این زیرنویس شامل 26 عدد کلمه نامناسب و الفاظ +18 میباشد
‫لیندا لیدل
‫آینده‌ت رو کارایی که امروز می‌کنی می‌سازه
‫باور کن که می‌تونی، اونوقت نصف راه رو رفتی تئودور روزولت
‫خوش‌بینی همون باوریه که آدم رو به موفقیت می‌رسونه هلن کلر
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]
‫چطوری لیندا؟
‫اوه.
‫هنوز داری رو گزارشای شرکت کار می‌کنی؟
‫اونا رو که همون هفته پیش تموم کردم رفت.
‫فقط دارم رو پیش‌بینی‌های
‫ماه آینده کار می‌کنم.
‫آمارهای سال پیش رو وارد کردی؟
‫همه شاخص‌ها و تخمین‌های فصل بعد ردیفه.
‫دمت گرم، خیلی خفنی.
‫اوه.
‫من معمولاً واسه انجام این کارا به چه کنم چه کنم می‌افتم.
‫خیلی خب.
‫همه منتظرن.
‫وقت نمایشه.
‫منم زودی میام.
‫اوه.
‫شرکت‌کننده‌ها رو به گروه‌های کوچیک محدود کردن.
‫من فقط قراره گزارش رو تحویل بدم.
‫داده‌ها رو من ردیف کردم.
‫بهم گفتن اگه سوالی پیش اومد باید تو جلسه باشم.
‫سوال؟
‫آره، خودمم درست نمی‌دونم.
‫خودت که اوضاع اداره رو می‌بینی لیندا، خر تو خره.
‫هیچی معلوم نیست.
‫آره.
‫ولی نگران نباش.
‫اونا می‌دونن کی داره اینجا بیشترین جون رو می‌کنه.
‫اسمت اون بالا بالاهاییه.
‫لیندا لیدل
‫خیلی خب.
‫دمت گرم.
‫امیدوارم اون تو موفق باشی.
‫انگار پله‌های موفقیت باز خراب شدن، نه؟
‫چی؟
‫منظورم اینه که، اوم،
‫باید با چنگ و دندون از پله‌ها بریم بالا.
‫قدم به قدم.
‫هورا!
‫هوی!
‫چه خبر؟
‫چطوری؟
‫بعد کار می‌خوایم بریم مست کنیم.
‫منم هستم.
‫اونجا بهترین کارائوکه شهر رو داره.
‫آره ناموساً. امشب بدجوری به آواز و الکل نیاز دارم.
‫آهنگ همیشگی من «این راه یا اون راه» هستش.
‫نمی‌شناسی؟ بلوندی؟ دبی هری؟
‫ای بابا. باشه.
‫می‌گیرمت، بالاخره می‌گیرمت...
‫هوی!
‫باید آمارشو دربیاری.
‫تو آهنگ خاصی نداری؟
‫اینم از بررسی وضع شرکت که ردیفش کردم.
‫واسه جور کردن این گزارش بی‌خوابی کشیدم.
‫واسه آدم زرنگ استراحت معنا نداره، مگه نه؟
‫اتاق مدیران
‫راه و رسم زنده موندن ۱۰۱
‫این رو گوش کن.
‫بعد از این همه سگ‌دو زدن، منو راه ندادن تو جلسه.
‫به مولا عزیزم، گاهی بدجوری فشارم می‌زنه بالا.
‫آره، هنوزم کنار دست این منشی/دستیارا می‌شینم.
‫ولی همه چی عوض میشه
‫وقتی بردلی رسماً بیاد جای باباش بشینه.
‫آره.
‫باباش می‌گفت من کاندیدای معاونت ریاستم.
‫اون می‌دونه من چقدر واسه این خراب‌شده ارزش دارم.
‫تازه خیلی هم خوش‌تیپه،
‫مجرد، جذاب، و از این جور چیزا.
‫بماند که تو مهمونی کریسمس چقدر باهام گرم گرفته بود.
‫ایول!
‫ولی خب اینا ربطی نداره.
‫باید رو کار و پست جدید تمرکز کنیم.
‫شاید یه آپارتمان گنده‌تر بگیریم.
‫دیگه وقتشه خودمونو بکشیم بالا.
‫هنوز کارمون تموم نشده.
‫روزای مشتی تو راهه.
‫دقیقاً.
‫حق‌مونه.
‫حقته.
‫بیا امتحان کنیم، بیا
‫بیشتر از اینا حق‌مونه.
‫ممم!
‫وقتش رسید. خیلی خب.
‫کی می‌تونه دووم بیاره؟
‫من تا تهش هستم.
‫اینم از برنامه «بازمانده».
‫به ارواح خاک بابام، اگه کی‌شان برگرده پیشم...
‫منم همینو می‌گم.
‫خانم‌ها و آقایان، لطفاً توجه کنید.
‫اینم از رئیس جدیدتون،
‫بردلی پرستون.
‫غول آی‌تی.
‫خیلی خب، بفرمایید بشینید.
‫همه برگردید سر کارتون.
‫می‌تونیم تو اتاقم حرف بزنیم؟ آره، حتماً.
‫آقای پرستون! سلام و علیک.
‫بگو بردلی. خوشبختم.
‫اوه، لیندا لیدل. تو مهمونی کریسمس با هم حرف زدیم.
‫اوه، راست می‌گی. آره، حتماً.
‫از دیدنت خوشحالم. آره، منم همین‌طور.
‫واسه فوت باباتون تسلیت می‌گم. دمت گرم.
‫مرد خیلی بزرگی بود.
‫خیلی هوای منو داشت. آره، هوای منم داشت.
‫خیلی پایه‌م که تو چیدمان استراتژیکت واسه هدایت شرکت به دوران...
‫اوم... آه، دوران موفقیت، کمکت کنم.
‫دقیقاً. امیدوارم بتونم از پسش بربیام.
‫کلی کار رو سرمون ریخته. مسئولیت سنگینیه، نه؟
‫به کمک من بدجوری نیاز دارید.
‫من آماده‌ام که بترکونم.
‫چطور مگه؟
‫من به اینا می‌گم کفش‌های جنگی‌م.
‫خیلی وقته دارم باهاشون سگ‌دو می‌زنم.
‫هر باری که رو دوشم بذاری رو تحمل می‌کنم.
‫آره. من باید به کارم برسم. خیلی خب.
‫یا خدا، کفشاتو نگاه. چقدر خفنه.
‫مواظب باش گهی نشه، باشه؟
‫ببخشید، نشنیدم؟
‫می‌گم مواظب باش کثیف نشه.
‫حواسم هست. خیلی خب.
‫خوبه. برگرد سر کارت.
‫خیلی خب همگی، بیاین این بساط رو جمع‌وجور کنیم.
‫باربارا، از دیدنت خوشحالم. تلفنم رو وصل کن.
‫همه چی ردیفه.
‫فقط طبق پیشنهاد اون شرکت مشاوره پیش برو.
‫خیلی خنده‌داره، نه؟
‫شرکت مشاوره خودش مشاور استخدام می‌کنه.
‫این چه بوی گندیه؟ چی؟
‫ایناهاش. نمی‌دونم.
‫بو کن. نمی‌خوام. بیا دیگه.
‫یه بو بکش.
‫بوی تخمیِ تن ماهی میده.
‫اون زنیکه ایکبیری/عوضی.
‫همونی که با اون کفشای پاپتی و ارزونش رو مخم بود.
‫لیندا لیدل.
‫بابات بهش قول ترفیع داده بود.
‫از مدیر بشه معاون رئیس.
