« « سینمافریک با افتخار تقدیم می کند » » [ CinemaFreak.Net ]
پَن؟
اثری ازشون نیست؟
نه
حالت خوبه؟
مطمئن نیستم
،بعد از همۀ سختی‌هایی که کشیدیم …اینکه الان اینجاییم
واقعی به‌نظر نمی‌رسه
آره
…توی بُرج، تجلی ِ مادرم
دیدم که درست جلوی چشمم ناپدید شد
فکر می‌کنم مادرم مُرده
باید خیالم راحت بشه
خیلی چیزا دربارۀ پدر و مادرم هست که درک نمی‌کنم
مثلاً چی؟
مثل اینکه چرا باهام صادق نبودن
چرا همچین کارهای وحشتناکی انجام دادن
چرا توی ۱۳ سال بهم هیچ علاقه‌ای نداشت
و بعدش یهو بهم علاقه‌مند شد؟
چرا من رو رها کردن؟
وقتی فکر می‌کردم آزریل عمومه
…می‌پرستیدمش
و بعدش ازش متنفر شدم
…و الان نمی‌تونم ببخشمش، اما
ازش متنفر هم نیستم
خب، آزریل بَرَندۀ جنگ شد
…و ما می‌تونیم اینجا باشیم، پس
از اینکه مُرده عجیب‌ترین احساس رو دارم
که یعنی تنهام
نه، نیستی
!اوه
چیه؟
هیچی
فقط خوشحالم که خودت رو شستی !واسۀ اینکه یه جورایی بوی بدی می‌دادی
به‌نظر نمی‌رسه دلش واسه‌م تنگ شده باشه
به‌نظر میاد… حالش خوبه
وقتی ببینتت… بهتر از خوب میشه
به این فکر کن که چقدر خوب میشه که دوباره باهاشون باشیم، نزدیک باشیم
اگر همون حس رو نداشته باشه چی؟
اگر هیچ‌وقت همون حس رو نداشته باشه چی؟
لایرا عاشقته
بالاخره توی یه دنیا هستیم
اینجا در امانیم
خودشون نیستن، نه؟
نه. اگر خودشون بودن، می‌فهمیدی
…دستگاه میگه تجلی‌هامون در امانن
ولی باید یه نفر دیگه رو ببینیم
اما پَن توی این دنیاست
مثل اون‌موقع‌ست که توی جُردن قایم می‌شد
دقیقاً نمی‌دونم کجاست اما می‌تونم احساس کنم نزدیکه
احساس نمی‌کنم از هم جدا شدیم
و می‌دونم در امانه
گوش کن
صدای چیه؟
!زیر پاهاشون چرخ دارن
…دختر و پسر
سلام
بیاین مِری رو ببینین
فکر کنم می‌خواد بریم دنبالش
دکتر مالون؟ - !لایرا -
باورم نمیشه اینجایی! چطور اومدی اینجا؟
بهم گفتن پیدات کنم
می‌دونستم دوباره می‌بینمت
وای، خدا. نگاهش کن. سلام
سلام - وای، خدا، جنگ‌ها رو پشت سر گذاشتی -
خوشحالم می‌بینمت - منم خوشحالم می‌بینمت -
اَتَل، ممنون. چطور اومدین اینجا؟
!جانورهای خدانشناس
کم‌تر از تو «سِراف» جذب‌شون شده
کِی میاد سراغ‌شون؟
نمی‌دونم
غلاف ِ محافظ ندارن، طفلکیا
اَتَل خیلی خوشگله
تا حالا چیزی مثل اَتَل ندیدم
می‌دونی، یه سال پیش، دیدن همچین چیزی …باعث می‌شد مُخم سوت بکشه، اما
الان این اوضاع مسخره‌تر از خرس‌های سخنگو و فرشته‌ها نیست
باید همۀ این‌ها نگران‌تون کرده باشه
می‌دونم واسۀ من که اینجوری بود
همه‌جا رو دیدیم
اما فکر کنم اینجا، دنیای مورد علاقه‌مه
،چند ماه گذشته‌ای که اینجا بودم نسبت به دهۀ قبل
چیزهای بیشتری یاد گرفته‌م
اَتَل چیزهای زیادی یادم داده
مثلاً چی؟
