ثروت؛ شهرت؛ قدرت‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏
مردی که همه چیزِ دنیا رو به چنگ آورده بود‏‏ ‏‏-‏‏شاهِ دزدان دریائی‏‏‏‏،‏‏‏‏ ‏‏‏‏«‏‏‏‏گلد راجر‏‏‏‏»‏‏‏‏-‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
در مراسم اعدامش‏‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏‏ حرفهائی زد که مردم رو به دریاها کشوند‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏
‏‏‏‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏‏‏‏ثروت و گنجینه‌ام‏‏‏‏‏‏؟‏‏»‏‏‏‏‏‏‏‏
‏‏‏‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏‏‏‏اگه می‌خواین‏‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏‏ مال شما باشه‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏»‏‏‏‏‏‏‏‏
‏‏‏‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏‏‏‏پیداش کنید؛ همشو اونجا گذاشتم‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏»‏‏‏‏‏‏‏‏
آدمائی که آرزوهاشونو دنبال می‌کنن‏‏‏‏،‏‏‏‏ قدم به سوی گرند لاین ‏(مسیر بزرگ)‏‏‏‏ می‌ذارن‏‏‏‏.‏‏‏‏
دنیا وارد ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏عصر باشکوه دزدان دریائی‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏»‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ می‌شه‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏
همه‌ی آرزوهامونو کنارِ هم می‌ذاریم‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
چیزائی رو که دنبالشون می‌گردیم پیدا می‌کنیم‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏
وان پیس‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏
چیزائی مثل قطب‌نما‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏ فقط وقتمونو تلف می‌کنن‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
سکّانو می‌گیریم و دلو می‌زنیم به دریا‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
حتی یه نقشه‌ی گنجِ قدیمی‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏
اگه واقعی باشه‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏ دیگه افسانه نیست‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
وقتی زندگی‏،‏ آدمو از پا در میاره‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏ فقط باید‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
به ریسمان دوستانمون چنگ بندازیم‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
می‌تونین بهش فکر کنین‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏
با گذاشتن رویاهامون کنارِ هم‏‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏‏
چیزائی رو که دنبالشون می‌گردیم پیدا می‌کنیم‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏
جیبمون پر از سکه می‌شه‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏
می‌‌خواین رفیق من بشین؟
آره‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏ آره‏‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏‏ می‌ریم به سفر دریائی‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏
آره‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏ می‌ریم‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
تو فقط پسرِ یه دزد دریاییِ خرده‌پائی‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏
به پدرم گفتی ‏‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏‏خرده پا‏‏‏‏‏‏»‏‏‏‏‏‏؟
باهات همدردی می‌کنم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
حتماً پُر از تنفّری‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
تنفّر از پدری که تو و مادرتو ول کرده به اَمون خدا و با دزدای دریائی رفته دنبال گنج‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏
عوضی‏‏،‏‏ به نفعته بیشتر از این به پدرم توهین نکنی‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
این اولین قدم برای نقشه‌ی تصاحب اون ارثیه‌ی گنده‌ـس‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
آهای‏‏،‏‏ با شمام‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
حق ندارین به اوجو‏‏‏‏‏-‏‏‏‏‏ساما صدمه بزنین‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
افشای دسیسه؛
دزد دریائیِ مستخدم؛ ناخدا کورو‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
ناخدا چقدر دیر کرده‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
لوفی هم همینطور‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
شاید شوکی که بهش وارد شده‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ خیلی بزرگه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
هر وقت ناراحته‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ می‌ره ساحل و زل می‌زنه به اقیانوس‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
ناخدا‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
چی شده؟
مگه لوفی نباید باهاش باشه؟
ناخدا‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
لوفی کو؟
مگه نیومد ساحل‏‏،‏‏ پیشِ‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
به نظرت هنوزم از اینکه به پدرش توهین شده عصبانیه؟
نمی‌دونم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
نــه‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
قیافه‌ـش فرق داشت‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
ها‏‏،‏‏ حتماً اتفاقی افتاده‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
چی می‌تونه قیافه‌ـشو اینقدر تغییر بده؟
هوی‏‏،‏‏ چطور می‌شه رفت به اون ساحل؟
شمام فکر می‌کنین اتفاقی افتاده؟
آره‏‏،‏‏ حتماً توی ساحل یه چیزی شده‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
دزدان دریائی اوسوپ‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ یه بار دیگه دست به کار می‌شن‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
خیله‌خب حالا؛ فهمیدم؛ زود بگین چطوری برم اونجا‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
وحشتناکه‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
مَـــــــردم‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏ یه خبر بـــــــــد‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
دزدای دریائی دارن میـــــان‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
