ثروت؛ شهرت؛ قدرت‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏
مردی که همه چیزِ دنیا رو به چنگ آورده بود‏‏ ‏‏-‏‏شاهِ دزدان دریائی‏‏‏‏،‏‏‏‏ ‏‏‏‏«‏‏‏‏گلد راجر‏‏‏‏»‏‏‏‏-‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
در مراسم اعدامش‏‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏‏ حرفهائی زد که مردم رو به دریاها کشوند‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏
‏‏‏‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏‏‏‏ثروت و گنجینه‌ام‏‏‏‏‏‏؟‏‏»‏‏‏‏‏‏‏‏
‏‏‏‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏‏‏‏اگه می‌خواین‏‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏‏ مال شما باشه‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏»‏‏‏‏‏‏‏‏
‏‏‏‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏‏‏‏پیداش کنید؛ همشو اونجا گذاشتم‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏»‏‏‏‏‏‏‏‏
آدمائی که آرزوهاشونو دنبال می‌کنن‏‏‏‏،‏‏‏‏ قدم به سوی گرند لاین ‏(مسیر بزرگ)‏‏‏‏ می‌ذارن‏‏‏‏.‏‏‏‏
دنیا وارد ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏عصر باشکوه دزدان دریائی‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏»‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ می‌شه‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏
همه‌ی آرزوهامونو کنارِ هم می‌ذاریم‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
چیزائی رو که دنبالشون می‌گردیم پیدا می‌کنیم‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏
وان پیس‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏
چیزائی مثل قطب‌نما‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏ فقط وقتمونو تلف می‌کنن‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
سکّانو می‌گیریم و دلو می‌زنیم به دریا‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
حتی یه نقشه‌ی گنجِ قدیمی‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏
اگه واقعی باشه‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏ دیگه افسانه نیست‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
وقتی زندگی‏،‏ آدمو از پا در میاره‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏ فقط باید‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
به ریسمان دوستانمون چنگ بندازیم‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
می‌تونین بهش فکر کنین‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏
با گذاشتن رویاهامون کنارِ هم‏‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏‏
چیزائی رو که دنبالشون می‌گردیم پیدا می‌کنیم‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏
جیبمون پر از سکه می‌شه‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏
می‌‌خواین رفیق من بشین؟
آره‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏ آره‏‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏‏ می‌ریم به سفر دریائی‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏
آره‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏ می‌ریم‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
کارکنای این رستوران چه مرگشونه؟
شبیهِ‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
شبیه دزدای دریائی‌ان‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
یه خبر بد‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
آدمِ کریگ فرار کرد‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
اینجا رستورانه‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ مگه نه؟
قربان‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ پول که همراهتون هست؟
گلوله خوبه؟
پس یعنی پول نداری‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
بخور‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
آشپزمو پیدا کردم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
خیلی خوبه‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
پیری‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
چطوره از اینجا بری و دزد دریائی بشی؟
دیگه به تو احتیاجی نداریم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
بزرگترین ناوگان دزدان دریائی؛
ناخدا ‏‏‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏‏‏دون کریگ‏‏‏‏‏‏‏»‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
آهای‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ پیری‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
مگه من کمک‌سر‌آشپز نیستم؟
یعنی چی ‏‏‏«‏‏‏احتیاجی بهم نداری‏‏‏»‏‏‏؟
همیشه با مشتریا سرشاخ می‌شی‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏
هر دختر خوشگلی هم که ببینی‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ دورش می‌پلکی‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
دست‌پختت هم مزخرفه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
تو فقط برای رستوران دردسری‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
منظورم این بود‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
چـ‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏ـی گفتی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
