‫[شانزده سپتامبر 1977]
‫« سیـنـمـافـریـک مرجع رایگانی برای تمام پارسی زبانان » ‫..:::CinemaFreak.Net:::.
‫سينمافريک در شبکه هاي اجتماعي ‫TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freak
‫♪ درود بر مریم، او که مقدس است ♪
‫♪ او را از میان عروس‌ها، باکرگان انتخاب کردند ♪
‫♪ درود بر زاده‌ات، درود بر او... ♪
‫♪ او که از رحم مادرانه‌ات به دنیا آمده، ♪
‫♪ عیسی مسیح، ♪
‫♪ دعا کنید، ♪
‫♪ برای کسانی که زانو زده‌اند ♪ ‫♪ و تحسین‌تان می‌کنند، ♪
‫♪ برای گناهکار دعا کنید، ♪
‫♪ برای بی‌گناه دعا کنید، ♪
‫♪ برای ضعفا دعا کنید، ♪
‫♪ برای مظلومین و قدرتمندان دعا کنید، ♪
‫♪ برای آنکه زمین خورده هم دعا کنید ♪
‫♪ رحمتت را... ♪
‫♪ نشان بده ♪
‫♪ دعا کن ♪
‫♪ برای آن‌هایی که توهین می‌شنوند، ♪
‫♪ برای آن‌هایی که سربلند نیستند، ♪
‫♪ آنان که سرنوشت سیاهی دارند ♪
‫♪ برای ما... ♪
‫♪ برای ما دعا کن ♪
‫♪ همیشه دعا کن ♪
‫♪ و زمانی که... ♪
‫♪ مرگ‌مان فرا می‌رسد، ♪
‫♪ برایمان دعا کن ♪
‫♪ دعا کن ♪
‫♪ ای مریم مقدس... ♪
‫♪ در زمان مرگ... ♪
‫♪ درود! ♪
‫♪ آمین! ♪
‫[ماریا]
‫«ترجمه از: رضا فتحی و سپهر طهماسبی»
‫[یک هفته قبل]
‫صبح بخیر!
‫اوهوم.
‫وفاداری‌تون 99 درصدش به خاطر غذاست،
‫یه درصدش از روی عشقه.
‫ستون فقراتت چطوره فروچو؟
‫دکتر گفت مثل یه شاخه شکننده‌ست.
‫هوم. پس باید مراقب باشی.
‫وقتی ازت می‌خوام یه کاری رو بکنی، ‫بهتره بعضی وقت‌ها بهم بگی نه.
‫مراقبم خانم.
‫به خاطر همین جرئت نمی‌کنم ‫بهتون نه بگم.
‫صبح بخیر.
‫صبحت بخیر.
‫تا ساعت دو خوابیدم،
‫بعدش اومد توی اتاقم.
‫بعد با صدای خیلی واضحی گفتم:
‫من می‌دونم تو مُردی.
‫بعدش رفت؟
‫بعدش رفت، که خیلی ازش بعیده.
‫شاید وقتی... شاید وقتی مردها می‌میرن، ‫مدیریت کردن‌شون راحت‌تر بشه.
‫شاید.
‫به هر حال خانم...
‫امروز ساعت 11 یه دکتر میاد.
‫فروچو برات نوبت گرفته.
‫امروز نمی‌تونم برم پیش دکتر. سرم شلوغه.
‫می‌تونی این چیزهایی که می‌بینی رو بهش بگی،
‫اون هم بدون شک داروت رو عوض می‌کنه.
‫من کاملاً از داروهام و عوارض‌شون راضی‌ام.
‫من از این تئاتری که پشت چشم‌هام هست راضی‌ام.
‫دکترها بعضی وقت‌ها الهام گرفتن رو ‫بیماری تشخیص میدن،
‫در حالی که در واقع یه شکل عقلانیه ‫که اونا درکش نمی‌کنن.
‫درسته؟
‫خانم، اجازه بدید بپرسم،
‫سرتون با چه کاری شلوغه؟
‫برونا، ازت می‌خوام گوش کنی.
‫و ازت می‌خوام صادق باشی.
‫♪ ای... ♪
‫♪ ای الهه‌ی پاک ♪
‫♪ که نور ماه را... ♪
‫♪ بر این درختان... ♪
‫♪ مقدس تابانیده‌ای. ♪
‫♪ مقدس... ♪
‫♪ مقدس تابانیده‌ای. ♪
‫♪ بر این درختان مقدس... ♪
‫♪ صورت زیبایت را... ♪
‫♪ به سمت ما برگردان ♪
‫♪ صورت زیبایت را... ♪
‫♪ آه ♪
‫♪ که بدون هیچ پرده‌ای... ♪
‫♪ بدون هیچ نقابی... ♪
‫♪ صورت زیبایت را... ♪
‫♪ ببینیم. ♪
‫خب؟
‫این...
‫فوق‌العاده بود.
‫ممنونم.
‫به نظرتون اینجا برای پیانو مناسبه خانم؟
‫هوم.
‫جاش درست نیست.
‫ولی من مهربونم، پس ولش کن.
‫اوه، حدود یه ساعت دیگه یه گروه فیلم‌بردار ‫از تلویزیون قراره بیان باهام مصاحبه کنن.
‫بد نیست زیرسیگاری‌ها رو قایم کنی.
‫- می‌تونم بیام داخل خانم؟ ‫- فقط اگه مهمه.
‫چی مصرف کردید؟
‫زندگیم رو آزادانه پیش بردم.
‫جهان هم هرکار خواست باهام کرد.
‫می‌دونید منظورم چیه خانم.
‫امروز صبح فقط مندرکس خوردم. ‫[نوعی آرام‌بخش]
‫چندتا؟
‫دوتا.
‫[مندرکس: چهار]
‫باید برم یه جایی و می‌خوام مندرکس باهام باشه.
‫اگه می‌خواید برید بیرون مندرکس ‫خیلی همراه مطمئنی نیست.
‫من می‌رسونم‌تون.
‫- کجا می‌رید؟ ‫- پیاده می‌ریم.
‫چون تو بودی بهم می‌خندیدی.
‫نظر برونا در مورد خوندن‌تون چی بود؟
‫گفت فوق‌العاده بود.
‫اون یه خدمتکاره.
‫خدمتکارها هم که قطعاً نمی‌تونن ‫اپرا رو بشناسن؟
‫اونا صلاحیت داوریش رو ندارن.
‫می‌دونم دارید کجا می‌رید.
‫گفت فوق‌العاده بوده،
‫قبلش هم گفته بود محشر بوده.
‫خب...
‫پس این فوق‌العاده بودنش یعنی...
‫تصمیم گرفتید تلاش کنید؟
‫آره. به خاطر حرف یه خدمتکار.
‫- خانم، این گروه تلویزیون... ‫- هوم؟
‫واقعیت داره؟
‫می‌خوام پیانو رو ببری پیش اون یکی پنجره.
‫از امروز صبح به بعد هم...
‫این که چی واقعیت داره و چی نه...
‫به من مربوط میشه.
‫بله خانم.
‫اوه! واسه اون نوبت دکتری هم که...
‫بدون اجازه‌ی من گرفتی نیستم.
‫خانم، شما باید...
‫کنسلش نکن. بگو کمرت رو معاینه کنن.
‫داری یه مقدار قوز درمیاری.
‫در ضمن اون گروه تلویزیونی هم واقعیت داره.
‫[پرده‌ی اول: خانم دیوا]
‫- خانم کالاس. ‫- هوم.
‫اسم من مندرکسه.
‫دوست دارم با هم زندگی‌تون رو مرور کنیم.
‫هوم.
‫یه بازپرس خوشتیپ همیشه ‫صادقانه‌ترین جواب‌ها رو می‌گیره.
‫ماریا صداتون کنم یا خانم کالاس؟
‫هردوش هیچ مشکلی نداره.
‫من خانم کالاس رو ترجیح میدم.
‫پس هیچ مشکلی نیست.
‫البته اگه این بخش شخصیت‌تون ‫براتون آزاردهنده‌ست، می‌تونم نگم.
‫اوه.
‫خیلی چیزها در مورد من نوشته شدن،
‫خیلی‌هاش هم غیرمنصفانه بوده.
‫داستان‌هایی که... کاملاً ساختگی بودن.
‫بشینیم؟
‫باشه، ضبط کن.
‫دارم ضبط می‌کنم.
‫من طبیعت خیلی سرکشی دارم.
‫یه بار یه ماجرایی رو شنیدم که ‫توش همه‌ی لباس‌هاتون رو سوزونده بودید.
‫کدوم لباس‌ها؟
‫لباس‌های قدیمی تئاترتون.
‫این واقعیت داره.
‫آفرین.
‫این مصاحبه ارزشش رو داره.
‫من قبل از این که از میلان برم ‫لباس‌هام رو سوزوندم.
‫می‌تونم بپرسم چرا؟
‫نه، نمی‌تونید.
