نمی‌کنه.
می‌دونی، حرف زدن درباره‌ی کسانی که از دست دادیم
باعث می‌شه حس کنیم انگار هنوز پیشمونن.
جِینی همیشه زمزمه می‌کرد...
شب بخیر، عزیزِ من
قبل از اینکه بخوابیم.
فرانسوی بلد بود؟
یکم.
می‌گفت مادرمون اینطوری صدام می‌کرده،
عزیزِ من.
جِینی قبل خواب از پدر و مادرمون برام می‌گفت.
می‌خواسته کمکت کنه یادشون رو زنده نگه داری.
چیزای خوب یا خنده‌دار برام تعریف می‌کرد،
اما هیچ‌وقت درباره‌ی چیزای جدی حرف نمی‌زدیم.
اون با بقیه‌ی دخترای فاحشه‌خونه حرف می‌زد.
می‌دونم می‌خواست ازم محافظت کنه.
گاهی آرزو می‌کنم کاش این کارو نمی‌کرد.
بهتره برم اون پنجره رو ببندم.
سگ کوچولوت رو هم همین‌طور.
چی گفتی؟
خانم کانینگهام داره میاد.
می‌شه راهنماییش کنی به سالن پذیرایی؟
الان میام.
احتمالاً دنبال پودر نارون اومده
که بهش قول داده بودم.
عصر بخیر، خانم کانینگهام.
می‌خواید توی سالن منتظر بمونید، لطفاً؟
اصلا منتظر نمی‌مونم!
کمک لازم دارم!
فرانسیس، صندلی.
برو یکم ویسکی بیار، لطفاً.
اوه.
چی شده؟
خوردم زمین.
مثل یه احمق پام گیر کرد به سطل زغال
و با شونه خوردم زمین.
خب، نگران نباش. می‌تونم جا بندازمش.
اگه فکر نمی‌کردم می‌تونی،
سه کیلومتر میون این بوته‌های کوفتی لنگ‌لنگان نمی‌اومدم!
پسرت کجاست؟
هوم.
رفته بیرون.
همون‌طور که فکر می‌کردم، در رفته.
فانی...
اینجا رو محکم نگه دار.
همینه.
السپت...
قراره دردت بگیره.
هوم.
خیلی خب.
آماده‌ای؟
آخ!
کثافت بی‌عرضه‌ی فلان‌فلان‌شده!
چی شده، دخترم؟
خیلی وقت بود همچین لحنی نشنیده بودم.
خب، دختر جون، اگه با سربازا سر و کار داشته باشی،
رذایلشون رو هم مثل فضایلشون یاد می‌گیری.
می‌تونم بپرسم تو همچین حرفایی رو کجا شنیدی؟
توی یه فاحشه‌خونه زندگی می‌کردم.
عجب.
خب، حدس می‌زنم فاحشه‌ها هم...
در کنار رذایلشون، فضایل خودشون رو دارن.
درباره‌ی فضایلشون چیزی نمی‌دونم،
مگر اینکه راضی کردن یه مرد توی دو دقیقه رو
طبق ساعت، فضیلت حساب کنی.
فکر کنم اون بیشتر جزو مهارت‌ها
دسته‌بندی می‌شه تا فضیلت.
هرچند جسارتاً باید بگم مهارت کاربردی‌ایه.
مطمئنم هر کسی نقاط قوت خودش رو داره.
فانی، می‌شه بری آشپزخونه
و یه بشقاب غذا برای خانم کانینگهام بکشی؟
می‌دونی، همیشه برام سوال بود
که اصطلاح فلان‌فلان‌شده از کجا اومده.
واقعاً حرف زشتیه یا فقط یه توصیفه؟
خب، معمولاً به کسی می‌گن
که یا تنبله یا بی‌عرضه.
حالا اینکه چرا فلان و فلان..
باید یادآور این ویژگی‌ها باشه مشخص نیست،
اما در واقع حرفِ زشتی نیست.
مگه اینکه لحن تند به کار بره.
ولی راستش هیچ‌وقت بدونِ اون لحن نشنیدمش.
حتماً خیلی بیشتر از اینا شنیدی
اگه با ارتش سفر می‌کردی.
اوه، از اونی که فکر می‌کنی بدتره.
شوهرِ اولم ملوان بود.
خب، فکر کنم فانی رو شوکه کردی،
نه با خودِ اون کلمات، بلکه...
از اینکه از زبونِ زنِ محترمی مثلِ تو شنیدتش.
اوه، خب...
زن‌ها وقتی مردی پیششون نیست
توی حرف زدن راحت‌ترن.
اون بچه‌ی فوق‌العاده‌ایه.
اما باید سعی کنی راضی‌ش کنی که...
اون می‌دونه که نباید توی جمع اینطوری حرف بزنه،
همون‌طور که مطمئنم تو هم می‌دونی.