بقیه‌ی آشپزا هم ازت خوششون نمیاد‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
چرا نمیری دزد دریائی یا هرچی خواستی‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ بشی؟
چرا هیکل نحستو از اینجا گم نمی‌کنی؟
چی گفتی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
با اینکه اصلاً خرابکاری نمی‌کنم‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ بازم دو قورت و نیمت باقیه‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ پیری؟
بهونه‌های دیگه‌ـت برام مهم نیست‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
ولی به کسی اجازه نمی‌دم به دست‌پختم توهین کنه‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
هر چی می‌خوای بگو‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
من آشپزِ همینجا می‌مونم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
به درک که خوشت نمیاد‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
به چه جرأتی دست روی رئیست بلند می‌کنی؟
بچّه‌ی بی‌مصرف‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
لعنتـــی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
شوخیت گرفته؟
هر چقدر هم سعی کنی‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
من آشپزِ همین خراب‌شده می‌مونم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
تا وقتی تو جونت در بیاد‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
من نمی‌میرم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
صد سال دیگه عمر می‌کنم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
پیرمرد لجباز‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
گفت می‌تونی از اینجا بری‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
می‌تونی با ما بیای‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
عمراً‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
خب دیگه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
برای اتفاقی که افتاد عذر می‌خوام‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
برای جبران‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ یه دسر میوه سفارش دادم‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ شاهزاده‌خانوم‏‏!‏‏‏‏‏
وااای‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ ممنونم‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
خیلی مهربونی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
نفرمائین‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
ما بوقیم که ازمون عذر خواهی نمی‌کنی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
ازت شکایت می‌کنم‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ آشپز عاشق‌پیشه‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
چائی آوردم‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ برات بس نیست؟
جای تشکرته‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ دماغ‌دراز‏‏‏؟‏‏‏
ها؟ دعوا می‌خوای‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
بهت رحم نمی‌کنما‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
بیا بزنش‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ زورو‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
به من ربطی نداره‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
تو رو خدا سرِ من دعوا نکنین‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
چشم‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ نمی‌کنیم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
کی گفته سرِ توئه‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
راستی‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ می‌گم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
ها؟
این غذا‌ها عالیه‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ ولی‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
برام‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏یه کوچولو گرونه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
نفرمائین؛ مهمون خودم‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
ممنونم‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
شماها پول می‌دین‌ ها‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
خودم می‌دونستم اینو می‌گی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
چرا اونجا تمرگیدی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
برو به مشتریائی که میان‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ برس‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
چشم‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
چه زود چهار روز گذشت‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
دیگه از اینجا خسته شدم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
به نظرتون کی می‌تونیم بریم؟
منم نمی‌دونم‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
نکنه واقعاً می‌خواد یه سال اینجا بمونه؟
چرا که نه؟
غذای مجانی و جای دنجی گیرمون اومده‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
البته فقط واسه تو‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