‫پس بگید آخرین باری که روی صحنه ‫اجرا کردید کی بوده؟
‫واقعاً باید سوالاتت رو دقیق‌تر بپرسی.
‫من لباس‌های تئاترم رو به خاطر این سوزوندم ‫که بخشی از گذشته بودن.
‫جواب سوال کمتر جالبت رو هم بدم،
‫آخرین بار چهار سال و نیم پیش اجرا کردم.
‫چون اجرا کردن روی صحنه هم بخشی از گذشته‌ست.
‫دیگه هرگز اجرا نمی‌کنید؟
‫نه.
‫پس بهم بگید روی صحنه بودن چه حسی داشت؟
‫حس سرخوشی.
‫حس از خود بی‌خود شدن.
‫بعضی وقت‌ها فکر می‌کردم ‫الان خود صحنه آتیش می‌گیره.
‫روزهای بدش چطور؟
‫خب، دوتا جنبه داره.
‫یه جنبه‌اش میگه بجنگ.
‫اون یکی جنبه‌اش میگه: تو افتضاحی ‫و باید از خودت خجالت بکشی.
‫متاسفانه بیننده‌ها انتظار معجزه دارن.
‫من دیگه نمی‌تونم معجزه کنم.
‫شاید بتونیم یه مقدار در مورد زندگی‌تون ‫غیر از صحنه صحبت کنیم.
‫زندگی‌ای به جز صحنه وجود نداره.
‫صحنه توی ذهن منه.
‫من باید برم.
‫- باید برید؟ ‫- بله.
‫نه، بهمون قول سه ساعت رو دادن.
‫پس باهام بیا.
‫کجا باهاتون بیام؟
‫دیوا گفت: باهام بیا،
‫واقعاً هم نیازی نبود بپرسی کجا.
‫پس هرجا برید باهاتون میام.
‫باهام توی پاریس قدم بزن.
‫سرپیشخدمت من میگه که مندرکس ‫همراه غیرمطمئنیه، ولی...
‫به نظرم خیلی ترکیب محشری هستیم.
‫♪ نگاه کن! ردای تاریک شب رو ببین! ♪
‫♪ آسمون بزرگ گنجینه‌ی بزرگش رو باز می‌کنه... ♪
‫می‌بینی؟
‫وقتی با تو و دوربینت هستم مندرکس،
‫لازم نیست اجرا کنم، ‫چون بقیه همه دارن اجرا می‌کنن.
‫♪ کار! کار! ♪
‫♪ بزنش، با چکش! ♪
‫♪ کی روزهای کولی رو زیبا می‌کنه؟ ♪
‫♪ چه کسی؟ ♪
‫♪ کی روزهای کولی رو زیبا می‌کنه؟ ♪
‫♪ چه کسی؟ ♪
‫♪ کی روزهای کولی رو زیبا می‌کنه؟ ♪
‫♪ دختر کوچولوی کولی! ♪
‫دیر کردم.
‫شما ماریا کالاس هستید.
‫شما دیر نیومدید. بقیه همه زود اومدن.
‫هوم.
‫جوری داری دون می‌پاشی ‫که انگار من یه توکای سیاهم
‫ و این صحنه، قفس منه.
‫هوم؟
‫البته جواب نمیده.
‫البته امروز صبح برای برونا خوندم،
‫و گفت که به نظرش فوق‌العاده بوده.
‫برونا کیه؟
‫برونا خدمتکار منه.
‫داشت املت درست می‌کرد.
‫اون املت‌های... فوق‌العاده‌ای درست می‌کنه.
‫اون خیلی چیزی از اپرا نمی‌دونه.
‫چیزهایی که می‌دونه رو از من یاد گرفته.
‫و چیزهایی که از من یاد گرفته ‫همیشه تجلیل بودن.
‫پس من به خاطر حرف یه خدمتکار وفادار اینجام.
‫می‌دونی، توکاهای سیاه یه آهنگ دارن.
‫اگه یه آهنگش رو بخری، روی لیبلش نوشته:
‫آهنگ توکای سیاه.
‫باید یه آهنگی باشه که اسمش ‫فقط «آهنگ انسان» باشه.
‫دلم می‌خواد قبل از دست کشیدنم بخونمش.
‫دست کشیدنت؟
‫ماریا...
‫گفتی میای اینجا و حداقل می‌فهمی که ‫هنوز صدا داری یا نه.
‫من مربی نیستم. نمی‌خوام بهت آموزش بدم.
‫به هر حال نمی‌تونستم بهت آموزش بدم.
‫ولی اگه بشنومش، می‌فهمم.
‫پوچینی می‌فهمه.
‫پوچینی مُرده، ‫شاید هم خوشحال باشه که مُرده.
‫چطوره اینجا وایسیم و طوری نگاه کنیم ‫که انگار در آستانه‌ی آینده ایستادیم؟
‫چی می‌خوای بخونی؟
‫یه آهنگ عاشقانه.
‫- بعد عاشق کی هستی؟ ‫- حدس بزن.
‫زشته و مُرده.
‫- هنوز آقای اوناسیس؟ ‫- هوم.
‫هرشب میاد پیش تخت خوابم.
‫تنهام نمی‌ذاره. ولی من خیلی دلم می‌خواد ‫بفرستمش پی کارش.
‫آخرین بار کی اجرا کردی؟
‫خیلی وقت پیش.
‫حالم رو بد کرد.
‫فتق و واریس گرفتم.
‫همه جام تورم کرد، به جز غرورم.
‫توی ژاپن بودم،
‫بعد همه‌ی دکترهای ژاپنی گفتن: ‫این چیه؟
‫بعد مردم من گفتن: ‫خب، ایشون اسطوره‌ست، خواننده‌ی اصلی اپراست.
‫بعد اونا گفتن: پس چرا شبیه ‫یه قورباغه‌ی بنفشه؟
‫واسه همین برگشتم پاریس.
‫بعد نشستم توی آپارتمانم، ‫از پنجره بیرون رو نگاه کردم و گفتم...
‫تیک‌تاک، تیک‌تاک. اون جونور مُرده.
‫صدام از بین رفته. حالا چیکار کنم؟
‫من ماشین دارم.
‫می‌تونم دوباره برسونمت به سلول زندانت...
‫توی خیابون جورج مندل اگه می‌خوای.
‫هوم.
‫برونا مادرمه، خواهرمه،
‫دخترمه، خدمتکارمه.
‫فروچو پدرمه، پسرمه، برادرمه، سرپیشخدمت منه.
‫آپارتمان به شدت شلوغیه.
‫هنوز نمی‌خوام برم.
‫باشه، پس من یه فکری دارم.
‫واضحه که از دست یه چیزی ‫عصبانی‌ای، یا ازش ترسیدی،
‫یا اوقاتت رو تلخ کرده یا هرچی،
‫پس نخون.
‫فریاد بزن.
‫انقدر بلند فریاد بزن که پوچینی هم بشنوه.
‫انقدر بلند که اوناسیس زشت و مُرده هم بشنوه.
‫♪ اوه ای پدر عزیزم... ♪
‫♪ دوسش دارم، زیباست، زیباست ♪
‫♪ می‌خوام به دروازه‌ی سرخ برم ♪
‫♪ که حلقه بخرم! ♪
‫♪ بله، بله، می‌خوام برم. ♪
‫♪ اگر هم عشقم بیهوده بوده ♪
‫♪ می‌خوام به پونته وکیو برم ♪
‫♪ که خودم رو بندازم... ♪
‫اه.
‫ماریا داشت می‌خوند.
‫من می‌خوام صدای خانم کالاس رو بشنوم.
‫این اتفاق یه روزه نمیفته.
‫من و پوچینی فردا همین موقع اینجاییم.
‫خانم؟
‫از دکتر خواستم منتظرتون بمونن.
‫دکتر فانتینبلو،
‫ماریا کالاس.
‫من به شدت کارهاتون رو تحسین می‌کنم.
‫هوم.
‫بعد اوضاع کمر سرپیشخدمتم چطوره؟
‫اوه، هیچ درمانی نداره.
‫به جز این که دیگه پیانو جابه‌جا نکنن.
‫هوم.
‫بهشون گزارشش رو نشون دادم،
‫داروهایی رو که هر روز مصرف می‌کنید.
‫هوم.
‫به طرز عجیبی حس می‌کنم به اشتراک گذاشتن ‫اطلاعات پزشکی یه نفر...
‫غیرقانونی باشه.
‫- نه؟ ‫- خانم؟
‫هوم؟
‫من باید باهاتون یه صحبتی در مورد...
‫زندگی و مرگ بکنم.
‫در مورد سلامت روان و دیوانگی.
‫جای پیانو خوبه.
‫ممنونم.
‫خانم، خواهش می‌کنم.
‫من میرم آشپزی می‌کنم و حالش بهتر میشه.
‫اون خیلی لاغر شده.
‫سه روزه غذا نخورده.
‫سری قبل، چهار روز غذا نخورد، پس...