‫جدی؟
‫پست بالاتر و حقوق تپل.
‫آره. بدجوری هم منتظرشه.
‫درسته. ولی داناوان قراره اون پست رو بگیره.
‫بابات رو لیندا حساب باز کرده بود.
‫خیلی خرکاره. همه چیو می‌سپرم به اون.
‫به نظرت اصلاً به تخمم هست؟
‫معلومه که نه، مگه نه؟ چون واقعاً نیست.
‫بابام دیگه ریق رحمت رو سر کشیده. اون پست مال داناوانه.
‫تازه، من قولشو دادم. جابجاش کن.
‫بفرستش شعبه شهرستان، یه جای دور که چشش به ما نیفته.
‫این قضیه داره حالمو به هم می‌زنه.
‫پروژه بانکوک نزدیکه.
‫ما هنوز حتی دست به ضمیمه «د» نزدیم.
‫داناوان خودش به تنهایی به گا میره.
‫بدون اون (لیندا) ممکنه همه چی خراب شه.
‫خیلی خب. هر چی تو بگی.
‫بیارش.
‫اون باید داناوان رو توجیه کنه و بهش یاد بده.
‫بعدش، می‌فرستیمش بره پی کارش.
‫باشه.
‫می‌شه برگردم سر کارم؟
‫باشه. برگرد سر کارت.
‫انگار خیلی با هم جفت‌وجورن.
‫آره، اون یارو ترفیع گرفت شد معاون رئیس.
‫ببخشید، چی گفتی؟
‫همین الان دارم ایمیل اعلامیه‌شو تایپ می‌کنم.
‫بگو که داری شوخی می‌کنی.
‫نمی‌دونم والا.
‫پروفایل لینکدینش رو دیدم، هم‌دانشگاهی بودن.
‫کلی هم با هم گلف بازی می‌کنن. ولش کن بابا، برو پی کارت.
‫داناوان مورفی - مشاور بازاریابی
‫لیندا، چی شده؟
‫سوال من اینه، تو چقدر واسه من مایه می‌ذاری؟
‫آره.
‫آقای پرستون؟
‫وسط جلسه‌م.
‫شرمنده‌م. فقط یه لحظه وقتت رو می‌خوام.
‫خیلی خب، من... لطفاً.
‫خواهش می‌کنم.
‫باشه.
‫باهات تماس می‌گیریم.
‫دمت گرم که اومدی.
‫با اجازه.
‫ببخشید اینطوری پریدم وسط.
‫اشکال نداره. درِ اتاق من همیشه بازه.
‫چی شده؟
‫خبر رو همین الان شنیدم.
‫شاکی هستی که ترفیع نگرفتی.
‫آره.
‫آره. خیلی خب.
‫آره. با تمام احترامی که قائلم.
‫داناوان کلاً ۶ ماهه اینجاست، در حالی که من ۷ ساله دارم اینجا جون می‌کنم...
‫می‌فهمم چی می‌گی.
‫بیا درباره‌ش حرف بزنیم.
‫بفرما. در رو ببند.
‫بیا چونه بزنیم.
‫بشین.
‫اگه ناراحت نمی‌شی می‌خوام باهات رک باشم.
‫می‌دونم تو آمار و ارقام استادی.
‫یه جورایی نابغه اعدادی، نه؟
‫آره، تو عدد و رقم کارم درسته.
‫کارهات رو بررسی کردم، واقعاً پشم‌ریزونه.
‫این یه نکته مثبته.
‫دمت گرم.
‫ولی، هنوز نمی‌بینم که واسه پست مدیریتی آماده باشی.
‫چرا؟
‫واسه معاونت، من به کسی نیاز دارم که روابط عمومی‌ش بالاتر باشه.
‫کسی که بقیه حال کنن دور و برش باشن و کنار من بیاد.
‫کسی که بتونه مجلس رو گرم کنه.
‫کسی که تو مذاکره گرگ باشه. یه آدم زبل و همه‌فن‌حریف.
‫می‌گیری چی می‌گم؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫نه. اوه، اینجا رو ببین.
‫این قسمت...
‫آره، یه ذره کثیفه. اونجا.
‫پاک شد؟
‫ببین، منظورم دقیقاً همین بود.
‫آره.
‫فکر نکنم تو این کاره باشی.
‫دارم رک و پوست‌کنده بهت می‌گم.
‫ولی باید اعتراف کنم، اینکه اینطوری اومدی اینجا...
‫انتظارشو نداشتم.
‫خیلی خایه داشتی.
‫اوه آره.
‫یه فکری دارم.
‫آره. نقشه‌م اینه.
‫می‌دونی که تو بانکوک قراره ادغام شرکت‌ها انجام بشه، نه؟
‫آره.
‫درسته. خب...
‫می‌خوام تو هم بیای.
‫هنوز یه سری مشکلات تخمی با شرکت Mnxt هست.
‫سعی کن حلش کنی. تمومش کن بره.
‫به من ثابت کن که اشتباه می‌کردم.
‫به نظر من که منصفانه‌ست.
‫عالیه.
‫خوشحالم که اینطوری با هم گپ زدیم.
‫بوم.
‫اوه. سلام.
‫سلام عزیزم. واو.
‫مزاحم شدم؟
‫نه. کارمون همین الان تموم شد.
‫یا خدا، این لباست چقدر ردیفه. قربانت.
‫اووه، لیندا، این نامزدمه، زوری.
‫از دیدنت خوشبختم.
‫یه نامزد خوشبخت.
‫اووه، آره. درسته. دمت گرم.
‫لیندا یکی از بهترین کارمندای ماست.
‫مرسی که سر زدی.
‫از دیدنت خوشحال شدم. آره، منم همین‌طور.
‫اوه، لیندا، قبل از اینکه بری.
‫یادم رفت بگم، من
‫یه سری شکایت درباره‌ت دریافت کردم.
‫شکایت؟ آره.
‫یه بوی تند و زننده.
‫اینطوری بهش می‌گن. اوه، تن ماهی؟
‫چیزی یادت میاد؟ رو میز کارت.
‫قانون شرکت اینه، ناهار فقط تو آبدارخونه.
‫اینجا محل کاره. ملت می‌خوان تمرکز کنن.
‫بوش می‌تونه بدجوری رو اعصاب باشه.
‫ام‌هم.
‫شیرفهم شدی؟
‫فهمیدم.
‫گریه نکن.
‫لیندا.
‫گوش کن چی می‌گم. تو می‌تونی، از پسش برمیای.
‫چون تو خیلی خفنی.
‫همین‌جوری که هستی.
‫خیلی خفنی.
‫همین‌جوری که هستی.
‫کیر توش.
‫صبح بخیر، جن.
‫ایول، نگاه کن!
‫دیگه کی حاضره که برسه اون بالا بالاها؟
‫من حاضرم.
‫آقای پرستون، من دیشب رو ضمیمه «د» کار کردم.
‫فکر کنم یه راهی پیدا کردم که مشکلمون رو حل می‌کنه.
‫وقتی همه چی ردیف شد برات توضیح می‌دم.
‫چی؟ بیا بریم داش.
‫بزن بریم.
‫شل کن بابا، لیندا.
‫زیادی داری سگ‌دو می‌زنی.
‫یادداشت محرمانه پرستون - ضمیمه «د»
‫صبر کنین تا کلاب گلف «سایان کانتری» رو ببینین.
‫سوراخ هجدهم، مستقیم بالایی، یه چپِ مشتی.
‫می‌دونم رفیقم بدجوری باهاش حال می‌کنه.