ولی امشب اینجا راحتی که هر چی دلت می‌خواد بگی،
چون با این حال و روزت نمی‌ذارم برگردی به کابینت.
منظورت از حال و روزم، چه مصدومیت باشه چه مستی،
مطمئن نیستم، ولی در هر صورت ممنونم.
ویلیام.
لعنتی، خودتی که.
ویلیام، نمی‌خوای مهمونمون رو به داخل دعوت کنی؟
سفرِ خیلی طولانی‌ای داشته.
منو ببخشید، خانمِ مک‌کنزی.
افتخار غیرمنتظره‌ی دیدارِ دوباره‌ی شما
باعث شد از خود بی خود شم.
خیلی خوشحال شدم که
دعوتِ منو پذیرفتی، عزیزم.
داشتم می‌ترسیدم که دیگه هیچ‌وقت نبینمت.
انگار یه عمر گذشته از وقتی همه‌مون همدیگه رو دیدیم.
اجازه بده آمارانتوس، وایکاونتس گری،
بیوه‌ی برادرزاده‌ی مرحومم رو معرفی کنم.
خوشوقتم.
بهتون تسلیت میگم.
لرد جان گفته بود که دنبالِ یه نقاشِ پرتره فرستاده.
فکر نمی‌کردم زن باشید.
حتماً خیلی ماهر هستی که ازت خواسته بیای.
- از کجا سفر کردی؟ - کارولینای شمالی.
اوه، قطعاً که این سفر رو تنهایی نیومدی؟
من این‌طور فکر می‌کردم که شوهرت همراهیت می‌کنه.
آه، همراهیم کرد، ولی در حالِ حاضر، خب،
دنبالِ یه کاری بیرونِ شهره.
وقتِ شیر خوردنِ قبلِ خوابِ تروره.
باعثِ افتخار بود، خانمِ مک‌کنزی.
بله، خب، امم، مسائلِ مهمِ مختلفی هست
که باید بهشون رسیدگی کنم،
پس شما دوتا رو تنها می‌ذارم
تا دوباره با هم گپ بزنید.
از کارولینای شمالی اومدی؟
آخرین باری که دیدمت، توی راهِ بوستون بودی.
توی زمانه‌ی خطرناکی هستیم.
فکر کردیم بهتره پیشِ خانواده باشیم،
واسه همین برگشتیم به فریزر ریج.
پس حتماً فانی رو دیدی. حالش خوبه؟
آره، خوبه.
مادرم خیلی ازش خوشش اومده.
پدرم هم همین‌طور.
خب، البته، پدرِ هردومون.
می‌دونستی؟
اون روزی که توی ویلمینگتون همدیگه رو دیدیم،
می‌دونستی که چه نسبتی با هم داریم؟
می‌دونستم.
می‌خواستم بهت بگم.
راجر، شوهرم، باهام بود.
همون نزدیکی‌ها توی مسافرخونه بود--
و بچه‌هام، جِم و مندی.
من...
واقعاً می‌خواستم باهاشون آشنا بشی...
حتی اگه نمی‌دونستی که ما...
خب...
مالِ تو هستیم.
مالِ من؟
احتمالاً باید یه حرفِ مؤدبانه بزنم،
مثلاً، فقط اگه خودت بخوای، ولی این--
واسه این کار یکم دیره-- منظورم دروغ گفتن درباره‌ی حقیقته.
بابتِ اینکه بهت نگفتم معذرت می‌خوام.
ولی لرد جان و بابا خیلی اصرار داشتن...
توی جایگاهی نبودم که بگم.
عذرخواهیت رو می‌پذیرم.
هرچند، صادقانه بگم، خوشحالم که بهم نگفتی.
اون موقع نمی‌دونستم باید چه واکنشی
به همچین حقیقتی نشون بدم.
هوم.
و الان می‌دونی؟
نه، اصلاً نمی‌دونم.
ولی هنوز برق از سرم نپریده
وقتی هجده سالم بود، شاید این کارو می‌کردم.
معذرت می‌خوام.
منظورم... منظورم از اون حرف توهین به شما یا خانواده‌تون نبود.
منظورت خانواده‌ی خودته.
ب-ا-م-اا-بیییییین
ممنون که اومدید، مسیو فریزر.
اجازه بدید بگم شراب بیارن.
اوه، نه، ممنون.
اومدم بشنوم چی می‌خواید بگید،
اما باید برگردم سرِ کارم.
بسیار خب، جناب.
می‌رم سرِ اصلِ مطلب.
می‌خوام شما رو با حقایقِ تولدتون آشنا کنم...
...حقایقی که فکر می‌کنم ازشون بی‌خبرید.
تا حالا اسمِ مردی به نامِ
کنت سن‌ژرمن به گوشتون خورده؟
چطور؟
شما پسرِ اون هستید.
مطمئنم توضیحی دارید
که چطور به این نتیجه‌ی مضحک رسیدید.
