« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]
‫آنچه گذشت...‬
‫حالت خوبه، جان؟‬
‫من با زنت رابطه داشتم.‬
‫نمی‌گم برام مهم نیست، چون هست.‬
‫اما هیچ‌چیزی تو این دنیا‬
‫نمی‌تونه تورو از من بگیره‬ ‫یا منو از تو.‬
‫اما ژنرال رولان!‬
‫قول می‌دم، تا وقتی که این یونیفرم تنمه‬
‫پیش خودم نگهش دارم.‬
‫شبانه فوت کرد.‬
‫تا صبح فرداش،‬ ‫خاکش کرده بودن.‬
‫خداروشکر.‬
‫- موسیو بوشام.‬ ‫- اون برادر ناتنی‌مه.‬
‫یا بود.‬
‫کاپیتان انگلیسی‌ای به اسم ریچاردسون رو می‌شناسی؟‬
‫داره پسرت رو می‌فرسته پیش یه دارودسته از هسیان‌ها.‬
‫چرا داری بهم کمک می‌کنی؟‬
‫به‌خاطر چشمان زیبات.
‫اون خوابت رو دیده بود.‬
‫وقتی موهات مثل برف سفید بشه،‬
‫دانشی فراتر از زمان پیدا می‌کنی.‬
‫جنگ داره به این مناطق دورافتاده می‌رسه.‬
‫حدود یه سال دیگه، یه جنگی راه می‌افته‬
‫توی جایی به اسم کینگز مانتین.‬
‫و جیمز فریزر هم اونجا می‌میره.‬
‫بنجامین کلیولند.‬
‫یه توری به اسم کانینگهام توی زمینته.‬
‫کلیولند... پس تو همون جیمز فریزری هستی که توی کتابه.‬
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت www.cinemafreak.net
‫« ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید » [ TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freak ]
‫خانم ابوت یه شونه مثل این داشت،‬
‫اما هیچ‌وقت نمی‌ذاشت بهش دست بزنیم.‬
‫فانی، دوست داری مال تو باشه؟‬
‫مال من باشه؟‬
‫آره، که با خودت ببری خونه.‬
‫که مال خود خودت باشه.‬
‫خانم مک‌کنزی، نامه‌هاتون رو آوردم.‬
‫تو بهش فکر کن تا من برم نامه‌ها رو بگیرم.‬
‫خیلی قشنگه.‬
‫بله، قربان.‬
‫هرچند به نظر میاد ‫توی اینجور جاها وصله‌ی ناجوره.‬
‫مثل خودت.‬
‫تو هم خوشگلی.‬
‫نظرت چیه توی سفرهام همراهم باشی؟‬
‫اصلاً از این کار خوشم نمیاد.‬
‫اوه، بی‌خیال بابا.‬
‫به نظر میاد حسابی اهل ماجراجویی باشی.‬
‫و تو هم یه پاچه‌خوارِ وزغ‌چهره‌ای.‬
‫فانی؟‬
‫اون مردا داشتن اذیتت می‌کردن؟‬
‫اونا افسرن.‬
‫از کجا فهمیدی؟‬
‫از طرز رفتارشون.‬
‫حرفایی که بهم زدن... افسرهای توی...‬
‫توی فاحشه‌خونه هم‬
‫همین‌طوری حرف می‌زدن،‬
‫فکر می‌کنن هر کاری دلشون بخواد می‌تونن بکنن،‬
‫هرکی رو بخوان می‌تونن داشته باشن.‬
‫بذار برم یه دو کلمه باهاشون حرف بزنم.‬
‫نه. بیا فقط بریم.‬
‫خواهش می‌کنم.‬
‫این یکی مال توئه.‬
‫از طرف شوهر سابقته.‬
‫اون با تو چیکار داره؟‬
‫در واقع، اون بریانا رو می‌خواد.‬
‫ظاهراً توی ساواناست و ویلیام هم پیششه.‬
‫ازش دعوت کرده بره و پرتره‌ی‬
‫زن و پسرِ برادرزاده‌اش رو بکشه.‬
‫خب، میرم ببینم‬ ‫دلش می‌خواد بیاد یا نه.‬
‫نه، نمی‌ری.‬
‫می‌خوای حرفت رو‬ ‫اصلاح کنی؟‬
‫نه.‬
‫این موضوع به تو ربطی نداره.‬
‫نمی‌خواستم دخالت کنم.‬
‫اصلاً نمی‌خواستم پات به ماجرای‬ ‫جان‌گری باز بشه،‬
‫ولی خب، دیگه یکم‬ ‫واسه این حرفا دیر شده.‬
‫خودت می‌دونی چی شد.‬ ‫می‌دونی چرا اون اتفاق افتاد.‬
‫می‌دونم... می‌دونم چی شد.‬
‫اون تورو روی زمین خوابوند،‬ ‫پاهات رو باز کرد،‬
‫و باهات خوابید.‬
‫فکر کردی هر وقت‬ ‫اسم اون مرد رو می‌شنوم‬
‫یاد اون اتفاق نمی‌افتم؟‬ ‫لعنت بهش!‬
‫فکر می‌کردم اون قضیه تموم شده.‬
‫تا حالا بهت نگفتم‬ ‫که من آدم حسودی‌ام؟‬
‫گفتی، و منم...‬
‫و بهت گفتم که به تک‌تکِ ساعت‌هایی که‬
‫توی تختِ یه مردِ دیگه گذروندی حسادت می‌کردم؟‬
‫- گفتی.‬ ‫- جدی گفتم.‬
‫هنوزم سرِ حرفم هستم.‬
‫ولی تو هر غلطی ‫که دلت بخواد می‌کنی.‬
‫خدا می‌دونه که همیشه همین‌طوری بودی.‬
‫ولی تظاهر نکن که نمی‌دونی‬ ‫چه حسی به این موضوع دارم.‬
‫نمی‌تونی تا ابد از جان دوری کنی.‬
‫اگه ویلیام باهاش در ارتباطه،‬ ‫پس تو هم هستی.‬
‫لعنت به ویلیام.‬
‫اسکاتلندیِ کله‌شق.‬
‫ویلیام مگه چیکار کرده؟‬
‫ویلیام کاری نکرده.‬
‫پس چرا‬ ‫آقای فریزر این‌قدر عصبانیه؟‬
‫اون اسکاتلندیه،‬ ‫یعنی کله‌شقه.‬
‫ولی این موضوع‬ ‫ربطی به ویلیام نداره.‬
‫شاید نباید بهش می‌گفتی.‬
‫چی رو بهش می‌گفتم؟‬
‫می‌دونم اون کلمه یعنی چی.‬
‫مردا دوست ندارن‬ ‫زنشون رو با کسی شریک بشن.‬
‫من واقعاً شما‬ ‫و آقای فریزر رو دوست دارم.‬
‫شما با من خیلی خوب بودین.‬
‫حیف که باید برم.‬
‫آخه واسه چی‬ ‫باید بری؟‬