فردا قراره دزدای دریائی به اینجا حمله کنن‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
مردم‏‏،‏‏ فرار کنیــــــــن‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
مردم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏ مردم‏‏،‏‏ پس دارین چیکار می‌کنین؟
مــــــــــــردم‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
هوی‏‏،‏‏ اوسوپ‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏ نمی‌خوای تمومش کنی دیگه‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
واقعاً که‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
اگه فکر کردی می‌ذاریم این بار فرار کنی‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ کور خوندی‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
نه‏‏،‏‏ اونجوری که فکر می‌کنین نیست‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
این بار دارم راستشو می‌گم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
خفه شو‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
همیشه بهمون دروغ گفتی‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
اگه تو هم مث کوراهادول‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ قابل اعتماد بودی‏‏،‏‏ شاید حرفتو باور می‌کردیم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
هر چی هم که بگه‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ کسی حرفشو باور نمی‌کنه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
قرارمون فردا صبح‏‏،‏‏ جانگو‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
طلوع خورشید به دهکده حمله کنین‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
لعنتی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
بهم هیچ توجهی نکردن‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ چون می‌دونستن مَردم هیچوقت حرفمو باور نمی‌کنن‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
همینو می‌خواستین‏‏،‏‏ درسته؟
این عینک‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ مخصوص شما‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ از شهر مجاور سفارش داده شده‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
خودم از اونجا براتون آوردم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
آره‏‏،‏‏ عالیه‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
ببخش که مجبورت کردم این همه راه تا شهر دیگه بری‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
یه هدیه‌ـس‏‏،‏‏ مگه نه؟
فردا دقیقاً سومین سالی می‌شه که کوراهادول به این خونه اومده‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
همه‌ی این سه سال از من مراقبت کرده‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
شک ندارم کوراهادول‏‏‏‏‏-‏‏‏‏‏سان خیلی خوشحال می‌شه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
مردم‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏ خواهش می‌کنم این بار به حرفام گوش کنین‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
فردا‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ به خدا دزدای دریائی می‌خوان به دهکده حمله کنن‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
اگه داستاناتو باورمون می‌شد‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ تا الان چندین و چند بار باید از خونه‌هامون آواره می‌شدیم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
تو رو خدا حرفمو باور کنین‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
باید عجله کنیم‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
راست می‌گم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
همه کشته می‌شین‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
این دفّه راستِ راسته‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
این دفّه‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ پدرتو در میاریم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
لعنتــــــــــــــــی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
آهای‏‏،‏‏ نذارین فرار کنه‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
اینجاس؟
ناخدا همیشه میاد اینجا تا ناراحتیاشو فراموش کنه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
اینجا حال خیلی خوبی به آدم می‌ده‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
کلاه حصیری اونی‏‏‏‏‏-‏‏‏‏‏چان اینجا نیست‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏اونی‏‏‏‏‏-‏‏‏‏‏چان‏‏‏‏‏:‏‏‏‏‏ داداش‏‏‏‏‏»‏‏‏‏‏
عجب ارتفاعی داره‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
نامی‏‏،‏‏ حواستو جمع کن‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
اونـ‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏اونجا رو‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
اونجا‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
چی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
خودشه‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
کلاه حصیری اونی‏‏‏‏‏-‏‏‏‏‏چانه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
کونشه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
لوفی‏‏،‏‏ چرا تو اینجا‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏؟
افتاده پائین‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
در جا مُرده‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
برای همین ناخدا‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
ساکت باشین‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
ای سگ‏‏-‏‏جون‏‏!‏‏‏‏‏
صبح بخیر‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
ارائـــه شــده تــوســط رســانــه بــزرگ ســـیــنـمـافــریــک
اوسوپ‏‏‏‏‏-‏‏‏‏‏سان؟
خدا رو شکر‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
خیال کردم دیگه هیچوقت اینجا نمیای‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
فرار کن‏‏،‏‏ کایا‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
وگرنه کشته می‌شی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
چه خبر شده؟
گولت زدن‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