‫هنوز مشکلی نیست.
‫هوم؟
‫آره، بعد تو میری آماده‌اش می‌کنی، ‫اونم میدتش به سگ‌ها، مثل همیشه.
‫خانم؟
‫تنهام بذار.
‫خانم، قهوه درست کردم.
‫اوهوم.
‫خانم، همچنین...
‫یه پیغام دارید.
‫- هوم؟ ‫- از طرف پیانیست.
‫گفته هرجوری شده،
‫فردا باید دوباره برید دیدنش.
‫گفته توی صدات امید شنیده.
‫فکر کردم این شاید چیز خوبی باشه.
‫فکر کردم که...
‫خوشحال‌تون می‌کنه.
‫در کابینت داروها بازه.
‫می‌تونی همه‌اش رو بریزی دور.
‫این کاری نیست که دکتر بهمون گفت بکنیم.
‫اون اصلاً دکتر بود؟
‫ایشون متخصصه خانم.
‫بعد متخصص چی هست؟
‫خون.
‫به خاطر همین یه نمونه از خون‌تون گرفت.
‫ولی گفت، حتی قبل از نتیجه‌ی آزمایش...
‫باید داروهاتون رو تحت کنترل داشته باشیم.
‫تحت کنترله.
‫تحت کنترل منه.
‫دکترها هم از این قضیه متنفرن.
‫می‌خوام برام از یه آرایشگری وقت بگیری ‫که حرف نمی‌زنه.
‫وقتی هم زندگینامه‌ام رو بنویسم،
‫عنوانش رو می‌ذارم: ‫روزی که فروچو زندگیم رو نجات داد.
‫بعد اون چه روزی بوده خانم؟
‫هر روز. هر روز خدا.
‫به خاطر همین ازت متنفرم.
‫میفتم توی یه رودخونه، ‫بعد همیشه می‌کشیم بیرون.
‫بله خانم.
‫توی یه کافه برام یه میز رزرو کن ‫که گارسون‌هاش می‌شناسنم.
‫حوصله دارم ازم تحسین بشه.
‫- خانم کالاس. ‫- هوم.
‫فقط می‌خواستم یک بار بگم که، ‫شما توی نیویورک قلب من رو شکستید.
‫توی کدوم آریا؟
‫نه، نه، قلبم رو شکستید چون ‫دوتا بلیط خریده بودم،
‫و شما نتونستید حضور داشته باشید.
‫گفتن حال‌تون خوب نبوده، پس...
‫- زندگیه دیگه. ‫- پس حالم خوب نبوده.
‫مشکلی نیست. به دل نگرفتم.
‫- حالم خوب نبود. ‫- خانم، مشکلی نیست.
‫تا وقتی که همین الان دیدم‌تون یادم نبود.
‫مردم همیشه میگن که تظاهر می‌کردم. ‫من هرگز تظاهر نکردم.
‫تو اصلاً نمی‌دونی، ‫اصلاً نمی‌دونی چقدر درد داره که...
‫موسیقی رو از دلت دربیاری و از دهنت خارجش کنی.
‫اصلاً نمی‌دونی!
‫خانم.
‫شاید بتونیم داخل یه صندلی براتون پیدا کنیم.
‫من گرسنه نیستم.
‫من میام رستوران که تحسینم کنن.
‫خواهش می‌کنم.
‫ممنونم.
‫اجازه بدید امشب این رو بگم، ‫شما تا همیشه معنای ویولتا رو تغییر دادید.
‫شما ویولتا هستید.
‫ماریا.
‫- کجا بودی؟ ‫- فکر می‌کنم می‌دونی.
‫- ببخشید. ‫- هوم؟
‫انگلیسی من خیلی خوب نیست، ‫ولی این گل حرفم رو می‌زنه.
‫تراویاتا فوق‌العاده‌ای بود.
‫هوم.
‫- امشب همه می‌خوان بپرستن‌تون. ‫- هوم.
‫عذر می‌خوام خانم کالاس.
‫یه نفر هست که واقعاً ‫خیلی دلش می‌خواد شما رو ببینه.
‫گفتم شاید روزش رو، هفته‌اش رو...
‫ماهش رو، زندگیش رو بسازید.
‫ببخشید آقا، می‌تونم چند لحظه ‫خانم‌تون رو قرض بگیرم؟
‫- فکر می‌کنم صف داره. ‫- نه، من توی صف واینمیسم.
‫شما کی هستید؟
‫آریستوتل اوناسیس.
‫این مهمونی منه، به افتخار شما گرفتمش.
‫بعد اگه می‌خواید بشمریدشون، ‫من هزارتا رز صورتی فقط برای شما گرفتم.
‫بهم گفته بودن کار هوشمندانه‌ایه،
‫که در کنار خواننده‌ی بلامنازع اصلی اپرا باشم.
‫پس این مهمونی یه استراتژی کاری بود.
‫هوم.
‫ولی بعدش عاشق شدم.
‫- شما عاشق اپرا شدید. ‫- نه.
‫من عاشق شما شدم.
‫هوم.
‫من زشتم، ولی پولدارم.
‫من یونانی‌ام، ولی اهل آرژانتینم.
‫من متاهلم،
‫ولی سال 1959ئه.
‫پس...
‫برای این که دقیق نگاه کنم و عاشق بشم،
‫با این نگاه کردم.
‫تو عاشق منی،
‫ولی هیچوقت قبل از امشب من رو ندیده بودی.
‫اوه!
‫حالا بهم برخورد.
‫- ما همدیگه رو دیدیم. ‫- هوم؟
‫توی ونیز. توی جشنواره‌ی فیلم.
‫ولی به نظرم اونجا خیلی ستاره‌های سینما بودن،
‫اون پسر کوچولوی زشت رو فراموش کردی.
‫خب، من تو رو فراموش نکردم.
‫می‌خوای برقصی؟
‫بهتره برگردم پیش شوهرم.
‫تو هیچوقت برنمی‌گردی پیش شوهرت.
‫هوم.
‫بعضی وقت‌ها این اتفاق میفته،
‫این چیزی که... همین الان داره اتفاق میفته.
‫بعد اتفاقی که الان داره میفته چیه؟
‫یه تصمیمی گرفته شده.
‫کسی تصمیمی نگرفته، ولی...
‫قراره اینطوری باشه.
‫عذر می‌خوام آقای اوناسیس.
‫من باید احساس خاصی داشته باشم؟
‫بله.
‫برای اولین بار توی عمرت.
‫خب.
‫یه جایی هست که اعتماد به نفس ‫تبدیل به یه جور دیوانگی میشه.
‫من خیلی وقت پیش از این مرز عبور کردم.
‫نمی‌خوام گستاخ باشم.
‫اوه، به نظرم می‌تونم با اطمینان بگم که...
‫دارید گستاخانه برخورد می‌کنید.
‫البته شاید قدرت واژه‌ی گستاخ ‫برای چیزی که هستید کافی نباشه.
‫- ولی یه کشتی هست، کشتی من. ‫- اوهوم؟
‫- به نام کریستینا. ‫- بله.
‫قراره 21 جولای از مونت‌کارلو به یونان بره.
‫اوهوم؟
‫خیلی دلم می‌خواد در کنارم باشی.
‫فهمیدم.
‫خیلی‌ها هستن که می‌خوان ‫یه ذره در کنارش باشن،
‫وقت من هم تمومه، فهمیدم.
‫ولی همین الان داشتم به خانم‌تون می‌گفتم که...
‫یه سفر دریایی از مونت‌کارلو ترتیب دادم،
‫و برجسته‌ترین افراد رو دعوت کردم.
‫بعد داشتم بهشون می‌گفتم که...
‫قطعاً باعث افتخارمه که...
‫شما و خانم‌تون توی کشتی در کنارم باشید.
‫بعد حدس بزنید ایشون چی گفتن؟
‫من هم گفتم باشه.
‫چرا که نه؟
‫شوهرم هم موافقت کرد.
‫هوم.
‫یه تئوری خیلی معروف هست،
‫که اگه پیگیر چیزی هستی، یعنی می‌خوایش.
‫این واقعیت نداره.
‫من نمی‌خواستم برم توی قایق تفریحیش،
‫چون می‌دونستم به کجا می‌برتم.
‫بعد من رو برد اونجا،
‫به جایی که نمی‌خواستم برم.
‫ولی وقتی رسیدم اونجا،
‫موندم.
‫خانم.
‫خانم کالاس،
‫پسرم با آپارتمان‌تون تماس گرفته،
‫و یه نفر داره میاد که برسوندتون.
‫هوم.
‫آم...
‫یه دونه دیگه لطفاً.
‫هوم.
‫من شما رو می‌شناسم،
‫می‌دونم فکر می‌کنی رفتارم غیرعادیه.
‫من راستش دارم کار می‌کنم.
‫دارم یه چیزی رو می‌نویسم.
‫دارید چی می‌نویسید؟
‫زندگی‌نامه‌ی خودم.