‫باید یه چیزی رو بهت نشون بدم.
‫حتماً خوشت میاد.
‫اینو ببین.
‫فیلم تست بازیگری شماره ۵۷۸ - لیندا لیدل
‫این چه کصشریه؟
‫ریدم توش!
‫من لیندا لیدل هستم.
‫پشمام.
‫می‌خوام «بازمانده» بعدی باشم!
‫یا خدا
‫بازمانده بعدی
‫من مطالعه رو دوست دارم.
‫ولی عاشقِ وحشی‌بازی تو طبیعتم!
‫با چشم بسته هم می‌تونم زنده بمونم.
‫۴. نتیجه‌گیری و پیشنهادات
‫با سه تا روش می‌تونم آتیش درست کنم.
‫و هر سه تاشم فوتِ آبم.
‫من استراتژیستم، واسه همین همیشه ده قدم جلوترم.
‫وقتی اوضاع خیط می‌شه، من کم نمیارم!
‫لیندا خیلی سگ‌جونه.
‫فقط اعتماد‌به‌نفس ندارم که.
‫بامزه هم هستم.
‫و... همیشه مثبت فکر می‌کنم.
‫بهترین پیشنهادها رو می‌دم.
‫یادداشت محرمانه - ضمیمه «د»
‫تغییرات ذخیره بشه؟ ذخیره -- نه -- لغو
‫جلو زدن
‫ذخیره نشه ✅
‫خب چطوره، جف؟
‫لیاقت برنده شدن رو دارم؟
‫بهم یه یه چراغ سبزی نشون بده.
‫اوه، ایول!
‫اون دیگه چه کصشری بود؟
‫خانم‌ها و آقایان،
‫لطفاً میزاتونو جمع کنین و بتمرگین سر جاتون.
‫مطمئن شید کمربنداتونو سفت بستین.
‫آره آقایون. بشینید دیگه.
‫تو واقعاً یه ترسوئه بزدلی.
‫کونیِ ترسو...
‫یا خدا، کمک کن
‫یا خدا
‫به دادم برسین
‫چی؟ راه بده بابا
‫کمکم کنین!
‫یا صاحب‌زمان
‫ولم نکن
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫کمربندتو بده من!
‫یا خدا.
‫لیندا؟
‫کمک!
‫یه کاری بکن
‫لیندا!
‫کیر توش.
‫هه!
‫هی!
‫تو...
‫باید تو می‌بودی، نه؟
‫تخمی شد.
‫اوه...
‫آره.
‫اوه.
‫اوه...
‫اوه.
‫خب...
‫اوه... ببین کی بالاخره به هوش اومد.
‫باریکلا!
‫بقیه چی؟
‫کس دیگه‌ای هم هست؟
‫دونو.
‫چقدر گذشته؟
‫بیهوش شده بودی؟
‫یه روز و نصفی.
‫بدجوری منو ترسوندی.
‫ولی الان حالت بهتر به نظر می‌رسه.
‫برم باز بیارم.
‫هی.
‫دمت گرم.
‫بیا.
‫اوه.
‫اوه. آره!
‫خب.
‫آره. جواب داد.
‫دو، دو، دو، دو.
‫ایول، ایول.
‫ایول.
‫خیلی خب.
‫یه ذره کوفت‌و‌زهرماری.
‫اوه.
‫بیا اینو بگیر!
‫نه، باید جون بگیری.
‫تنها راهش همینه.
‫یه ذره بخور.
‫فقط یه لقمه کوچیک. اوم.
‫اوم.
‫بیا...
‫اوم.
‫یالا...
‫قورتش بده.
‫اوق....
‫یه صدف پیدا کردم.
‫یه صدف گنده.
‫واو...
‫صدف دارم.
‫این یه صدف گنده‌ست.
‫ملت به این می‌گن صدف، ولی در واقع حلزون دریاییه.
‫و... این یه جور حلزون دریاییه.
‫حتماً خوشمزه‌ست.
‫بازش می‌کنم و کبابش می‌کنم.
‫کی قراره از این خراب‌شده بزنیم بیرون؟
‫چه می‌دونم والا.
‫باید محل سقوط رو پیدا کنیم.
‫بعدش دنبال بقیه بگردیم که زنده موندن.
‫ما... یه جایی تو خلیج تایلندیم.
‫خدا می‌دونه چقدر آب ما رو با خودش آورده.
‫این دور و برا کلی جزیره کوچیک هست.
‫سعی کردی علامت کمک بدی؟
‫منظورت چیه؟
‫علامت کمک، مثلاً گذاشتنِ...
‫چوب بامبو که روش نوشته باشه کمک.
‫یه همچین چیزایی.
‫یا یه آتیش گنده درست کنی.
‫دودش قشنگ تابلویه.
‫می‌شه امتحانش کرد.
‫شرمنده، اصلاً به فکرم نرسیده بود.
‫فعلاً تو اولویتم نبود.
‫درگیرِ این بودم که زنده بمونیم.
‫خورد و خوراک و یه جا واسه موندن.
‫آره، راست می‌گی.
‫ولی جی‌پی‌اس چی؟
‫یا وسایل هواپیما
‫که شاید آب آورده باشتشون؟
‫گشتی دنبالشون؟
‫باید تمرکز اصلیت رو این می‌بود.
‫ولی اینا ما رو نمی‌بره خونه.
‫من اینجا کلفتِ تو نیستم.
‫محض اطلاعت، همین چند وقت پیش داشتی ریق رحمت رو سر می‌کشیدی.
‫تک و تنها تو ساحل.
‫مگه نه؟ آره.
‫فکر کردی بدون من چه بلایی سرت میومد؟
‫منظورت چیه؟
‫خودت خوب می‌دونی منظورم چیه.
‫باشه، فهمیدم.
‫کیر توش! داری چه غلطی می‌کنی؟
‫می‌خوای پاشی؟ آره.
‫آروم باش، نشکسته.
‫بذار کمکت کنم.
‫نمی‌خواد.
‫بذار کمکت کنم دیگه.
‫بهم دست نزن!
‫دستات چقدر نرمه.
‫انگار همین الان از کارخونه دراومده.
‫به نظرت این خنده‌داره؟
‫این چه وضعیه؟
‫درست با من حرف بزن.
‫فهمیدی؟ تو زیردستِ منی.
‫چی گفتی؟ خودت شنیدی دیگه.
‫مشکلی داری باهاش؟
‫به من تکیه نده.
‫من که...
‫چه بهتر. اون کفشات همین‌جوری هم بوی گند می‌داد.
‫کفشای گهیِ چسبناک.
‫کجا داری می‌ری؟
‫اوه، نه! به اون حلزونه دست نزن!
‫نکن!
‫هوی!
‫ممکنه از گشنگی سقط بشم!
‫خیلی خب.
‫باشه.
‫این درست نیست.
‫من کل روز رو می‌تونم همین‌طوری بگذرونم.
‫وقتم زیاده. عجله‌ای هم ندارم.
‫من هیچ‌جا نمی‌رم.
‫ولم کرد و رفت!
‫لیندا.....
‫بردلی، ما دیگه تو اون خراب‌شده (اداره) نیستیم.
‫اوکی؟
‫خودِ خودتی.
‫وقتی رفتی بدجوری خایه کردم.
‫ردّ پا هست.
‫انگار مال گرازه‌. گرازه؟
‫خطرناک نیست؟ می‌تونه جون‌مونو نجات بده.
‫ممکنه چند روز طول بکشه تا کمکی برسه.
‫نقشه‌ت اینه؟
‫حتی ممکنه تا یه هفته هم لفت بکشه.