مستخدمت یه دزد دریائیه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
صبر کن ببینم‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
این دیگه چه شوخی‌ایه؟
شوخی نمی‌کنم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
با گوشای خودم شنیدم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
کوراهادول یه دزد دریائیه که به خاطر اموالت اومده توی این خونه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
این سه سالی که به عنوان خدمتکار براتون کار می‌کرده‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ فقط برای تصاحب دارائیت بوده‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
این حرفا چیه‏‏،‏‏ اوسوپ‏‏‏‏‏-‏‏‏‏‏سان؟
وقتی داشت با یه دزد دریائی که قدیما با هم دوست بودن‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ درباره‌ی کشتنِ تو حرف می‌زد‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ شنیدم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
اون یه قاتل بی‌رحمه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
زود باش‏‏،‏‏ فرار کن‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
قبول دارم حرفائی که بهت زد‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ زیاده‏‏-‏‏روی بود‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏
ولی همچین دروغی‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
از شما بعیده‏‏،‏‏ اوسوپ‏‏‏‏‏-‏‏‏‏‏سان‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
اشتباه می‌کنی؛ دروغ نمی‌گم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
راسته‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
راستــــــــــــــه‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
کایا‏‏‏‏‏-‏‏‏‏‏سان قراره کشته بشه‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
به دهکده حمله بشه‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
راست می‌گی‏‏،‏‏ اونی‏‏‏‏‏-‏‏‏‏‏چان؟
آره‏‏،‏‏ همینو گفتن‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
شک ندارم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
راستی‏‏،‏‏ چطور شده بود که این شکلی‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ اینجا خوابیده بودی؟
آها‏‏،‏‏ اینو می‌گی‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
تمام مدت فکر می‌کردم بالای صخره خوابم برده‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
حالا اینجا چیکار می‌کنم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏؟
پس حق داشتیم که کوراهادول آدم بدیه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
تعجبی نداره که اینقدر عوضی بود‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
حتماً به خاطر همین بود که ناخدا مث دیوونه‌ها داشت می‌دوید طرف دهکده‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
از خوش‌شانسیمونه که زودتر متوجه شدیم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
می‌تونیم قبل از حمله فرار کنیم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
بی احتیاطی کردن‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
آره‏‏،‏‏ درسته‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
ما هم باید فرار کنیم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
آره‏‏،‏‏ فقط باید لوازم ضروریمونو برداریم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
باید عجله کنیــــم‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
وای‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ نه‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
چی شده‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
اگه زود نریم گوشت بخریم‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ مغازه‌دارا می‌رن و دیگه گوشت گیرمون نمیاد‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
الان که وقت این چیزا نیست‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
هی‏‏،‏‏ اوسوپ‏‏‏‏‏-‏‏‏‏‏سان‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
ببینم؛ امروز چه داستانی برام می‌گی؟
خــــب‏‏،‏‏ بذار ببینــــم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
آهان‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
بذار یه داستان از پنج سالگیم برات بگم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
وقتی داشتم توی قطب جنوب با یه ماهی قرمز دست و پنجه نرم می‌کردم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
ماهی قرمز؟
قبلاً با ماهی قرمز جنگیدی؟
آره‏‏،‏‏ اونقدر بزرگ بود که توی یه تُنگ به اندازه‌ی این خونه هم جا نمی‌شد‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
قبل از هر چیز‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏گلاب به روت‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ از اندازه‌ی مدفوعش جا خوردم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
اولش خیال کردم خشکیه و لنگر انداختم و پیاده شدم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
شوخی می‌کنی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
شاید‏‏‏‏‏‏ اول به نظر شوخی برسه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏ولی خدائیش راست می‌گم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
بعدش لازم شد لباسامو خشک کنم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
برای همین آتیش روشن کردم‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ ولی انگار فکر خوبی نبود‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
چطور مگه؟
چون ماهیه دُمشو بد جوری تکون داد و منو غافلگیر کرد‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
چه بد‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
البته‏‏‏‏‏‏ خیلی هم دور از ذهن نبود‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
اگه کاری نمی‌کرد‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ تبدیل به ماهی کبابی می‌شد‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
من‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
من خیلی خوشم میاد‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