‫یه آریا.
‫یه پرده‌ی سوم.
‫آهنگ انسان.
‫یه چیزی توی این مایه‌ها.
‫نمی‌دونستم می‌نویسید.
‫هوم. منم نمی‌دونستم.
‫من... من از خودکار استفاده نمی‌کنم.
‫از خودم استفاده می‌کنم.
‫به نظرم بخشی از من که رویاپردازی می‌کنه،
‫داره کنترل کشتی رو به دست می‌گیره،
‫و کشتی رو به یک... ساحل امن می‌بره.
‫واسه چی انقدر باهام مهربونید؟
‫چون با این بهمون مهربونی کردید.
‫♪ و شاید برای شما... ♪
‫من هیچوقت به موسیقی‌های خودم گوش نمی‌کنم. ‫لطفاً خاموشش کنید.
‫اینجا کافه‌ی منه خانم.
‫این هم چیزیه که وقتی تنهام بهش گوش می‌کنم.
‫تنها نیستی. لطفاً خاموشش کن.
‫نمی‌تونم به موسیقی خودم گوش کنم.
‫چرا که نه؟
‫چون بی‌نقصه.
‫و یه آهنگ هیچوقت نباید بی‌نقص باشه.
‫باید توی همون لحظه اجرا بشه،
‫متفاوت با هر وقت دیگه‌ای.
‫به خاطر همین...
‫- هروقت آماده بودید در خدمتم خانم. ‫- هوم.
‫چقدر میشه؟
‫هیچی، چیزی نمیشه. مهمون ما باشید.
‫پس این رو به گارسون بدید.
‫بذارید کمک‌تون کنم خانم.
‫♪ با صدای زنگ... ♪
‫♪ در میان برف سفید... ♪
‫♪ می‌روم... ♪
‫♪ تنها... ♪
‫♪ و تا دوردست‌ها... ♪
‫♪ در میان ابرهای... ♪
‫♪ طلایی‌رنگ... ♪
‫دکتر فانتینبلو تماس گرفت.
‫گفت نتایج آزمایش خون‌تون رسیده.
‫گفت باید صبح باهاش تماس بگیرید.
‫گفت باید باهاش تماس بگیرم؟
‫فکر می‌کنم، بله.
‫ممکنه گفته باشه بهتره باهاش تماس بگیرید.
‫شاید هم گفته باشه اگه دلم بخواد ‫می‌تونم باهاش تماس بگیرم.
‫اون فقط می‌خواد باهاش تماس بگیرید خانم.
‫ولی یادت نمیاد از چه کلمه‌ای استفاده کرده،
‫که می‌تونه توی این که امشب بخوابم یا نه ‫تعیین کننده باشه.
‫داری پیر میشی.
‫قوزت هم بیشتر و بیشتر میشه.
‫ولی باهاش تماس می‌گیرید خانم.
‫بله؟
‫خواهش می‌کنم.
‫♪ ...سایه‌ام! ♪
‫♪ خود بهشت! ♪
‫♪ اوه، وحشت! ♪
‫♪ زمین و آسمان شعله‌ور شدند. ♪
‫♪ بیا فرار کنیم، بیا فرار کنیم، ♪ ‫♪ از این آسمان سوزان، از این غم بی‌رحم. ♪
‫♪ این گودال ژرف دهن باز کرده! ♪
‫♪ - بیا از این سرزمین نفرین شده فرار کنیم! ♪ ‫♪ - بیا فرار کنیم، بیا فرار کنیم ♪
‫♪ بیا از این سرزمین نفرین شده فرار کنیم! ♪
‫♪ بیا فرار کنیم، بیا فرار کنیم، بیا فرار کنیم ♪
‫♪ بیا از این سرزمین نفرین شده فرار کنیم ♪
‫♪ بیا فرار کنیم، بیا فرار کنیم ♪
‫♪ بیا از این سرزمین نفرین شده فرار کنیم ♪
‫♪ بیا فرار کنیم، بیا فرار کنیم، ♪
‫♪ بیا فرار کنیم، بیا فرار کنیم، بیا فرار کنیم، ♪
‫♪ بیا فرار کنیم! ♪
‫برونا!
‫برونا.
‫برونا!
‫♪ زیبایی‌های من... ♪
‫♪ چی شدن؟ ♪
‫♪ اون زیبایی‌ای که... ♪
‫♪ توی آتن داشتم چی شد؟ ♪
‫♪ هیچکس نبود که... ♪
‫♪ انقدر بدرخشه، ♪
‫♪ من یه عروسک بودم، ♪
‫♪ آره واقعاً، ♪
‫♪ خیلی اصیل بودم ♪
‫♪ اینا که براتون تعریف می‌کنم، ♪
‫♪ قصه نیستن، ♪
‫♪ قصه‌های مسخره، ♪
‫♪ ولی یه مردی گرفتارم کرد، ♪
‫♪ یه مرد خیلی باکلاس، ♪
‫♪ همه چیز رو ازم گرفت و تنهام گذاشت، ♪
‫♪ دلم رو برد، ♪
‫♪ جوونیم رو، پولم رو... ♪
‫♪ و دردم رو با کوکایین آروم می‌کنم. ♪
‫میشه صد دراخما.
‫اون یکی می‌تونه برقصه.
‫ولی اون یکی...
‫می‌تونه بخونه.
‫دیگه چیکار می‌تونن بکنن؟
‫نه.
‫الان نه.
‫فقط بخون.
‫♪ عشق یه پرنده‌ی سرکشه ♪
‫♪ که هیچکس نمی‌تونه رامش کنه ♪
‫♪ اگه خودش نخواد صدامون رو بشنوه، ♪
‫♪ صدا زدنش هم بیهوده‌ست، ♪
‫♪ هیچ روشی راه‌گشا نیست، ♪ ‫♪ نه تهدید، نه التماس ♪
‫♪ یه نفر بلبل‌زبونی می‌کنه، ♪ ‫♪ اون یکی ساکت می‌مونه ♪
‫♪ من ترجیح میدم اونی باشم که ساکت می‌مونه. ♪
‫♪ اون هیچی نگفت، ولی ازش خوشم میاد. ♪
‫♪ عشق ♪
‫♪ عشق بچه‌ی یه کولیه، ♪
‫♪ که هیچوقت هیچ قانونی رو نفهمیده ♪
‫♪ اگه دوسم نداری، من دوستت دارم ♪
‫♪ اگه دوستت دارم، مراقب خودت باش ♪
‫♪ اگه دوسم نداری... ♪
‫♪ اگه دوسم نداری، من دوستت دارم. ♪
‫♪ ولی اگه من دوستت دارم... ♪
‫♪ اگه من دوستت دارم... ♪
‫♪ مراقب خودت باش. ♪
‫«زیرنویس پارسی اختصاصی و‌بـسـایـت ا‌مـپـایـر‌بـسـت‌تـی‌و‌ی»
‫خوابیدید خانم؟
‫نمی‌دونم.
‫پیش خواهرم بودم که بخشی از برنامه بود.
‫- کدوم برنامه؟ ‫- تا این که بیدارم کردی.
‫چطوری بخوابم وقتی فروچو ‫کل قرص‌هام رو برداشته؟
‫فروچو رفته قهوه و کروسان بگیره.
‫داروی من کجاست؟
‫دکتر فانتینبلو گفتن ‫باید توی آشپزخونه نگه‌شون داریم.
‫حتی اونایی که قایم کردم؟
‫تو جیب‌هام رو گشتی.
‫همچنین قرار بود امروز با دکتر تماس بگیرید.
‫نه. نه، امروز با بلینی قرار دارم.
‫خانم.
‫همچنان می‌تونید با دکتر تماس بگیرید.
‫یه بسته برام رسیده؟
‫آره. یه بسته از آتن، ‫از طرف خواهرتون، یاکینتی.
‫خوبه.
‫[پرده‌ی دوم: حقیقت مهم]
‫- خب. ‫- اوهوم.
‫اینجا عالیه.
‫به نظر عالی میاد. مثل خانم کالاسه.
‫یونانی، باشکوه، غمگین، ساختار سنتی...
‫حالا امروز ماریا صداتون کنم یا خانم کالاس؟
‫امروز ماریا.
‫- اینجا؟ ‫- خواهش می‌کنم، باشه.
‫- باشه، ضبط کن. ‫- ضبط میشه.
‫ماریا.
‫به نظرم شما می‌خواید ‫یه جور بازگشت داشته باشید.
‫نه واقعاً. من قصد اجرای روی صحنه رو ندارم.
‫به نظرم اومده بود ‫که دوباره پیگیر صداتون هستید.
‫من دنبال یه چیزی‌ام که گمش کردم.
‫بعد چرا می‌خواید دوباره بخونید؟
‫اوه، چون موسیقی خیلی عظیمه.
‫توی یه جور حالت شکنجه گیرت می‌اندازه.