آهای‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ لوفی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
ها؟
تو چت شده؟
زود یه فکری به حالمون بکن‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
یه کم دندون رو جیگر بذارین‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
بازم با رئیس حرف می‌زنم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
زودتر تو رو خدا‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
هوی‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ هوی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏ چی شده؟
پرچمی که هر شیری رو موش می‌کنه‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
اون پرچمِ‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
پرچمِ‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
شک ندارم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
اون پادشاهِ ‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏دریای شرق‏‏‏‏‏»‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏دون کریگ‏‏‏‏‏»‏‏‏‏‏ــــــه‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
چرا؟
کریگ اینجا چیکار داره؟
بفرما‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ پَتی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
دیدی گفتم میان‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
چه خاکی تو سرمون می‌کنی حالا‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
اشتباه نمی‌کنی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
اون سردسته‌ی یه ناوِ پنج هزار نفره‌ـس؛
چرا باید هلک و هلک برای انتقام پاشه بیاد اینجا‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
هیچ اشتباهی نشده‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
واقعاً اومده‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
هی‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ باید زود از اینجا بزنیم به چاک‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
عجب کشتی گنده‌ای‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
به این می‌گن کشتی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
به نظرت ‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏گین‏‏‏‏‏»‏‏‏‏‏ اومده پول غذاشو بده؟
من که فکر نکنم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
ولی عجیبه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
هی‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
چیه؟
چقدر درب و داغون شده‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
به نظر نمیاد یه کشتی کوچیک بهش حمله کرده باشه‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏
ولی به نظر کارِ هیچ آدمی هم نمی‌تونه باشه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
ممکنه کارِ طوفان باشه؟
تشریف آوردن‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
ارائـــه شــده تــوســط رســانــه بــزرگ ســـیــنـمـافــریــک
لطـ‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏ـفاً‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
آب و‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏غذا بهم بدین‏‏!‏‏
اگه پولیه‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ پول دارم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
هر چی بخواین‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
آخرین باری که غذا خوردم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏نمی‌دونم کی بود‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
لطفاً‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
آب و غذا بهم بدین‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
خواهشاً‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
چش شده؟
به نظر من که وحشتناک نمیاد‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
این یارو واقعاً وحشتناک‌ترین دزد دریائی‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ دون کریگه؟
انگار خیلی گشنه‌ـشه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
نـ‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏ناخدا‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
دون کریگ‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
خواهش می‌کنم‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
به ناخدای ما کمک کنین‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
داره از گشنگی می‌میره‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
چند روزه چیزی نخورده؛
اگه چیزی نخوره‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ می‌میره‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
این که خیلی عالیه‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
پس دون کریگ‏‏‏‏‏-‏‏‏‏‏دون کریگ که می‌گن ایشونه؟
این دفّه پول داریم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
مشتری حساب نمی‌شیم؟
خواب دیدی خیره‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
هوی‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ زود برو به نیروی دریائی خبر بده‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
چی؟