مثلاً اینکه چطور به غریزه‌هام اعتماد کنم
چطور با یه درخت با احترام رفتار کنم
چطور میشه با یه درخت با احترام رفتار کرد؟
خب، میشه اینجوری شروع کرد که فکر نکنیم ازشون بهتریم
…ما به عنوان انسان‌ها، یه ایدۀ
احمقانه داریم که ما اوج تکامل هستیم
اما خیلی اشتباه کردیم
می‌خوام فردا صبح یه چیزی رو نشون‌تون بدم
این همون چیزیه که فکر می‌کنم؟
جواب سؤالیه که توی آکسفورد ازم پرسیدی
یادته؟
اینکه غبار گناه بود یا نه؟
خب، به قول تو، غبار …یا به قول من، ذرات سایه‌ای
،«اینجا، بهش میگن «سِراف اما همه‌شون یکی‌ان
جِرَقه‌ایه به این معنیا ما زنده‌ایم
آگاهیه
پس غبار گناه نیست؟
درست مثل ما می‌تونه خوب یا بد باشه
چرا دور و بر تو نسبت به لایرا غبار بیشتری وجود داره؟
…درست مثل مولِفاهاست
به‌خاطر سِن و تجربه اینجوری شده
باورنکردنیه
چطور این رو ساختی؟
کلید ساختش، روغن غلاف بذره
مولِفاها جذبش می‌کنن و اینطوری می‌تونن سِراف رو ببینن
،مولِفاها با درخت‌ها تکامل پیدا کردن یه همزیستی ِ تمام و کمال
…همه‌چی در تعادل بود و بعدش
یه چیزی تغییر کرد
دلخراشه، نه؟
درخت‌ها در حال مرگ هستن
به‌خاطر یه جور بیماری؟
نه، به‌خاطر ناپدید شدن غبار
غبار، داره مثل یه سِیل از جهان خارج میشه
…فکر، تخیل، احساس
همه‌چی در حال از بین رفتنه
این مکان زیبا
جایی که مردم …خیلی مهربون‌تر و عاقل‌تر از ما هستن
و داره از بین میره
چه چیزی می‌تونه نجاتش بده؟
روشی واسۀ به عقب کشیدن غبار
در تئوری، غبار به سمت فکر کشیده میشه …به سمت خلاقیت، پس
یه کشف بزرگ؟
اَتَل میگه نمی‌تونم راه نجات پیدا کنم، اما
دست خودم نیست باید تلاشم رو بکنم
…خب، این تجلی‌ها دقیقاً دنبال چه چیزی می‌گردیم؟
…خب، شبیه حیوانات هستن
اما بسته به احساس آدم تغییر می‌کنن
،پس وقتی پَن به یه ولورین تبدیل میشه متوجه میشی که لایرا رو عصبانی کردی
اما بخشی از وجود آدم‌ان
ویل فکر می‌کرد تجلی نداره
چون اهل دنیای توئـه، اما داره
پس تو هم داری
هنوز دارم سعی می‌کنم با این قضیه کنار بیام
ببینین، دیگه هیچی غافلگیرم نمی‌کنه
همۀ اتفاقات این سفر خارق‌العاده بوده
مجبور شدم همۀ چیزهایی که فکر می‌کردم می‌دونم رو کنار بذارم
اما به روح اعتقاد داری، نه؟
منظورم اینه، تو یه راهبه بودی
یه راهبه بودی؟
یه راهبۀ واقعی، اهل دنیای من؟
هنوزم توی دنیامون راهبه وجود داره
خب، چه چیزی باعث شد ازش دست بکشی؟
…اِ
واقعاً، میشه گفت در آن ِ واحد اتفاق‌های زیادی افتاد
مِری، داستان رو واسه‌شون تعریف کن
اِ…، خب، واسۀ یه کنفرانس رفته بودم لیسبون
و داشتم یه مقاله دربارۀ فیزیک ذرات می‌دادم
کلیسا واقعاً پشتیبان حرفۀ تحصیلی من بود
اولین باری بود که از کشور خارج شده بودم و همه‌چی خیلی خوب پیش رفته بود