‫- این یه دلیله؟ ‫- اوهوم.
‫موسیقی از بی‌نوایی ساخته شده.
‫از رنج.
‫شادی هرگز موسیقی قشنگی رو نساخته.
‫به نظر میاد موسیقی از پریشانی به وجود اومده،
‫و فقر.
‫شما هم خیلی فقیر بودید.
‫هوم، بله.
‫من قبلاً واسه پول می‌خوندم.
‫همین دیشب فهمیدم که...
‫همه چیز از همونجا شروع شد.
‫قهوه می‌خوای؟
‫نه، شهامت می‌خوام.
‫شهامت این رو می‌خوام که برم ‫توی این رستوران مکزیکی...
‫و یه بشقاب فاهیتا و خامه و سالسا سفارش بدم.
‫چرا شهامت؟
‫چون هر روز صبح که اینجا با سگم قدم می‌زنم ‫بوش من رو یاد...
‫روزی می‌اندازه که بالاخره به مادرم گفتم ‫گورش رو گم کنه.
‫بهتره یه فصل کامل توی زندگی‌نامه‌تون ‫در موردش بنویسید.
‫باید اسمش رو بذارید: ‫روزی که بالاخره به مادرم توی یه رستوران...
‫توی مکزیک گفتم گورش رو گم کنه.
‫توی یه رستوران توی مکزیک نبودم.
‫از برونا خواستم براش آشپزی کنه،
‫چون برونا می‌تونه هرچیزی درست کنه.
‫مادرم هم می‌تونه هرچیزی رو خراب کنه.
‫این بخشی از فیلمه که انتظار میره بخونی ماریا.
‫پس لعنتی بخون.
‫انتظار میره خانم کالاس بخونه.
‫هیچ عذری پذیرفته نیست. ‫هیچ بیماری ساختگی دیوایی پذیرفته نیست.
‫مثل رم نه، مثل کاونت گاردن نه، ‫مثل نیویورک نه.
‫لعنتی بخون!
‫وقتی واسه خوندن آماده باشم می‌خونم.
‫- باشه، من شب یه ذره فکر کردم. ‫- منم همینطور.
‫خانم کالاس نیاز به یه کانون توجه داره.
‫از یکی از بچه‌های نورپردازی خواستم. اون...
‫اون بالاست.
‫پیر؟
‫روز بخیر خانم.
‫روز بخیر.
‫فقط خانم کالاس می‌تونست باعث بشه ‫مسئول فنی یه سالن فرانسوی ناهار نخوره.
‫ولی فقط من و شما و پیانو اینجاییم.
‫- و پیر عزیز. ‫- نه، نه.
‫ازش خواستم که نور رو بهمون بده بعدش بره.
‫این جلسه خصوصیه.
‫ولی همچنین دقیقاً ‫همون جاییه که می‌خواستی باشی.
‫نیویورک، کاونت گاردن، لا اسکالا...
‫ونیز.
‫ونیز، 1949.
‫چاق بودم.
‫زیبا و چاق.
‫- نه، شما هیچوقت چاق نبودی. ‫- بودم.
‫با یه قایق گوندولا اومدم ‫و فکر می‌کردم غرقش می‌کنم.
‫ونیز... سال 49...
‫شما الویرا بودی.
‫هوم.
‫یه نفر مریض شد و توی یه هفته یادش گرفتی.
‫به همین ترتیب شروع شد.
‫«ای پوریتانی» رو می‌شناسی؟
‫ای پوریتانی رو می‌شناسم؟
‫وای!
‫♪ اینجا... ♪
‫♪ صدای زیبایی... ♪
‫♪ صدایم زد ♪
‫♪ و ناپدید شد ♪
‫♪ اینجا قسم خورد ♪
‫♪ که وفادار باشد، ♪
‫♪ اینجا قسم خورد... ♪
‫♪ بعد با بی‌رحمی... ♪
‫♪ با بی‌رحمی... ♪
‫♪ از من گریخت! ♪
‫الان خانم کالاس رو توی اتاق حس کردم.
‫باید به تلاش ادامه بدیم.
‫هوم.
‫♪ آه! یا اون امید رو... ♪
‫♪ به من برگردون... ♪
‫♪ یا تنهام بذار... ♪
‫♪ تنهام بذار... ♪
‫♪ تا بمیرم! ♪
‫براوو!
‫- براوو، براوو! ‫- بسیار زیبا!
‫بیا دوباره امتحان کنیم.
‫امروز نه.
‫عالیه.
‫این رو واقعاً توضیح ندادی.
‫این فیلمی که داری می‌سازی چیه؟
‫اسمش اینه: خانم کالاس: روزهای پایانی.
‫خب، اگه اینطوره...
‫ضبط کن.
‫ضبط می‌کنم.
‫پسرت باید همسن اون می‌بود.
‫بچه‌ات.
‫همونی که اون آقا اجازه نمی‌داد داشته باشی.
‫خب، این واقعیت داره، درسته؟
‫که باردار شدید ولی بعد اجازه ندادن ‫بچه رو به دنیا بیاری.
‫همین الان...
‫توی ونیز بودم.
‫قبل از اون.
‫قبل از عشق.
‫به آرومی و به آرومی دارم ‫به گذشته‌ی زندگیم نگاه می‌کنم.
‫حقیقت رو می‌بینم.
‫توی رولت بردم.
‫شاید گذاشته برنده بشی.
‫توی رولت نمیشه تقلب کرد.
‫همه می‌تونن توی همه چیز تقلب کنن.
‫مخصوصاً این آدما.
‫کدوم آدما؟
‫حتی سعی نمی‌کنه علاقه‌اش بهت رو مخفی کنه.
‫من با وینستون چرچیل صحبت کردم.
‫دختری از آتن.
‫برای یک خواننده‌ی اصلی اپرا، ‫خوش‌گذرونی غیرقابل اجتنابه.
‫داری حرف‌های اون حرومزاده رو می‌زنی؟
‫نه. دارم فکرهای خودم رو بلند میگم.
‫کار جدیدیه.
‫افکار من. با صدای بلند.
‫پیام‌رسان خدایان، هرمس.
‫هرمس خدای منه.
‫هرمس خود منم.
‫تاریخش به قرن دوم قبل از میلاد مسیح برمی‌گرده.
‫زیبایی کمیابی داره.
‫من توجهی به زیبایی ندارم.
‫خود من زشتم،
‫و به طایفه‌ی خودم وفادارم،
‫تو نماینده‌ی طایفه‌ی مخالفی.
‫من دیگه عضو اون طایفه نیستم.
‫من قبلاً بخشی از طایفه‌ی شما بودم.
‫- اون موقع خیلی دوستت داشتم. ‫- اوه نه.
‫دوست داشتنی نبودم. می‌تونی از مادرم بپرسی.
‫هرمس خداییه که سرش شلوغه.
‫اون محافظ مسافرها، تاجرها...
‫سخنوران و دزدهاست.
‫بعد تو همه‌ی اینا هستی؟
‫من یه تاجرم.
‫کشتی من توی جهان سفر می‌کنه.
‫از سخنوری برای رسیدن به چیزی که می‌خوام ‫استفاده می‌کنم.
‫و اگه جواب نده، می‌دزدمش.
‫این مجسمه، بی‌نظیره...
‫بی‌نهایت ارزشمنده...
‫گفتم از یه موزه توی آتن بدزدنش.
‫هیچکس نمی‌دونه وجود داره.
‫فقط کسایی که وارد این اتاق میشن ‫می‌دونن من دارمش.
‫هوم.
‫پس زنت می‌دونه.
‫اگه یه چیزی رو بخوام،
‫می‌دزدمش.
‫بعد فکر می‌کنی این دزدی به حساب میاد؟
‫فکر می‌کنی من متعلق به شوهرمم،
‫و بعد از این که با هم بخوابیم ‫متعلق به تو میشم؟
‫این که یه دارایی توی کمد باشم،
‫چیزی نیست که من می‌خوام.
‫بعد به نظرتون چرا آریستوتل اوناسیس ‫باهاتون ازدواج نکرد؟
‫چون می‌دونست نمی‌تونه کنترلم کنه.
‫اینطوری هم نبود که اجازه نده بچه داشته باشم.
‫صبر کن. حقیقت مهمیه. علامتش بزن.
‫ادامه بده.
‫من با آریستوتل اوناسیس ازدواج نکردم،
‫چون اون یه کسی رو می‌خواست ‫که بتونه کنترلش کنه.
‫من هم بچه دار نشدم چون...
‫بدنم نپذیرفت یکی دیگه رو مثل خودش بسازه.
‫چون بدنم می‌دونست که من یه ببرم.
‫♪ من باید همیشه آزاد باشم ♪
‫♪ از خوشی‌ها لذت ببرم ♪
‫♪ می‌خوام زندگیم در جریان باشه ♪
‫♪ در مسیر لذت باشه... ♪
‫- آقای فروچو. آقای فروچو. ‫- شب بخیر آقای مارسل.