‫ما به یه کوفت‌و‌زهرماریِ مقوی نیاز داریم.
‫می‌خوای بری شکار گراز؟
‫لیندایِ حسابداری؟
‫برنامه‌ریزی و استراتژی، دقیقاً.
‫هر چی تو بگی بابا.
‫ولی وایسا ببینم.
‫تو باید اینو می‌دونستی.
‫چون مثلاً کارهای «خفن و شگفت‌انگیز» منو بررسی کرده بودی.
‫مگه نه؟
‫درست قبل از اینکه ترفیع‌مو رد کنی؟
‫آره. ببین، مجبور بودم یه تصمیمایِ تخمی و سختی بگیرم.
‫رئیس بودن همین بگایی‌ها رو هم داره. خودت که می‌فهمی.
‫این کصشرا رو تحویل من نده.
‫کجایی گرازِ کوچولو؟
‫اوکی.
‫اصلاً تا حالا شکار کردی؟
‫انگار دارم باهاش حال می‌کنم.
‫این لذیذترین گوشتیه که تو عمرم کوفت کردم.
‫معرکه‌ست.
‫چیه؟
‫داشتم فکر می‌کردم.
‫وقتی تو مثل یه تیکه چوب اینجا بتمرگی،
‫این منه لاشی‌ام که دارم شکم‌مونو سیر می‌کنم.
‫راست می‌گی.
‫واقعاً دمت گرم.
‫این گرازه...
‫قدیما اصلاً لب نمی‌زدی.
‫حالا این گرازه به درد بخور شده.
‫اوه.
‫کمک!
‫هنوز وقتش نرسیده.
‫هه.
‫سلام.
‫اوه، سلام و علیک.
‫چیزی رو از دست دادم؟
‫نه زیاد.
‫کجا بودی اصلاً؟ داشتم واسه خودم می‌چرخیدم.
‫یه منبع آب جدید پیدا کردم.
‫خوبه. اوه.
‫آبِ سالمی هست اونجا؟
‫خیلی تمیزتره. بدجوری جیگر آدمو حال میاره. امتحان کن.
‫عجب کیفی! خودت درستش کردی؟
‫آره. چطوره؟
‫قشنگ نیست؟ ممم.
‫خیلی مشتیه.
‫اوکی. چه مرگته اصلاً؟
‫به نظرت چه مرگمه؟
‫الان دو هفته‌ست تو این جهنم‌دره‌ایم، نه؟
‫چرا این لاشی‌ها ما رو پیدا نمی‌کنن؟ چه می‌دونم.
‫مطمئنم همین زودیا پیدامون می‌کنن.
‫می‌دونی مهم‌ترین چیز واسه زنده موندن چیه؟ اولین چیز...
‫مثبت‌اندیشی.
‫داری کص می‌گی دیگه، نه؟
‫باید یه گهی بخوریم. فهمیدی؟
‫جدی می‌گم. حالم از این وضعیت به هم می‌خوره.
‫باید یه حرکتی بزنیم.
‫باید یه قایق چوبی بسازیم.
‫چی؟ آره.
‫تو اخبار دیده بودم.
‫یه یارویی از غرق شدنِ کشتی جون سالم به در برده بود.
‫سه تا کار کرد.
‫صرفه‌جویی تو آب، غذا، و بعدش پیدا شد.
‫باید بریم تو مسیرِ کشتی‌ها.
‫مسیر کشتی‌رانی رو پیدا کنیم. که تو چشم باشیم.
‫ساختنِ کلک... فکر نکنم ایده جالبی باشه.
‫اون کلک...
‫اون دیگه آخرین گزینه ممکنه.
‫نه.
‫باید همین‌جا بتمرگیم.
‫طبق نقشه پیش بریم.
‫اصلاً خدایی‌ش، مگه اینجا چقدر تخمیه؟
‫غذا داریم؟ آب داریم؟ رفیق داریم؟
‫لیندا، شرمنده ولی اینجا آخرین خراب‌شده‌ایه که تو دنیا می‌خواستم بیام.
‫ای بابا.
‫مگه من بد هواتو داشتم؟
‫تو هوای منو داشتی؟
‫قیافه منو نگاه کن.
‫فکر می‌کنی این پوستِ کوفتیِ من دیگه درست می‌شه؟
‫هان؟
‫خودتو نگاه. انگار کبکت خروس می‌خونه.
‫این دیگه شده زندگیِ تو.
‫آره.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫من دارم از اینجا می‌رم.
‫اون پاهایِ لرزونت هنوز نمی‌تونه اون وزن رو تحمل کنه!
‫واسه من تعیین تکلیف نکن!
‫حالا دیدی؟
‫می‌دونی چیه؟
‫فکر کردی خیلی تیزی؟
‫می‌دونی داری با کی زر می‌زنی؟
‫با مدیرعاملِ نسل بعدیِ شرکت، جوجو.
‫آره ارواحِ عمه‌ت.
‫همون شرکتی که بابات ساخت.
‫خدا بیامرزدش.
‫اووه.
‫اووه. می‌دونی چیه؟ کارت تمومه.
‫هان؟ آره. اخراجی.
‫اوه، جدی؟
‫آره. اوه، نه!
‫کجا داری می‌ری؟ هر گوری که دلم بخواد.
‫واسه خودم اردو می‌زنم. چطوری اونوقت؟
‫مثل آب خوردن.
‫چهار تا برگ و چند تا شاخه.
‫صد بار دیدم که تو چطوری این کصشعرها رو درست می‌کنی.
‫باشه، موفق باشی.
‫آدرس می‌دم که آخرین چکِ حقوقمو کجا بفرستی.
‫دومین درخت نارگیل سمت چپ.
‫کیرم توش.
‫اینم از درختت. اینم از فونداسیون.
‫اینجا قراره بشه خونه‌م.
‫دارم تحلیل می‌کنم؟
‫آآآخ.
‫اوه!
‫هممم!
‫هه.
‫صبح بخیر!
‫سلام!
‫کمک
‫اوه...
‫اوق... تف به این زندگی.
‫اوق... اوق.
‫بدجوری جنازه شدی.
‫سلام.
‫تق تق.
‫هوی.
‫لیندا؟
‫خودتی؟
‫فکر کنم تو مهمونی کریسمسِ پارسال همدیگه رو دیده بودیم.
‫اوه، آره. یادم اومد.
‫آره، حدسم درست بود. آقای پرستون؟
‫دقیقاً. چه خبر؟ خوبم.
‫اوه، یه چیزی رو...
‫هممم.
‫یا خدا
‫آره.
‫ایول. این سفره رو نگاه.
‫حاضرم کلی پول بدم واسه یه سوشی که نصفِ اینم کیفیت نداره.
‫اوه. آره.
‫الان چقدر حاضری پول بدی؟
‫هر چی تو اون بشقابه رو می‌خوام.
‫اونوقت فردا می‌خوای چه گهی بخوری؟
‫هاها.
‫راست می‌گی.
‫اوه، اون چاقو رو از کجا کش رفتی؟
‫پیداش کردم.
‫عجیبه که چه چیزایِ مشتی‌ای رو آب میاره لب ساحل.
‫فرشته نجاته.
‫امروز چه امری داشتین تو دفترِ من؟
‫اومدم معذرت‌خواهی کنم.
‫چی؟ واسه رفتارایِ قبلم.
‫واسه رفتارای اینجا یا تو اون اداره‌؟
‫جفتش.
‫هر چی زر زدم رو پس می‌گیرم.