و داشتیم جشن می‌گرفتیم
پس، فکر می‌کنم یکم جسارت پیدا کرده بودم
…می‌دونین، راستش، تا اون لحظه
واقعاً احساس نمی‌کردم زندگیم چیزی کم داره
و بعدش، با یه نفر آشنا شدم
اون مثل بقیۀ دانشگاهی‌ها نبود
علاقه‌ای نداشت پُز بده چه اطلاعاتی داره
خیلی راحت می‌شد باهاش صحبت کرد
و بعدش یهو دیدم دارم چیزهایی رو بهش میگم که هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم نیاز باشه به کسی بگم
و این اتفاقات
…دنیایی از احتمال و احساسات رو باز کرد
که تا حالا تجربه نکرده بودم
و بعدش یه شیرینی بهم داد
یه شیرینی ِ کوچیک ِ بادومی
…و به محض اینکه مزه‌ش کردم
یه خاطره مثل یه سِیل دوباره به سراغم اومد
…و متوجه شدم
قبلاً این احساس رو داشتم
سال‌ها پیش، وقتی که مدرسه می‌رفتم
پروانه‌هایی که توی دلم حس می‌کردم
که باعث می‌شد دلم بخواد به یه نفر نزدیک بشم
فکر می‌کنم از اینکه تأییدش کنم
قبلاً خیلی می‌ترسیدم
اما این دفعه، دلم نمی‌خواست فراموشش کنم
می‌دونستم بعد از اون اتفاق نمی‌تونم برگردم صومعه
نمی‌تونستم این ایده رو تحمل کنم
که هیچ‌وقت احساس زنده بودن نداشته باشم
و با خودم گفتم، اگر برگردم هتل
و دعا کنم و قول بدم دیگه خام وسوسه نشم
کسی وضعیت بهتری پیدا می‌کنه؟
و جواب رو پیدا کردم
نه
هیچ‌کس وضعیت بهتری نخواهد داشت
…و متوجه شدم
کسی نبود که به‌خاطر دختر خوبی بودن بهم جایزه بده
یا کسی نبود که به‌خاطر بدجنس بودن تنبیه‌م کنه
هیچ‌کس نبود
…و این موضوع
رهایی‌بخش بود
باعث می‌شد… یکم احساس تنهایی بکنم
اما می‌دونستم که دلم می‌خواست هر چیزی
که توی دنیا هست رو تجربه کنم
دلم می‌خواست عشق رو تجربه کنم
و تجربه کردی؟
آره
ترسیده بودی؟
وای، خدا، وحشت کرده بودم
داشتم همه‌چی رو به‌خطر می‌انداختم و مطمئن بودم که پس زده میشم
اما ارزشش رو داشت
خیلی کم پیش میاد این اتفاق بیافته
،وقتی همچین احساسی داری باید ازش استفاده کنی
خنده‌داره، نه؟
یه لحظۀ کوچیک
اون فقط یه شیرینی بهم تعارف کرد
و اون اتفاق زندگیم رو واسۀ همیشه تغییر داد
…واسۀ اولین بار
داشتم با همۀ ذاتم یه کاری رو انجام می‌دادم
نه فقط با بخشی از ذاتم
کجایی، پَن؟
خیلی چیزا هست که می‌خوام درباره‌شون باهات صحبت کنم
حوا از نظر جسمی و ذهنی ضعیف بود
فریب حیله‌گری ِ زبون مار رو خورد
ما اون زبان رو قطع می‌کنیم
…ما
صبح بخیر
واسه‌تون یه چیز آوردم بخورین
ممنون - صبح بخیر -
صبح بخیر
می‌خواستم توی بیشۀ غلاف بذر
به اَتَل و بقیه ملحق بشم
،ولی اگر بخواین می‌تونم کمک‌تون کنم دنبال تجلی‌هاتون بگردین
…اِ
نه. فکر نمی‌کنم نیازی باشه
منظورم اینه، تنهایی از پسش برمیایم، نه؟
آره، به تنهایی از پسش برمیام
آره - ممنون -