همون‌طور که لابد حدس زدید، من شخصا فرانسوی نیستم.
با این حال، با یک خانواده‌ی سرشناسِ فرانسوی وصلت کردم.
همسرم خواهرِ بارون آماندینه.
و مثلِ هر سلسله‌ی قدیمی‌ای،
یه رازِ خانوادگیِ کثیف وجود داره.
سال‌ها پیش، خواهرِ بزرگترِ همسرم
رابطه‌ی عاشقانه‌ی پرشوری رو با کنت شروع کرد
و کمی بعد ناپدید شد،
شبونه با جواهراتش فرار کرد
و بقیه فکر کردن رفته بغلِ یه معشوقه‌ی دیگه.
لابد می‌خواید باور کنم
که من نتیجه‌ی این قرارِ پنهانی‌ام؟
شاید اسمِ اون زن
متقاعدتون کنه.
آملی لوین بوشامپ.
یه دختر به اسم آملی میشناسم اما خیلی وقته که مرده.
بله.
بله، اون مرده.
می‌تونید ادامه بدید.
چند سال پیش، حقیقت رو از زبونِ یکی از خدمتکارهای کنت فهمیدم.
آملی با یه معشوقه فرار نکرده بود.
کنت خیلی راحت ازش خسته شد
و وقتی فهمید بارداره، از خونه کشوندش بیرون،
با تریاک چیزخورش کرد و فروختش به یه روسپی‌خونه.
مزون الیز.
اونجا بود که یه بچه به دنیا آورد.
شما رو.
و مسیو کنت چی؟
آخرین بار بیشتر از سی سال پیش دیده شده.
و با اینکه جسدی پیدا نشد،
شرایطِ ناپدید شدنش
چنان مرموز بود
که یه قاضی اعلام کرد اون فوت شده.
در حالِ حاضر اموالش توسطِ
وکیلش در پاریس اداره می‌شه،
اما اگه وارثش درخواستی بده،
بدونِ شک آزاد می‌شه.
مگر اینکه قانونِ فرانسه احیرا عوض شده باشه،
چون یه حروم‌زاده نمی‌تونه ارث ببره، پس...
کلودل.
اگه اجازه بدید با اسمِ اصلی‌تون صداتون کنم.
اجازه ندارید، جناب.
بسیار خب.
این رو پیدا کردم
که لای صفحاتِ یک انجیلِ خانوادگیِ خاک‌گرفته مخفی شده بود.
کاملاً مطمئنم که تنها آدمِ زنده‌ای هستم
که از وجودش خبر داره.
این یک عقدنامه‌ست.
سینمافریک
به نظر می‌رسه آملی عفتش رو
به بهای گزافی از دست داده--
با این شرط که کنت قبل از اینکه راهش بده به تختش،
مخفیانه باهاش ازدواج کنه.
اجازه بدید بهتون تبریک بگم، جناب.
شما حروم‌زاده نیستید.
به فرضِ اینکه مدرک جعلی نباشه،
واضحه که شما از این کار نفعی می‌برید.
چیزی که شاید وارث مسیو کنت بتونه براتون انجام بده؟
کنت سن‌ژرمن صاحبِ... یعنی اموالش هنوز هم صاحبِ...
اکثرِ سهامِ یه اتحادیه‌ست
که در دنیای جدید روی زمین سرمایه‌گذاری می‌کنه،
که داراییِ اصلیش یه قطعه زمینِ بزرگ
توی منطقه‌ایه که به شمالِ غربیِ قدیم معروفه.
برخی...
از ذی‌نفعانِ من در پاریس
معتقدن در حالی که بریتانیا
درگیرِ این شورشه،
فرصتی هست تا یک مستعمره‌ی فرانسوی
در اون زمین با مهاجرای فرانسوی برپا بشه.
متأسفانه، وکیلِ کنت به هیچ قیمتی حاضر به فروشِ سهام نیست.
اما اگه یه وارث قانونی
پیدا بشه، زمین مال اون می‌شه.
و شرکای من به اون وارث مبلغ قابل‌توجهی بابت زمین می‌دن.
مبلغی واقعاً زیاد.
کاری کردم که از دستم ناراحت شدی؟
فقط دارم سعی می‌کنم در آرامش کتابم رو بخونم.
اگه دنبال هم‌صحبتی،
شاید خانم مک‌کنزی بتونه کمکت کنه.
لیدی گری، نکنه حسودیت شده؟
این حرف‌ها چیه.
هرچند هر کسی که چشم داشته باشه می‌بینه
که بین شما دوتا یه گذشته‌ای هست.
فکر کنم حق با توئه.
اون آدم مهمی توی زندگی منه.
خواهش می‌کنم. فکر کردم ما...
مهم نیست.
احمق بودم.
خانم مک‌کنزی، بریانا، خواهرمه.
بهم گفتی هیچ خواهر و برادری نداری.
من یه حرام‌زاده‌م.