‫پس یعنی اخراج نیستم؟ یه مهره‌ای مثل تو؟
‫داری شوخی می‌کنی؟
‫هاها.
‫اداره بدون تو به گا می‌ره.
‫اینجا رو ببین. چقدر آدم توش حال می‌کنه.
‫آره. خلاصه که، من راضی‌ام.
‫اینجا معرکه‌ست. خدایی‌ش خیلی خفن به نظر می‌رسی.
‫البته که همین‌طوره.
‫اصلاً با اون آدمِ داغونی که اون روز اومد تو اتاقم قابل مقایسه نیستی.
‫پس قبول داری که منو دست‌کم گرفته بودی؟
‫آره.
‫بدجوری ریده بودم و نشناختمت.
‫دقیقاً. اشتباه کردی.
‫و بدجوری می‌خوام برگردم به اردوگاهِ تو.
‫از کارهات یاد بگیرم. البته اگه اجازه بدی.
‫واقعاً؟
‫خب، فکر کنم بتونیم با هم کنار بیایم.
‫خیلی خب. بتمرگ.
‫با کمال میل. قبل از اینکه دوباره غش کنی؟
‫آره.
‫داشتم فکر می‌کردم. ببین.
‫می‌خوام تا جایی که می‌تونم کمکت کنم.
‫درس عبرتِ خوبیه. تو جوری این کارا رو می‌کنی که انگار خیلی ایزیه.
‫بهترین راه اینه که یه تیم بشیم.
‫این یه حرکتِ خیلی هوشمندانه‌ست.
‫حرکتِ هوشمندانه. درسته.
‫آره.
‫واقعاً که خیلی زبلی.
‫لیندا.
‫نظرت چیه؟ درباره چی؟
‫منو ببخش واسه این اخلاقایِ سگم.
‫که البته خیلی هم زیادن.
‫و.
‫شاید بتونم ناهار رو با تو بخورم.
‫هممم.
‫می‌تونم بهت اعتماد کنم؟
‫خیلی خب.
‫هنوز یه ذره کوفت‌کردنی مونده.
‫لیندا، التماست می‌کنم.
‫یه لطفی کن.
‫من واقعاً شرمنده‌م.
‫فقط همین؟
‫کلِ پیشنهادت همینه؟
‫چه توقعی از من داری؟ هان؟
‫بستگی داره.
‫چقدر حاضری واسه من مایه بذاری؟
‫شوخی کردم بابا. لباساتو بپوش.
‫من اون کاره نیستم.
‫من مثل تو لاشی نیستم.
‫بسه دیگه.
‫بخور.
‫نوش جونت.
‫دمت گرم.
‫اینم از سس‌اش.
‫برم یه ذره هم آب بیارم برات.
‫تو ماهیتابه می‌پزیمش.
‫یا خدا.
‫این چیه؟
‫چقدر لذیذه.
‫هممم.
‫کیرم توش، چقدر خوشمزه‌ست.
‫معرکه‌ست.
‫اوه.
‫نظرت چیه یه دور بزنیم؟
‫آره حتماً. پام دیگه ردیف شده.
‫باید همین‌طوری باهاش کار کنم.
‫حالا کجا داریم می‌ریم؟
‫سورپرایزه.
‫حالت ردیفه؟
‫خب، بریم اون بالا.
‫اینجاش بدجوری تخمیه.
‫از پسش برمیای.
‫حتماً می‌تونی.
‫آها، همینه.
‫آره.
‫حال می‌ده، نه؟
‫آره ناموساً.
‫چند روزه داریم سگ‌دو می‌زنیم و هیچی به هیچی.
‫اون پایین مائیم.
‫از این طرف.
‫یه چند تا نکته واسه پیدا کردن غذا.
‫هیچ‌وقت از اون میوه‌هایِ بریِ
‫زرد و سبز و سفید نخور.
‫اگه می‌خوای بفهمی سمیه یا نه،
‫به واکنشش نگاه کن، این‌جوری.
‫آره، نذارش تو صبحانه‌ت که به چخ می‌ری.
‫فهمیدم.
‫بامزه بود. خیلی خب.
‫اون سنگِ پایین رو می‌بینی که شبیه ضربدره؟
‫آره.
‫اون‌جا پر از خار و گیاهایِ سمیِ تخمیه.
‫سه قدم بری اون‌ور، پوستت یه هفته به خارش می‌افته.
‫پس اصلاً پاتو اون‌جا نذار.
‫باشه.
‫باید برگردیم. آره.
‫بی‌گدار به آب نزن.
‫بذار یه ذره به این پام استراحت بدم.
‫آره.
‫شل کن بابا.
‫جاده‌ش بدجوری شیب داره. آخ...
‫بیا اینجا، بیا اینجا!
‫سفت بگیر!
‫دستمو بگیر!
‫یالا، سفت بگیرش!
‫حالت خوبه؟
‫دمت گرم.
‫چه حسی داشت؟
‫ببین چی پیدا کردم.
‫موزِ سبز؟
‫الانه که رسیده بشه.
‫می‌خوام سرعتش رو زیاد کنم.
‫گرما نشاسته رو تبدیل به قند می‌کنه.
‫یکی امتحان کن.
‫پشمام. معرکه‌ست.
‫باورم نمی‌شه. هم تُردِ هم نرم.
‫تازه کجاشو دیدی! این که چیزی نیست.
‫تا حالا اسم «پرونو» به گوشت خورده؟
‫پرونو؟ دیگه چه سمیه؟
‫عرقِ دست‌سازِ زندانیاست واسه اینکه مست کنن.
‫بیشترش میوه تخمیر شده‌ست.
‫بهش «شرابِ مستراحی» هم می‌گن.
‫شرابِ مستراحی.
‫یعنی می‌خوای از اون عرقا درست کنی؟
‫درست کردم رفت.
‫چند روزه دارم روش کار می‌کنم.
‫پایه مستی هستی؟
‫آره ناموساً.
‫خیلی خب.
‫بدجوری چسبید.
‫دمت گرم عزیزم.
‫بهم گفتی «عزیزم»؟
‫آره، ولی... شرمنده. اسم پرنده‌م بود.
‫اوه، پس پرنده داشتی.
‫آره، دلم واسش تنگ شده.
‫آره، معلومه.
‫پرنده باهوشی بود.
‫پس تو و یه پرنده تنها با هم زندگی می‌کردین.
‫ببخشید.
‫قبلاً ازدواج کرده بودم.
‫جدی؟ واو.
‫آره، ولی نه اون‌جوری که فکر می‌کنی. نمی‌دونم.
‫ده سال.
‫خب بعدش طلاق گرفتین یا...؟
‫نه، ریقِ رحمت رو سر کشید.
‫اوه، متأسفم.
‫نباش. اصلاً آدمِ حسابی‌ای نبود.
‫بلد نبود چطوری عشق بورزه.
‫آره.
‫می‌فهمم چی می‌گی.
‫اوه، جدی؟
‫آره.
‫ننه بابایِ منم همین‌جوری بودن.
‫هم با همدیگه، هم با من.
‫بابام واسم یه غریبه بود.
‫اصلاً نمی‌شناختمش. حتی یه چیز هم نمی‌تونم درباره‌ش بگم.
‫با یه ننه بدجنس و بی‌رحم بزرگ شدم.
‫همه‌ش کتک و دعوا بود، هم روحی هم جسمی.
‫آره. باباش یه آدمِ عوضی و لاشی بود.
‫سعی می‌کنم مقصر ندونمش، ولی سخته که...