باشه
خداحافظ
عجیبه که پَن اینجاست اما خودش رو نشون نمیده
…امیدوارم
امیدواری چی؟
امیدوارم از دستم عصبانی نباشه
به‌نظرم درک می‌کنه
و اونم درک می‌کنه
تجلی ِ خودم رو میگم
اگر به یه چیز خیلی بد تبدیل بشه چی؟
مثلاً یه پَشه یا یه لیسه؟
یا یه ماهی؟
شنیده بودم تجلی ِ یه مرد یه دلفین بوده
،اما اون یه ملوان بود پس مشکلی واسۀ تو پیش نمیاد
آره، فکر کن یه دلفین توی دستم باشه
و توی آکسفورد اینور و اونور برم
یه راهی واسه‌ش پیدا می‌کنیم
!وای
به‌نظرت جواب دادن به سؤال‌های دکتر مالون سخته؟
غیر ممکن به‌نظر می‌رسه که بتونیم توضیح بدیم چه مشکلاتی رو پشت سر گذاشتیم
فکر نمی‌کنم کسی بتونه درک کنه
جدا از تو
عالیه، نه؟
مِری مالون؟ آره
واقعاً ازش خوشم میاد
…به‌نظرم دربارۀ خیلی چیزا
حق با اونـه
آره؟
چه چیزهایی؟
…اِ
…می‌دونی
غبار
و… درخت‌ها
درخت‌ها؟
غبار و درخت‌ها
لایرائــه - خود حوائــه -
تصور کن چقدر خوشبخت خواهم بود
وقتی که توی کاری موفق بشم که بقیه درش شکست خوردن
ستایش باد آتوریتی
!دست نگه دار
تو کی هستی؟
تو چی هستی؟
یه فرشته
ما توی یه جبهه می‌جنگیم
نه. اینطور نیست
بیا نزدیک‌تر
من بندۀ تو هستم
اجازه بده این عمل فداکارانه و وفادارنه رو انجام بدم
و خواهی دید
کاری که می‌خوام انجام بدم باعث میشه شَر ِ گناه از سر دنیا کم بشه
مِیل و آرزو، گناه نیست
…عشق میلیون‌ها شکل داره
هر کدوم‌شون قشنگن
هر کدوم‌شون باارزشن
…تویی که قضاوت می‌کنی
تو فقط می‌ترسی
من بالتاموس هستم
!و اجازه نمیدم یه بچۀ بیگناه رو بکشی
…باروک
…ویل
به‌خاطر لایرا و ویل‌ــه؟ - آره -
جریان غبار داره کم میشه
پس پیشگویی تحقق یافته
عشق حوا زمین رو شفا خواهد داد
و همۀ موجودات دنیا اون رو احساس خواهند کرد
طبیعت احیا خواهد شد
امید در تاریکی جرقه خواهد زد
…همونجوری که بیگناهی به تجربه تبدیل میشه
همۀ چیزها یه بار دیگه هماهنگ خواهند شد
…ببین، جَوون‌ها
اونا باعث شدن این اتفاق بیافته
می‌تونیم بریم هر جایی که دوست داریم
می‌تونیم بریم هر دنیایی که دوست داریم
یا می‌تونیم همینجا بمونیم
به‌نظرت پَن می‌دونه؟
فکر کنم حدس زده بود
واسۀ یه مدت باید برگردیم دنیای خودمون، نه؟
تا حال‌شون خوب بشه
می‌خوام جُردن رو بهت نشون بدم
آکسفورد ِ درست رو
می‌تونیمم بریم دنیای تو
دوباره بریم سینما
سِرافیان پِکِلائــه
دیدیدن که جهان چطور در حال تغییره؟
همه‌ش به لطف شما و انسان‌هاییه که تجلی‌شون هستین
کسی که به دنیا همچین هدیه‌ای داده لیاقت داشتن اسم رو داره
کیریاوا
کیریاوا؟
بهت میاد؟
واسۀ چی نرفتین پیش ویل و لایرا؟
هنوزم دارین به‌خاطر خیانت‌شون تنبیه‌شون می‌کنین؟
ولی هنوزم دوست‌شون دارین، نه؟
و ارتباط‌تون رو قطع نکرده‌این