خب، از نظر قانونی نه،
چون وقتی به دنیا اومدم، هشتمین ارلِ
الزمیر و مادرم با هم ازدواج کرده بودن.
اما هشتمین ارل پدر واقعی من نبود.
مردی که منو به وجود آورد...
پدرِ بریاناست.
خب...
هر کی که بوده، حتماً یک...
جنتلمنِ خیلی جذاب و خوش‌تیپی بوده.
همین‌طوره.
اون تورو به عنوان پسرش قبول کرده؟
نه به صورت علنی، نه.
خودمم نمی‌خوام این کارو بکنه.
اون هیچ دینی به من نداره.
اینارو فقط چون پرسیدی بهت گفتم.
چون از هم‌صحبتی باهات لذت می‌برم.
می‌تونم این‌قدر جسور باشم و فرض کنم تو هم از هم‌صحبتی با من لذت می‌بری؟
خیلی جسورانه‌ست...
...هرچند شاید اشتباه نباشه.
خب...
به‌نظرم منصفانه باشه که آدم
کسی رو که داره باهاش وقت می‌گذرونه، بشناسه.
من نهمین ارلِ الزمیر نیستم...
نه واقعاً.
هیچ‌وقت نبودم.
این اواخر، همه‌اش آرزو می‌کنم کاش می‌شد
این عنوان لعنتی رو کلاً بذارم کنار...
هرچند قوانین انگلیس این کارو تقریباً غیرممکن کرده.
خب، شاید نتونی ازش بگذری،
اما می‌تونی واگذارش کنی...
یعنی به نفع وارثت کناره‌گیری کنی.
من وارثی ندارم.
خب، می‌تونی با من ازدواج کنی و اونو به اولین بچه‌مون بدی.
هر چی نباشه من یه بیوه‌ام.
می‌تونیم بریم دنبال زندگی شخصی خودمون
و سگ‌های داشهوند پرورش بدیم.
نمی‌تونم چیزی خسته‌کننده‌تر از این تصور کنم.
حتماً منظورت این نیست که ازدواج با من
خسته‌کننده می‌شه، ویلیام.
شاید حتی ازش لذت ببری.
ممنونم آمارانتوس،
که نظرت نسبت بهم عوض نشد.
همون‌طور که بهت گفتم،
من دخترِ اف. کاودنِ کتاب‌فروشم.
پدرم برای دنیا فقط همین بود.
فکر می‌کردم زنِ یه تاجر می‌شم.
اما الان وایکاونتس گری هستم.
و پسرم هم دوکِ پاردلو می‌شه.
با اینکه ممکنه مخالف باشی،
اما به نظرم عنوان چیزیه که فقط داریش،
نه چیزی که هویتت باشه.
طبق قانون، تو ارلِ الزمیر هستی.
دنیا هم فقط همین رو باید بدونه.
اما تو فقط اون نیستی، ویلیام،
نه برای من.
دردت چطوره؟
توی شونه‌ام یا سرم؟
فکر کنم هردوش.
قابل‌تحمله.
هرچند کاش اون دختر این‌قدر درها رو به هم نمی‌کوبید.
آهان اون فانی نیست.
داره برای ایوان لیندزی شیر می‌بره.
پس کیه؟
خونه‌ها از خودشون صدا دارن، السپت.
و تنها چیزی که می‌دونم اینه که وقتی باد از شرق می‌وزه،
خونه‌ی ما اون صدای خاص رو از اتاق زیرشیرونی می‌ده.
اصلاً چرا باید اتاق زیرشیرونی ساخت؟
چون شوهرم فریزرِ منطقه فریزر ریجه.
اگه یه زمانی وضعیت اضطراری پیش بیاد...
که باعث بشه مستأجرهامون مجبور بشن خونه‌شون رو ترک کنن،
خب، اون‌وقت می‌تونن اینجا پیش ما پناه بگیرن.
و چه جور وضعیت اضطراری‌ای مدنظرته؟
پسرتون...
حرفایی که میزنه رو باورتون میشه؟ درباره...
مرگِ نوه‌ام؟
بله، باورش دارم.
این مایه‌ی تسلیه.
من مشخصاً به فکر...
اون چیزی بودم که بهش گفت،
اینکه اون، یعنی نوه‌تون، دوباره چارلز رو می‌بینه
تا هفت سالِ دیگه.
این رو باور می‌کنید؟
فقط می‌دونم که خودش باورش کرده.
روز بخیر، خانم فریزر.
اومدم مادرم رو ببرم.
کمکش می‌کنم وسایلش رو جمع کنه.
نیازی نیست. خودم انجامش می‌دم.
از این طرف می‌تونید ببینیدش.
مادر، حالتون خوبه؟
شنیدم که زخمی شدین.
بله، شونه‌ام،
ولی خانم فریزر تونست درمانش کنه
اونم به بهترین شکل.
ایشون خیلی مهمون‌نواز بودن.