‫ازش متنفر نباشم، می‌فهمی؟
‫تا حالا این ضرب‌المثل رو شنیدی که...
‫هیولاها به دنیا نمیان، بلکه ساخته می‌شن؟
‫هاها.
‫آره. داری به من می‌گی هیولا.
‫آره خب، واقعاً یه هیولایی.
‫هاها. آره.
‫آره، همین‌جوریم.
‫حداقل الان می‌دونیم که...
‫همه‌ش تقصیرِ تو نبوده.
‫هیچ‌وقت به فکرِ ول کردنش افتاده بودی؟ شوهرتو؟
‫آره.
‫هر شب.
‫سالیانِ سال.
‫همه‌ش امیدوار بودم عوض بشه...
‫و برگرده به همون آدمِ اولی.
‫می‌دونی؟ ما فقط خودمونو گول می‌زدیم.
‫چون نمی‌خواستیم تنها بمونیم.
‫چطوری مُرد؟
‫تصادفِ ماشین.
‫یه دائم‌الخمرِ عوضی بود.
‫و، اوم...
‫همیشه وقتی بدجوری مست می‌کرد، سوییچش رو قایم می‌کردم.
‫تا اینکه یه شب...
‫آره، همون شبِ لعنتی...
‫بدجوری با هم دعوامون شد.
‫یه غلطی کرد که نباید می‌کرد.
‫یه کارِ وحشتناک.
‫حتی واسه خودش.
‫سگ شده بود و پاچه می‌گرفت.
‫دنبالِ سوییچِ ماشین می‌گشت.
‫منم از تو کیفم درش آوردم.
‫گذاشتمش رو میز.
‫گذاشتم بره پیِ کارش.
‫آخرین پیک رو واسش ریختم.
‫باورم نمی‌شه دارم اینا رو بهت می‌گم.
‫طوری نیست.
‫تا حالا به هیچ بنی‌بشری نگفته بودم.
‫می‌دونی؟
‫انگار اصلاً لازم نیست از اینجا بزنیم بیرون.
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫اوه آره.
‫اوه.
‫یا خدا
‫آخ.
‫اوه.
‫زود باش، آتیش رو بپوشون!
‫همه چی‌مون به گا می‌ره.
‫حالت خوبه؟ آره. باید جیم شیم.
‫یالا زود باش!
‫بیا این تو!
‫سرتو بدزد. مواظبِ پاهات باش!
‫اینجا خیلی کوتاهه، حواست باشه.
‫تا وقتی طوفان بخوابه اینجا جامون امنه.
‫دارم قندیل می‌زنم. لباستو دربیار.
‫درش بیار دیگه.
‫هه. اوه.
‫باشه.
‫بیا این‌ور.
‫از این طرف.
‫آره، حرکتِ هوشمندانه‌ای بود. اوکی.
‫ردیفی؟ آره، بهترم.
‫بردلی؟
‫آره.
‫چه زود بیدار شدی.
‫آره، خوابم نمی‌برد.
‫رفتم سرِ چادر و دیدم همه‌چی به گا رفته، آب همه رو برده.
‫عجب خرِ نفهمی بودم که چادر رو چسبیده به ساحل ساختم.
‫فدایِ سرت. یکی دیگه می‌سازیم.
‫آره. این‌بار یه جایِ بلندتر، نه؟
‫آره. منم می‌تونم کمک کنم.
‫منظورم اینه که دیگه جون گرفتم.
‫با هم ردیفش می‌کنیم.
‫پایه‌م.
‫اگه اون چاقو رو داشته باشم خیلی راحت‌تره.
‫آره.
‫بهتره یاد بگیری بدونِ اون وسیله هم گلیمِ خودتو از آب بکشی بیرون.
‫امتحان کن. خودت ردیفش کن.
‫به من ثابت کن که اشتباه می‌کردم. مگه خودت اون موقع اینو بهم نگفتی؟
‫آه. دمت گرم.
‫خیلی خب.
‫پام داره خشک می‌شه.
‫می‌رم یه ذره قدم بزنم.
‫امروز سعی می‌کنم برسم به اون بلندیِ تهِ جزیره.
‫راهش خیلی دوره.
‫یادت نره، مواظبِ پیچکایِ سمیِ سمتِ جنوب باش. آره.
‫می‌دونی چیه؟ منم میام.
‫حتماً.
‫منم یه ذره تحرک نیاز دارم.
‫راستی، می‌خواستم ازت تشکر کنم.
‫واسه چی؟
‫واسه تمومِ چیزایی که اینجا بهم یاد دادی.
‫واسه وقتی که اگه زود پیدامون کردن یا کلاً غزلِ خداحافظی رو خوندیم.
‫می‌خوام بدونی وقتی که اینجا گذروندم...
‫الکی به چخ نرفت.
‫آره. منم همین حس رو دارم.
‫اجازه می‌دی شام رو من درست کنم؟
‫فردا شب؟
‫که یه کم از ریخت‌وپاشِ آشپزخونه راحت شی. نظرت چیه؟
‫خیلی عالی می‌شه.
‫شبتون بخیر خانم. مرسی که افتخار دادین و با ما شام خوردین.
‫یا خدا.
‫اینو نگاه! واسه پیش‌غذا، سالسای انبه داریم...
‫با بغل‌بشقابیِ میوه گانداریا که همین الان چیده شده.
‫و واسه غذای اصلی، یه ماهی سفید مشتی...
‫سرخویِ دودی با علف‌لیموی وحشی و عطرِ مرکبات.
‫معرکه‌ست.
‫نوش جان.
‫تو خونه هم زیاد آشپزی می‌کنی؟
‫نه. اصلاً.
‫ما معمولاً یا سفارش می‌دیم یا می‌ریم بیرون رستوران.
‫بعضی وقت‌ها هم اگه بخوایم باکلاس‌بازی دربیاریم، آشپز شخصی می‌اریم.
‫منظورت تو و نامزدته؟
‫زوری؟
‫آره، زوری.
‫حتماً بدجوری دلت واسش تنگ شده، نه؟
‫آره.
‫حالت خوبه؟
‫یه کم احساسِ...
‫سرگیجه دارم، راستش.
‫شاید بهتره دراز بکشی.
‫آره.
‫آخ!
‫اوه!
‫ای وای... آخ.
‫اوه.
‫اوه!
‫چی شده؟
‫اوووه.
‫چی؟
‫نــــــــــــــــــــــــه...
‫آره! کصکشِ لاشی، لیندا!
‫نه، نه، نه.
‫چپ، راست.
‫کیرم توش!
‫اوه... عزیزم...
‫اوق....
‫اوه... اوق.
‫اوق... تف.
‫اه..
‫هوف...
‫من فقط می‌خواستم بیهوشت کنم.
‫قصدِ دیگه‌ای نداشتم... به ارواحِ خاکِ بابام قسم می‌خورم.
‫من سعی کردم.... بسه دیگه.
‫من فقط...
‫لازم نیست چیزی بگی. حرفتو باور می‌کنم.
‫یه مزه تلخی حس کردم، ولی من...
‫نمی‌خواستم فکر کنم که تو همچین کارِ کثیفی از دستت برمیاد.
‫ولی خب...
‫به هر حال.
‫واسه کشتنِ یه آدم کلی سم لازمه.
‫کیرم توش.
‫دفعه بعد. شاید هم اشتباه کرده باشم.
‫صدامو می‌شنوی؟
‫هیس... هیس.
‫خیلی خب. فهمیدم.
‫بیا، بیا، بیا.
‫یالا، جون بگیر، باشه؟
‫دوباره.
‫خوبه.