‫ویلیام از آقای فریزر خواست‬ ‫که مراقبم باشه.‬
‫اگه اون از دستِ ویلیام عصبانیه،‬
‫پس نمی‌خواد کاری که‬ ‫ویلیام خواسته رو انجام بده.‬
‫اون‌وقت مجبورم برگردم‬ ‫پیشِ خانم اَبوت.‬
‫مجبورم کار کنم.‬
‫هیچ‌وقت لازم نیست‬ ‫برگردی اونجا.‬
‫ما آوردیمت پیشِ خودمون‬ ‫چون خودمون می‌خواستیم.‬
‫نه، این‌طور نیست.‬
‫ویلیام، آقای فریزر رو‬ ‫مجبور کرد منو بیاره.‬
‫به عنوان کسی که‬ ‫هردوشون رو خوب می‌شناسه،‬
‫بهت اطمینان می‌دم هیچ‌کس‬ ‫نمی‌تونه هیچ‌کدومشون رو مجبور کنه‬
‫کاری رو برخلافِ میلش انجام بده.‬
‫آقای فریزر قول داده‬ ‫که ازت محافظت کنه.‬
‫اون سرِ حرفش می‌مونه، منم همین‌طور.‬
‫بن نمرده.‬
‫واسه همینه که جنازه‌اش‬ ‫توی قبر نیست.‬
‫خیلی محتمل‌تره که بن‬
‫توی یه قبر دفن شده باشه که‬ ‫اسمِ یه نفر دیگه روشه.‬
‫هر کسی که دفنشون کرده، احتمالاً‬ ‫جنازه‌ها رو با هم قاطی کرده.‬
‫یا بن فرار کرده و اونا‬ ‫یه نفر دیگه رو‬
‫توی قبرش دفن کردن تا این موضوع رو مخفی کنن.‬
‫آخه چرا کسی باید‬ ‫خودش رو به زحمت بندازه؟‬
‫برای اینکه آبروریزیِ‬ ‫گم کردنِ‬
‫یه زندانیِ مهم و عالی‌رتبه رو بپوشونن.‬
‫من یکم بیشتر‬ ‫پرس‌وجو کردم، اما...‬
‫متأسفانه هیچ‌کدوم از کسایی که باهاشون‬ ‫حرف زدم، اطلاعاتِ بیشتری نداشتن.‬
‫احتمالاً چون‬ ‫اصلاً اطلاعاتی وجود نداره.‬
‫من یه سربازِ حلبی داشتم که بن‬ ‫وقتی بچه بودیم بهم داده بود.‬
‫ژنرال رولان.‬
‫وقتی رفت جنگ،‬ ‫بهش پسش دادم.‬
‫بینِ وسایلش نبود.‬
‫و تو فکر می‌کنی بن زنده‌ست‬
‫چون اون سربازِ حلبی که بهش دادی‬ ‫همراهش نبوده؟‬
‫می‌دونستم درک نمی‌کنی.‬
‫ویلیام، تو چند ماهِ سختی رو‬ ‫پشتِ سر گذاشتی،‬
‫- و فکر می‌کنم شاید...‬ ‫- موضوع این نیست.‬
‫تو دنبالِ یه هدف می‌گردی.‬
‫نه، یه جای کار اینجا می‌لنگه.‬
‫مطمئنم.‬
‫چیزی از این موضوع به‬ ‫لیدی‌گری نگفتی، درسته؟‬
‫البته که نه.‬
‫مگر اینکه یه مدرکِ‬ ‫ملموس پیدا کنم که بهش بگم.‬
‫با اینکه من اصلاً‬ ‫فرضیه‌ات رو باور ندارم،‬
‫اگه همون‌طور که می‌گی‬ ‫بن فرار کرده باشه،‬
‫پس احتمالاً یه خبری‬ ‫به فرمانده‌اش می‌داد.‬
‫هوم؟‬
‫خب، از شانسِ خوبِ ما، سرلشکر لزلی‬
‫تازه به جبهه‌ی جنوب‬ ‫منتقل شده،‬
‫و ژنرال پِروو به افتخارش‬ ‫یه ناهار ترتیب داده.‬
‫اگه بخوای، می‌تونم برات یه دعوت‌نامه‬ ‫بگیرم.‬
‫تو هم که فقط میخوای منو‬ ‫دوباره بکشونی توی اجتماع.‬
‫خب، پس چقدر خوب شد که یه فرصتی...‬
‫پیش اومده ‫که هر دو به چیزی که می‌خوایم برسیم.‬
‫پس جان ازم می‌خواد یه پرتره بکشم.‬
‫هوم.‬
‫هی، چرا به تو نامه داده و نه به بابا؟‬
‫خب، چون پدرت و لرد جان با هم به مشکل خوردن.‬
‫فعلاً با هم حرف نمی‌زنن.‬
‫اوه.‬
‫چه جور مشکلی؟‬
‫وقتی فکر می‌کردم جیمی مرده، باهاش ازدواج کردم.‬
‫چی؟‬
‫خب، نزدیک بود بازداشت بشم...‬
‫و بهم اتهام جاسوسی زده بودن، و خب...‬
‫جان فکر کرد تنها راهی که جلوی این اتفاق رو می‌گیره...‬
‫اینه که با یه افسر ارتش بریتانیا ازدواج کنم.‬
‫اوه.‬
‫خب پس چرا بابا عصبانیه؟‬
‫به نظر می‌رسه جان داشته ازت محافظت می‌کرده.‬
‫اینطوری نبوده که با هم خوابیدید.‬
‫مامان!‬
‫فقط یک بار اتفاق افتاد.‬
‫آخه... هر دو داشتیم توی غصه و الکل غرق می‌شدیم.‬
‫واقعاً نمی‌تونم توضیحش بدم.‬
‫واو.‬
‫چطوری آخه توی چشم‌های جان نگاه کنم...‬
‫وقتی دیدمش؟‬
‫صبر کن، الان که دیگه مجبور نیستم بهش بگم بابا، نه؟‬
‫جلوی پدرت در این مورد شوخی نکن.‬
‫وای وای، خدای من... نه، نمی‌کنم.‬ ‫نمی‌کنم.‬
‫معذرت می‌خوام.‬
‫داشتم مغازه رو می‌بستم.‬
‫اما اگه چیزی لازم دارید،‬
‫می‌تونم به آقای کرامبی خبر بدم.‬
‫برای خرید نیومدم.‬
‫اوه، پس چطور می‌تونم کمکتون کنم، آقای فریزر؟‬
‫دخترم بهم گفت که امروز دو تا مرد اومدن دیدنت.‬
‫ظاهراً افسر بودن.‬
‫بله.‬
‫دو تا از هم‌رزم‌های پسرم اومده بودن دیدنم.‬
‫اونا سربازهای پیمانی هستن که منتظر تبادلن.‬
‫از فرصت استفاده کردن تا...‬
‫یه سری از وسایل پسرم رو برگردونن.‬
‫فریزر ریج خیلی از هر ارتشی دوره، کاپیتان.‬
‫واسه همین از اینجا خوشم میاد.‬
‫همون چیزی که شما هم ادعا می‌کنید ازش خوشتون میاد.‬
‫همین‌طوره.‬
‫پس خیلی لطف کردن که...‬
‫این همه راه رو برای یه دیدار دوستانه اومدن.‬