از هم‌صحبتی باهاشون لذت بردم.
شوهرشون در حال حاضر برای کاری بیرون از شهره.
که اینطور.
برام سؤال شده بود.
شوهرتون آدمیه که سخت می‌شه پیداشون کرد.
قصد داشتیم با هم حرف بزنیم...
یا حداقل من اینطور فکر می‌کردم.
خب، اونم خیلی مشتاقه که باهاتون صحبت کنه.
ولی این کارش فوری بود و نمی‌شد صبر کرد.
خب...
خانم، ازتون ممنونم بابت مراقبتی که از مادرم کردین.
تا یه هفته‌ی دیگه یا همین حدودا کاملاً خوب می‌شه.
ولی، خب، اینجا یه سری گیاه دارویی هست
که دردش رو کمتر می‌کنه.
خونه‌ی خیلی زیبایی دارین.
لابد خیلی سوت و کوره
وقتی اون نیست و شما اینجا کاملاً تنها هستین.
حالم خوبه.
بهتون اطمینان می‌دم.
هر لحظه منتظرم برگرده خونه.
بهش می‌گم که بهمون سر زدین.
چارلز، گاری رو آوردی؟
البته مادر.
تا دفعه‌ی بعد، خانم فریزر.
فکر می‌کنی داره بهت راست می‌گه؟
احتمالش خیلی زیاده.
آملی، می‌شناختمش، ولی من...
...نمی‌دونستم اون مادرمه.
بچه‌های زیادی توی فاحشه‌خونه به دنیا میان.
کوچولوها، به هر فاحشه‌ای می‌گفتن مامان،
به هر کسی که بهشون غذا می‌داد.
و اگه یه فاحشه مجبور بود بره پیش مشتری
و بچه‌اش گرسنه بود،
اون رو می‌سپرد دست یه دختر دیگه.
آملی، به خاطر رفتار متکبرانه‌اش
بهش می‌گفتن بارونس.
حتی اون موقع هم می‌دونستم این اسم ظالمانه‌ست،
ولی تا امروز نمی‌دونستم چقدر ظالمانه‌ست.
باهات مهربون بود؟
اون از همه‌ی بچه‌های
اون فاحشه‌خونه متنفر بود، ولی...
از من بیشتر از همه.
الان می‌فهمم چرا.
من توله‌ی همون مردی بودم که همه‌چیز رو ازش گرفت.
عشقش،
آزادیش...
حتی خانواده‌اش رو.
فکر کنم شش سالم بود که اون مُرد.
گلو درد شدیدی گرفت.
یادمه صدام زد برم توی اتاقش.
چی گفت؟
پسر خوبی باش.
عادلانه نبود که اون
تو رو بابت اتفاقاتی که براش افتاده بود مقصر بدونه.
من از کسی که زندگیش پر از ظلم و ستم بوده انتظار عدالت ندارم ...
اونم به دست همچین آدم شروری.
کنت سن‌ژرمن...
توی فرانسه، سعی کرد میلادی رو بکشه.
و حالا فهمیدم که اون پدرمه...
تو مثل اون نیستی.
من این رو بهتر از هر کسی می‌دونم، عشقم.
ولی اگه واقعاً وارث اون باشی،
اون‌وقت می‌تونی از چیزی که برات گذاشته در راه خیر استفاده کنی.
اگه پیشنهاد این بوشامپ رو قبول کنی...
اون مرد یه خودفروشه. من باید بدونم.
احتمالاً تمامِ عمرش همین بوده.
موسیو بوشامپ البته دیگه پیرتر از این حرفاست که بخواد تن‌فروشی کنه،
ولی از روی ناچاری خودشو می‌فروشه.
ولی تمامِ چیزی که ازت می‌خواد،
اینه که یه مقدار زمین بهش بفروشی، نه؟
زمینی که حقِ مادرزادیت هست.
آره، ولی چرا؟
چه تأثیری داره،
فروختنش به این ذی‌نفع‌ها توی پاریس؟
اونا می‌خوان یه مستعمره‌ی فرانسوی
توی خاکِ آمریکا راه بندازن، اما...
ما خودمون رو وقفِ آرمانِ میهن‌پرست‌ها کردیم.
ما برای رهایی از دستِ یه پادشاه انگلیسی نمی‌جنگیم
که فقط خدمتکارِ یه پادشاه فرانسوی بشیم.
از کجا معلم اینطوری بشه.
تو هم نمی‌دونی که نمی‌کشه.
همه‌اش این نیست.
من می‌شناسمت، فرگوس فریزر.
چرا فکر کردن به این پیشنهاد این‌قدر برات سخته؟
برای ادعای این ارث و میراث، این زمین...
باید علناً اعتراف کنم
که کنت سن‌ژرمن پدرم بوده.
موسیو بوشامپ چیزی رو بهم گفت که هر یتیمی دلش می‌خواد بشنوه،
اینکه پسرِ یه مردِ بزرگم.