‫باریکلا.
‫آره.
‫حالا، یه سری چیزا باید عوض بشه.
‫درباره تو.
‫و این اصلاً راحت نخواهد بود. معلومه که نه.
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫به یه راهی که حالیت کنم.
‫می‌خوای؟ تو هنوز چیزی کوفت نکردی؟
‫من ردیفم. دمت گرم.
‫مطمئنی؟ آره.
‫حالم به هم می‌خوره.
‫خیلی خب.
‫می‌دونم واست سخته.
‫اینکه دیگه افسارِ کار دستت نیست.
‫عادت نداری...
‫تو موقعیتی باشی که...
‫بشه بهش گفت «پایین‌دست».
‫طبیعیه که واست زور داشته باشه دستور بشنوی
‫یا اینکه واسه زنده موندن
‫مجبور باشی به من تکیه کنی. می‌فهمی؟
‫طبیعیه.
‫تو برده‌یِ بیولوژیِ خودتی.
‫اوه!
‫حسِ عجیبیه، نه؟
‫نمی‌تونی تکون بخوری؟
‫اون سمِ عصبیِ اختاپوسِ حلقه‌آبیه.
‫اون ماده کلاً اعصابت رو فلج می‌کنه.
‫یه هفته پیش گرفتمش.
‫امیدوار بودم مجبور نشم ازش استفاده کنم.
‫فقط نگهش داشته بودم.
‫واسه روزِ مبادا.
‫قایقی که ساختی معرکه بود، خدایی‌ش اعتراف می‌کنم.
‫خوب یاد می‌گیری.
‫ولی اگه می‌خواستی قایقت سفت و سخت باشه...
‫باید از گرهِ دوبل استفاده می‌کردی.
‫ولی خب من هنوز بهت یاد نداده بودم.
‫حالا، فکرتو آروم کن.
‫اوکی؟
‫سمِ این اختاپوس آدم نمی‌کشه.
‫قول می‌دم اثرش می‌پره.
‫اما فعلاً هیچ حسی نداری.
‫بهم اعتماد کن...
‫این‌جوری واست بهتره.
‫اوه.
‫کجا بودیم؟
‫قدیما یه سگ داشتم.
‫یه سگِ تخس و حرف‌نشنو.
‫همه‌ش جیم می‌شد و فرار می‌کرد.
‫بابام می‌گفت... این تقصیرِ اون نیست.
‫اون فقط...
‫نیاز داره که «اصلاح» بشه.
‫این یه عملِ پزشکیِ ساده‌ست.
‫قدیما برده‌هایِ مصری هم این کار رو می‌کردن.
‫که فرمان‌بردار بشن.
‫و حرف گوش کنن.
‫خیلی خب.
‫هیچ کمکی تو راه نیست.
‫حقیقتِ الان همینه.
‫باید باهاش کنار بیای.
‫تو گیر افتادی.
‫بدونِ هیچ قدرتی.
‫تو پایین‌ترین طبقه.
‫با یه رئیسِ تخمی و رو اعصاب.
‫عینِ همون موقع‌هایِ من.
‫هرچند مطمئنم...
‫من رئیسِ خیلی بهتری از تو هستم.
‫به جز شاید این قسمتش.
‫آماده‌ای؟
‫خیلی خب.
‫بچه ننه نباش. دیگه به این نیاز نداری.
‫اوه.
‫داره خون میاد. چقدر خونش زیاده.
‫واو.
‫اوه.
‫طوری نیست. فقط یه موشه.
‫دفعه بعد دیگه قربانی یه موش نیست.
‫هیچ‌وقت مهربونی یا ضعفِ منو... اشتباه نگیر.
‫سلام.
‫چطوری؟
‫دو روزه که خفه خون گرفتی و هیچی نمی‌گی... کِشتی‌هات غرق شدن؟
‫حاضرم بمیرم ولی تو یه لبخند بزنی.
‫آها، حالا شد.
‫می‌رم یه کاری کنم دوباره شنگول شی.
‫می‌رم بگردم دنبالِ...
‫تازه‌ترین میوه‌هایِ این جزیره.
‫بعدش واست یه میان‌وعده ردیف می‌کنم.
‫کلی غذا داریم.
‫آتیش رو ردیف می‌کنم. اون حتماً برمی‌گرده.
‫سلام!
‫سلام! کیرم توش.
‫لیندا. منم.
‫ریدم تو این زندگی!
‫یا خدا. پیدایش کردیم. موفق شدم. اصلاً باورم نمی‌شه.
‫سلام!
‫سلام. نکن.
‫پیداش کردم. بیا اینجا!
‫یا ابلفضل!
‫سلام! سلام!
‫زنده مونده؟ اینجاست؟
‫اینجاست؟
‫آره، اینجاست.
‫اینجاست. زنده‌ست!
‫با اینکه جستجو رو متوقف کرده بودن، من بیخیال نشدم.
‫نمی‌تونستم بیخیال شم! دمت گرم، خیلی خفنی!
‫خودم یه قایقِ موتوری کرایه کردم.
‫حالش خوبه؟ زخمی شده؟ حالش خوبه.
‫بنیه‌ش توپه. خیلی خفنه!
‫باورم نمی‌شه این واقعیه!
‫می‌دونم!
‫تو رو خدا منو ببر پیشش، همین الان.
‫باید ببینمش.
‫اینجاست؟ آره!
‫اینجاست! نرو اون‌ور!
‫اینجاست!
‫بردلی، کجایی؟ باید دنبالت بیام؟
‫از این طرف؟
‫باید دنبالت بیام؟
‫اول باید وسایلم رو بردارم.
‫دیگه به اونا نیاز نداری.
‫شرمنده. تو انبه دوست داری، نه؟
‫ما تو قایق کلی غذا داریم.
‫اوه، لذیذه!
‫چقدر چسبید!
‫ولش کن بابا!
‫خب، پس فقط شما دو نفرین؟
‫یا تیمِ نجاتِ دیگه‌ای هم هست؟
‫فقط ما.
‫خیلی‌ها خوشحال می‌شن بفهمن شماها هنوز زنده هستین.
‫هر وقت که آماده رفتن بودین.
‫زودی برمی‌گردی خونه‌ت.
‫یه راهِ میان‌بر همین جلوئه.
‫حتماً بدجوری دلت لک زده که برگردی سرِ کارت.
‫دیدنِ خونواده و رفیقات.
‫خیلی فاز می‌ده.
‫اول تو برو!
‫باشه.
‫راه رو برو. من پشت سرتم.
‫زوری! بپا!
‫یالا!
‫زوری، زوری.
‫تو رو خدا، کمکم کن!
‫یالا. دستمو بگیر.
‫لیندا، به دادمون برس!
‫سفت بگیر! دووم بیار!
‫کمکم کن! لیندا!
‫به دادمون برس! لیندا!
‫شام؟
‫آره.
‫امروز صبح ردّ گراز دیدم.
‫خیلی وقته گوشت نزدیم بر بدن.
‫بعد اینکه طوفان خوابید، باید بریم شکار.
‫حالم میزون نیست.
‫تنهایی نمی‌تونم برم شکار.
‫لیندا؟
‫تو می‌خواستی منو بکشی!
‫نه! واسه چی؟
‫چرا همچین غلطی کردی؟
‫چرا؟
‫تو دیگه چرا باید می‌اومدی؟
‫همه چیو به بردلی می‌گم.
‫تو یه قاتلی. نه خیر!
‫تو یه آدم‌کشی! نه!
‫کیرم توش.
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
‫کدوم گوری بودی؟
‫هیچ گوری.