‫بله.‬
‫همین‌طور بود.‬
‫فقط امیدوارم تونسته باشم ‫به خوبی ازشون تشکر کنم.‬
‫می‌دونم که از نظر سیاسی با هم تفاهم نداریم.‬
‫و منم موافق نیستم که عقاید یه نفر رو...‬
‫زیر سوال ببرم، اما... هیچ اقدامی رو تحمل نمی‌کنم...‬
‫که «ریج» یا ساکنینش رو تهدید کنه.‬
‫می‌تونم بهتون اطمینان بدم...‬
‫که اون مردا قصد صدمه زدن به کسی رو نداشتن.‬
‫نمی‌دونم چی گفته شده،‬
‫اما یکی‌شون با فرانسیس حرف زده،‬
‫دخترِ جوونی که تحت سرپرستیِ منه، ‫و خیلی ناراحتش کرده.‬
‫بابت رفتارشون معذرت می‌خوام.‬
‫اگه برگردن، حتماً باهاشون صحبت می‌کنم.‬
‫هرچند بعید می‌دونم دیگه ببینیدشون.‬
‫بسیار خب.‬
‫کاپیتان.‬
‫اوه، ببخشید که سرزده اومدم.‬
‫بهم گفتن بیرونید، وگرنه اصلاً...‬
‫مشکلی نیست.‬ ‫چیزی لازم داشتی؟‬
‫فکر کردم این جلیقه شاید خیلی...‬
‫به اون کتی که عمو جان برات گرفته بیاد.‬
‫این ر‌و تو دوختی؟‬
‫برای «بن» گلدوزیش کرده بودم.‬
‫خب، سایزتون شبیه همه.‬ ‫من...‬
‫خوشحال می‌شم اگه ازش استفاده کنی.‬
‫ممنونم.‬
‫این مجلل‌ترین جلیقه‌ایه که تا حالا داشتم.‬
‫اصلاً هم مجلل نیست.‬
‫تک‌تکِ این سوسک‌ها...‬
‫توی مستعمره‌ها پیدا می‌شن.‬
‫و همه‌شون از نظر کالبدشناسی...‬
‫رنگ و شکل درستی دارن.‬
‫خب، اعتراف می‌کنم که اون چشم‌های قرمز...‬
‫یه جورایی سلیقه‌ی شخصی خودم بود.‬
‫فقط فکر کردم این طرح به رنگ قرمز بیشتری نیاز داره...‬
‫نسبت به چیزی که یه کفشدوزکِ تنها داره.‬
‫کاملاً مناسبن.‬
‫ممنونم.‬
‫حالا، بذار ببینیم اندازه‌ت هست یا نه.‬
‫اگه... اگه البته ناراحت نمی‌شید.‬
‫اوه، بله.‬
‫دقیقاً همینه.‬
‫چرا سوسک؟‬
‫می‌دونم احتمالاً‬
‫باعث ناامیدیِ‬ ‫خانواده‌تونه، اما...‬
‫پدرم از اشراف‌زاده‌ها نیست.‬
‫اون یه طبیعت‌شناسه.‬
‫البته وقتی از پسِ هزینه‌هاش بربیاد.‬
‫و وقتی نتونه‬ ‫از پسش بربیاد چی؟‬
‫توی فیلادلفیا‬ ‫کتاب‌فروشه.‬
‫و پدربزرگم هم گیاه‌شناسه.‬
‫واسه همین اسمم رو گذاشتن آمارانتوس.‬
‫اسم یه گیاهه،‬ ‫آمارانتوس رتروفلکسوس.‬
‫که معمولاً بهش می‌گن «تاج‌خروس».‬
‫اسمِ قشنگیه.‬
‫و جلیقه‌یِ زیبایی هم هست.‬
‫نه. اصلاً و ابداً.‬
‫به راجر گفتی که کتابِ بابا‬ ‫درباره‌یِ یه جنگ هشدار داده‬
‫که قراره توی مناطقِ دورافتاده اتفاق بیفته.‬
‫ما به چیزی خیلی بیشتر از‬ ‫چندتا تفنگِ شکاری نیاز داریم،‬
‫و ساوانا بهترین جا برایِ پیدا کردنشونه.‬
‫شهر دستِ انگلیسی‌هاست،‬
‫اما ارتشِ قاره‌ای‬ ‫همین نزدیکی‌ها مستقر شده،‬
‫به امیدِ اینکه پسش بگیرن.‬
‫و هر جا که ارتش باشه،‬ ‫اسلحه هم هست.‬
‫خیلی خطرناکه.‬
‫شهر تحتِ محاصره‌ست.‬
‫اجازه نمی‌دن مردم همین‌طوری‬ ‫هر وقت دلشون خواست رفت‌وآمد کنن.‬
‫خب، اون‌ها به مهمون‌هایِ لرد جان گری اجازه ورود می‌دن،‬
‫و جان یه نامه‌یِ عبورِ امن هم‬
‫همراهِ دعوت‌نامه‌اش فرستاده.‬
‫و چطوری می‌خواید پولِ این اسلحه‌ها رو بدید؟‬
‫از نظرِ تاریخی می‌دونیم که‬ ‫ارتش‌ها با کمبودِ سکه مواجه بودن،‬
‫واسه همین به فکرِ طلایِ اون فرانسوی افتادیم.‬
‫نزدیک بود سرِ همون طلاها کشته بشیم.‬
‫پس بهتره ازش برایِ محافظت از خودمون استفاده کنیم.‬
‫اگه بتونید واردِ شهر بشید‬
‫و راهزن‌ها همه‌اش رو ازتون ندزدن‬ ‫و به حالِ خودتون رها نکنن تا بمیرید.‬
‫- جیمی، چرا...‬ ‫- نه.‬
‫نه، اجازه نمی‌دم.‬
‫جیمی، برایانا و راجر رو‬
‫به خاطرِ عصبانیتت از جان تنبیه نکن.‬
‫ببین، منم از این موضوع خوشم نمیاد،‬
‫اما معلومه که اون‌ها‬ ‫حسابی درباره‌اش فکر کردن.‬
‫اون‌ها نمی‌رن.‬
‫اون‌ها به اجازه‌یِ تو نیاز ندارن.‬
‫خودشون اجازه خواستن،‬ ‫مگه نه؟‬
‫اون‌ها دعایِ خیر‬ ‫و کمکِ تو رو خواستن.‬
‫اون‌ها به کمکِ من نیازی ندارن.‬
‫لرد جان گری فکرِ همه‌جاش رو کرده.‬
‫می‌دونی که می‌تونستم دروغ بگم.‬
‫نه، نمی‌تونستی.‬
‫نمی‌تونی به هیچ‌کس دروغ بگی،‬ ‫ساکسون، چه برسه به من.‬
‫با توجه به اینکه جنابِ لرد قبلاً حقیقت رو بهم گفته بود...‬
‫نمی‌تونستی مطمئن باشی که اون حقیقته.‬
‫می‌تونستم بهت بگم که اون‬ ‫داشته اراجیف می‌بافته‬
‫چون می‌خواسته اذیتت کنه،‬ ‫و تو هم حرفم رو باور می‌کردی.‬
‫نمی‌خوام چیزی درباره‌یِ ‫اراجیفِ جنابِ لرد بشنوم.‬
‫بیا.‬
‫پس چرا دروغ نگفتی؟‬
‫چون بهت قول داده بودم باهات صادق باشم.‬