نه
هنوزم یکی هستیم
اما خیلی دردناک بود
واسۀ اتفاقی که قراره بیافته بهتون نیاز دارن
پَن
تنهام گذاشتی
مجبور شدم به جای خیلی دوری سفر کنم تا دوباره پیدات کنم
واقعاً متأسفم
خیلی ممنونم
دلم نمی‌خواست اینکارو انجام بدم
متأسفم
…خواهش می‌کنم
خواهش می‌کنم. متأسفم
دلم واسه‌ت تنگ شده بود
دوستت دارم
…لایرا
امیدوار بودم به شکل سمور جنگلی دربیای
بهت میاد
خودمم ازش خوشم میاد
…من
کیریاوا هستم
کیریاوا
نقش مار رو خوب بازی کردی
سلام
من زِفانیا هستم
و خیلی ازت ممنونم
…ببخشید، من
تو رو می‌شناسم؟
توی آزمایشگاهت صحبت کردیم
مراقبت بوده‌م و راهنماییت می‌کرده‌م
خیلی شجاع بودی که تا اینجا پیش رفتی
به لطف تو، چندجهانی داره شفا پیدا می‌کنه
من کار خاصی نکردم
به ۲ تا آدم بیگناه نشون دادی جسارت داشتن یعنی چی
…و بوسیلۀ کشف کردن عشق‌شون
باعث شدن غبار دوباره به سمت جهان‌هامون جریان پیدا کنه
واقعاً فقط نیاز به اینکار بود؟
چیزی به این اندازه کوچیک و معمولی؟
عشق واسۀ افرادی که واسۀ اولین بار کشفش می‌کنن، هیچ‌وقت کوچیک نیست
الان وظیفه‌ت کامل شده
…وقتش رسیده که
برگردی خونه
خونه؟
آماده نیستم
…واسۀ قرن‌ها
غبار داشت از جهان خارج می‌شد
،کاری که لایرا و ویل انجام داده‌ن این جریان رو تغییر داده
اما عشق‌شون به تنهایی واسۀ حفظ این رَوَند واسۀ همیشه کافی نیست
هر دریچه‌ای که وجود داره باید بسته بشه
من هر دریچه‌ای که باز کرده‌م رو بسته‌م
…دریچه‌های بی‌شمار دیگه وجود داره
دریچه‌هایی که بوسیلۀ حامل‌های دیگه بوجود اومده‌ن
…هر بار که چاقو یه بُرِش ایجاد می‌کنه
جریان غبار افزایش پیدا می‌کنه
…و از طریق بُرِش در فضای بین دنیاها
…تاریکی آزاد میشه
که باعث میشه در سراسر جهان ویرانی بوجود بیاد
می‌تونه به شکل خیلی چیزها دربیاد
یه طاعون
یه شبح
داشتم اشباح رو بوجود میاوردم؟
…اما اگر ویل نتونه از چاقو استفاده کنه
…و نمی‌تونیم دریچه‌ها رو باز بذاریم
…پس چطور
باید یکی از دنیاها رو انتخاب کنیم؟
دنیای من یا دنیای ویل؟
نمیشه واسۀ مدت طولاتی توی دنیای یه نفر دیگه زندگی کرد
تجلی‌هامون زنده نمی‌مونن
یعنی نمی‌تونیم توی یه دنیا بمونیم
نه
نمی‌تونی همینجوری بیای اینجا و این حرف رو بزنی
،بعد از همۀ سختی‌هایی که کشیدیم عادلانه نیست
،از دستگاه حقیقت‌یاب سؤال می‌کنم می‌دونه باید چیکار کنیم
نمی‌دونم چه اتفاقی داره میافته
کار نمی‌کنه
عجله نکن
نفس بکش، باشه؟
خراب شده
!برگرد
خراب نشده، لایرا
تو تغییر کردی
بزرگ شدی
پس همین؟
دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونم دوباره ازش استفاده کنم؟
دانش هنوز وجود داره، اما باید یادش بگیری
مثل افرادی که قبل از تو یاد گرفته‌ن