‫هنوزم حالت تخمیه؟
‫چی شده؟
‫خودت می‌دونی چه خبر شده.
‫والا من که چیزی نمی‌دونم.
‫جدی؟
‫ناموساً خبر ندارم.
‫تو کشتیش؟
‫کیو؟
‫پاش لیز خورد.
‫داشتم می‌آوردمش پیشِ تو.
‫بعدش اون از من جلو زد.
‫چرا الان داری می‌گی؟ چون خودم آمارشو داشتم.
‫پس چرا گفتی اون منو ول کرده؟
‫تو که حرفمو باور نمی‌کردی!
‫راست می‌گی.
‫باور نمی‌کنم.
‫به تو یکی اعتمادی ندارم.
‫اون فقط یه تصادف بود.
‫به جونِ خودت قسم می‌خورم.
‫عینِ مُردنِ اون شوهرِ لاشی‌ت.
‫ولم کن کصکش!
‫خیلی بی‌ناموسی!
‫یا خدا!
‫اوه!
‫کیرم توش!
‫کمرم!
‫آآآخ!
‫اوه... هاها.
‫ریدم به هیکلت بردلی!
‫هوی!
‫برو به درک!
‫لعنتیِ لاشی!
‫گم شو برو به جهنم بردلی!
‫کمک!
‫تو رو خدا کمک!
‫کمک کنید!
‫ریدم تو این شانس.
‫مگه چیزی مشتی‌تر از یخچال هم هست؟
‫یه کاریِ یخ‌زده‌یِ توپی اون توئه.
‫دنبال چاقو می‌گردی؟
‫آره. همه‌شو ریختم دور.
‫به جز یکی‌ش.
‫چطوری رفیق؟
‫بهم بگو بردلی، چاقو چطوری آب میاره لبِ ساحل؟
‫خدایی‌ش بعضی وقتا خیلی باحالی.
‫کدوم گوری داری می‌ری؟
‫اوه، تویی.
‫جایِ ردیفیه، مگه نه؟
‫مالِ یه میلیاردرِ وال‌استریتیه.
‫سوت زدم و امنیت‌شو قطع کردم.
‫طرف اصلاً نفهمید چی به چیه.
‫بردلی، یه اعترافی هست که تو فکرمه.
‫شرمنده که اینو می‌گم، ولی...
‫خیلی وقت پیش می‌تونستیم نجات پیدا کنیم.
‫ولی من هنوز دلم نمی‌خواست جیم شم.
‫فقط یه کم دیگه زمان لازم داشتم.
‫بعد اینکه نگهبان رفت، خزیدم تو.
‫مثل آب خوردن بود.
‫۵ ~ ۲ ~ ۷ ~ #
‫اونوقت دوباره ما دو تا تنها شدیم.
‫تهِ حال.
‫فقط من و عشقِ جدیدم.
‫اوه، البته واسه یه مدت.
‫هی اتفاقایِ مختلف می‌افتاد.
‫نه که من همه‌شو نقشه کشیده باشم.
‫بهت قول می‌دم.
‫من اصلاً اینا رو نمی‌خواستم.
‫ولم کن کصکش!
‫نمی‌ذارم بیفتی. گرفتمت.
‫زوری! زوری! گرفتمت.
‫سفت بچسب. دووم بیار.
‫حواسم بهت هست زوری. یه ذره دیگه.
‫آآآخ...
‫نـــــــــه....
‫بردلی.
‫یعنی اصلاً واست سوال پیش نیومد؟
‫که فقط ما تونستیم جون سالم به در ببریم.
‫شاید قسمت این بوده.
‫شرمنده که همه‌چی باید این‌جوری تموم شه.
‫در حالی که می‌تونست خیلی ردیف باشه.
‫وایسا، به دادم برس.
‫راست می‌گی. تو رو خدا کمک کن.
‫من یه حرومزاده‌م. من یه آدمِ عوضی‌ام.
‫آره.
‫من...
‫من یه لاشی‌ام.
‫من...... یه هیولایِ کصکشم!
‫رفتاری که با همه داشتم.
‫من... داغونم.
‫تو منو به گا دادی.
‫من دیگه عوض شدم.
‫ناموساً.
‫قشنگ حسّش می‌کنم.
‫به خاطرِ تو.
‫من...
‫می‌دونم.
‫تو خفن‌ترین کسی هستی که تو عمرم دیدم.
‫تو هوایِ منو داشتی.
‫من سعیمو کردم. تو ردیفش کردی.
‫و کلی چیز بهم یاد دادی.
‫هیچ‌کی هیچ‌وقت نخواست چیزی بهم یاد بده.
‫تو منو نجات دادی.
‫عشقِ تو باعث شد حسِ خیلی توپی داشته باشم.
‫می‌تونیم این وضع رو ردیف کنیم.
‫چی؟ آره.
‫فکر نکنم.
‫آره.
‫راست می‌گی. می‌تونیم همین‌جا موندگار شیم.
‫تو ثابت کردی که می‌تونیم دووم بیاریم.
‫هر چی لازم داریم همین‌جاست.
‫آره.
‫منم که همه‌ش همینو می‌گفتم.
‫تو اون شهرِ کصکش‌خونه هیچی واسه ما نیست.
‫می‌خوام خوشبخت شم.
‫با تو، همین‌جا.
‫فقط ما دو تا.
‫الان دیگه می‌فهمم.
‫خوشبختیِ واقعی یعنی چی.
‫نه از این کصشرا که بقیه می‌گن.
‫می‌خوای برگردی اون‌جا؟ عمراً.
‫واسه چی برگردیم؟
‫هیچی اون‌جا نیست.
‫همین‌جا می‌مونیم.
‫من و تو.
‫واسه همیشه.
‫شبیه...
‫یه قصه و داستانه.
‫بدجوری عاشقتم.
‫چرا این‌قدر سختش می‌کنی؟
‫من واقعاً یه احمقم.
‫ببخشید که بهت خنجر زدم.
‫منو ببخش.
‫آره، همین کارو کردی.
‫خدایا، بدجوری می‌خوامت.
‫نه!
‫چرا این‌قدر رد دادی؟
‫نه!
‫استراتژی و برنامه‌ریزی.
‫بوم.
‫با پالی پریری در نوزدهمین تورنمنت سالانه گلف سلبریتی‌ها.
‫ما همراهِ محبوب‌ترین بازمانده‌یِ دنیا هستیم،
‫لیندا لیدل.
‫امروز خیلی خفن شدی.
‫دمت گرم پالی.
‫تازه دارم با این بازی حال می‌کنم.
‫لیندا، الان حدود یه ساله که دنیا مات و مبهوتِ داستانِ توئه.
‫وقتی که روی یه قایق چوبی رو آب پیدا شدی،
‫تنها بازمانده‌یِ اون سقوطِ هواپیمایِ تخمی و وحشتناک.
‫چطوری از پسش براومدی؟
‫معلومه که اصلاً راحت نبود.
‫اما یاد و خاطره‌یِ همکارایی که ریقِ رحمت رو سر کشیدن...
‫باعث شد که من واسه زنده موندن بجنگم.
‫قراره از رو کتابِ پرفروشت فیلم بسازن.
‫برنامه‌یِ بعدیت چیه؟
‫خودمم فکرشو نمی‌کردم.
‫من این کتابِ انگیزشی رو نوشتم چون می‌خواستم ملت یه چیز رو بفهمن.
‫کسی به دادت نمی‌رسه.
‫پس خودت باید گلیمِ خودتو از آب بکشی بیرون.
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]