‫اگه صداقت مثلِ یه تیغِ دو لبه باشه،‬
‫خب، فکر کنم زخم‌هاش ارزشش رو داشته باشن.‬
‫فرانک هم همین فکرو می‌کرد؟‬
‫اوه، باید از خودش بپرسی.‬
‫این موضوع به من و تو مربوط می‌شه.‬
‫می‌خوای چی بگم؟‬
‫اینکه کاش با جان نمی‌خوابیدم؟‬
‫واقعاً؟‬
‫اگه بگی نه ساکسون، ممکنه‬ ‫کاری کنم که بعداً پشیمون بشم.‬
‫تو منو بخشیدی.‬
‫- خودت گفتی.‬ ‫- نگفتم.‬
‫گفتم تا ابد دوستت دارم،‬ ‫و خواهم داشت، اما...‬
‫اما نمی‌تونی کسی رو ‫دوست داشته باشی اگه نخوای ببخشیش.‬
‫من... می‌بخشمت.‬
‫چطور جرئت می‌کنی.‬
‫آخه...‬
‫اول از دستم عصبانی می‌شی‬ ‫چون نمی‌بخشمت،‬
‫و حالا از دستم شاکی می‌شی‬ ‫چون بخشیدمت.‬
‫من از همون اولش هم کارِ اشتباهی نکردم،‬
‫- و خودت هم اینو می‌دونی.‬ ‫- کردی.‬
‫تو اون کارو کردی.‬
‫تو فکر می‌کنی من بهت بی‌وفایی کردم، ولی نکردم.‬
‫می‌خوای بدونی دردم چیه؟‬
‫آره.‬
‫با خودم عهد می‌بندم‬
‫که این موضوع رو‬
‫از سرم بیرون کنم.‬
‫و بیشترِ اوقات هم از پسش برمیام.‬
‫بعدش اون برات یه نامه می‌فرسته‬ ‫و دوباره همه‌چیز یادت میاد.‬
‫وقتی بهش فکر می‌کنم و تورو می‌بینم،‬
‫دلم می‌خواد همون لحظه مالِ من باشی،‬ ‫اما...‬
‫اون توی ذهنمه.‬
‫فکر کردی چطوری می‌تونم تحمل کنم که من و تو‬
‫توی یه تخت خوابیدیم و اونم‬ ‫انگار بین ماست؟‬
‫این‌طور نیست.‬
‫من هیچ‌وقت،‬ ‫حتی برای یه ثانیه هم،‬
‫وقتی توی تختِ تو بودم،‬ ‫به کسی جز تو فکر نکردم.‬
‫و باید بهم بربخوره که فکر می‌کنی این کارو می‌کنم.‬
‫نمی‌کنم.‬
‫فقط... می‌ترسم که یه وقت این‌طوری بشه.‬
‫ببین چی می‌گم.‬
‫اونو بسپار...‬
‫...به من.‬
‫خیلی به خودت اعتماد داری، ساکسون.‬
‫هوم.‬
‫فکر می‌کنی دیگه از سرمون پرید؟‬
‫«سرمون»؟‬
‫آره، سرمون.‬
‫آره، پرید.‬
‫پوستت رو زخمی کردم؟‬
‫تو این کارو...‬
‫...هر بار که بهم دست می‌زنی می‌کنی،‬ ‫ساکسون.‬
‫با دعوا سرِ شوهرِ سومت می‌ریم توی تخت،‬
‫و وقتی بیدار می‌شم می‌بینم‬ ‫داری به کتابی زل می‌زنی‬
‫که شوهرِ اولت نوشته.‬
‫خب، خوش‌شانسی که من فقط‬ ‫عاشقِ شوهرِ دومم هستم.‬
‫داری چیکار می‌کنی؟‬
‫فقط دارم فکر می‌کنم.‬
‫-به فرانک؟‬ ‫-هوم.‬
‫شاید قصد داشته که من‬ ‫این کتاب رو بخونم،‬
‫اون موقعی که زنده بود.‬
‫آره، که بفهمم‬ ‫چه اتفاقی برات افتاده،‬
‫که از کالودن جونِ سالم به در بردی.‬
‫و اینکه اون زندگی‌ای که با تو‬ ‫تصور می‌کردم، خوابش رو می‌دیدم،‬
‫در دسترس بوده.‬
‫بعد اون زندگی رو ازم دزدید.‬
‫مگه می‌شه این‌قدر حیله‌گر باشه؟‬
‫این‌همه کینه داشته باشه؟‬
‫تو داری؟‬
‫نمی‌تونی جان رو ببخشی، در حالی که ما‬ ‫فقط چند هفته زن و شوهر بودیم.‬
‫اگه جای فرانک بودی.‬
‫از خودم متنفر می‌شدم چون...‬
‫قلبت رو کاملاً و برای همیشه مالِ خودم کردم.‬
‫اما اگه فکر کرده باشه که تو واقعاً پیشِ من برگشتی چی؟‬
‫شاید این یه جور مجازاته.‬
‫توی ونت‌ورث، توی گوشِ بلک جک‬ ‫زمزمه کردم‬
‫که چه تاریخی می‌میره.‬
‫توی مقاله‌های تحقیقیِ فرانک‬ ‫خونده بودمش.‬
‫اما اون لحظه، تنها سلاحی بود که داشتم.‬
‫چون می‌خواستم شکنجه‌اش کنم.‬
‫فکر می‌کنی فرانک داره شکنجه‌ات می‌کنه؟‬
‫نمی‌دونم.‬
‫شاید.‬
‫به خاطر اینکه فراموشت نکردم،‬ ‫نذاشتم بری.‬
‫خب، آدم هم با حقیقت‬ ‫می‌تونه شکنجه بشه‬
‫هم با دروغ.‬
‫ببین کلر، چیزی که به بلک جک گفتی واقعی بود.‬
‫دیگه نمی‌دونم چی واقعیه و چی نیست.‬
‫همین نگرانم می‌کنه.‬
سینمافریک
‫خودت می‌دونی که واقعیه.‬
‫ته دلت می‌دونی چیزی که نوشته شده حقیقته.‬
‫ژنرال لزلی.‬
‫بعدازظهر بخیر.‬
‫ویلیام رنسام هستم قربان، در خدمتم.‬
‫فکر کنم پدرم، لرد جان گری رو بشناسید.‬
‫اوه، البته.‬
‫از آشنایی باهاتون خوش‌وقتم.‬
‫چه جلیقه‌ی دلربایی.‬
‫ممنونم.‬
‫فامیلم برام‬ ‫گلدوزیش کرده.‬
‫ایشون بیوه‌ی پسرعموم، بنجامین گری هستن.‬
‫فکر کنم تحت فرمان شما می‌جنگید، ژنرال.‬
‫ضایعه‌ی خیلی بزرگیه.‬
‫عمیق‌ترین تسلیتِ من رو بپذیرید.‬
‫ممنونم.‬
‫اخیراً از اردوگاه میدل‌بروک‬ ‫بازدید کردم‬
‫تا سرِ مزارش بهش‬ ‫ادای احترام کنم.‬
‫قدرت و روحیه‌ی فوق‌العاده‌ای داشت.‬
‫باورِ اینکه اونجا جونش رو از دست داده برام خیلی سخته.‬
‫آخرین باری که ازش خبری داشتید کی بود؟‬
‫متأسفانه وقتی با گروه برای حمله رفتن.