داستانائی که از خودت در میاری رو همشونو دوست دارم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
چرا الان باید همچین چیزی بگی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
اشتباه می‌کنی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
اینا رو نگفتم که از کوراهادول انتقام بگیرم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
چرا‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏چطور می‌تونی‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
کایا‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏ من‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
اوجو‏‏‏‏‏-‏‏‏‏‏ساما‏‏،‏‏ مشکلی پیش اومده؟
بیا فرار کنیم‏‏،‏‏ کایا‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
تمومش کن‏‏،‏‏ اوسوپ‏‏‏‏‏-‏‏‏‏‏سان‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
اوجو‏‏‏‏‏-‏‏‏‏‏ساما رو ول کن‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
هر چی شد‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ فقط بهم اعتماد کن‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
سریع این دهکده رو ترک کن‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
قبل از اینکه اون خدمتکارت برگرده‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
تمومش کن‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
بریم‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
اگه تا فردا صبر کنی‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ حرفم باورت می‌شه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
ولی فعلاً بیا از اینجا بریم‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
حرفمو گوش کن‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
خیلی پستی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
کاری با اوجو‏‏‏‏‏-‏‏‏‏‏ساما نداشته باش‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
نـــزن‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
خواهش می‌کنم بگیرینش‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
دیگه نذارین دستش به اوجو‏‏‏‏‏-‏‏‏‏‏ساما برسه‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
چی شد‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
چه غلطا ‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
چرا‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏؟
کسی حرفمو باور نمی‌کنه؟
اوسوپ‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏-‏‏سان‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
اوجو‏‏‏‏‏-‏‏‏‏‏ساما‏‏،‏‏ تو رو خدا طاقت بیارین‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
رفقا‏‏،‏‏ خوشحالم که همتون اینجائین‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
سه سال می‌شه که ندیدمتون‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
قبل از اینکه نقشه‌ی من به بار بنشینه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
براتون نقشی آماده کردم که شایسته‌ی خودتونه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
فردا صبح‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ شما این دهکده رو با خاک یکسان می‌کنین‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
تو کی هستی؟
من اوسوپم؛‏‏‏
مبارز دلیر دریا‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
چند وقته ناراحت به نظر می‌رسی‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
بذار برات یه داستان بگم‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ خُلقت باز شه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
نمی‌خوام چرندیاتتو بشنوم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
لطفاً از اینجا برو‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ وگرنه محافظامو خبر می‌کنم‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
سخت نگیر‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
خیلی وقتتو نمی‌گیرم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
این داستان مال سه سالگیمه که توی قطب شمال یه ‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏وال‏‏‏‏‏»‏‏‏‏‏ـو نجات دادم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
وال؟
درسته؛ یه وال‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ به چه گندگی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
چون گلوش درد می‌کرد‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ رفتم توی دهنش‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ ولی منو با غذا اشتباه گرفت‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
قرارمون فردا صبح؛ جانگو‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
طلوع خورشید به دهکده حمله کنین‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
ناخدا‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
سلام‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏ شمائین بچه‌ها؟
ناخدا‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
سلام‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
هوی‏‏،‏‏ تو هنوز زنده‌ای‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
زنده‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
آره‏‏،‏‏ تازه بیدار شدم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
تمام مدت خوابیده بود‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
راستی ناخدا‏‏!‏‏ ما همه‌چیزو شنیدیم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
باید خیلی سریع درباره‌ی دزدای دریائی به مردم هشدار بدیم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
هشدار بدیم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏؟
خیلی پستی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
خفه شو‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
همیشه به ما دروغ گفتی‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
اگه تو هم اندازه‌ی کوراهادول قابل اعتماد بودی‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ شاید حرفتو باور می‌کردیم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