‫حتی زنم هم اعتراض کرد، ‫بعد ایشون... تقریباً کره.
‫متوجه هستم. متوجه هستم. ‫ببینم چیکار می‌تونم بکنم آقای مارسل.
‫♪ من باید همیشه آزاد باشم ♪
‫♪ از خوشی‌ها لذت ببرم ♪
‫♪ می‌خوام زندگیم در جریان باشه ♪
‫♪ در مسیر لذت باشه... ♪
‫♪ بذار یا اون روز برسه... ♪
‫♪ یا دنیا تموم بشه. ♪
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫از بازدید ژاندارمری جلوگیری می‌کنم
‫اپرا با این درجه‌ی صدا بدشانسیه.
‫اپرا با این درجه‌ی صدا فقط رادیوی آمریکاییه.
‫خانم، شما هیچ‌وقت ‫به صدای خودتون گوش نمیدین.
‫وقتی روی پل بودم، یه تصمیم گرفتم.
‫سگ‌ها از صدای بلند می‌ترسیدن.
‫چیزی که ازت خواستم رو خریدی؟
‫بله.
‫بازش کن، لطفاً.
‫چه تصمیمی، خانم؟
‫اگه من کالاس بشم، ‫باید به کالاس گوش بدم.
‫باید خودم رو ضبط کنم
‫و بعد با صدای گذشته‌م مقایسه کنم.
‫اون یه...؟
‫آره، باید... باید یه کاست داخلش باشه.
‫اوم.
‫خانم، امروز گفتین که به دکتر زنگ می‌زنین.
‫به دکتر زنگ زدین؟
‫برونا؟ من بلد نیستم دستگاه‌هارو...
‫به دکترفانتنبلو زنگ زدین، خانم؟
‫الان داره ضبط می‌کنه، خانم. شما فقط...
‫برونا، ازت می‌خوام که فردا این دستگاه رو بیاری و ضبط کنی.
‫فروچو، به خاطر وسواست نسبت به دکترا،
‫ازت می‌خوام عقب بمونی و ماشین رو تمیز کنی.
‫و پیانو نزدیک اون یکی پنجره بهتره.
‫بهتر برای چی، خانم؟
‫بهتر برای اهداف من.
‫الان داره ضبط می‌کنه، خانم. شما فقط...
‫برونا، ازت می‌خوام که فردا این دستگاه رو بیاری و ضبط کنی.
‫فروچو، به خاطر وسواست نسبت به دکترا،
‫ازت می‌خوام عقب بمونی و ماشین رو تمیز کنی.
‫امم، نریز.
‫- اوه. ‫- نه؟
‫اوه آره.
‫- بیا، یکم بهت میدم. ‫- باشه.
‫سوال‌هات رو بپرس.
‫چرا... چرا با همچین بی‌رحمی مثل اوناسیس هستی؟
‫چون با اون، می‌تونم...
‫می‌تونم دوباره یه دختر باشم.
‫پیانو، پیانو.
‫امروز قرص‌هاش رو بهش دادی؟
‫نه.
‫پس کی داده؟
‫یه بسته از یاکینتی بود.
‫این دستورای ساده واقعاً بهم آرامش میده
‫انگار دوباره اوضاع عادی شده.
‫اصلاً کی عادی بودن؟
‫فکرمی‌کنم بوده...
‫یه روزی، یه زمانی، توی 1964.
‫فکرمی‌کنم روز کسل‌کننده‌ای بوده.
‫خوبه.
‫پیانو اونجا خیلی بهتره.
‫هردوتون لباس‌های بهتر بپوشین.
‫قراره زندگیم رو جشن بگیریم.
‫فکرمی‌کنم انتظارمو می‌کشن.
‫فکرنمی‌کنم اینطور باشه، خانم.
‫خب، من فکرمی‌کنم که هست، و ‫فقط همین مهمه.
‫اینجا بمونید.
‫ببین، اونجاست. شاه.
‫اون منم، درسته؟
‫رئیس جمهوری کندی میاد؟
‫احتمالاً توی سوئیت گاسامر ‫داره مرلین مونرو رو می‌کنه.
‫حتماً زنش قراره اینجا باشه.
‫چرا اونو می‌دونی؟
‫جاهایی که می‌برمت رو چطوری دوست داری، همم؟
‫- از نقاشیش خوشم میاد. ‫- چطوری دوسش داری، دختر آتنی کوچولو؟
‫- لطفاً خیلی نوشیدنی نخور. ‫- اه، عزیزم، اون مرغ از قفس پریده.
‫حتی شاید بعضی‌وقتا تشکر کنی.
‫تورو به مهمونی تولد رئیس‌جمهور ...
‫ماریا کالاس؟
‫اوه خدای من.
‫توی موزه هنر متروپلیتن دیدمت، و خدای من.
‫آره، اون یه الهه‌ست.
‫اون اشک منو درآورده بود،
‫و همسرم میگه، "خیلی‌خب، درک می‌کنم."
‫همم، آره. اون یک پرنده‌ست.
‫پرنده‌ی آوازه‌خوان.
‫در قفس رو باز گذاشتم، ‫اما نمی‌خواد پرواز کنه.
‫ببخشید، شما کی هستی؟
‫می‌شه به این بانوی زیبا توضیح بدی که
‫من پولدارترین مرد توی این اتاق کوفتی هستم.
‫اوه، اینم خوش‌شانس‌ترین مرد دنیا.
‫زنش رو دیدی؟ پسر!
‫امم.
‫رویای من اینه که اجرای شمارو توی آمفی‌تئاتر آتن ببینم.
‫بهم گفتن که آکوستیک‌هاش ‫از هر تئاتر مدرنی بهتره.
‫بله.
‫برنامه‌ای برای سفر به ایالات دارید؟
‫- سلام، آقای رئیس‌جمهور. ‫- اوناسیس.
‫امم... اه، نه. الان نه.
‫درگیر یه سری مسائل با صدام هستم.
‫اوه.
‫خب، شاید این پرنده‌ی آوازه‌خوان ‫بعضی‌اوقات باید قفس رو ترک کنه.
‫ تولدت مبارک...
‫ تولدت مبارک
‫ تولدت مبارک، آقای رئیس‌جمهور
‫ تولدت مبارک
‫تاثیری که می‌تونی بذاری حتی با این‌که
‫یه صدای واقعی نداری، جالب نیست؟
‫هیچ‌کس به صداش اهمیتی نمیده.
‫همونطور که هیچ‌کس به بدن تو اهمیت نمیده.
‫کاملاً امنه.
‫از این طرف.
‫ماریا کالاس.
‫بله؟
‫شنیدم که توی ایالات متحده متولد شدی.
‫درسته. نیویورک.
‫به خونه خوش‌اومدی. اجازه هست؟
‫برامون توی کاخ سفید می‌خونی؟
‫فکرنمی‌کنم درحال‌حاضر کاخ سفید خیلی از صدام خوشش بیاد.
‫خب، اوناسیس...
‫اون نسبتش با تو... حالا هرچی که هست؟
‫آره، نسبتش باهام همینیه که هست.
‫پدری که هیچ‌وقت نداشتی.
‫و از کجا می‌دونی که هیچ‌وقت پدر نداشتم؟
‫سی‌آی‌ای 17هزار فارغ‌التحصیل کالج با ‫دستگاه‌های شنود داره که این چیزا رو می‌فهمن.
‫به‌هرحال، ظاهرت عالیه.
‫ممنونم.
‫ظاهر تو خسته‌ست.
‫هیچ‌وقت برای زیبایی خسته نیستم.
‫شوهرت من و جکی رو دعوت کرد ‫تا به کشتی تفریحیش بریم.
‫فکرکنم می‌دونی که شوهرم نیست.
‫اون نسبتش همینیه که می‌بینی.
‫دیشب، تورو زنش خطاب کرد.
‫شاید برنامه داره پیشنهاد بده.
‫آری روی زانو خیلی بامزه می‌شه.
‫سفر با شما باید خیلی جالب باشه.
‫آقای اوناسیس بهم گفت یه نقاشی ال‌گرکو توی کشتیش داره
‫که دوست داره به زنم نشون بده.
‫همم.
‫آره.
‫توی اتاقش.
‫خیلی ناراحت به نظرمی‌رسی.
‫دیشب، آری، قبل از اینکه خوابش ببره،
‫بهم گفت که عاشقمه،
‫با توجه به جایی که تا 4صبح بوده،
‫به نظر شما ناراحت‌کننده نیست؟
‫خب، دیشب کجا بوده؟
‫جکی کجاست؟
‫توی گروه خودش.
‫خب، من کسی رو ندارم که دستگاه شنود داشته باشه،
‫اما می‌دونم که من و شما
‫به گروه خیلی، خیلی کوچیکی از ‫افراد خوش‌شانسی هستیم که
‫می‌تونیم به هرجایی از این دنیا که دلمون می‌خواد بریم.