‫بعد از اینکه اسیر شدن یه نامه دریافت کردم‬
‫و بعدش دیگه هیچی.‬
‫سربازِ لایق و مردِ فوق‌العاده‌ای بود.‬
‫فکر کنم ناهار حاضره.‬
‫می‌خواستم ببینم می‌تونم یه خواهشی ازتون بکنم، لردِ من؟‬
‫اداره‌ی مستعمرات‬ ‫خیلی مشتاقه که بیشتر
‫درباره شرایطی که‬ ‫تحت اون‬
‫زندانی‌هامون توش نگه داشته می‌شن بدونه‬.‬
‫از اونجایی که تازگی‬ ‫از میدل‌بروک دیدن کردی،‬
‫شاید مایل باشی‬ ‫با آجودانم صحبت کنی‬
‫و بهش بگی اونجا‬ ‫شاهد چی بودی.‬
‫با کمال میل.‬
‫اون قبلاً‬ ‫با پدرت صحبت کرده.‬
‫البته تجربه‌ی اون با زندانی‌ها‬
‫مال خیلی وقت پیشه.‬
‫زندانی‌ها؟ پدرِ من؟‬
‫لرد جان فرماندارِ‬
‫یه زندان تو اسکاتلند بود،‬ ‫مگه نه؟‬
‫اوم... بیست،‬ ‫شاید بیست و پنج سال پیش.‬
‫بیست و پنج سال پیش؟‬
‫فکر کنم اسمش آردزمویر بود.‬
‫شما طبیب هستید؟‬
‫بله، هستم.‬
‫من کلر هستم. و شما؟‬
‫من اگنسم. اگنس ویتاکر.‬
‫صدمه دیدی، اگنس؟‬
‫نه، مادرمه.‬
‫اون بارداره و...‬ ‫و به کمک نیاز داره.‬
‫و مادرت الان کجاست؟‬
‫من بینتا هستم. اینم سوزانائه.‬
‫یه مشکلی پیش اومده.‬
‫سوزانا، من کلرم.‬
‫می‌خوام کمکت کنم.‬
‫خانم، من به دنیا اومدنِ ده‌ها بچه‬ ‫کمک کردم.‬
‫این یکی بیرون نمیاد.‬
‫فکر کنم گیر کرده.‬
‫چی شده؟‬
‫دوقلوئه.‬
‫دوقلو؟‬
‫مطمئنی؟‬
‫اینو حس می‌کنی؟‬
‫این سرِ بچه‌ست.‬
‫و اون یکی.‬
‫اینجا.‬
‫این کمرِ بچه‌ست‬ ‫چون سرش رو به پایینه.‬
‫ممنون.‬
‫یه کم شربت عسل بخور.‬
‫به نظر می‌رسه بچه‌ها‬ ‫به هم گیر کردن،‬
‫و یکی‌شون جلوی راهِ اون یکی رو‬ ‫گرفته.‬
‫خب، می‌دونم شاید‬ ‫غیرممکن به نظر بیاد،‬
‫اما می‌خوایم کمکت کنیم‬ ‫بلند شی و راه بری.‬
‫گاهی اوقات تغییرِ وضعیت‬ ‫می‌تونه به حرکت‌شون کمک کنه.‬
‫تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟‬
‫از دیدنِ دوباره‌ت خوشحالم، جان.‬
‫باید این‌طور برداشت کنم که‬ ‫حضورت اینجا یعنی‬
‫دیگه برای مارکی کار نمی‌کنی؟‬
‫هنوزم می‌تونم به «فرانسه زیبا»‬ ‫وفادار باشم.‬
‫یا شایدم نباشم.‬
‫تو که نمی‌فهمی دارم بهت راست می‌گم‬
‫یا دروغ، مگه نه؟‬
‫چی می‌خوای، پرسورنس؟‬
‫اوه، خیلی چیزها.‬
‫اما در اصل، دنبالِ ملاقات با‬ ‫شخصی به اسم کلودل فریزر هستم.‬
‫اون توی این شهر یه چاپخونه داره.‬
‫اطلاعاتی دارم که ممکنه‬ ‫برای اون مرد خیلی مفید باشه.‬
‫چند تا نامه براش نوشتم، اما...‬
‫به دعوتم پاسخی نمی‌ده.‬
‫چی باعث شده فکر کنی من می‌تونم کمک کنم؟‬
‫اون توی پاریس،‬ ‫تو یه روسپی‌خونه به دنیا اومده،‬
‫و توسط یه مردِ قدبلند‬ ‫از اونجا برده شده،‬
‫یه اسکاتلندیِ موقرمز به اسمِ فریزر.‬
‫اگه اشتباه نکنم،‬ ‫تو زمانِ زیادی رو‬
‫در کنارِ یه مردِ قدبلند،‬
‫موقرمز و اسکاتلندی به اسمِ فریزر گذروندی.‬
‫معتقدم این دو نفر با هم آشنا هستن، اگه فامیل نباشن.‬
‫این یه نامِ خانوادگیِ خیلی معموله.‬
‫ازت نمی‌خوام به دوستت خیانت کنی.‬
‫تنها چیزی که می‌خوام اینه که‬ ‫با این کلودل تماس بگیری‬
‫و تشویقش کنی که با من ملاقات کنه.‬
‫من توی دفترِ یه وکیل‬ ‫همین‌جا تو شهر کار می‌کنم.‬
‫چون قبلاً سرِ قضیه‌ی ویلیام کمک کردی...‬
‫بهش فکر می‌کنم.‬
‫در عوض، منم یه درخواستی ازت دارم.‬
‫ازت می‌خوام کاپیتان ریچاردسون رو پیدا کنی.‬
‫بعد از اون کلکِ کوچیکش‬ ‫با هسیان‌ها تو سالِ گذشته،‬
‫انگار غیب شده و اثری ازش نیست.‬
‫شایعات زیاده، اما پیدا کردنش‬ ‫خیلی سخت شده.‬
‫انجام شده فرضش کن.‬
‫من آرون ویتاکر هستم.‬
‫بهم گفتن همسرم اومده این طرف؟‬
‫بفرمایید.