الان ضعیف شده‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ دیگه فرصتی بهتر از این گیر نمیاد‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
غذا واسه این نداریم؛
ببرش بیرون‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
درسته‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
اگه بهتر بشه‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ خدا می‌دونه بعدش چیکار می‌کنه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
تا حالا کارای وحشتناکی کرده‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
اگه گشنه هم باشه‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ لیاقتش دستگیر شدنه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
توی عمرش هیچ کار خوبی نکرده‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
اگه حالش خوب بشه‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ حتی ممکنه به کشتی خودمون حمله کنه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
نباید یه لیوان آب هم دستش بدیم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
کاری‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏نمی‌کنم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
کاری نمی‌کنم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
قول می‌دم وقتی غذامو خوردم‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ از اینجا برم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
پس لطفاً‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏کمکم کنین‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
دون کریگ‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ لطفاً این کارو نکن‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
نمی‌خواد التماس کنی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
خودتو پیش اینا خوار نکن‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
ازت خواهش می‌کنم تمومش کن‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
قول می‌دم‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏
خواهش می‌کنم‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏
هر چی‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏حتی پس‌مونده‌ی غذاتون‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
هر چی باشــه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
دون‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
هه‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ خیال می‌کنی دلم به حالت می‌سوزه؟
برو کنار‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ پَتی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
سا‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
سانجی‏‏‏‏‏-‏‏‏‏‏سان‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
بگیر‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ گین‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
بده بهش بخوره‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
سانجی‏‏‏‏‏-‏‏‏‏‏سان‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
ممنونم‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
هی‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ سانجی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
غذا رو ازش بگیر‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
مگه نمی‌دونی این یارو چجور آدمیه؟
این پادشاه دریای شرقه‏‏‏؛‏‏‏ حیله‌گر‌ترین دزد دریائی دنیاس‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
همه چی از زندان شروع شد؛
این یارو اول وانمود کرد جزو نیروی دریائیه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
بعد ناخدای کشتی رو کشت و‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
کشتیشونو تصاحب کرد تا دزد دریائی بشه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
گاهی از پرچم نیروی دریائی استفاده می‌کرد و وارد بندر می‌شد‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏
بعد به شهر و کشتی‌های دیگه حمله می‌کرد‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
یا وانمود می‌کرد تسلیم شده و یهو دست به حمله می‌زد‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
برای پیروزی هر کاری می‌کنه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
اون اینجوری به اینجا رسیده‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
چی؟ پس عجب مار هفت‌خطیه‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
حتی الان هم نباید دست کم گرفته بشه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
می‌خوره و میره؟
چطور می‌شه حرفشو باور کرد؟
اگه این بی‌صفتو تحویل بدیم‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ بزرگترین خدمتو به دنیا کردیم‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
سا‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏سانجـــــی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
این قولی نبود که داده بودی‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ دون کریگ‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
چون قول داده بودی بهشون صدمه نزنی‏‏‏،‏‏‏ تا اینجا آوردمت؛
به علاوه این مرد‏‏‏،‏‏‏ جونتو نجات داد‏‏‏.‏‏‏