ولی من همین الانشم پسرِ یه مردِ بزرگ هستم.
نگران نباش عزیزم.
اوم، یه کشتیِ جنگیِ فرانسوی، ترویت،
هر از گاهی شروع می‌کنه به شلیکِ توپ‌هاش.
خیلی رو اعصابه.
اون‌طرفِ جزیره‌ی هاچینسون لنگر انداخته،
دورتر از اونیه که بتونه به شهر آسیبی بزنه.
بهت اطمینان می‌دم،
جات کاملاً امنه.
اوه، خوشحالم که اینو می‌شنوم.
خب...
چرا به ویلیام نگفتی که دارم میام؟
چـ... چون، اوم...
چون نمی‌دونستم چه واکنشی نشون می‌ده.
به نظر میاد ویلیام، اوم... انگار خودشو گم کرده
از وقتی حقیقت رو درباره‌ی پدر و مادرش فهمیده.
ولی، اوم، تو و اون با هم
یه تجربه‌ی نسبتاً منحصربه‌فرد دارین،
اینکه فهمیدین جیمز فریزر پدرتونه.
پس واسه همین منو اینجا دعوت کردی.
نه برای کشیدنِ پرتره‌ی آمارانتوس.
فکر می‌کنی من می‌تونم به ویلیام کمک کنم.
نه، مـ... من واقعاً فکر می‌کنم که پرتره‌ی نوه
و عروسش حالِ برادرم رو خیلی بهتر می‌کنه،
ولی... آره.
اگه کسی باشه که بتونه ویلیام رو سرِ عقل بیاره
تا با مشکلاتِ فعلیش کنار بیاد،
اون تویی.
می‌تونستی فقط حقیقت رو بهم بگی، می‌دونی که.
در هر صورت می‌اومدم.
فکر نمی‌کنم تو هم با من
کاملاً صادق بوده باشی.
یا باید دقیقاً بپرسم شوهرت، اوم،
بیرونِ شهر چه کارهایی داره؟
شاید به اردوگاهِ ارتشِ قاره‌ای
اونجا ربطی داشته باشه؟
مـ... من می‌تونستم
درباره‌ی قصدم از این ملاقات رک‌تر باشم،
اما...
نمی‌خواستم ریسک کنم که دستِ رد به سینه‌ام بزنی.
اگه یه ویژگی باشه که جیمز فریزر
با موفقیت به همه‌ی بچه‌هاش منتقل کرده،
اون لجبازیه.
خیلی سخته
که مجبورت کرد کاری رو انجام بدی که دلت نمی‌خواد.
ویلیام--
ویلیام هم همین‌طوریه.
همسرِ خدابیامرزم، ایزابل، بهم گفت که ویلیام یه بار
توی ملکش در هل‌واتر گم شده بود.
اون موقع، اوم...
حدوداً سه سالش بود.
توی مه، روی تپه‌ها تنها پرسه می‌زد.
بعضی وقتا اینو می‌بینم.
بعضی وقتا...
...چیزای دیگه.
وقتی پدر یا مادر باشی این چیزا رو می‌بینی.
آره.
قولی نمی‌دم...
ولی ببینم چیکار می‌تونم بکنم.
ممنونم.
ممنونم عزیزم.
هیس.
(جمع شدن ارتش میهن پرستان)
جم و مندی خیلی دوست‌داشتنی بودن.
رادنی و کلرِ کوچولو واسه بعدی لحظه‌شماری می‌کنن...
چی بهش می‌گن؟ -- یه شب‌نشینی؟
خب، خوش‌حالم که مزاحمتی براتون نداشتن.
اصلاً.
هر بچه‌ای یه معجزه‌ست.
حالت خوبه، ریچل؟
آره.
البته که حق با توئه، لیزی--
هر بچه‌ای یه معجزه‌ست.
هرچند در موردِ اوگی، معجزه اینه که
چقدر می‌تونه بدونِ نفس گرفتن جیغ بزنه.
بعضی وقتا صداش عینِ یه گربه‌ی وحشی می‌مونه.
خب، همه‌مون این روزا رو گذروندیم.
- مندی، نگاه کن! - بابابزرگ!
بابابزرگ!
بیاین دیگه.
بیاین، دارن میان. بدو بدو بدو.
معلومه از دیدنِ بابابزرگشون خیلی خوش‌حالن.
اون کیه همراهش؟
اصلاً نمی‌دونم.
- باک! - آه!
بچه‌ها! بیاین اینجا!
مندی. جمی، حالتون چطوره؟
مامان‌بزرگ، نگاه کن، پسرعمومونه.
باکه! باکه!
ساکسون، میخوام...
ویلیام باکلی مک‌کنزی رو بهت معرفی کنم.
کلر فریزر، تعریفتون رو زیاد شنیدم.
همین‌طور شما.