‫باید همین الان بریم.‬
‫بابا، نه! اون به کمک نیاز داره!‬
‫تو همه‌ی ما رو به خطر انداختی.‬
‫آقای ویتاکر.‬
‫من جیمز فریزر هستم. اینم همسرم، کلره.‬
‫اون یه ماما و درمانگره.‬
‫و زنِ شما هم به یکی احتیاج داره.‬
‫با تمامِ احترام، آقای فریزر...‬
‫من اعتمادِ چندانی به سفیدپوستا ندارم.‬
‫من یه مردِ آزادم.‬
‫زنم هم یه زنِ آزاده.‬
‫و قصدم اینه که بچه‌هام رو هم آزاد بزرگ کنم.‬
‫این موضوع رو به‌خاطرِ یه درمانگرِ سفیدپوست به خطر نمی‌ندازم.‬
‫ما قصدِ بدی نسبت به شما و خانواده‌تون نداریم.‬
‫نمی‌پرسم کجا زندگی می‌کنین.‬
‫به کسی هم نمی‌گم که اینجا بودین.‬
‫بهتون قول می‌دم.‬
‫خواهش می‌کنم.‬
‫اجازه بدین زنم به زنِ شما کمک کنه.‬
‫خواهش می‌کنم، آرون!‬
‫گمانم دیگه حقِ انتخابی ندارم، درسته؟‬
‫بیاین.‬
‫می‌رم براتون یکم ویسکی بیارم.‬
‫اونجا چی داری؟‬
‫برای توئه.‬
‫کادو نیست. یعنی اون‌طوری نه.‬
‫بعدِ عروسیِ هنری، یه سری به میدل‌بروک زدم...‬
‫تا وسایلی که از بن اونجا مونده بود رو جمع کنم.‬
‫من ازت نخواسته بودم این کارو بکنی.‬
‫می‌خواستم هرچی می‌تونم...‬
‫درباره‌ی شرایطِ مرگش بفهمم.‬
‫فـ... فکر کردم شاید دوست داشته باشه ‫که تِروُر لباسِ فرمش رو داشته باشه.‬
‫حتماً همین‌طوره.‬
‫ممنونم. اوم...‬
‫...می‌ذارمش کنارِ بقیه‌ی وسایلش.‬
‫می‌تونم ببینمش؟‬
‫دفعه‌ی آخری که بن داشت می‌رفت، قبلِ اون شبیخون، اون...‬
‫ازم خواست وقتی بچه به دنیا اومد، اینو بهش بدم.‬
‫بیا.‬
‫بیا بریم قدم بزنیم. بیرون هوا خیلی خوبه.‬
‫می‌دونی، پدرم می‌گه یه نوع فنچ هست...‬
‫که آواز خوندن رو از والدینش یاد می‌گیره.‬
‫اگه تخمش رو از یه لونه برداری ‫ و بذاری توی یه لونه‌ی دیگه...‬
‫که چند کیلومتر اون‌طرف‌تره، اون جوجه...‬
‫آوازِ والدینِ جدیدش رو یاد می‌گیره.‬
‫تو و پدرت واقعاً اطلاعاتِ زیادی دارین.‬
‫راستی، یادم اومد.‬
‫دوباره بابتِ اون جلیقه ازت ممنونم.‬
‫بینِ افسرای رده‌بالای...‬
‫ارتشِ بریتانیا خیلی طرفدار داشت.‬
‫خوش‌حالم که اینو می‌شنوم.‬
‫متأسفم که نتونستم اون‌طور که باید دربارش توضیح بدم.‬
‫آخه می‌دونی، پدرِ من فقط یه لردِ رده‌پایینه...‬
‫که متأسفانه از پیچیدگی‌های...‬
‫دنیای طبیعیِ ما هیچ اطلاعی نداره.‬
‫خب، بذار کمکت کنم.‬
‫این یه سوسکِ برگ‌خوارِ استبرقه،‬
‫کرایسوکوس اوراتوس.‬
‫این یکی که دماغِ درازی داره، سوسکِ خرطوم‌داره.‬
‫لویی و ذرت‌های تازه رو می‌خوره.‬
‫رژیمِ غذاییِ خیلی متنوعی داره.‬
‫اوهوم.‬
‫دایناستس تیتیوس، سوسکِ هرکولِ شرقی.‬
‫اگه اشتباه نکنم، «دایناستس تیتیوس»...‬
‫یعنی «تیتیوسِ حاکم».‬
‫این چه ربطی به هرکول داره؟‬
‫مگه هر دوی اونا هیکلی نیستن و...‬
‫قدرتِ فوق‌العاده‌ای ندارن؟‬
‫گمانم همین‌طوره، هرچند ‫داستان‌هاشون اصلاً به هم نمی‌خورن.‬
‫یه غول که یه جنایتکارِ پست بود و یه نیمه‌خدای قهرمان.‬
‫شاید اون صرفاً دو جنبه‌ی مختلف داره.‬
‫مگه این آدم به لجباز بودن معروفه؟‬
‫در موردِ سوسک که نمی‌تونم چیزی بگم.‬
‫ولی تو هستی، مگه نه؟‬
‫من؟‬
‫منظورت چیه؟‬
‫منظورم اینه که تو قصد نداری طوری زندگی کنی...‬
‫که فقط انتظاراتِ بقیه رو برآورده کنی.‬
‫مگه نه؟‬
‫نه.‬
‫گمانم نه.‬
‫خیلی خب، سوزانا.‬
‫همینه.‬
‫زور بزن! همینه.‬
‫زور بزن!‬
‫یکی دیگه، فقط یکی دیگه.‬
‫آفرین.‬
‫پسره، سوزانا.‬
‫یه پسر!‬
‫ممنونم.‬
‫- ممنونم.‬ ‫- ممنونم.‬
‫فقط می‌خوام معاینه کنم.‬
‫بذار بچه رو بگیرم.‬
‫با
‫ما
‫بین
‫سوزانا، بچه‌ی بعدی سر و تهه.‬
‫تو می‌تونی از پسش بربیای.‬
‫- نه.‬ ‫- آره.‬
‫آره، می‌تونی.‬
‫خیلی خب، با شمارش من،‬ ‫باید زور بزنی.‬
‫باشه؟‬
‫سه، دو، یک،‬
‫و زور بزن.‬
‫ادامه بده، زور بزن!‬
‫- همینه!‬ ‫- نمی‌تونم!‬
‫زور بزن سوزانا، ادامه بده.‬
‫پاهاشو گرفتم.‬ ‫می‌خوام کمکت کنم.‬
‫یالا. باید زور بزنی.‬
‫آفرین، همینه.‬
‫خیلی خب.‬
‫یالا. یالا.‬
‫عالی بود سوزانا.‬
‫بچه چشه؟‬
‫بذار اون به بچه برسه، سوزانا.‬
‫یالا.‬
‫چرا نمی‌تونم بچه‌ام رو ببینم؟‬
‫- یالا.‬ ‫- خواهش می‌کنم!‬
‫یالا.‬
‫کلر.‬
‫خواهش می‌کنم، چی شده؟‬
‫چی شده؟ بچه چی شد؟‬