قبلاً بوسیلۀ بخت و اقبال تونستی ازش استفاده کنی
اما با کار و تلاش می‌تونی دوباره اون مهارت رو بدست بیاری
چه فایده‌ای داره؟
واسۀ چی اومدیم اینجا؟
واسۀ چی اون همه سختی کشیدیم
تا مجبور بشیم از همدیگه جدا بشیم؟
نمی‌دونستم امکان داره انقدر حس بدی داشته باشم
همیشه همچین حسی نخواهد داشت
دلم نمی‌خواد این احساس رو دربارۀ لایرا داشته باشم
فقط لایرا رو می‌خوام
تو یه جادوگری
باید یه طلسم یا یه همچین چیزی رو …بشناسی که
راهی واسۀ سفر بین دنیاها
من باید با ویل باشم
!همه‌چی اشتباهه
…اون داستان‌ها رو شنیدی که میگن
بهترین نوع عشق، عشقیه …که نمیشه بدون اون زندگی کرد
عشقیه که آدم آماده‌ست واسه‌ش بمیره؟
درست نیست
این عشق نیست
می‌دونم مُردن واسۀ عشق …عاشقانه به‌نظر می‌رسه
اما زنده موندن واسۀ عشق، عاشقانه‌تره
هیچ‌وقت رابطه‌ای که با ویل داری رو از دست نمیدی
واسۀ همیشه همدیگر رو شکل دادین
…و می‌دونم الان اینجوری به‌نظر نمی‌رسه
اما آینده‌ت در پیشه، لایرا
شما هدیه‌ای بزرگی دادین
اما غبار از همچنان از دنیا خارج میشه
زمان رو به اتمامه
اگر بشریت ذهنش رو به کشف یه چیزی و قلبش رو
به رحم و شفقت اختصاص بده
شاید به اندازۀ کافی غبار کافی ایجاد کنن
واسۀ اینکه یه روزنه باقی بمونه
اما از قبل می‌دونی اون دریچه باید کجا قرار بگیره
سرزمین مُرده‌ها
نمی‌تونیم اون دریچه رو ببندیم
مهم‌ترین دریچه‌ست
ارواح بهش احتیاج دارن
و حالا، بقیۀ دریچه‌ها باید بسته بشن
اما چطور این همه دریچه وجود داره؟
،تا وقتی که چاقو وجود داشته باشه فقط تو می‌تونی دریچه‌ها رو ببندی
…چاقو رو بشکن
اون‌وقت ما می‌تونیم کمکت کنیم
باید چاقو رو بشکنم؟
آره
…وقتی به خونه‌ت برگشتی
…وقتی که چاقو شکسته باشه
ما فرشته‌ها زخم‌ها رو می‌بندیم
دنیاها یه بار دیگه کامل و منحصر به فرد خواهند شد
،اگر راهی واسۀ با هم بودن‌مون وجود داره همین الان بهمون بگو
متأسفم
سرنوشت‌هایی وجود داره که حتی قدرتمندترین افراد هم
باید تسلیم‌شون بشن
دوستت دارم
تا روزی که بمیرم از دوست داشتنت دست نمی‌کشم
منم دوستت دارم
هر چند به اینجا برمی‌گردیم
وقتی که زندگی‌مون رو کردیم
میریم سرزمین مُرده‌ها
و به همۀ کارهایی که انجام دادیم رو واسۀ بال‌های مهربون تعریف می‌کنیم
…و اینجا، همدیگرو
پیدا می‌کنیم
…دست از تلاش و حرکت برنمی‌دارم
تا پیدات کنم
و منم دنبالت می‌گردم
هر لحظه
تک تک لحظه‌ها
…وقتی که دوباره همدیگر رو پیدا کنیم
دیگه هیچ‌کس نمی‌تونه جدامون کنه
خیلی محکم به هم می‌پیوندیم
…هر اتم ِ من
و هر اتم ِ تو
و زمانی که از اتم‌هامون واسۀ …ساختن زندگی‌های جدید استفاده می‌کنن
باید از ۲ تا اتم استفاده کنن
یکی واسۀ تو و یکی واسۀ من
توی گُل‌ها و پرتوهای خورشید وجود خواهیم داشت