حتماً سفرِ خیلی طولانی‌ای داشتید.
طولانی‌تر از اونی که بتونم توضیح بدم.
بهش گفتم هرقدر بخواد میتونه توی ریج بمونه.
البته.
تو خانواده‌ی مایی.
بیاین. بیاین تو.
مطمئنم هر دوتون خیلی گرسنه‌اید.
آره.
از اون، اوم، ساندویچ‌های
کره بادوم‌زمینی ندارین، نه؟
چی نگرانت کرده، عزیزم؟
اون بالا تو شمال قتل‌عام شده.
یکی از رهبرهای موهاک، جوزف برنت، و یه کاپیتانِ وفادار به سلطنت
به یه شهرِ شورشی حمله کردن.
جوزف برنت رو می‌شناسم.
ارتشِ قاره‌ای هم برای تلافی یه لشکر دنبالش فرستاد.
ارتشِ میهن‌پرست در امتدادِ رودخونه‌ی ساسکوهانا پیشروی کرد،
و هر دهکده‌ی سرخ‌پوستی که سرِ راهش بود رو با خاک یکسان کرد.
چهل تا دهکده در آتیش سوختن و...
پوستِ سرِ آدم‌های بی‌شماری...
خدای من.
مگه دریاچه‌ی شادو همون‌جا نیست؟
جایی که زنِ قبلیت...
واهیونهاوه.
آره.
و... و پسرت.
تهیوکاس نه توتیس...
سریع‌ترینِ مارمولک‌ها.
ریچل...
...باید برم شمال.
باید بفهمم چه بلایی سرشون اومده.
البته که باید بری.
و من و اوگی هم باهات میایم.
دلم واسه این گربه‌ی وحشیِ کوچولو تنگ می‌شه.
تا وقتی برگردی، خیلی بزرگ‌تر از این می‌شی.
واقعاً هیچ حرفی نمی‌تونم بزنم
که تو و اوگی رو قانع کنم بمونید؟
ممنونم کلر، ولی نه.
تو می‌ذاری شوهرت ۱۱۰۰ کیلومتر رو تنها بره
تا زنِ اولش رو نجات بده؟
حرفِ حساب می‌زنی.
اوهوم.
دعا می‌کنم امیلی و بچه‌هاش رو صحیح و سالم پیدا کنیم.
ولی وقتی می‌بینتشون، می‌خوام کنارش باشم...
تا زندگی‌ای که اینجا داره رو فراموش نکنه.
این یعنی من آدمِ بدی‌ام؟
اوه.
نه، ریچل.
این یعنی تو یه انسانی.
بیا.
- بیا. - اوهوم.
ریچل می‌گه قصد داری توی فیلادلفیا توقف داشته باشی
تا بتونه بره یه جلسه‌ی درست و حسابی.
هوم. آره، دلش واسه اونجا تنگ شده.
آره، می‌خوام بری به اون روسپی‌خونه‌ی اونجا،
همونی که فرانسیس با خواهرش اونجا زندگی می‌کرد،
و با چند تا از دخترا صحبت کنی.
روسپی‌خونه؟
کافی نیست که دارم می‌رم دنبالِ زنِ اولم؟
مربوط به فرانسیسه.
ازشون درباره‌ی جین بپرس، هر چی که درباره‌ی خانواده‌اش گفته.
می‌خوایم فرانسیس بیشتر درباره‌شون بدونه.
هر چی بتونم آمار می‌گیرم.
من، اوم...
قبل از اینکه بری باید یه چیز دیگه هم بهت بگم.
اون کتابی که بریانا با خودش آورد رو یادته؟
همونی که اون یکی پدرش نوشته بود؟
آره. بهم گفت.
اوم، فرانک رندال؟
درباره‌ی اسکاتلندی‌های توی آمریکاست...
درباره‌ی اینکه اونا...
اینکه ما توی انقلاب چیکار می‌کنیم.
توی کتاب به یه نبرد توی مناطق دورافتاده اشاره شده
توی جایی به اسم کینگز مانتین.
اسم اینجارو شنیدم.
فرانک می‌گه منم توی اون جنگ می‌جنگم.
کی قراره اتفاق بیفته؟
اون‌طور که اون می‌گه، اکتبرِ سالِ دیگه.
کلر فکر می‌کنه اون داره پیازداغشو زیاد می‌کنه،
ولی، اوم...
ولی من هر چی می‌گذره بیشتر مطمئن می‌شم که راست می‌گه.
منم اونجا پیشت هستم، عمو.
اونقدر وقت دارم که تو شمال...
هرکار لازمه رو بکنم و برگردم خونه
هی...
نگران نباش.
شاید بابام دیگه نباشه،
ولی من به جای اون هوای جناح چپت رو دارم.
ممنونم، پسر.
امیدوارم به سلامت سفر کنید
گذر از کوهستان
گذر از جنگل
گذر از دشت‌های طولانی و وحشی.