‫- همه‌چی درست می‌شه.‬ ‫- بهم بگو. خواهش می‌کنم.‬
‫بهم بگو.‬
‫چه خبر شده؟ خواهش می‌کنم.‬ ‫چی شده؟‬
‫سوزانا.‬
‫بهم بگو چه خبره.‬
‫چرا نمی‌تونم بچه‌ام رو ببینم؟‬
‫خواهش می‌کنم!‬
‫همه‌چی درست می‌شه.‬
‫کلر، بهم بگو‬ ‫چه اتفاقی داره می‌افته.‬
‫خواهش می‌کنم، لطفاً بهم بگو‬ ‫چه خبره! خواهش می‌کنم!‬
‫بذار کلر کارشو بکنه.‬
‫بذار من بگیرمش، ساکسون.‬
‫نه، نمی‌تونم.‬
‫نه.‬
‫ما مراقبت هستیم.‬
‫بچه‌ام...‬
‫هر کسی یه رنگی‬ ‫دور خودش داره.‬
‫اطرافشون رو گرفته، مثل یه تیکه‌ ابر.‬
‫مالِ تو آبیه.‬
‫بچه‌ام رو از دست داده بودم.‬
‫- ممنونم.‬ ‫- ممنونم.‬
‫آره.‬
‫وای، چقدر خوشگله.‬
‫می‌دونم اون بچه نباید زنده می‌موند، کلر.‬
‫خودتم فکر نمی‌کردی بتونی نجاتش بدی.‬
‫قبلاً هم این نگاه رو توی صورتت دیده بودم،‬
‫همون لحظه‌ای که می‌فهمی دیگه‬ ‫کاری از دستت برنمیاد.‬
‫توضیح درستی ندارم که چطوری زنده موند.‬
‫حداقل نه توضیحی که منطقی باشه.‬
‫پس اون توضیحی رو بگو که منطقی نیست.‬
‫یه چیزی حس کردم.‬
‫یه چیزی که قبلاً هم حسش کرده بودم.‬
‫توی پاریس، بعد از اینکه «فیت» به دنیا اومد.‬
‫بعد از اینکه مُرد.‬
‫خیلی مریض بودم.‬
‫داشتم می‌مردم و خودم هم می‌دونستم.‬
‫اما اون لحظه، خب، دلم می‌خواست بمیرم.‬
‫بعدش «مستر ریموند» اومد.‬
‫توی بیمارستان افتاده بودم و‬ ‫داشتم توی تب می‌سوختم.‬
‫و اون... اون دستاشو گذاشت روی بدنم.‬
‫و یه نوری حس کردم.‬
‫یه... یه نور آبیِ کم‌رنگ.‬
‫حس کردم از استخونام به بیرون پخش شد‬ ‫و کل وجودمو گرفت.‬
‫انگار که با دستای خالی ‫عفونت رو از بدنم بیرون کشید‬
‫اما امشب...‬
‫...سرِ اون بچه...‬
‫...قوی‌تر حسش کردم.‬
‫مثل یه... یه نور آبی...‬
‫...که از انگشتام..‬
‫...نفوذ کرد...‬
‫...به بدنش.‬
‫و دوباره تپش قلبشو حس کردم.‬
‫تو یه...‬
‫یه درمانگرِ فوق‌العاده‌ای، کلر.‬
‫خودم با چشمای خودم دیدم.‬
‫قبلاً هم دیدم که آدم‌ها رو‬ ‫از کام مرگ برگردوندی.‬
‫این فرق داشت.‬
‫چیزی دیدی؟‬
‫نور آبی‌ای چیزی؟‬
‫نه.‬
‫اما دیدم که چطور سعی کردی‬ ‫بچه‌ی کوچیکشون رو نجات بدی.‬
‫می‌دونستم داری به «فیتِ» خودمون فکر می‌کنی.‬
‫منم همین‌طور.‬
‫اما من، خب، نوری ندیدم.‬
‫اگه مستر ریموند...‬
‫تونست اون کارو برام بکنه،‬
‫شاید این‌طوری تونسته‬
‫«فیث» رو برگردونه.‬
‫شاید برای همین بود که‬ ‫طلب بخشش می‌کرد...‬
‫برای اینکه دخترمون رو‬ ‫ازمون گرفت.‬
‫پس چرا بهت نگفت؟‬
‫چرا بعدش اون رو‬ ‫بهت برنگردوند؟‬
‫شاید نمی‌تونسته.‬
‫آخه ژاندارم‌ها‬ ‫دنبالش بودن.‬
‫خب، بعدش هم که بازداشت شد،‬
‫و پادشاه از فرانسه‬ ‫تبعیدش کرد.‬
‫نمی‌تونم بگم‬ ‫درکش کار راحتیه.‬
‫با تو هیچ‌وقت راحت نیست،‬ ‫ساکسون
‫جیمی، موهای من چه رنگیه؟‬
‫به رنگِ تمامِ خاک‌های زمین.‬
‫اما... اما اینجا...‬
‫...دورِ صورتت...‬
‫رنگِ مهتابه،‬ ‫عشقِ من.‬
‫خب، «کِرن» چیه؟‬
‫ما توی اسکاتلند، ‬ به یادِ کسایی که از دست دادیم،‬ ‫کِرن درست می‌کنیم
‫برای ادای احترام بهشون.‬
‫من یکی همین نزدیکی‌ها برای ‫مردی که خیلی دوستش داشتم درست کردم،‬
‫پدرخونده‌ام.‬
‫هروقت حس کنم نیاز دارم باهاش حرف بزنم، می‌رم اونجا.‬
‫می‌دونم «جین»‬ ‫خیلی دور از اینجا دفن شده، اما...‬
‫این کِرن دیگه مالِ اونه.‬
‫کاش می‌شناختمش.‬
‫قدمش روی چشم بود‬ ‫که اینجا با ما زندگی کنه.‬
‫هروقت دلت براش تنگ شد،‬ ‫می‌تونی بیای‬
‫و یه سنگ بذاری روش.‬
‫اگه دوست داشتی باهاش حرف بزن.‬
‫بذار بفهمه که‬ ‫به یادشی.‬
‫جینی، منم فانی.‬
‫خیلی دوستت دارم.‬
‫اینجا خونه‌ی توئه.‬
‫و خونه‌ی جین.‬
‫ممنونم، آقای فریزر.‬
‫همین‌جا بمون.‬
‫تکون نخور.‬
‫کلیولند؟‬
‫چیکار کردی؟‬
‫این دوتا رو موقع قاچاقِ اسلحه‬ ‫توی زمینِ تو گرفتم.‬
‫درست به‌موقع اومدی‬ ‫تا کمک کنی دارشون بزنم،‬
‫تا درسِ عبرتی بشه برای بقیه.‬
‫همچین غلطی نمی‌کنی!‬
‫بیخِ گوشِت دارن‬ ‫آدم‌ها رو مسلح می‌کنن،‬
‫اون‌وقت تو اون‌قدر خودت رو شریف می‌دونی که‬ ‫نمی‌خوای ازشون درس عبرت بسازی.‬
‫خب، من این‌طوری نیستم.‬
‫حالا اگه نمی‌خوای کمک کنی،‬
‫بکش کنار.‬
‫این اشتیاقت‬ ‫برای درس عبرت کردنِ اونا‬
‫عقلت رو کور کرده.‬