آره‏‏‏،‏‏‏ خوب بود‏‏‏.‏‏‏
انرژیم برگشت‏‏‏.‏‏‏
توی رستوران چه خبر شده؟
بریم سر و گوشی آب بدیم‏‏‏!‏‏‏
چی؟ جدی می‌گی؟
چیه؟ می‌ترسی؟
ها؟ زده به سرت؟
عجیبه‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
هیچکسو روی کشتیشون نمی‌بینم‏‏‏.‏‏‏
عجب رستوران خوشگلیه‏‏‏!‏‏‏
برش می‌دارم‏‏‏.‏‏‏
پس واسه‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
این اومدی‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
کشتیِ خودم خراب شده‏‏‏.‏‏‏
یه کشتیِ جدید می‌خوام‏‏‏.‏‏‏
لوازمتونو جمع کنین و برین‏‏‏!‏‏‏
چـ‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏چی؟
دون کریگ‏‏‏!‏‏‏
زدی زیر قولت‏‏‏.‏‏‏
هنوز حدود صد نفر روی اون کشتی زندن‏‏‏،‏‏‏
همشون گشنه و زخمی‌ان؛
اول به تعداد صد نفر آب و غذا آماده کنین‏‏‏!‏‏‏
بعضیا تا الان‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
به حال مرگ افتادن‏‏‏.‏‏‏
آب‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
کارتونو شروع کنین‏‏‏!‏‏‏
مطمئنیم بعد از اینکه غذا بخورن به ما حمله می‌کنن‏‏‏،‏‏‏
ما هیچ کمکی نمی‌کنیم‏‏‏.‏‏‏
قبول نمی‌کنیم‏‏‏.‏‏‏
قبول نمی‌کنین؟
بد برداشت نشه‏‏‏!‏‏‏
سفارش غذا ندادم؛
بهتون دستور دادم‏‏‏.‏‏‏
هیشکی‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
هرگز‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
حق نداره نافرمانیمو بکنه‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
سانجی‏‏‏-‏‏‏سان‏‏‏!‏‏‏
سانجی‏‏‏-‏‏‏سان‏‏‏،‏‏‏ شرمنده‌ـم‏‏‏!‏‏‏
نمی‌خواستم اینجوری بشه‏‏‏.‏‏‏
لعنتی‏‏‏!‏‏‏ ببین ما رو تو چه هچلی انداختی‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
هوی‏‏‏،‏‏‏ سانجی‏‏‏!‏‏‏
داری کجا میری؟
آشپزخونه‏‏‏.‏‏‏
باید برای صد نفر غذا درست کنم‏‏‏.‏‏‏
سانجی‏‏‏-‏‏‏سان؟
سانجی‏‏‏!‏‏‏
چیچـــــــی‏‏‏!‏‏‏؟
آره‏‏‏.‏‏‏
درستش همینه‏‏‏!‏‏‏
می‌خوای عروسک فرمانبرِ کریگ بشی‏‏‏،‏‏‏ سانجی؟
اجازه نمی‌دم پاتو توی آشپزخونه بذاری‏‏‏!‏‏‏
دیگه از خرابکاریات خسته شدیم‏‏‏.‏‏‏
بزنین‏‏‏!‏‏‏
اگه می‌خواین‏‏‏،‏‏‏ جلومو بگیرین‏‏‏!‏‏‏
خودم می‌دونم‏‏‏.‏‏‏
می‌دونم اون یه قلدر زبون‌نفهمه‏‏‏.‏‏‏
ولی این به من ربطی نداره‏‏‏.‏‏‏
هیچ اهمیتی برام نداره‏‏‏.‏‏‏
مهم نیست بعد از خوردنِ غذاشون چیکار می‌کنن‏‏‏.‏‏‏
به هیچ وجه اهمیت نمی‌دم‏‏‏.‏‏‏
من آشپزم‏‏‏.‏‏‏
نه کمتر‏‏‏،‏‏‏ نه بیشتر‏‏‏.‏‏‏
وقتی کسی گشنه باشه‏‏‏،‏‏‏ غذا تعارفش می‌کنم‏‏‏.‏‏‏
فقط همین و بس‏‏‏!‏‏‏
یه آشپز‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
کارش همین نیست؟
پَتی‏‏‏!‏‏‏
هوی‏‏‏،‏‏‏ از اینجا بندازینش بیرون‏‏‏!‏‏‏
سانجی‏‏‏!‏‏‏
تو غالباً به اونائی که‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
پرتشون کردم بیرون‏‏‏،‏‏‏ غذا دادی‏‏‏،‏‏‏ درسته؟
مهم نیست حق با کدوممونه‏‏‏،‏‏‏
ولی نمی‌تونم اجازه بدم این اتفاق بیفته‏‏‏.‏‏‏
دیگه نمی‌ذارم هر کاری عشقته بکنی‏‏‏.‏‏‏
خودم از رستوران محافظت می‌کنم‏‏‏.‏‏‏
خوشبختانه حریفمون یه نفره‏‏‏.‏‏‏
دون کریگ جلوی همه‌ی ما چه کاری می‌تونه بکنه؟
دزدای دریائی هر روز به این رستوران رفت و آمد دارن‏‏‏.‏‏‏
من همیشه خودمو آماده نگه می‌دارم‏‏‏.‏‏‏
اون‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
غذا به دلت چسبید‏‏‏،‏‏‏ کریگ‏‏‏-‏‏‏سان؟
این چطوره؟
حالا که غذات تموم شده‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
با یه کم دسرِ آهن چطوری؟
دون‏‏‏!‏‏‏
فکر کنم درو داغون کردم‏‏‏.‏‏‏
رئیس از دستم عصبانی می‌شه‏‏‏.‏‏‏
مهم نیست؛ برای محافظت از اینجا بود‏‏‏.‏‏‏
خرابیِ زیادی نیست‏‏‏.‏‏‏
می‌خوایم با اون آدمای روی کشتیِ کریگ چیکار کنیم؟
چه می‌دونم‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
چطوره با یه کم کَره‏‏‏،‏‏‏ سرخشون کنیم؟
انگار‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
خوشمزس‏‏‏.‏‏‏
آشپز احمق‏‏‏!‏‏‏
با این دسر وحشتناک‏‏،‏‏ معلومه‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
رستوران آشغالی دارین‏‏‏!‏‏‏
آشغـــــال‏‏‏!‏‏‏
اون زره‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
شلیک می‌کنه؟
هر کاری می‌گم بکنین‏‏‏!‏‏‏
من قوی‌ترین آدم دنیام‏‏‏.‏‏‏
اسلحه‌هام از مال هر کسی قوی‌ترن‏‏‏.‏‏‏
آلیاژِ پیشرفته‌ی زره‌ـم‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
از هر چیزی محکمتره‏‏‏.‏‏‏
مشتی از جنس الماس دارم که هر چیزی رو نابود می‌کنه‏‏‏.‏‏‏
یه ارتش پنج‌ هزار نفره‏‏‏.‏‏‏
من هیچوقت‏‏‏،‏‏‏ در هیچ جنگی شکست نخوردم‏‏‏.‏‏‏
من بهترین کسی‌ام که لیاقت لقب ‏‏‏«‏‏‏دون‏‏‏»‏‏‏ رو داره‏‏‏.‏‏‏
برو کنار‏‏‏،‏‏‏ پسر‏‏‏!‏‏‏
دستور دادم غذا رو آماده کنین‏‏‏!‏‏‏
حالا زود کاری که گفتم انجام بدین‏‏‏!‏‏‏
کسی نافرمانیِ منو نمی‌کنه‏‏‏!‏‏‏
این غذا برای صد نفره‏‏‏.‏‏‏
کمک کنین ببره روی کشتیش‏‏‏!‏‏‏
رئیس زِف‏‏‏!‏‏‏
پیری داره چیکار می‌کنه؟
خطرناکه‏‏‏!‏‏‏
ز‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏زِف‏‏‏!‏‏‏؟
وقتی بچه بودم‏‏‏،‏‏‏ همیشه نقشه‌ی گنجی که‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
توی فکرم بود رو دنبال می‌کردم‏‏‏.‏‏‏
منو به سرزمین موعود کودکیم ببر‏!‏‏‏
تا شاید اینجوری‏‏‏،‏‏‏ اونجائی که نمی‌شناسم‏‏‏،‏‏‏ راهمو گم نکنم‏!‏‏‏
رویای واقعیم‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
هنوز واقعیت پیدا نکرده‏‏‏،‏‏‏
ولی اگه دنیا عوض می‌شه‏‏‏،‏‏‏
منو وقتی ببر که هیچی نمی‌دونم‏!‏
منو با خودت ببر‏‏‏،‏‏‏ تا خاطراتمو فراموش نکنم‏‏‏!‏‏‏