بازم مث همیشه سرتونو گول مالیدم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
خدمتکاره ناراحتم کرده بود‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ منم راه افتادم و گفتم دزد دریائیه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
ها‏‏،‏‏ که اینطور‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
کلاه حصیری اونی‏‏‏‏‏-‏‏‏‏‏چان بدجوری کلاه سرش رفته بود‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
ها‏‏،‏‏ چی شده؟
دیگه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏کم کم احترامتو پیش من از دست می‌دی‏‏،‏‏ ناخدا‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
منم همینطور‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
مث من‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
درسته که اون خدمتکاره آدم بدیه‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ ولی‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
فکرشم نمی‌کردیم برای صدمه زدن به یه نفر‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ دروغ بگی‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
ما رو بگو که چقدر برات احترام قائل بودیم‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
کاملاً ازت مأیوس شدم‏‏،‏‏ ناخدا‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
منم همینطور‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
بریم خونه‌ـمون‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
وقت شامه‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
به نظرتون شام چیه؟
خب دیگه‏‏،‏‏ بفرما اینم از این‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
برای چی اون حرفا رو زدی؟
چون من یه دروغگو ام‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
عجیب نیست کسی حرفمو باور نکنه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
ساده لوح بودم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
حتی اگه ساده هم باشی‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ حقیقت‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ حقیقته‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
دزدای دریائی واقعاً قراره حمله کنن‏‏،‏‏ درسته؟
آره‏‏،‏‏ مطمئنم میان‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
ولی همه فکر می‌کنن دروغه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
مردم فکر می‌کنن فردا هم مث روزای دیگه‌ـس‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
ولی خودم توی ساحل جلوی دزدا رو می‌گیرم‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ تا همه فکر کنن فقط یه دروغ بوده‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
این وظیفه‌ی من‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ به عنوان یه دروغگوئه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
با اینکه به دستم شلیک کردن و‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
کلّ شهرو دنبالم کردن‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
بازم اینجا دهکده‌ی منه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
من اینجا رو خیلی دوست دارم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
نمی‌خوام یه مو از سرشون کم بشه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
فکر نمی‌کردم همچین آدمی باشی‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
دوستاتو پیچوندی‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ که خودت با دشمن روبرو بشی؟
از الآن گفته باشم؛ همه‌ی گنجای دزدای دریائی مال خودمه ‌ها‏‏!‏‏‏‏‏
خیلی‌خب؛ ما هم کمکت می‌کنیم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
شماها‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏می‌خواین کنار من بجنگین‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
چرا؟
چون تعدادشون بیشتر از توئه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
اگه می‌ترسی‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ می‌تونی صرف نظر کنیا‏‏!‏‏‏‏‏
من بترسم‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
اگه یه لشکر هم باشن‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ کک‌ـم نمی‌گزه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
آخه من مبارز دلیر دریا‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ ناخدا اوسوپم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
لعنتی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏ لعنتی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
شوخی که نیست خب‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏
دار و دسته‌ی دزدای دریاییِ کوراهادول‌ـن‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
ترس؟ خب معلومه ترسیدم‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
ولی که چی‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏؟
نمی‌خوام کسی دلش برام بسوزه‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
برین خونه‌ـتون‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
بریــــــن‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏
ما هم بهت نخندیدیم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
کمکت می‌کنیم‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ چون شجاعتتو تحسین می‌کنیم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
اگه دلمون به حالت می‌سوخت‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ جون‌ـمونو به خاطرش به خطر می‌انداختیم؟
لعنتی‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏شماها‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
وقتی بچه بودم‏‏‏،‏‏‏ همیشه نقشه‌ی گنجی که‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
توی فکرم بود رو دنبال می‌کردم‏‏‏.‏‏‏
منو به سرزمین موعود کودکیم ببر‏!‏‏‏
تا شاید اینجوری‏‏‏،‏‏‏ اونجائی که نمی‌شناسم‏‏‏،‏‏‏ راهمو گم نکنم‏!‏‏‏
رویای واقعیم‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
هنوز واقعیت پیدا نکرده‏‏‏،‏‏‏
ولی اگه دنیا عوض می‌شه‏‏‏،‏‏‏
منو وقتی ببر که هیچی نمی‌دونم‏!‏
منو با خودت ببر‏‏‏،‏‏‏ تا خاطراتمو فراموش نکنم‏‏‏!‏‏‏