‫اما هیچ‌وقت نمی‌تونیم فرار کنیم.
‫و این باعث نمی‌شه که دوست هم باشیم.
‫حالا کجا بریم؟
‫ما خسته‌ایم، خانم.
‫من که خسته نیستم.
‫ما خسته‌ایم.
‫و نگرانیم.
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫من دعوتش کردم.
‫یه کلید براش گذاشتم.
‫خبری دارم که خیلی فوریه.
‫نه.
‫من و برونا... سگ‌هارو می‌بریم بیرون.
‫آره، آره، می‌بریم.
‫و بعد برمی‌گردیم.
‫ظاهراً، امشب یه مهمونی کوچیک داشتیم، دکتر.
‫اوه. چقدر قضیه جدیه.
‫هوم؟
‫آدما همیشه ناامیدم می‌کنن.
‫همیشه.
‫عصر فوق‌العاده‌ای داشتم.
‫خانم کالاس.
‫با اپرا آشنایی داری؟
‫البته.
‫توی لاتراویاتا،
‫ویولتا به سل مبتلا می‌شه.
‫این سل نیست.
‫چیزی نیست که با یک اسم توصیف شه.
‫خون شما یک داستان کامل برای گفتن داره.
‫زندگی‌نامه‌ای که توی خون نوشته شده.
‫علاوه بر مندرکس،
‫آرام‌بخش‌ها و محرک‌های مختلف،
‫پردنیزون مصرف می‌کنید؟
‫برای مبارزه با تلاش بدنم ‫برای تبدیل کردن من به یک غورباقه، بله.
‫و حالا کبدتون داره از کار میفته.
‫دیگه همه‌ی سموم رو دفع نمی‌کنه.
‫- قلبتون هم داره از کار میفته. ‫- قلب بیچاره‌م.
‫سیستم بدن شما خیلی شکننده‌ست.
‫فروچوی عزیزتون بهم گفت که
‫برنامه دارید دوباره برای خوندن تلاش کنید.
‫فروچوی عزیزم خیلی با اسرارم راحت شده.
‫به نظر من،
‫استرس اضافه‌ای که به بدنتون وارد می‌کنه،
‫داروهایی که احتمالاً باید روزانه مصرف کنید،
‫شما رو به کشتن میدن...
‫اگه به خودتون برای خوندن فشار بیارید.
‫و دارم این رو به عنوان کسی میگم که
‫عمیقاً دوست داره که دوباره اجرای شما رو ببینه.
‫خب، ببین، من قصد ندارم دوباره اجرا کنم.
‫نه برای شما نه برای هیچ‌کس دیگه‌ای.
‫پس...
‫پس چرا دارین تمرین می‌کنید؟
‫مادرم مجبورم کرد بخونم.
‫اوناسیس من رو از خوندن منع کرد
‫و حالا، برای خودم می‌خونم.
‫خب ...
‫...زندگی قشنگتون...
‫از جلوی چشمام رد شد.
‫یعنی چی؟
‫یعنی، الان، بالاخره
‫کنترل پایان دست منه.
‫التماستون می‌کنم
‫که منطقی فکرکنید.
‫زندگی من اپراست.
‫هیچ منطقی توی اپرا نیست.
‫صدای شما برنمی‌گرده.
‫صدای شما در بهشت،
‫و روی میلیون‌ها نوارضبط شده‌ست.
‫برو بیرون.
‫«پرده‌ی سوم: تشویق حضار»
‫اومدن به این رستوران برام خیلی زحمت زیادی داشت.
‫مجبور شدم یه طلسم جادویی بخونم.
‫از زمانی که داروها رو برات فرستادم،
‫مدام احساس پشیمونی می‌کنم.
‫من هیچ پشیمونی‌ای ندارم.
‫چطور به نظرمی‌رسم؟
‫- خیلی لاغر. ‫- اوم.
‫خب، بخش زیادی از من، داره گرفته می‌شه.
‫- ماریا؟ ‫- هوم؟
‫من اومدم پاریس. عاشق پاریسم. ‫خوشحالم.
‫زندگیم...
‫مثل یک کشتی به خوبی درحال حرکته.
‫نمی‌خوام غرق بشه.
‫توی پیامت، گفته بودی که بهم "نیاز"داری.
‫نیاز داری منو ببینی.
‫قرار نیست داروی بیشتری بهت بدم. نمیدم.
‫نیازی به داروی بیشتر ندارم. ‫کارشو انجام داده.
‫ممنونم.
‫دلیلی که این رستوران رو پیشنهاد دادم
‫به خاطر این بود که من رو یاد اون میندازه.
‫یاد کی؟
‫آخرین باری که مامان رو دیدم،
‫ازم پول خواست.
‫و گفت، "من تورو به این دنیا آوردم
‫تا بتونی از من مراقبت کنی."
‫بعد گفت که چاق و دوست‌نداشتنی‌ بودم.
‫چه خاطرات عالی‌ای.
‫اون زمان گذشته، ماریا.
‫درش رو ببند.
‫همم.
‫این رو با آغاز به پایان می‌رسونم.
‫یک سلامتی...
‫برای خاطرات مشترک بین من و تو.
‫درش رو ببند.
‫سرباز‌های آلمانی تنهام نمیذارن.
‫بعضی‌وقتا،
‫زمانی که گریه می‌کردی،
‫من جاتو می‌گرفتم، تا بتونی استراحت کنی.
‫یادته؟
‫من زندگیم رو اینطوری می‌گذرونم،
‫و زندگیم رو با نگاه به گذشته می‌گذرونم،
‫دارم یه زندگی‌نامه می‌نویسم.
‫ببین، اگه می‌خوای زندگی‌نامه‌ت رو بنویسی،
‫باید بدون کمک من انجامش بدی.
‫همین الان جلوی چشمام داره نوشته می‌شه.
‫حتی نمی‌دونم که تو واقعی هستی یا نه.
‫خیلی‌خب.
‫اخ! بس کن.
‫ماریا، بسه.
‫درد داره، ماریا.
‫بس کن.
‫- دارم توهم می‌زنم. ‫- توهم می‌زنی؟
‫پس برو پیش یه دکتر.
‫واقعاً باید بری.
‫رفتم پیش دکتر.
‫کافیه.
‫راننده‌ت منتظرته.
‫من هیچ دینی ندارم که بخوام ادا کنم.
‫نصیحت من؟
‫هیچی درباره‌ی زندگیت ننویس،
‫اما اگه نوشتی،
‫با خودت مهربون باش.
‫چون...
‫توی آتن پیشت بودم،
‫و می‌دونم که
‫هر عیبی که داشتی، هر...
‫هراشتباهی که کردی، هرچی...
‫...اونا...
‫تقصیر تو نیست، عزیزم.
‫واقعاً تقصیر تو نیست.
‫ممنون.
‫بعضی‌وقتا فکرمی‌کنم همه‌ش ساخته‌ی ذهنم بوده.
‫درش رو ببند، خواهر کوچولو.
‫نمی‌تونم.
‫این تنها راهیه که موسیقی وارد می‌شه.
‫لعنت به موسیقی!
‫عزیزم، تو... تو 53سالته.
‫هیچ‌وقت آزاد نبودی. ‫موسیقی رو فراموش کن و زندگی کن.
‫خدای من.
‫به موقع اومدی.
‫مخاطبینم منتظرم هستن، سرشار از نفرت.
‫چه نفرتی؟
‫می‌خوام صحنه‌ی جنون «آن بولین» رو بخونم.
‫توی لا اسکالا اجراش کردم.
‫-1957. ‫- آره، مردم میلان ازم متنفر شدن.
‫کنسل کرده بودم. مریض بودم. ‫هیچ‌وقت منو نبخشیدن.
‫و زهرم رو ‫روی بی‌گناه‌های بیچاره پخش کردم.
‫- اما بعدش خوندی. ‫- بعد خوندم.
‫پر از خشم.
‫از مطبوعات.
‫خشم از قضاوت،
‫مادرم، دنیا...
‫برونا، حالا.
‫شروع کن.
‫نور، لطفاً.
‫آه! چه کسی...
‫...غمگینه؟
‫چه کسی درباره‌ی پرسی صحبت کرد؟
‫بذارید که نبینمش
‫بذارید از نگاهش مخفی بشم
‫بیهوده‌ست
‫اون میاد
‫من رو متهم می‌کنه
‫من رو سرزنش می‌کنه
‫اوه!
‫اوه! من رو ببخش
‫من رو ببخش
‫من...
‫ناراضیم
‫من رو دور کن از این...
‫فقر شدید
‫لبخند می‌زنی؟
‫آه خوشحالی!
‫اینطور نیست
‫اینطور نیست که من اینجا تنها بمیرم
‫ولی من می‌میرم!
‫لبخند می‌زنی؟ پرسی؟
‫آه خوشحالی!
‫آه خوشحالی...
‫آفرین! آفرین!
‫خانم؟
‫شما باشکوه بودی.