‫البته اگه از اول عقلی داشتی.‬
‫با این کارت هر اطلاعاتی‬ ‫که از هدفشون داشتی رو‬
‫همراهِ خودشون به گور فرستادی.‬
‫من این مردا رو می‌شناسم.‬
‫فرانسیس.‬
‫بهت گفتم عقب بمون.‬
‫این همون مردِ عوضیِ‬ ‫توی ایستگاهِ تجاریه.‬
‫اوه، مردِ عوضی.‬
‫چی دستته؟
‫یه بار قبلاً بهت گفتم‬
‫که بذاری خودم‬ ‫به کارهام برسم.‬
‫دیگه تکرار نمی‌کنم.‬
‫حالا لطف کن و راهت رو بکش برو‬
‫اون‌طرفِ مرزِ‬ ‫زمینِ من.‬
‫هر کاری می‌خوای بکن.‬
‫ولی این تفنگ‌ها پیشِ من می‌مونه.‬
‫روز خوش، آقای فریزر.‬
‫کاپیتان کجاست؟‬
‫خب، اگه یه لحظه صبر کنید،‬ ‫می‌برمتون پیشش.‬
‫آقای فریزر، چی شده که‬ ‫یادی از ما کردید؟‬
‫انگار دوست‌های پسرتون‬ ‫بالاخره برگشتن.‬
‫داشت دوتا صندوق تفنگِ فتیله‌ای‬ ‫رو به «ریج» قاچاق می‌کرد.‬
‫مطمئنم اشتباه می‌کنید.‬
‫اشتباه نمی‌کنم.‬
‫حدس می‌زنم داشتن می‌اومدن‬ ‫که شما رو ببینن.‬
‫آهان. الان کجا هستن؟‬
‫توی جنگل دفن شدن،‬ ‫با چندتا گلوله توی سینه‌شون.‬
‫کارِ من نبود.‬
‫کارِ اون مرتیکه‌ی خون‌خوارِ‬ ‫«اورمانتین» بود.‬
‫اون حاضر بود‬ ‫از جنازه‌هاشون بگذره‬
‫ولی نه از تفنگ‌ها.‬ ‫اونا رو با خودش برد.‬
‫اوه، بیچاره پسرها.‬
‫باید به خانواده‌هاشون‬ ‫نامه بنویسم.‬
‫این توی جیبِ یکی‌شون بود.‬
‫نامه‌ای از عموتون «الدون»‬ ‫توی «سالزبری».‬
‫به من گفته بودید‬ ‫اونجا آشنا دارید‬
‫ولی فامیل ندارید.‬
‫«نراد فریزر»،‬ ‫گونه‌ای از صنوبر بالسام،‬
‫که ممکنه توی ارتفاعات‬
‫سرتاسر مناطق دورافتاده پیداش کنی،‬
‫چوب خوبی برای‬ ‫ساخت‌وساز بهت می‌ده.»‬
‫نامه‌ی نسبتاً کسل‌کننده‌ایه،‬ ‫هرچند بعضی کلماتش جلب توجه می‌کرد.‬
‫سه بار از سلاح‌هاش حرف زده‬
‫و به یه نیروی تازه‌نفس‬ ‫توی تشکیلاتش اشاره کرده.‬
‫آقای فریزر...‬
‫ببین، فکر نمی‌کنم این نامه‬ ‫درباره‌ی درختا باشه،‬
‫همون‌طور که درباره‌ی‬ ‫بازوهای یه مرد نیست.‬
‫این تپانچه یکم سبکه.‬
‫«گزارش جدیدی از‬ ‫فریزر ریج بفرستید.»‬
‫«سلاح‌های بیشتری به‌زودی می‌رسه.‬
‫«پیشرفت توی منطقه‌ی روآن‬ ‫کنده.‬
‫به نیروهای تازه‌نفس نیاز داریم.»‬
‫بسیار تحت‌تأثیر قرار گرفتم، آقای فریزر.‬
‫و حق با شماست.‬
‫اون نامه درباره‌ی درختا نیست.‬
‫حدس می‌زنم از طرف‬ ‫فرمانده‌ام باشه،‬
‫سرگرد پاتریک فرگوسن.‬
‫فرمانده‌ی...‬
‫فرمانده‌ی شما؟‬
‫واقعاً قصد داشتم‬ ‫بازنشسته بشم،‬
‫اما خدا و پادشاهش‬ ‫نقشه‌های دیگه‌ای برام داشتن.‬
‫به سرگرد پاتریک فرگوسن‬ ‫دستور داده شده‬
‫از طرف ژنرال لرد کورن‌والیس‬
‫تا از بزرگ‌ترین منبع‬ ‫دست‌نخورده‬
‫توی این جنگ استفاده کنه...‬
‫جنوبی‌های وفادار.‬
‫اون منو مسئول پیدا کردن‬ ‫چنین آدم‌هایی
‫در این محدوده از‬ ‫مناطق دورافتاده کرده‬.‬
‫داری یه نیروی وفادار به پادشاه‬ ‫توی زمین من جمع می‌کنی.‬
‫همین‌طوره.‬
‫اگه فکر می‌کنی اجازه می‌دم،‬ ‫سخت در اشتباهی.‬
‫خیلی وقته اینجا نبودی، آقای فریزر.‬
‫شاید تعجب کنی اگه بفهمی‬ ‫وفاداریِ بیشترِ ساکنانت‬
‫به پادشاهشون،‬
‫خیلی قوی‌تر از وفاداریشون‬ ‫به اربابشونه.‬
‫متأسفم که باهات‬ ‫صادق نبودم،‬
‫اما با توجه به سابقه‌ت‬ ‫توی ارتش شورشی،‬
‫حتماً درک می‌کنی چرا.‬
‫با این حال، حالا که‬ ‫یکم شناختمت،‬
‫برام سواله که آیا واقعاً سیاست‌هامون‬
‫اون‌قدری که می‌گی‬ ‫با هم فرق دارن یا نه.‬
‫واضح حرف بزن قربان،‬ ‫چون منظورت رو نمی‌فهمم.‬
‫هر دومون می‌خوایم‬ ‫این جنگ تموم بشه.‬
‫سریع‌ترین راه برای‬ ‫رسیدن به این هدف،‬
‫اینه که به پیروزیِ‬ ‫پادشاه سرعت ببخشیم.‬
‫داری ازم می‌خوای‬ ‫کنارت بجنگم؟‬
‫برای پادشاهی؟‬
‫اگه می‌خوای از زمینت‬
‫و تمام کسانی که توش زندگی می‌کنن محافظت کنی،‬
‫اگه می‌خوای فریزر ریج‬ ‫همون فریزر ریج بمونه،‬
‫وقتی که این جنگ تموم شد...‬
‫اون‌وقت شاید این‬ ‫تنها انتخابت باشه.‬
‫به هر حال، بهش فکر کن.‬
‫بهت گفته بودم، فریزر.‬
‫داره اتفاق می‌افته.‬
‫تیکه‌های پازل دارن‬ ‫کنار هم چیده می‌شن.‬
‫همون‌طور که نوشتم، هر روز‬ ‫داری
‫به کینگز مانتین‬ ‫و به تاریخ خودت نزدیک‌تر می‌شی.‬
« سینمافریک - مرجع دانلود فیلم و سریال » [ CinemaFreak.Net ]