مریم پاک و معصوم نگهدارت باشد
عیسی شبان سپر تو باشد
مریم پاک و معصوم نگهدارت باشد
عیسی شبان سپر تو باشد
سرباز.
عصر بخیر. سرهنگ ماریون؟
من کشیش راجر مک‌کنزی هستم.
ببخشید که مزاحمتون شدم، ولی، خب...
پیدا کردنتون سخته و درخواستم هم فوریه.
اومدی داوطلب بشی؟
ارتش قاره‌ای خیلی سخت‌گیر نیست،
هرچند باید بگم،
اون چند تا کشیشی هم که میان
معمولاً بهترین لباساشون رو برای جنگیدن نمی‌پوشن.
نه قربان.
من، اوم، اومدم ازتون درخواست کمک کنم.
پدرزنم ۴۰۰۰ هکتار زمین داره
توی کارولینای شمالی.
یه سرگرد انگلیسی به اسم پاتریک فرگوسن
توی مناطق دورافتاده داره آشوب به پا می‌کنه،
- داره شبه‌نظامی‌های وفادار به سلطنت رو جمع می‌کنه.
و از اونجایی که ما میهن‌پرست هستیم، تصمیم گرفتیم
خودمون یه گروه شبه‌نظامی تشکیل بدیم.
ولی به اسلحه نیاز داریم.
فکر کنم قبلاً به بقیه هم مثل ما برای مسلح شدن کمک کردید.
می‌تونم هزینه‌اش رو بدم.
فکر کنم بتونیم به یه توافقی برسیم.
خب، من یه نامه از طرف پدرزنم دارم
که جزئیات توش نوشته شده.
پدرزنت ژنرال جیمز فریزره؟
آره.
همون کسی که توی مان‌موث نیروهاش رو ول کرد
تا به زنش برسه؟
آره.
جیمز فریزر... اون مرد شریفیه قربان،
و سرباز خیلی شجاعیه.
وقتی به زنش شلیک شد، جنگ دیگه تموم شده بود.
راسته که نامه‌ی استعفاش رو
پشتِ کمرِ یه سرجوخه توی گل‌ولای امضا کرده؟
در واقع با خونِ زنش نوشت، ولی آره.
چاره‌ی دیگه‌ای نداشت.
وقتی ژنرال لی بهش دستور داد
که از کنارش بره، زخمی شده بود، که...
مطمئنم شرایط خیلی خاص و غیرعادی بوده.
حقیقت اینه که اگه به خاطر
دادگاهِ لی و وساطتِ لافایت نبود،
فریزر بعد از مان‌موث دادگاه نظامی می‌شد،
شاید حتی دارش می‌زدن.
آخه قربان، مردمِ ما در خطرن.
شرایطِ ما هم اینجا خیلی وخیمه.
منابعِ خیلی کمی داریم،
حتی با کمکِ متحدای فرانسویِ جدیدمون.
نمی‌تونم همون چیزی رو هم که دارم بدم
به کسی که اعتمادِ ارتشِ قاره‌ای رو از دست داده.
قطعاً سال‌ها خدمت و فداکاریش
برای این هدف باید...
جوابِ من منفیه، جنابِ کشیش مک‌کنزی،
و حرفم هم حرف آخره.
پس با اجازه‌تون مرخص می‌شم، قربان.
متأسفانه امکانش نیست.
منظورتون چیه؟
تا چند روزِ دیگه به شهر حمله می‌کنیم.
ژنرال لینکلن به نگهبان‌ها دستور داده
هر کسی که از اردوگاه خارج می‌شه بازداشت شه...
تا فراری‌ها نتونن به انگلیس‌ها خبری بدن.
نمی‌تونی بری.
اومدم برای جنگیدن با انگلیسی‌ها ازتون کمک بخوام.
حتماً که... فکر نمی‌کنید
که قراره از اینجا برم و به اونا کمک کنم.
من دستور دارم، پدر مکنزی.
قربان، همسرم توی شهره.
قول دادم که برمی‌گردم.
همه مردان اینجا همچین قولی به همسرشون دادن،
به مادرشون، به پسرشون.
خیلی‌ها زنده نمی‌مونن که به قولشون عمل کنن.
تو شاید بمونی.
می‌تونم یه جای امن برات پیدا کنم تا تموم شدن جنگ اونجا منتظر بمونی،
مگر اینکه بخوای بجنگی.
می‌تونم یه تفنگ خوب بهت بدم.
نه.
اوه.
پس همین‌جا بمون و منتظر باش.
اگه اوضاع بد پیش رفت، می‌تونی کمک کنی دفنمون کنی.
قربان، صبر کنید.
من... من با تفنگ کارم خوب نیست.
اما اگه بتونید بهم یه شمشیر بدید، باهاتون می‌جنگم.
« سینمافریک - مرجع دانلود فیلم و سریال » [ CinemaFreak.Net ]