‫اه خدایا.
‫بیاید بریم خونه.
‫عشق توی خونه‌ست.
‫خانم کالاس، من برای روزنامه فیگارو نویسنده اخبار موسیقی هستم،
‫و به دلایلی که مربوط به وظایف روزنامه‌نگارهاست،
‫الان توی سالن تئاتر بودم.
‫اجرای جنون شما از آن بولین رو شنیدم،
‫و خیلی عالی نبود.
‫درحقیقت، افتضاح بود.
‫شایعاتی هست که شما برنامه دارین برگردین.
‫باتوجه به چیزی که الان شنیدم و ضبط کردم ‫می‌خواید درباره‌ی
‫پیشرفتتون نظری بدین؟
‫- چرا باید همچین چیزی رو چاپ کنی؟ ‫- اون ماریا کالاسه.
‫اون...
‫هی، مردم می‌خوان بدونن.
‫- لطفاً، لطفاً. ‫- راحت باشید، خانم کالاس!
‫همیشه به تندخو بودن شهرت داشتی.
‫این عکس‌ها باعث فروش این ماجرا درسراسر جهان می‌شن.
‫خانم کالاس، چرا خودتو آروم نمی‌کنی ‫و بخش خودت از داستان رو نمیگی؟
‫خواننده‌هامون خیلی علاقه دارن...
‫باید تنهامون بذاری.
‫نه!
‫- باید تنهامون بذاری. ‫- نه!
‫خواننده‌هامون می‌خوان بدونن ‫که چه بلایی سرت اومده.
‫چه تراژدی‌ایه، نه؟
‫همون‌طور که گفته بودین ماشین رو تمیز کردم، خانم.
‫و آماده‌م که شما رو ببرم خونه.
‫پخشش کن.
‫خانم، لطفاً.
‫پخش کن.
‫من...
‫ناراضیم
‫من رو دور کن از این...
‫فقر شدید
‫لبخند می‌زنی؟
‫آه خوشحالی!
‫حدس می‌زنم این فیلمت تقریباً تمومه.
‫بهت گفتم که عاشقت شدم؟
‫خیلی این اتفاق میفته.
‫قبل از صحنه‌ی پایانی،
‫یه چیزی هست که می‌خوام بدونی.
‫ضبط کن، لطفاً.
‫تجهیزاتشو ندارم.
‫پس اینو یادت بمونه.
‫چون هیچ‌کس‌ای قرار نیست بفهمه.
‫وقتی داشت میمرد،
‫اینجا توی پاریس،
‫رفتم پیشش.
‫من عاشقتم.
‫همین بود؟
‫باید برم دیگه؟
‫یه سری حرفا برای گفتن دارم.
‫همم.
‫اول اینکه...
‫همم؟
‫...هنوز از اپرا متنفرم.
‫لازم نیست خیلی بگی.
‫بیشتر چیزا رو می‌دونم.
‫- اوه؟ بیشتر چیزا رو می‌دونی؟ ‫- اوهوم.
‫خیلی‌خب.
‫- هیچ‌وقت کمبود اعتماد‌به‌نفس نداشتی. ‫-اوم.
‫خوشحالی؟
‫خب،
‫توی روزنامه دیدم که
‫فرنک سیناترا ده‌برابر من درآمد داره.
‫اوه.
‫- تو فقیری. ‫- همیشه.
‫ای کاش الان همینجا می‌تونستی بخونی.
‫کل پاریس رو بیدار می‌کردم.
‫اوه، می‌بخشنت.
‫می‌دونی،
‫فکرکنم برم آتن.
‫روحم توی بندرگاه یه صندلی پیدا می‌کنه
‫و کشتی‌هارو تماشا می‌کنه.
‫و منتظر کی می‌مونی؟
‫فکرمی‌کردم بیشتر چیزا رو می‌دونستی.
‫می‌دونی، من...
‫از روزنامه‌ها فهمیدم که باهاش ازدواج کردی.
‫بعضی‌وقتا از روی بیکاریت ازدواج می‌کنی.
‫خب...
‫صبحی که فهمیدم، چک کردم و دیدم که قلبم نشکسته.
‫اگرچه غرورم رو جریحه‌دار کردی.
‫خب، فکرکنم اونم خودش یه چیزیه، نه؟
‫وقتی نوبتت بشه،
‫میای آتن که منو ببینی؟
‫خب، مطمئنم اونجا کار دارم.
‫آره.
‫پس مطمئن می‌شم که
‫دوتا صندلی تاشو داشته باشم.
‫آره.
‫هیچ‌وقت نباید سعی می‌کردم جلوی خوندنت رو بگیرم.
‫کاملاً درسته.
‫همیشه عاشقت بودم.
‫این هم درسته.
‫آقای اوناسیس، همسرتون اینجا هستن.
‫آتن، ماریا.
‫فقط... من و تو.
‫و اون چطور بود؟
‫ما یونانی هستیم.
‫مرگ همدم آشنامونه.
‫چرا رفتی ملاقاتش؟
‫چون ازم خواسته بود.
‫جکی رو دیدی؟
‫از در پشتی رفتم بیرون.
‫حتی توی مرگ هم، من رازش بودم.
‫آره، اما تورو می‌خواست.
‫جکی زنش بود.
‫اما تو...
‫تو زندگیش بودی.
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
‫- هشت. ‫- نه.
‫همیشه می‌بری.
‫- تقلب می‌کنه. ‫- نه!
‫- آره، می‌کنی. ‫- نه، نه، نه.
‫- آره، می‌کنی. ‫- اه، برونا، می‌دونیم، می‌دونیم.
‫اون خود ابوالهوله.
‫- آره. ‫- نه.
‫- آره، تظاهر می‌کنی... ‫- "من خیلی..."
‫- امتیاز چطوریه؟ تو داری می‌بری. ‫- خطرناکه.
‫نه، نه، ماریا داره می‌بره.
‫- آره، یک. ‫- آره، یکی بیشتر...
‫- من دارم می‌بازم. ‫- امیدوارم همیشه باهم بمونید.
‫- چی؟ ‫- امیدوارم همیشه باهم بمونید.
‫وقتی مردم، امیدوارم همیشه باهم بمونید.
‫کنار هم خیلی خوبید. ‫آدمای خوبی هستین.
‫اگه همین‌طوری برنده بشه، سخت می‌شه.
‫بعید می‌دونم بخوام... بمونم.
‫وایسا، وایسا.
‫وایسا، وایسا، وایسا.
‫خانم؟ ‫دوباره پیانو رو جابه‌جا کردیم.
‫بیاید ببینید.
‫خانم، از ظهر گذشته.
‫حالتون خوبه؟
‫خانم، لطفاً.
‫همه‌ی غذاهای موردعلاقه‌تون رو می‌خریم...
‫صدف و گوشت نمکی
‫و... و اون شکلات‌های احمقانه.
‫امشب، پیش همدیگه می‌شینیم و اه... ‫باهم غذا می‌خوریم.
‫- تنهام بذارین. ‫- خانم؟
‫پس ما میریم فروشگاه، خانم،
‫تا چیزایی که لازم داریم رو بگیریم و ‫زود برمی‌گردیم.
‫« پایان: معراج »
‫با هنر زندگی کردم
‫با عشق زندگی کردم
‫من هیچ‌وقت یک روح زنده رو
‫آزار ندادم!
‫با دستان گشوده
‫به فقرایی که می‌تونستم
‫با ایمان خالصانه
‫بسیار کمک کردم
‫دعای من
‫همیشه با ایمان خالصانه
‫به پروردگار می‌رسید
‫در زمان درد و رنج
‫در محراب
‫گل اعطا می‌کردم
‫چرا، پروردگار، چرا
‫اینطوری جواب
‫کارهای من رو میدی؟
‫جواهراتی که
‫برای حضرت مریم اعطا کردم
‫موسیقی‌ای که
‫در زمان درد و رنج به آسمان‌ و ستاره‌ها دادم
‫تا زیباتر بخندن
‫چرا...
‫پروردگار...
‫چرا اینطوری
‫جواب کارهای
‫من رو میدی؟
ارائـــه شــده تــوســط رســانــه بــزرگ ســـیــنـمـافــریــک
‫الو؟
‫دکتر فانتینبلو؟
‫خانم کالاس فوت شدن.
‫ممنونم.
‫«ترجمه از: رضا فتحی و سپهر طهماسبی»
‫معتقدن که
‫ممکنه براثر نارسایی قلبی بوده باشه.
‫« « سینمافریک مــرجـع دانـلـود رایـگان فــیلم و سـریـال بـدون سـانسور »» ‫.:::CinemaFreak.Net:::. ‫«در شبکه‌های اجتماعی» ‫TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freak
‫«..:::دانــــلــود و پــخــش آنــلایــن رایـــگــان از ســـایــت و اپـــلــیکــیــشــن ســـیــنـما فــریــک:::..» ‫.::: CinemaFreak.Net :::.