…خیلی محکم به هم می‌پیوندیم
همراه‌تون میایم
فراموش‌مون نکن، مِری
همچنان به داستان تعریف کردن ادامه بده
اَتَل، نمی‌تونی
…وقتی همۀ پنجره‌ها بسته شد
همۀ دنیاها به درستی هم‌تراز میشن
…اما فعلاً، ویل
آکسفورد ِ لایرا باید اینجا باشه
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
از لایرا مراقبت می‌کنی، نه؟
…لایرا شجاعت زیادی داره
ولی فکر می‌کنم این اتفاق واسه‌ش خیلی سخت خواهد بود
باید اینکارو انجام بدم
حالا، لایرا واسۀ همیشه خواهرم خواهد بود
حداقل ویل، کیریاوا رو داره
می‌دونی، تو هم می‌تونی تجلیت رو ببینی
اگر می‌خواستی
…وقتی که توی غارت با فرشته‌ها صحبت کردی
خودت رو توی وضعیت ذهنی خاصی نگه داشتی
مثل وقتی که لایرا از دستگاه حقیقت‌یاب استفاده می‌کرد
دقیقاً
همۀ ما ما فقط چیزی رو می‌بینیم که انتظار داریم ببینیم
وقتی تونستی غبار رو ببینی که باور داشتی می‌تونی
امتحان کن
اینجایی
می‌تو‌نیم هر سال برگردیم اینجا
تو توی دنیای خودت و منم توی دنیای خودم
روز نیمۀ تابستان [طولانی‌ترین روز سال]
ظهر
و من اینجا خواهم بود
هر سال اینجا خواهم بود
همۀ عمرم
و اگر با افرادی آشنا شدیم …که ازشون خوش‌مون اومد
باید باهاشون مهربون باشیم
مقایسه‌شون نمی‌کنیم
…وقتی که میایم اینجا، فقط واسۀ یک ساعت
می‌تونیم با همدیگه باشیم
هر سال
قول میدم
انجامش بده
هیچ‌وقت فراموشت نمی‌کنم
،به محض اینکه از دریچه رد شدم …چاقو رو می‌شکنم
واسۀ اینکه می‌دونم فقط دلم می‌خواد برگردم پیش تو
چیه؟
دارم سعی می‌کنم تصور کنم
وقتی پیر میشی، چه شکلی میشی
البته که خوشتیپ میشم
خیلی
…لایرا
…ویل
فقط به لایرا فکر کن
ارائـــه شــده تــوســط رســانــه بــزرگ ســـیــنـمـافــریــک
« یک سال بعد »
می‌تو‌نیم هر سال برگردیم اینجا
تو توی دنیای خودت و منم توی دنیای خودم
و می‌تونیم با همدیگه باشیم
هر سال میام اینجا
همۀ عمرم
قول میدم
لایرا
« ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید » [ TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freak ]
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]
« …ادامه دارد »
لایرا و ویل به برگشتن و نشستن » « روی نیمکت‌شون ادامه دادن، هر سال
به قول‌شون به همدیگه عمل کردن، این قول که » « توی دنیای خودشون تمام و کمال زندگی کنن
ویل دانشجوی پزشکی » « و بعدها یه جراح موفق شد
لایرا در کالج سنت سوفیا » « در آکسفورد تحصیل کرد
جایی که دوباره یاد گرفت » « از دستگاه حقیقت‌یاب استفاده کنه
چیزی که یه روزی بدرد می‌خورد، وقتی که لایرا » « و پَن در یه ماجراجویی بزرگ دیگه شرکت می‌کردن
« …اما اون یه داستان دیگه‌ست »
« پایان سریال »